Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ciarci

parabolis loqui.ʰ Uineaꝫpaſtinauit hō ⁊ circūdeditſepem:ᶜ ⁊ fodit lacum: ⁊ edificauit turrim ⁊ locauit ē āagricolis ⁊ ꝑegre ꝓfectus ēEt miſit ad agricolas ī tꝑeſeruū: vt ab agricolis acciperet de fructu vinee. Quiapprehenſū eum ceciderūt⁊ dimiſerūt vacuuꝫ. Et iterū miſit ad illos aliū ſeruū⁊ illū in capite vulnerauer̄t⁊ cōtumelijs affecerūt. Etrurſum aliū miſit ⁊ illū occiderūt ⁊ plures alioſquoſdam cedentes: alias v̓o occidentes. Adhuc ergo vnūhabens filium chariſſimū⁊ illum miſit ad eos nouiſſimū dicens: qꝛ r̄uerebunt̉filiū meū. Coloni aūt dixerūt adinuicē:ᵈ Hic eſt hereſUenite occidamus eū ⁊ noſtra erit hereditas. Et apprehendētes eū occiderūt:⁊ eiecerunt extra vineam.Quid ergo faciet dn̄ſ vineeUeniet ⁊ perdet colonos:⁊ dabit vineam alijs. Necſcripturā hāc legiſtis: lapidē quē reprobauerūt edificātes: hic factꝰ ē in caputanguli: a dn̄o factū ē iſtud⁊ eſt mirabile in oculis noſtris. Et querebāt eū tenere: ⁊ timuerūt turbaꝫ: Cognouerūt eī qm̄ ad eos ꝑabolā hanc dixerit. Et relicto eo abierūt. Et mittūtad eū quoſdam ex phariſeis ⁊ herodianis vt eum caperēt ī vbo: Qui veniēt esdicūt ei. Mgr̄: ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊ n̄ curas quēꝙͣ. Necem̄ vides in facie hoīm: ſedī veritate viā dei doces. Licet dare tributūꝫ ceſari annō dabimꝰ? Qui ſciēs verſuciā illoꝝ: ait illis. Quidme tētatꝭ? Afferte mihi denariū vt videā: At illi tulerūt ei. Et ait ill̓: Cꝰ ē imago hec ⁊ inſcriptio? Dicūtei: Ceſaris. Rndēs aūt ieſus dixit ill̓: Reddite igit̉q̄ ſūt ceſaris ceſari: ⁊ q̄ ſunt

dei deo. Et mirabantur ſuper eo. Et venerūt ad euꝫſaducei qui dicūt reſurrectionē nō eſſe ⁊ interrogabant eum dicentes. Magiſter: moyſes nobis ſcripſitvt ſi cuius frater mortuusfuerit ⁊ dimiſerit vxorem:⁊ filios non reliquerit: accipiat frater eius vxorem ipſius ⁊ reſuſcitet ſemen fr̄iſuo. Septem ergo fratreserant: ⁊ primus accepit vxorem ⁊ mortuus ē nō relictoſemine. Et ſecūdus accepiteam ⁊ mortuus ē: ⁊ nec iſtereliquit ſemen: Et terciusſil̓r. Et acceper̄t eā ſil̓it̓ ſeptē. ⁊ n̄ reliq̄rūt ſemē. Nouiſſīa oīm defūcta eſt ⁊ mulier. In reſurrectiōe gͦ cumreſurrexerīt: cuiꝰ de his eritvxor? Septē eī habuer̄t eāEt rn̄dēs ieſus ait ill̓: Nōne iō erratis: nō ſciētes ſcripturas neqꝫ v̓tutē dei? Cūeī a mortuīs r̄ſurrexerīt: neqꝫ nubēt neqꝫ nubēt̉: ſꝫ ſūtſic āgeli d̓i ī cel̓. De mortuis āt ꝙ reſurgāt n̄ legiſtis īlibro moyſi ſuꝑ rubū: quōdixerit illi deus. inquiens:ego ſum deus abraa et deus yſaac ⁊ deus iacob? Nōeſt deus mortuorum: ſed viuorum. Uos ergo multumerratis. Et acceſſit vnus d̓ſcribis: qui audierat illosconquirentes: ⁊ vidēs quoniam illis reſponderit: interrogauit eumᵏ quod eſſetprimum omnium mandatumˡ Ieſus aūt reſpōdit eiquia primum omniū mandatum eſt. Audi iſrael dominꝰ deꝰ tuꝰ deꝰ vnꝰ eſt: ⁊ diliges dn̄ꝫ deū tuū ex totoⁱ corde tuo ⁊ ex tota aīa tua: etex tota mente tua: ⁊ ex totav̓tute tua. Hoc ē pͥmū mandatū. Secūdū autē ſimileeſt illi. Diliges proximumtuum tanꝙͣ teipſum. Maius horum aliud mandatūnō ē. Et ait illi ſcribaᵐ Bene mgr̄ in veritate dixiſti.

