Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

angelos dei eē: hoc in locoſcriptura teſtat̉. Sed qꝛ tātimunerꝭ gr̄aꝫ ꝯtēnentes: ſupradictꝰ ppl̓s ac ſacerdoteſſacrificia vicio deturpata:ip̄is criminibus atqꝫ īpietatibꝰ maculati deo offerre ceperūt. Ide̓o per malachiaꝫꝓph̓aꝫ deus ppl̓m ſuū iſrl̓īcrepās ait: Dile̓xi vos dic̄dn̄s. Et dixiſtis: In qͦ dilexiſti nos? Nōnē frater erateſau iacob dic̄ dn̄ſ: et dilexiiacob: eſau aūt odio habuiEſal̓i aūt frēm iacob nō iniqua aūt ſpōtanea volūtateodio habitū a deo: vel ſineme̓iti gr̄a iacob dilectū manifeſtū eſt: cūꝫ ẜm p̄ſcientiā

ſuā ēſau ꝗdē effuſionē frat̓ni ſanguīs ꝯcupiſce̓: iācobaūt ī ſui cognitōeꝫ obſeruādaꝫ legē deſiderare cognoſceret. Cuiꝰ rei gr̄a: ſupradicto vſus eſt exēplo dicens:Dilexi iacob:eſau aūt odiohabui. Quāuis ex oꝑibusmemoratoꝝ quoꝝ liber geneſeos meminit: in qͦ vnuſꝗſqꝫ eoꝝ futurꝰ erat ꝓpoītomāifeſte ꝯſtaret vt ſcriptū ē.Creuerūt pueri: ⁊ erat eſauhomo agreſtis ſciens venari: iacob autem homo ſimplex manens in tabernaculo. Nāꝫ reliqͣ que lectōe ꝯp̄hēſa ſt̓ p̄uaricatōeꝫ ppl̓i iſrl̓in obſeruādis ſacrificijs dei

h Sꝫ qꝛ tāti mūeris gr̄aꝫ. Hic exprimit̉ ingratitudo ppl̓iex duobꝰ .ſ. ex ꝯceptū diuini mūerꝭ: ibi Sꝫ qꝛ tanti mūeris⁊cͣ. ⁊ ex īobedientia diuinis p̄ceptꝭ: ibi Supradictꝰ ppl̓s ⁊cͣ.vbi notat̉ inobediētia ppl̓i ⁊ etiā ſacerdotū in duobꝰ: in hꝙ aīalia maculā hn̄tia offerebāt: ibi Sacrificia vicio deturpata. ⁊ in hoc ꝙ ipſiofferentes maculoſierāt: ibi Ip̄is criminibus ⁊cͣ. dicit igitur:h Sꝫ qꝛ tanti mūeris gr̄am ꝯtē. ſupradictus ppl̓s ⁊ ſa. ſacrifi.vicio d̓turpata. Malach̓. j. g. Intuliſtis derapinis claudū ⁊ languidū: ⁊ intuliſtiſ munus: et iō dicit̉ eodemd. Non mihi volūtasī vobis dicit dn̄s exercituū: ⁊ munꝰ nō ſuſcipiā de manu vr̄a.i Ip̄is crimībꝰ atqꝫīp̄ie. ma. deo offer. ceperunt. Malach̓. ij.Uos receſſiſtis d̓ via⁊ ſcādalizaſtis pl̓imoſin lege: itē eodē. Operiebatꝭ lachrymis altare dn̄i fletu ⁊ gemitu: ita vt vltra nō reſpiciā ad ſacrificiū: necaccipiaꝫ placabile qͥdde manu veſtra.k Ideo ꝑ malach̓. ⁊cͣ. Hic ſb̓iungit̉ diuina increpatio ꝑꝑeoꝝ ingratitudinē: fit aūt hic duplex increpatio: pͥmo eniꝫfit īproperatio diuine bn̄ficentie: 2º fit īproperatio p̄uaricatōis eoꝝ ⁊ malicie: ibi Nam reliqͣ lectione ꝯp̄henſa. Iteꝫ inpͥma ꝑte notāt̉ duo .