Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iohelis

qͣdrigaꝝ ſuꝑ capita mōtiūexiliet: ſicut ſonitus flāmeignis deuorātis ſtipulā: velut ppl̓s fortis p̄paratuſ adpreliū. A facie̓ eius cruciabūt̉ ppl̓i oͥmēs vultus redigētur ī ollā. Sic̄ forte̓s currēt quaſi viri bellatores aſcēdent muꝝ. Uiri in uijsſuis gradiēt̉: ⁊ nō declīabūta ſemitis ſuis. Unuſquiſqꝫ fratrē ſuū nō coartabit:ſinguli ī callo ſuo ambulabunt. Sed ⁊ ꝑ feneſtras cadēt: ⁊ nō demoliēt̉. Vrbē īgrediēt̉: ī muro currēt. Domos cōſcēdēt: pe̓r feneſtraſītrabūt qͣſi fur. A fācie eiusꝯtremuit terra: moti ſūt celi. Sol ⁊ luna obtenebratiſūt: ⁊ ſtelle retraxer̄t ſplēdorē ſuū. Et do̓minꝰ dedit vocē ſuā ātē faciē exercitꝰ ſui:qꝛ ml̓tā ſt̓ nimiſ caſtra eꝰ: qꝛfōtia ⁊ faciētia v̓bū eꝰ. Magnꝰ .n. dies dn̄i ⁊ t̓ribil̓ vald̓

Et qu̓is ſuſtīebit eū: Nu̓ncgͦ dicit dn̄ſ: Cōnuertimī adme ī toto corde vr̄o: in ieiunio et fletū ⁊ ī plāctu: eͦt ſcīdite corda veſtra ⁊ noͣn veſtimēta veſtra. Et conuertimini ad dn̄ꝫ deū veſtꝝ: ꝗābenignus et miſericors eſt:pāties ēt ml̓te miſericordiect p̄ſtabilis ſuper malicia.Quis ſcit ſi conuertatur: ⁊ignoſcat: et relinqͣt pꝰ ſe bn̄dictionē. Sacrificiū ⁊ libamē dn̄o deo noſtro. Ca̓nite tuba ī ſyō: ſanctificate ieiuniū: vocate cētū: cōgregate ppl̓m: ſc̄ificate eccl̓iaꝫ: cōadunate ſenes: congregateꝑuulos: ⁊ ſuggētes vbera.Egrediatur ſpōſus de cubili ſuo: ⁊ ſponſa d̓ thalamoſuo. Inter veſtibulū ēt altare plorabūt ſacerdotes miſtri dn̄i: ⁊ dicēt: Parce dn̄eꝑce ppl̓o tuo: et ne des hēditate tuā ī opprrobriuꝫ: ut

ctiā notatur multitudo aduerſarioꝝ ex magno ſonituqui cauſabat̉ ex fragore armoꝝ ⁊ inceſſu furbarump Uelut populus fortis ꝓ p̄paratus ad preliū .i. mūitus oī genere armoꝝ. q A facie eius cruciabūturpl̓i .ſ. ex ſolo aſpectu. r Oēs vultus redigētur ī olla .i. in olle nigredinē ex anxietate⁊ ex fumo ꝓcedēte ex igne accenſoab eis ꝑ oīa locaiudee. Sicutfortes currēt. nō īpediti armorumponde̓: t Quaſi viri bellatores..i. exercitati in arte bellādi. v Aſcēdēt muꝝ. i. adciuitates occupādū. x Uiri invijs ſuis gradiēt⁊cͣ .i. ita ordinateīcedēt ꝙ n̄ nimisſeꝑabūt̉ ab īuicēnec nimis cōiūgētur. Dic̄ enī vegetius libro d̓ re militari ꝙ iſta ē optia diſpoſitō bellātiū: ita ꝙ per nimiā ſeꝑationemaduerſarij non īgrediāt̉ aciē: ⁊nimiā ꝯiūctioneꝫvnus nō īpediataliū ad īuadēduꝫaduerſarios.y Sed ⁊ ꝑ feneſtras cadēt ⁊ nōdemoliēt̓ .i. ſi ꝯtīgat eos per feneſtras domoꝝ intra cadere non ledent̉ īde. In hebreo tn̄hr̄: In armis ſtabūt: ⁊ vtile nō querēt .i. nō querēt diuitias pͥncipalit̓: ſed interficere hoīes: ⁊ hec vr̄ verior lr̄a:qꝛ de feneſtris ſeqͥt̉: z Per feneſtras ītra. quaſi fur. i.ita latent̓ ꝙ exn̄tes ītra ſibi de defēſiōe nō poterāt ꝓuidere. a A facie eius cōtremuit terra .i. hoīes in terrahabitantes: b Moti ſūt celi. i. angeli qui ſūt ciuesceleſtes. Angeli enim ad cuſtodiā diuerſaꝝ gentiū d̓putati pugnāt ad inuicē ꝓ gentibus ſue cuſtodie cōmiſſisvt hr̄ danielis. x. quā pugnā exponit dionyſius ēt d̓ bonis angelis: tn̄ hec pugna ē īter eos ſine diſcordia: vt ibidē plenius fuit dc̄m: ⁊ hec pugna vocatur h̓ motio celorū. c Sol et luna obtenebrati ſūt. locutio metaphorica per quā intelligit̉ hominum tribulatio magna: eomodo loq̄n̄di qͦ dr̄ etiā vulgariter tp̄us nubilū tenebroſū. vnde dicit poeta: Cū fueris felix multos numerabiſamicos. Tempora ſi fuerit nubila ſolus eris. d Etdn̄s dedit vocē ſuā. īmittēdo iudeis t̓rorē: e An̄ faciē exercitus ſui. eo ꝙ erāt executores diuine iuſticie: licꝫhoc facerēt iniqͣ volūtate: vt frequent̓ dcm̄ eſt. sͣ. ī eſaia⁊ hieremia: f Quia multa ſunt nimis caſtra eius.quilibet enī dcoꝝ exercituū fuit valde magnꝰ ī multitudine ⁊ fortitudine. g Magnꝰ enī dies dn̄i .ſ. in oſtenſione ſue vindicte: iō ſb̓dit̉: h Et qͥs ſuſtīebit eū. qͣſidicet propheta: non poterimꝰ ſuſtine̓: ⁊ hoc maxīe ap