Et prio poīt̉ cōfutatio ſacerdotū: ſcd̓o phariſeoꝝ ⁊ herodianoruꝫ: ibi. Et mittūt ad eū. tercioſaduceoruꝫ: ibi.Et vener̄t ad eūſaducei. quartoſcribarum: ibi.Quō ergo dicūtſcribe. Snīa prime ꝑtis pꝫ ex dictiſ math. xxj. exceptis q̄ ſequūt̉b Uineā paſtinauit hō. i. coluit. ⁊ dicit̉ a paſtꝰta. tū. ⁊ eſt ꝓpriemodus coledi qͦponit̉ fimꝰ vel piguēdo terre circa radicē vineevl̓ arboris. radices em̄ ẜm phy.ij. de aīa ſūt ori ſimiles: qꝛ ſicut īaīalibus ꝑ os ſumit̉ alimētū vn̄aīalia nutriūturſic ꝑ radices trahit alimētū t̓renaſcentiū.c Et fodit lacūlacꝰ ꝓprie dr̄ locus vbi recipiūtur aq̄ a riuulo.⁊ ibi colligūt̉: etad ſil̓itudinē hꝰlocꝰ vbi recipit̉vinū fluēs a torculari dicit̉. h̓ lacꝰ. d Hicheres. ex hoc dicit Beda ꝙ ſacerdotes ⁊ legiſꝑiti habuer̄t cōgnitionē de ieſuꝙ ip̄e erat verexp̄c ī lege ꝓmiſſus: ſꝫ iſta cognitio poſtea ex inuidia fuit in eisobſcurata: ⁊ hocplenius fuit declaratū. matheixxj. in. q. quadāde hoc mota ī fine illius capl̓i.e Et querebāteuꝫ tenere. ex qͦptꝫ eoꝝ obſtīatio in malo.f Et timuerūtturbā. ex qͦ pꝫ ꝙex ſolo tīore populi retardabātur a morte eiꝰ.Et mittuntad eū. Hic ꝯn̄t̉deſcribit̉ ꝯfutatio phariſeoꝝ etherodianoꝝ: et

patet ſententia ē ldictis mathei .xxij.h Et venerūt adeū ſaduc. Hic ꝯn̄rponit̉ confutatioſaduceoꝝ: ⁊ diuiditur in duas: in partem principalem ⁊incidentale: ſecunda: ibi. Et acceſſitvnus d̓ſcribis. Sētentia prime partꝭptꝫ ex dictis math.xxij. i Et acceſſit. Hec eſt pars incidentalis. qꝛ enimchriſtus confutauerat rationabilit̉phariſeos ⁊ ſaduceos: hoc vidēs quidā ſcriba queſiuitab co.k Quod eſſet pͥmū ⁊ maximū mādatum. quia de hocerāt tunc queſtiones apud ſapiētesIeſus aut reſpōdit ei. ⁊ patet ſentētia ex dictis math.xxij. exceptis queſequuntur.m Bene magiſt̉in veritatē dixiſti:Ex dictis videturꝙ ille ſcriba interrogauerat chriſtūnō ad capiendū eūin verbo ſicut alij p̄cedētes: ſed ad audiendum veritatēquam ſcire deſiderabat propter varietatem opinionū.vel aliter poteſt dici ꝙ a principio malicioſe queſiuit: ſedex chriſti reſponſione contritus: chriſtum commendauit ⁊ chriſtus eumvidens ipſum emēdatum. Et hanc ſecundam expoſitionem poſui math.xxij. auguſtinus ꝟolibro de conſenſueuāgeliſtaꝝ ponitvtrūqꝫ dicēs: Necmoueat quenqͣꝫ ꝙMatheus dicit tetantem fuiſſe a qͦdominus interrogatus ē. fieri em̄ potuit vt qͣꝫuis tentans acceſſerit: dn̄itamen rēſponſiōecorrectꝰ ſit: aut certe ip̄aꝫ tētationē n̄