¶ Malachie

Aborāre feciꝰ­ C. III.ſtis dn̄m in ẜmōibusvr̄is: et dixiſtis: In qͦ eumfecimꝰ laborare? Ideo ꝙ dicitꝭ: Oīs qui fecit malū bonus eſt in ꝯſpectu dn̄i: ⁊ tāles ei placēt: Aūt certe: vbiē deꝰ iudicij: Ecce̓ ego mittam āgelū meuꝫ: ēt p̄ꝑabitviā an̄ faciē meā. Et ſtātimveniet ad templū ſuū dn̄ator quē vos q̄ritis: et angel̓teſtamēti que vos vultꝭ. Eccc̓ vēit dicit dn̄s exercituū.Et ꝗs poterit cogitare dieꝫaduetus eiꝰ? Et quis ſtabitad vidēdū eū. Ipſe enī quaſi ignis ꝯflans et qͣſi herbaſullonū. Et ſedebit ꝯflās ⁊emūdās argentū: et purgabit filioſ leui. Et colabit eoſqͣſi aurū ⁊ qͣſi argentum: et

erūt dn̄o offerētes ſacrificiain iuſticia. Et placebit dn̄oſacrificiū iuda ⁊ hierl̓m ſicūt dies ſeculi: ⁊ ſic̄ āni antiqui. Et acce̓dā ad vos ī iudicio: ēt ero teſtis velox maleficis: ⁊ adulteris: ⁊ ꝑiuris⁊ ꝗ calūniāt̉ mercede mercēnarijs: ⁊ hūiliant viduas⁊ pupillos: ⁊ opprimūt ꝑegrinū: nec timuerūt me dic̄dn̄s exercituū. Ego̓ .n. dn̄se̓t n̄ mutor: et voſ filij iacobn̄ eſt ꝯſūpti. A diēbꝰ .n. patrū vr̄oꝝ receſſiſtꝭ a legitismeis: ⁊ n̄ cuſtodiſtꝭ. Reuertimī ad me: et reuertar advos: dicit dn̄s exercituū. etdixiſtꝭ: In qu̓o reuertemurSi affige̓t homo deum: qꝛvos configitis me. Et dixiſtis: In quo configimꝰ te:

ſcd̓o ipſa denūciatio ſubdit̉: ibi Ecce ego mittā. Circapͥᵐ ſciend̓ ꝙ ppl̓s iudeoꝝ ſaltē ꝓ magna ꝑte vidēs aliasgentes in hoc mūdo ꝓſperari: vt chaldeos: ⁊ ꝑſaſ: ⁊ medos: qͥ erāt idolatre: ⁊ ſe frequēter deprimi ⁊ captiuari:dicebat ꝙ deus diligebat malos: ⁊ de ſeruitoribꝰ ſuis n̄curabat: vel ꝙ deiſtis inferioribꝰ ꝓuidentiā nō habebat: ex quo ſeuiētes ſibi ſic neglige.bant̉: ⁊ alij ſic exaltabāt̉: ⁊ ſic deoimponebāt maliciā malos diligendo: vel ignorantiaꝫ merita ⁊ demerita hoīum nō videndo: ⁊ vtrūqꝫ ēerroneū ⁊ deo odioſuꝫ: iō dr̄: aLaborare feciſtisdominū in ẜmōibus vr̄is. blaſphematorijs ⁊ loquitur ſcript̉a de deoqͣſi de homīe afflicto d̓ malo qd̓ audit ī eo ꝙ erroneum eſt. b ¶ Diſqͥ facit maluꝫ ⁊cͣ.ex dictis pꝫ ſnīac ¶ Aut certe vbieſt deus iudicij .i.diiudicās īter bonoꝫ ⁊ malos. dEcce ego. Hic ꝯſequēter denūciat̉ xp̄i aduentꝰ: in quo fit bonoꝝ ⁊ malorū diſcretio: qꝛ in pͥmo aduētu xp̄i factū eſt iudiciū diſcretōis: vocando aliquos ad gr̄am ceteris dimiſſis iuſto dei iudicio lꝫ nobis occulto: ſed in ſcd̓o aduētu fietiudiciū diſcuſſionis malos puniēdo: ⁊ bonos premiando: ſic ergo ꝓcedit̉: qꝛ pͥº vterqꝫ aduētus denūciat̉: ⁊ ⁊p̄dictus error euacuat̉: ibi Inualuerūt. pͥma in duas: qꝛpͥmo ponit̉ dicta denūciatio: ſcd̓o ppl̓i monitō: ibi Egoenī. pͥma adhuc in duas: qꝛ pͥmo nūciat̉ vterqꝫ aduentꝰſcd̓o vtriuſqꝫ effectus: ibi Ipſe enī. Circa pͥmū pͥmo denūciat̉ pͥmus aduentꝰ xp̄i: cū dr̄ in ꝑſona xp̄i: d ¶ Ecce ego mittā angelū meū .i. iohanne baptiſtā: qͥ magꝭ duxit in terris vitā angelicā ꝙͣ humanā. ꝙ enī hec ſcriptura dicat̉ de ipſo ad lr̄am: pꝫ Mat. xj. vbi dicit ſaluatorde iohanne: Hic eſt de quo ſcriptū eſt: ecce ego mitto ⁊cͣe ¶ Et p̄ꝑabit viā. qꝛ p̄dicatio ⁊ baptiſmꝰ iohānis fuerūt q̄dam p̄ꝑationes ad baptiſmū ⁊ p̄dicatōeꝫ xp̄i:f ¶ Et ſtatim veniet ad templū ſuū. qꝛ ibi xp̄s oblatusfuit ⁊ ibi pluries p̄dicauit ⁊ miracl̓a fecit g ¶ Dn̄atorquem vos queritis .i. chriſtus cuius aduentu deſiderabant patres antiqͥ. h ¶ Et angelꝰ teſtam̄ti. qꝛ xp̄s fuitnūcius noui teſtamēti: vt p̄dixerat Hiere. xxxj. ſcd̓o denunciat̉ aduentꝰ xp̄i ſcd̓s: cū dicit̉: i ¶ Ecce venit .i. veniet certitudinaliter ad iudiciū. k ¶ Et qͥs poterit cogitare diem aduentꝰ eius. q. d. nullꝰ: vn̄ dr̄ Mat. xxiiij.De die illa ⁊ hora nemo ſcit ⁊cͣ. ¶ ¶ Et quis ſtabit .i.poterit ſtare m ¶ Ad videndum eum. quia ſicut pͥmꝰaduētus fuit in humilitate ⁊ māſuetudine: ita ſcd̓s eritin ptāte ⁊ terrore. n ¶ Ipſe enī. Hic ꝯn̄ter ponit̉ effectꝰvtriuſqꝫ aduentus: tn̄ in quodaꝫ generali: ⁊ pͥmo pͥmi:

