¶ Prolo. in Naum
¶ Incipit prologus in Naum prophetam.Au̓ꝫ ꝓph̓aman̄ aduentū regis aſſyrioruꝫꝗ ppl̓uꝫ iſraelcaptiuū ī ſuaꝫr̄gionē trāſtulerat fuiſſe hebreoꝝ traditō ꝯfirmat. Siꝗdēꝫ ī fine huiꝰ lectōis prēdicti regis aduētū idē proph̓a ānuciare mōſtrat̉. Sꝫcuꝫ hītatores niniue: ionaīteritū ciuitatis p̄dicāte: nediuīa ira denūciatū īteritūſuſtinerēt: pccōꝝ ⁊ īpietatiſpenitētiā egiſſēt: accepta d̓imiẜicordia: grauiōibꝰ ſe crimībꝰ īplicuer̄t qua d̓ cā memoratꝰ ꝓph̓a ſpū ſcō plenꝰiudiciū d̓i ānuciās: ita locuiꝰ ē: Deꝰ c̨elans: ⁊ vlciſcensdn̄s ē ⁊c̄. Iaꝫ .n. decē tribab aſſyrijs ducte fuerūt incaptiuitatē ſub ezechia rege iuda: ſub qͦ ēt nūc ī ꝯſolatōe ppl̓i trāſmigrati: adu̓ſū niniuē viſio cernit̉. Necerat ꝑua cōſolatio tā his ꝙiā aſſyrijſ ẜuiebāt qͣꝫ reliꝗſꝗ ſub ezechia d̓ tribu iuda⁊ beniamī ab eiſdē hoſtibꝰob idebāt̉: vt audirēt aſſirios qͦꝫ a chaldeis eē capiedos: ſicut in ſequētibꝰ librihꝰ demōſtrabit̉. ¶ Sciēdūꝙ niniue ī nr̄a līguā de hebreo ſpecioſaꝫ ſonat. Specioſus aūt hic mūdus dr̄.
Un̄ ⁊ apd̓ grecos coſmosab ornatu nomen accipit.Et ꝗcꝗd nūc aduerſū niniue dr̄: de mūdo figuraliterp̄dicari ſentiamꝰ. Quā obcāꝫ ⁊ aſſūptio quā ſeptuagīta īterpretes dicūtCapud hebreos maſſa ponit̉ .i. graue onus: eoꝙ cū aduerſus quā ꝓphetat̉ p̄mat: nec ſinat eleuareceruicē. Simulqꝫ hoc attēdēdū: ꝙ hec ip̄a vl̓ aſſūptōvl̓ onuſ vl̓ pōdꝰ ꝓph̓e viſioſit. Nō .n. loꝗt̉ ꝓph̓a ī extaſi: vt mōtanꝰ ⁊ p̄ſcillia maximillaqꝫ deliberant: ſed qd̓ꝓphetat liber ē viſionis intelligētis vniuerſa ꝗ loꝗt̉:⁊ pōdꝰ hoſtiū facietis ſuoppl̓o viſiōꝫ. De ꝯſūmatōeitaqꝫ mūdi ẜꝫ anagogenāꝯſolationē ſcōꝝ ꝓphetia texit̉: vt q̄cūqꝫ ī mudo vidēt:qͣi p̄tereūtia ⁊ caduca cōtenant: ⁊ p̄parēt ſe ad iudicidieꝫ. Ubi vltor aduerſumvires aſſyrioruꝫ affuturuseſt dominus.¶ Explicit prologus. Incipit argumentum.Aum ꝯſolator orbisinterpretatur. Increpat ciuitate ſanguinum: ⁊poſt euerſionem illius loctur. Ecce ſuper mōtes pedes euangelicantis ⁊ ānūciantis pacem.Explicit argumentum.
