Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prohemin

emēdādos. vn̄ accidit: vt apud nos mixta ſintoīa ⁊ ī marco pl̓a luce atqꝫ mathei. Rurſū ī matheo pl̓a ioh̓is ⁊ marci ⁊ ī ceteris reliquoꝝ q̄ inalijs ꝓpria ſt̓ īueniant̉. Cū itaqꝫ canones legerꝭqͥ ſubiecti ꝯfuſiōis errore ſb̓lato ⁊ ſil̓ia oīm ſcies ⁊ ſingl̓is ſua q̄qꝫ reſtituēs. In canone pͥmoconcordāt qͣtuor: matheꝰ: marcꝰ: lucas: ioh̓es.In ſecūdo tres: matheꝰ: marcꝰ: lucas: In t̓ciotres: matheꝰ: lucas: ioh̓es. In quarto tres: matheꝰ: marcꝰ: ioh̓es. In qͥnto duo: matheus: lucas. In. vj. duo: matheꝰ: marcus. In. .vij. duomatheꝰ: ioh̓es. In. viij. duo: lucas marcꝰ. Innono duo: lucas ioh̓es. In decimo ꝓpria vnuſqͥſqꝫ q̄ nō hēnt̉ in alijs ediderūt. Singulis v̓oeuāgelijs ab vno incipiēs vſqꝫ ad fine librorūdiſpar numerꝰ accreſcit. Hic nigro colore p̄ſcriptus ſb̓ ſe hꝫ aliū ex minio diſcolorē numerū: qͥad decē vſqꝫ ꝓcedēs indicat pͥor numerꝰ in qͦ ſitcanonē reqͥrēdꝰ. Cū gͦ aꝑto codice: vbi gr̄a illud ſiue illd̓ capl̓m ſcire voluerꝭ cuiꝰ canōīs ſitſtatī ex ſb̓iecto nūero doceberꝭ ⁊ recurrēs ad pͥncipia in qͥbꝰ canonū ē diſtīcta cōgeries: eodeqꝫſtatī canone ex titulo frōtis īuēto: illū quē qͣrebas numeꝝ eiuſdē euāgelij qͥ ⁊ ip̄e ex inſcpͥtiōeſignat̉ īuenies: atqꝫ e vicino cet̓oꝝ tramitibꝰ īſpectis: qͦs nūeros ē regiōe hēant adnotabis: ⁊cū ſcierꝭ r̄curres ad volumīa ſingl̓oꝝ ⁊ ſine mora reꝑtis nūeris qͦs an̄ ſignaueras: reꝑies ⁊ loco in qͥbꝰ vl̓ eadē vl̓ vicina dixerūt. Opto vt inxp̄o valeas ⁊ memīeris mei papa beatiſſime.Incipit alius prologus.Lures fuiſſe qͥ euāgelia ſcripſer̄t: lucaseuāgeliſta teſtat̉ dicēs. Qmqͥdē multiconati ſt̓ ordinare narratiōꝫ reꝝ q̄ ī nobis ꝯplete ſt̓: ſic̄ tradiderūt nob̓ qͥ ab initio ip̄ivider̄t ẜmonē ⁊ mīſtrauer̄t ei: ⁊ ꝑſeuerātia vſqꝫad pn̄s tp̄s monim̄ta declarāt: q̄ a diu̓ſis auctoribꝰ edita diu̓ſaꝝ hereſū fuere pͥncipia: vt ē illd̓iuxͣ egyptioſ: ⁊ thomā ⁊ mathiā ⁊ bartholomeūduodecī qͦꝫ apl̓orū et baſilidis atqꝫ apolinis acreliqͦrū qͦs enumerare lōgiſſimū ē cū hͨ tm̄ impn̄tiaꝝ neceſſe ſit dicē extītiſſe qͦſdaꝫ q̄ ſine ſpū⁊ gr̄a dei conati ſūt magis ordinare narratiōꝫ:ꝙ hiſtorie texere veritatē. Quibꝰ iure pōt illudꝓph̓icū coaptari: Ue qͥ ꝓferunt de corde ſuo: qābulāt pꝰ ſpm̄ ſuū? qͣ dicūt: hͨ dicit dn̄s: ⁊ dn̄s n̄miſit eoſ. de qͥbꝰ ⁊ ſaluator ī euāgelio ioh̓is loqͥt̉Oēs qͥ an̄me venerūt: fures fuerūt ⁊ latronesQui venerūt nō qͥ miſſi ſt̓. Ip̄e .n. ait: Ueniebāt ⁊ ego n̄ mittebā eos. In veniētibꝰ p̄ſūptiotemeritatꝭ: ī miſſis obſeqͥuꝫ ẜuitutis ē. Eccl̓iaaūt q̄ dn̄i voce ſupͣ petrā fundata ē: quā ītroduxit rex ī cubiculū ſuū: ⁊ ad quā ꝑ foramē deſcēſiōis occulte miſit manū ſuā ſil̓is damule hīnuloqꝫ ceruoꝝ qͣtuor volumīa ꝑadiſi īſtar eructuans qͣtuor ⁊ angl̓os ⁊ anulos hꝫ ꝑ qͦs qͣſi archateſtamēti ⁊ cuſtos legis dn̄i lignis mobilibꝰ ve