ſcd̓o ſecūdi: ibi Et accedā. effectus aūt pͥmi fuit vocatio aliquoꝝ ad fidem: quos in primitiua eccleſia ꝓbauit quaſi aurum in fornace ꝑ tribulatōes in iudea: vt pꝫ in actibꝰ apl̓orum in pluribus locis: ⁊ poſtea ꝑ tyrānos in oībus ꝑtibusorbis: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: n ¶ Ipſe enī quaſi ignis cōflans.ad ꝓbatōeꝫ electorū:o ¶ Et qͣſi herba fullonū. qua vtūtur fullones ad purificādasveſtes ⁊ eas nitidas fiendas. p ¶ Et purgabit filioſ leui .i. apoſtolos quoruꝫ aliquifuerunt de tribu leui:⁊ omnes fuerunt noue legis epiſcopi: qͥEt colabit eos. ad ꝑfectam mundiciaꝫ deducēdo r ¶ Et erūtofferenteſ ſacrificia .i.euchariſtiam: per varia legis ſacrificia figuratum fuit perſcm̄per plura imperfectas ¶ Et placebit domino ⁊cͣ. quia iſtudſacrificium eſt deo acceptiſſimuꝫ: t ¶ Sicut dies ſeculi ⁊ ſicutanni antiqui. vnde incanone miſſe diciturSicuti accepta habere dignatus es munera pueri tui iuſti abel⁊ ſacrificiū patriarche noſtri abrae: ⁊ qd̓tibi obtulit ſummꝰ ſacerdos tuus melchiſedech. Scienduꝫtn̄ ꝙ iſtud ſicut nō deſignat equalitatē: ſed correſpondentiārei figurate ad figurā: ſicut enim res figurata excellit figurāſic ſacrificiū noue legis qd̓ eſt euchariſtia: excellit oīa veterꝭlegis ſacrificia. v ¶ Et accedā. Hic ponit̉ effectꝰ aduentusſcd̓i: cum dicit̉: Et accedā ad vos in iudicio. qꝛ chriſtus veniet in iudicium in forma hūana: tamen glorioſa: x ¶ Etero teſtis velox. qꝛ illud iudiciū breui tempore expedietury ¶ Maleficis ⁊ adulteris .i. quibuſcunqꝫ peccatoribꝰ: quiavirtute chriſti nota fient omnibus eoꝝ peccata ⁊ ſententiaiudicis iuſta: iſta tamen peccata ſpecialiter exprimūtur quecrudelitatem important: ſicut ⁊ Mat. xxv. vbi ꝓceſſus illius iudicij ponitur a ſaluatore: z ¶ Ego enim dn̄s. Hic cōſequenter poſt effectum extremi iudicij ponitur monitio populi: que tunc non habebit locū ſed ante: dicit igitur: Egoenim dn̄s. ad quē ſpectat omniū generale iudiciū: a ¶ Etnō mutor. in meipſo: licet ſit mutatio in effectibꝰ meis ẜmvarietatem meritorum ⁊ demeritoruꝫ hoīuꝫ. b ¶ Et vosfilij iacob non eſtis cōſumpti. licet hoc meruiſſent mala veſtra: tamē ſaluaui aliquos ex mea miſericordia. c ¶ A diebus enim patrū veſtroꝝ receſſiſtis. quia cito poſt datōꝫ legꝭin mōte ſynai peccauerūt in adoratiōe vituli: exo .xxxij.d ¶ Reuertemini ad me. ꝑ verā pnīam: e ¶ Et reuertarad vos. ꝑ clementiā. f ¶ Et dixiſtis. vos male excuſando:g ¶ In qͦ reuertamur. q. d. nō declinauimꝰ a deo: cuiꝰ ꝯͣriūon̄ditur cū ſubdit̉: h ¶ Si affiget hō deū: qꝛ vos cōfigitisme. in hebreo habetur: Si violentabit hō dēum: qꝛ vosviolētatis me. loquit̉ enī ſcript̉a de deoſicut de hoīe cuiꝰ bona ꝑ violentiā capiunt̉: decime v̓o ipſiꝰ dei ſūt ꝓ ſuſtētatōemīſtroꝝ ſuoꝝ: q̄ retinebant̉ iniuſte a iudeis laicis: iō ſubdit̉