ſ. actꝰ ſiue verba īproꝑatōis: ⁊ iuſticia īproperātis: 2ᵐ tangit̉: ibi Et dixiſtis. ⁊ ibi tangit̉ pͥmo q̄ſtioppl̓i: 2º rn̄ſio dn̄i: ibi Nōne frat̓ fuit eſau ⁊cͣ. q̄ſtio eſt indiciūbn̄ficij: rn̄ſio eſt manifeſtatio iuſticie dei bn̄faciētis ⁊ illorūingratitudinē increpātis vel īproperātꝭ. dicit igit̉: k Io..i. ꝓpter p̄notatā ingratitudinē l Per malachiā ꝓph̓aꝫdeus ppl̓m ſuū iſrl̓ increpans .ſ. in ꝓphetia ſequēti .i. inchoans increpare. hic eſt enī increpatio increpatōis: infra auteꝫvbi tāgit̉ eoꝝ malicia .ſ. Nā reliqua ⁊cͣ. ponit̉ ꝯſūmatio. Inchoat̉ enī in oſtenſione bn̄ficioꝝ: ꝯſūmatur in improꝑatōemalicie ingratoꝝ. m Dilexi voſ. ecce māifeſtatio bn̄ficijvide Malach̓. jͣ. vbi ponunt̉ verba iſta. n Nōne fratererat ⁊cͣ. Hic inſinuat̉ iuſticia increꝑantꝭ ex duobꝰ .ſ. ex cōdecentia diuine iuſticie reprobando eſau ⁊ eligendo iacob: etex ꝯgruētia verbi ꝓpoſiti ad eoꝝ increpatōem: ibi Cuiꝰ reigr̄a ⁊cͣ. Iuſtꝰ .n. fuit reprobando eſau ⁊ eligendo iacob: ſil̓riuſte fec̄ increpādo eos neglecto tāto bn̄ficio eis p̄ſtito ī electōe eoꝝ in pr̄e ſuo iacob. dic̄ igr̄: n Nōne frat̓ erat eſauiacob dicit dn̄s. q. d. ſic: Gen̄. xxv .ſ. o Et dilexi iacob:eſau aūt odio habui. Malach̓. j. q. d. in hͦ dilexi vos ꝙ cūeſau ⁊ iacob eſſent frēs: dilexi iacob pr̄em veſtꝝ ⁊ non eſaufratrē eiꝰ: nō tn̄ iniuſtꝰ fui nec iniuſte egi: ⁊ hoc eſt qd̓ ſequit̉:p Eſau aūt fra. iacob nō iniqͣ .i. iniuſta: q Aut ſpon.volūtate. quin aliqͣ fuerit rō .ſ. mala oꝑa eſau in p̄ſcīa: lꝫ .n.demerita ſimpl̓r non ſint cā reprobatōis: dico ca ꝓprie loquendo in p̄ſcitis: nihilominꝰ cā eſt quare ſꝑ p̄ſciunt̉ ꝙͣtumad hoc ꝙ nō apponit̉ eis gr̄a: nec ꝯfert̉ gl̓ia: r Uel ſinemeriti gr̄a. ꝯgrui ſupple: non eſt .n. cā predeſtinatiōis ex ꝑtep̄deſtinati eius oꝑatio bona vel ꝙ ſe p̄parat: ſꝫ congruum ē

⁊ quaſi quodāmō motiuū ꝯferentis vt gr̄am infundatſic inqua iacob electum nō ſine gr̄a meriti .i. non ſine p̄paratione: qd̓ intelligendum eſt quātum ad p̄paratiōeꝫgr̄e in p̄ſenti. vel non ſine gratia meriti .i. operis meritorij quo ad gloriā in futuro. Manifeſtuꝫ eſt. ⁊ probathoc dicens:s Cū ſcd̓m preſcientiā ſuā. vidiſſet mala eſau ⁊ p̄paratiōem iacobad bonum ⁊ adoꝑa meritoria.t Eſau quideꝫeffuſionē ſanguīsfraterni ꝯcupiſcere. Gen̄. xxvij. g.Oderat ſēꝑ eſauiacob ꝓ bn̄dictione qua benedixerat ei pat: dixitqꝫin corde ſuo: venient dies luctꝰ pr̄ismei ⁊ occidam iacob frēm meū.v Iacob autēob ſui. i. dei xCognitōeꝫ. Gen̄.xxxij. g. Uidi dn̄ꝫfacie ad faciem ⁊ſalua facta eſt aīamea. ac ſi diceretcognoui dn̄m qꝛipſe me cognoſcēdignatus eſt. y Cuiꝰ rei gr̄a. Hic oſtendit̉ verbuꝫ ꝓpoſitum ꝯgruere ad increpatōeꝫ illoꝝ: pͥmo igit̉ inſinuatur ip̄a ꝯgruentia q̄ fuit electio iacob: 2º īnuit̉ ratio electionis: ibi ꝙͣuis ex operibꝰ. dicit igit̉: y Cuiꝰ rei gratia .i. gratia electionis iacob ⁊ reprobationis eſau Supradcō vſus ē exēplo .ſ. exēplo iacob ⁊ eſau adincrepatōeꝫ iudeoꝝ: hoc inquā exemplo a Dilexiiacob. q. d. qꝛ ſic dilexi patrem veſtꝝ ⁊ frēm eius reprobaui magnū vobis bn̄ficiuꝫ p̄ſtiti: inde ē ꝙ ꝓph̓a vſus ēexēplo dilectōis iacob ⁊ reprobationis eſau ad increpatōem iudeoꝝ. b Quanuis ex oꝑibus. ꝯtinua ſic: itamō vſus ē ſupradcō exēplo ad ppl̓i iſrl̓ increpatōeꝫ quoon̄dit̉ gr̄a quā fec̄ deꝰ illi: Quāuis ⁊cͣ .i. lꝫ ex illis q̄ de iacob ⁊ eſau ſcripta ſt̓ Gen̄. xxv. g. pateat eſau dignū fuiſſe reprobatōe ⁊ iacob electōe. dicit igir̄: b Quāuis exoꝑbus memoratoruꝫ .ſ. eſau ⁊ iacob. c Cuoꝝ. memoratoꝝ ⁊ opeꝝ eorūdē. d Liber geneſeos memit.Gen̄. xxv. c. ⁊ īfra ī pl̓ibꝰ capitul̓. vel ſic. Cuiꝰ rei gr̄a.qͣſi ad on̄dēdū ꝙ de ſcīs eoꝝ p̄ſcīaꝫ hūerit ſupradco exēplo vſus ē: qꝛ tales ꝯſtat ſic diuiſos ẜꝫ reprobatōeꝫ ⁊ electōeꝫ an̄qͣ natos. Quāuis ex oꝑibꝰ. q. d. ꝯſtat ꝙ deꝰ facta eoꝝ p̄ſciue̓it: q̄ ī geneſi det̓mināt̉ aꝑte: Gen̄. xxv. vbidr̄: Quibꝰ adultꝭ factꝰ ē eſau vir gnarꝰ venādi ⁊ hō agricols: iacob aūt vir ſimplex hītabat ī tabernaculis.e Nā reliqͣ. Hic ſb̓dit̉ de īproꝑatōe malicie eoꝝ q̄ on̄dit̉ in duobꝰ .ſ. in p̄uaricatōe diuinoꝝ mandatoꝝ qͦ adritū ſacrificioꝝ ⁊ qͦ ad cultū idoloꝝ. Cōtinuat ſic: in pͥncipio ꝓph̓ie vſus ē exēplo dilectōis iacob ⁊ odij eſau adinſinuādū gr̄am iudeis p̄ſtitā ⁊ ingratitudinē increpandā: ⁊ ꝯn̄ter in ꝓphetia manifeſtata ē eoꝝ trāſgreſſio.e Nā reliqua .ſ. ab eo qd̓ dc̄m̄ eſt in pͥncipio .ſ. Dilexivos ⁊cͣ. f Que lectōe ꝯp̄henſa ſt̓ .i. dicta ꝯn̄ter in ꝓphetia g Preuaricatiōem po. iſrl̓ in obſer. ſa. dei.