Incipit expoſitio ꝓlogi in Naum ꝓpheta.Aum ꝓphetam ⁊cͣ. Iſte ꝓlogus diuidit̉in tres partes. In pͥª tp̄s editionis ꝓphetie tangitur. in 2º notatur eoꝝ demeritūvel pccm̄ contra quos prophetia editur:ibiSed cum habitatores ⁊cͣ. in 3ª exprimitur ratio ſiue finis ꝑꝑ quemꝓphetat̉: ibi Iaꝫenī. x. tribus ⁊cͣ.Item in pͥª tāgūt̉.duo .ſ. tꝑis expreſſio: ⁊ expreſſioniſconfirmatio: ibiSiquidem ī fine.Dicit igit̉: aNaum ꝓphetaman̄ aduentum regis aſſyrioꝝ .i. ſalmanaſar: b ¶Qui ppl̓uꝫ iſrl̓ ⁊cͣiiij. reg. xviij. cFuiſſe. n̄ ꝓphetaſſe ne ꝯͣdicat̉ ei qd̓dr̄ infra eodē ꝓlogo. Iā n. x. tribuſab aſſyriijs ductefuerāt in captiutatem. Sed ꝯͣriū videt̉ .ſ. ꝙ ipſe ꝓphetauit tꝑibꝰ ioatheachaę: ⁊ ezechier̄gū iuda .ſ. eo tꝑeqͦ micheas ẜꝫ r̄gulā hiero. ſupra poſitam ī fine illiusꝓlogi .ſ. Nō ideꝫe ordo ⁊cͣ. Rn̄. regula illa intelligēda ē ꝙͣtum ad aliqd̓ tp̄s nō ꝙͣtū adomne: vn̄ iſte propheta ꝓphetauittꝑe ezechie qͦ micheas ſil̓r ꝓphetauit. d ¶ Siqͥdēin fine huiꝰ lectionis .i. hꝰ libri: hicintēdit ꝯfirmareqd̓ dixit ꝑ textuꝫ.Sed ꝯͣ in pͥncipiohuius ꝓphetie agit̉ de morte regiſaſſyrioꝝ: nō ergoin fine agit̉ de aduentu eius ad preliū. Ad hoc reſpondent quidam ꝙ de duobuſ fit ſermopͥº enī agitur de morte ſennacherib qͥ obſedit hierl̓m: infine autē igit̉ de aduētu alteriꝰ ad pugnā an̄qͣ niniue deſtructa fuit: vn̄ qd̓ dr̄: e ¶ Predicti regiſ. nō ītelligiturde illo de cuiꝰ mortē hr̄ ī pͥº ca. vn̄ ꝓph̓a nō loquit̉ de eodē numero ī ill̓ duobꝰ locis. ſed rex aſſyrioꝝ fuit ſalmanaſar qͥ iudeos. x. tribuū captiuauit. iiij. reg. xviij. ⁊ deiſto agitur naū. iij. a. ibi: Uox flagelli ⁊cͣ. ibi .n. d̓ſcribit̉
aduētꝰ regis ad pugnā. Itē rex aſſyrioꝝ fuit ſennacherib qͥobſedit hierl̓m. iiij. reg. xviij. ⁊ eſa. xxxvj. de quo loquit̉ hicin principio: de cuius morte hr̄. iiij. reg. xix. ⁊ eſa. xxxvj. g.Qui ſic exponūt: dicūt ꝙ illa lr̄a: Siquidem ⁊cͣ. ſuꝑfluit ⁊ꝯͣdicit hiero. qͥ dicit infra eodē: Iaꝫ enī x. tribꝰ ab aſſyrijsducte fuerāt ī captiuitatē. In hiſtorijs aūtvbi tagit̉ hiſtoria qͥntidecimi capl̓i. iiij. regū ſcribitur ſic: Subioathā exorſus eſt ꝓphetare naum de helcheſei de tribu ſymcōꝯͣ niniuē p̄dicēs: Hecdicit dn̄s ad niniuen:Extermīabo te ⁊ neqͣquā ꝓgredientes d̓ teimꝑabūt mūdo. Ethiero. ſr̄ naū dicit herodotū dixiſſe ſb̓uerſam niniuē a rege medoꝝ tꝑe ione. de euerſōe qͦꝫ finali niniue p̄dixit naū que facta ēin hūc modū: padꝰ q̄circūdabat eā ſuꝑinudauit eam facto ꝑiterterremotū ⁊ igne deſublimi emiſſo: d̓ qͣ inūdatiōe videt̉ ſcripſiſſe ī libro ſuo: ibi Inūdās nō faciet īnocētēdn̄ſ ī tēpeſtate ⁊ t̓binevie eiꝰ. tn̄ ẜꝫ aliā lr̄amlegit̉: ibi Mūdans nōfaciet īnocētē. tn̄ libꝝſcripſit pꝰ captiuitatēdecē tribuū ſb̓ ezechia dū vaſtaret̉ ab aſſyrijs t̓ra iuda: in qͦ prophetauit pleniꝰ de deſtructiōe aſſyrioꝝ inꝯſolationē getis ſue.Scd̓m hoc diſtīguamꝰ tp̄s qͦ ꝓphętare incepit: ⁊ tp̄s qͦ libꝝ ſcripſit: ⁊ ſic regl̓a hiero.nhēbit īſtātiā: nec lr̄aſuꝑfluit: nec ſequentilr̄e ꝯͣdicit: f ¶ Sedcū habtatores ⁊c̄. heceſt 2ª pars: in qua pͥexpͥmit̉ peccatū eoruꝫſimpliciter ꝯͣ qͦs edit̉ꝓphetia: 2º oſtēditurca editiōis ꝯͣ illos: ibig ¶ Qua de cauſa.prophetauit enim cōtra niniuitas propter recidiuuꝫ illorum poſt predicationēione. h ¶ Iā enī decē tribꝰ. Ecce tertia ꝑs ꝓlogi .ſ. ad qͥd ꝯͣilloſ edit̉ ꝓphetia.ſ ad cōſolationē decē tribuū: pͥº igitur notat̉ cōſolatio ex editiōe ꝓph̓ie ꝯͣ niniuem. 2º magnitudo ꝯſolatiōis: ibi Nec erat ꝑua ꝯſolatio. Dicit itaqꝫ: h ¶ Iameniꝫ. x. tribus ⁊cͣ. iiij. reg. xviij. cetera plana ſunt.¶ Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius ꝓlopi.
gi5 5 5 4