Liber

⁊ u̓ſqꝫ ad te veniet aſſur: etvſqꝫ ad ciuitates munitas⁊ a ciuitatibꝰ munitis uſqꝫad flumē: et ad mare d̓ mari: e̓t ad mōtē de monte. Ette̓rra erit ī deſolationē ꝑꝑhabitatores ſuos: ⁊ ꝑꝑ fructum cogitationū eorum.Paſce ppl̓m tuū in virgātua: grege hereditatis tue:habitātes ſolos ī ſaltū. Inmēdio carmeli paſcent̉ baſan ⁊ galaad iuxta dieſ antiquos: ẜm dies egreſſiōistue de terra egypti. On̄dāei mirabilia. Uidēbūt gentes: ⁊ ꝯfundent̉ ſuꝑ oī fortitudine ſua. Pōet manumſr̄ os: aures eoꝝ ſurde erūt

Lingēt puluerē ſicut ſerpētes: velut reptilia t̓re ꝑturbabunt̉ de edibꝰ ſuis. Dōminū deū nr̄um nō deſiderabūt: ⁊ timebūt te. Quisdeus ſil̓is tui qui aufers iniꝗtatē: ⁊ trāſis pccm̄ reliꝗarū hereditatis tue? Non īmittet ultra furorē ſuū: qm̄volens miſericordiā ē. Reuertet̉ ⁊ miẜebitur nr̄i. Deponet iniꝗtates nr̄as: et ꝓijciet in ꝓfundū maris oīapeccata noſtra. Dab̓ virtutem iacob: miſericordiamabraam: que iuraſti patribus noſtris a diebus antiquis.¶ Explicit Micheaſ ꝓph̓a

filij achac: t ¶ Uſqꝫ ad te veniet aſſur .i. ſennacherib rexaſſyrioꝝ qͥ venit vſqꝫ ꝓpe hierl̓ꝫ ad capiendū eā: v ¶ Etvſqꝫ ad ciuitates muitas. qꝛ vaſtauit in circuitu totā terrāx ¶ Uſqꝫ ad flumē .ſ. iordanē qͥ eſt terminꝰ terre ꝓmiſſiōisverſus orienteꝫ. y ¶ Et ad mare de mari. i. de mari mortuo vſqꝫ ad mare mediterraneuꝫ: z ¶ Etad montem de monte .i. de monte ſyonvſqꝫ ad montem libani: qͥ eſt ī termino aqͥlōari iudee. a ¶ Etterra erit in deſolationē ꝑꝑ habitatores ſuos .i. ꝑꝑ peccatum achaę ⁊ alioꝝ regumidolatraꝝ: qui fecer̄tidolatrare ppl̓ꝫ b¶Paſce ppl̓m. Hic propheta denunciat populo ꝯſolationē poſtreditū captiuitatꝭ babylonice: dirigēs ſermonē ad deum dicēsb ¶ Paſce ppl̓ꝫ tuū.i. paſces. c ¶ In virga tua .i. in directionetua: eū reducendo decaptiuitate babylōicad ¶ Pabitātes ſolosin ſaltu .i. ex tua protectione poterunt habitare ſecuri in ſaltu:vbi habitant fere. vnde pͥº eſdre. viij. dicitur ꝙ eſdras nonpetiuit equites a rege: dicens ꝙ in via ꝓtegerent̉ diuina protectione. e ¶ In medio carmeli paſcent̉ ⁊cͣ. i. ī loco fertilif ¶ Uidebūt gētes ⁊ ꝯfūdentur. ſamaritani enī videntes illos qͥ de captiuitate venerūt ꝓſperari: in reedificatione ciuitatis ⁊ tēpli ⁊ in alijs: fuer̄t ml̓tū ꝑturbati ⁊ cōfuſi: vt hr̄. i.eſdre ⁊ neemie. g ¶ Aures eoꝝ ſurde erunt .i. declinabūtaudire ꝓſꝑitatem eoꝝ p̄ inuidia qua torquebunt̉: ſicut ſerpens ī puluere volūtat̉: h ¶ Dn̄ꝫ deū nr̄uꝫ n̄ d̓ſiderabūt.timore ẜuili: timentes a deo puniri ꝑꝑ mala que conabunt̉ſacere ppl̓o tuo renertēti: ⁊ ꝑꝑ iſta ad dei laudem aſſurgitꝓpheta dicens. i ¶ Quis deus ſil̓is tui. q. d. nullus: qꝛ tues ſolus deus verus. k ¶ Qui aufers iniqͥtatē. a ſeruis tuis ꝑ pene medicinā. l ¶ Non immittet. mutat ꝓpheta modū loquendi de 2ª ꝑſona ad tertiam: m ¶ Ultra furoremſuum. ſi perſeuerent in bono: talia .n. ſunt ſb̓ cōditiōe intelligenda: ſicut dictum fuit diffuſe: hiere. xviij. Deponet iniqͥtates noſtras qd̓ erat onus nos grauans: n ¶ Et ꝓroijcietin ꝓfundum maris .i. faciet eas nō apparere ad punitionē

⁊ reuertit̉ ad loquendū in ſcd̓a ꝑſona dicens: o ¶ Dabis veritatem iacob ⁊cͣ .i. adimplebis ꝓmiſſiōes factaspatribus nr̄is: que tunc implende erant: ⁊ modo īpleteſunt in domino ieſu chriſto: cui ē honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorum. Amen. ¶ In capitulo. vij. vbi dr̄in poſtilla: Maluꝫ manuū ſuaꝝdicūt ⁊cͣ. Addi.Bi noshēmuſ:Maluꝫmanuum ſuaruꝫ⁊c̄. in hebreo ſichabetur: Supermanuum ſuaruꝫmalū vt bene faciant: principes q̄rit ⁊ iudex in reddendo eſt. ⁊ eſt ſeſus: ꝙ tanta eratmalicia populi ꝙꝓpter mala opera intēdebāt reddere bonū remunerationis intantū ꝙ pͥnceps querebat an debebātremunerari aliqͣmala: ⁊ iudex diffiniebat ꝙ ſic. Similiter qͥlibet magis tēdebat ī deſiderium ſuum ētcontra iuſticiam: ⁊ ſic perturbabant eam de quo cōcludit. Et perturbauerunt/ eam. ſcilicet iuſticiam.¶ N eodē ca. vbi dr̄ ī poſtil. Dabis veritatem iacob.Attendēdū ē qͣre petiuit veritatē ¶ Additio.dari iacob ⁊ miſericordiā abrae: cuius ratio videtur eſſe. Nam abraee pͥmo fuit facta ꝓmiſſiode chriſto venturo cuꝫ iuramento: vt habet̉ gen .xxij. ⁊hoc fuit per miſericordiam quoniam nulla merita humana ſufficerent ad hoc de condigno: vnde talis ꝓmiſſio ad miſericordiam ꝑtinet: iō dicit: Dabis miſericordiam abrae. ſed facta huiuſmōi ꝓmiſſione: iā deꝰ debebat implere p̄dicta ex veritate: ⁊ iō dicit: Dabis veritatem iacob. qꝛ iam facta erat ꝓmiſſio miſericorditer ip̄iabrae: vt dictum eſt: que quidē ꝓmiſſio vallata fuit iuramento: ⁊ ideo ſubdit: Sicut iuraſti ⁊cͣ.¶ Poſtilla fratris Nicolai de lyra cū additōibꝰ Pauli ep̄i burgenſis ac replicis magiſtri Matthie dorinckfinit.