hit̉. Primꝰ oīm matheꝰ ē publicanꝰ cogͦmēto leui: qͥ euāgeliū ī iudea hebreo ẜmone edidit ob eoꝝ vl̓ maxīe cāꝫ q̄ in ieſū crediderātex iudeis ⁊ neqͣꝙͣ legis vmbra ſecedēte euāgelij veritatē ẜuabāt. Secūdꝰ marcꝰ int̓presapl̓i petri ⁊ alexandrine eccl̓ie pͥmꝰ ep̄us: quidn̄m quidē ſaluatorē ip̄e nō vidit: ſꝫ ea queaudierat magiſtrū p̄dicantē iuxta fidē magis geſtoꝝ narrauit ꝙͣ ordineꝫ. Terciꝰ lucasmedicus natōne ſyrus antiocēſis: cuiꝰ lausin euāgelio: ⁊ qͥ ip̄e diſcipulus apl̓i pauli inachaie bithinieqꝫ partibꝰ volumē condidit:quedā altiꝰ repetes ⁊ vt ip̄e in prohemio cōfitet̉ audita magꝭ ꝙͣ viſa deſcribēs. Ultimꝰiohānes apl̓us euāgeliſta quē ieſus amauitplurimū: qͥ ſuꝑ pectus dn̄i recūbens puriſſima doctrinaꝝ fluēta potauit: ⁊ qͥ ſolꝰ de cruce meruit audire: Ecce mat̓ tua. Is cū eēt inaſia: ⁊ iā tūc hereticoꝝ ſemīa pullularēt cherinthi: hebiōis ⁊ cet̓oꝝ qͥ negāt xp̄m in carneveniſſe: qͦs ⁊ ip̄e ī epl̓a ſua ātichriſtos vocat ⁊apl̓us paulꝰ freq̄nt̓ ꝑcutit coactus ē ab oībꝰpene tūc aſie ep̄is ⁊ ml̓taꝝ eccl̓iaꝝ legatiōibꝰde dīnitate ſaluatorꝭ altiꝰ ſcribē: ⁊ ad ip̄m vtita dicā: dei v̓bū: nō tā audaci ꝙͣ felici temeritate ꝓrūpere: vt eccl̓iaſtica narrat hiſtoriacū a fratribꝰ cogeret̉ vt ſcribēt: ita facturuꝫſe rn̄diſſe ſi indicto ieiunio in cōe om̄es deuꝫdep̄carent̉. Quo expleto reuelatiōe ſaturatī illud ꝓhemiū celo veniēs eructauit: In pͥncipio erat v̓bū ⁊ v̓bū erat apd̓ deū: ⁊ deꝰ eratv̓bū: hͦ erat ī pͥncipio apud deū. Hec igit̉ quatuor euangelia multo an̄ p̄dicta Ezechiel̓ qͦꝫvolumē ꝓbat in qͦ prīa viſio ita cōtexit̉ et inmedio ſil̓itudo qͣtuor aīaliū ⁊ vultꝰ eoꝝ. Facies homīs ⁊ faciēs leonis ⁊ facies vituli ⁊ facies aqͥle. Prīa homīs facies matheū ſignificat qͥ qͣſi de homīe exorſus ē ſcribe. Liber generatiōis ih̓u xp̄i filij dauid filij abraā. Secūda marcū: in qͦ vox leonis ī heremo rugiētaudit̉: Uox clamātis ī deſerto ꝑate viā dn̄i:rectas facite ſemitas eiꝰ. Tercia vituli: queeuāgeliſtā lucā a zacharia ſacerdote ſūpſiſſeinitiū p̄figurat. Quarta iohānē euāgeliſtāqͥ aſſumptis pēnis aqͥle ⁊ ad altiora feſtināsd̓ v̓bo dei diſputat. Cet̓a q̄ ſequūt̉ ī eūdē ſenſuꝫ ꝓficiūt. Crura eoꝝ recta ⁊ pēnati pedes⁊ quocūqꝫ ſpūs ibat: ibāt ⁊ nō reuertebant̉:⁊ dorſa eoꝝ plena ocul̓ ⁊ ſcīt ille has lāpadesin medio diſcurrētes ⁊ rota ī rotā ⁊ ī ſingl̓isqͣtuor facies. Unde ⁊ apocalypſis ioh̓is pꝰexpoſitionē vigintiqͣtuor ſeniorū qͥ tenētescitharas ⁊ phialas adorātes agnū dei introducit fulgura atqꝫ tonitrua. ⁊ ſeptē ſpūs diſcurrētes ⁊ mare vitreū et qͣtuor aīalia plenaͣ oculis dicens: Aīal primū ſil̓e leoni ⁊ ſecūdū ſil̓e vitulo ⁊ terciū ſil̓e homī: ⁊ qͣrtū ſil̓e