paruit ī ciuitatis ⁊ tēpli deſtructōe: pͥº per chaldeos: ⁊ ſcd̓oꝑ romanos. i Nuc gͦ. Poſtꝙͣ ꝓph̓a p̄dixit deſolatoriahic incipit denūciare cōſolatoria: ⁊ qꝛ actus actiuoꝝ ſūt inpatiēte ⁊ diſpoſito: iō pͥº inducit ppl̓m ad debitā diſpoſitōnē: ſcd̓o denūciat dīnā cōſolationē: ibi celatus ē. Debita v̓odiſpoſitio ad ꝑceptionē dīne cōſolatōij eſtveritas pnīe et cōtritionis: matthei. v. Beati qͥ lugēt qm̄ ip̄i ꝯſolabūt̉. iō dr̄ ī perſonadn̄i: k Cōuertimiad me ī toto corde veſtro .i. veraciter ⁊ integraliter: l In ieiunio ⁊cͣ. carne affligendo vt ſpūs ad deū eleuet̉: m At ſcinditecorda vr̄a. malaſ cogitatōes reſcindendo:n Et nō veſtimentavr̄a. moſ erat iudeis ītriſticia poſitiſ ſua ſcīdere veſtimēta: vt pꝫī pl̓ibus locis vet̓is teſtamēti: ſꝫ hoc paruꝫvalet aut nihil niſi aſſit ſciſio coriſ mō dicto: o Et ꝯuertimīad dn̄m. eiꝰ miſericordiam implorando:p Quia benignꝰ. īeffectu: q Et miſericorſ ē. ī affectu: dr̄ enīmiſericors: qͥ miſeriāalteriꝰ cōdi accipit adr̄leuādū: Patiēſ.ꝯuerſionē peccatoruꝫexpectādo: s Et ml̓te miſericordie. citracōdignū puniendo:t Et preſtabiliſ. peccata condonando. v Quis ſcitſi conuertatur et ignoſcat ⁊cͣ. Spirituſſantus enim tangitcorda ꝓph̓arū ſcd̓m ſuū arbitriū pl̓ꝰ ⁊ minꝰ: ⁊ iō aliqn̄ pereos denuciat ſic penas futuras: ꝙ lꝫ tūc ſint certi ꝙ talis reuelatio ē a deo: tn̄ adhuc ignorat aliqn̄ vtꝝ ſit ꝓph̓ia p̄deſtinatōis q̄ ſēꝑ īplet̉: vel ſolū cominatōis: q̄ ꝓpt̓ pnīaꝫ īpeditur: ſic̄ ionās dixit Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſb̓uertet̉. ⁊ tūcignorauit ꝙ hoc eēt impediēdū ꝑꝑ pnīam niniuitaꝝ: et ſiciſte ꝓph̓a de plagis ſupra poſitis ignorabat: ⁊ ideo verbuꝫiſtud: Quis ſcit ⁊cͣ. nō dicitur ī ꝑſona dn̄i. qͥ certitudinalit̓cognoſcit oīa futura: ſꝫ ī ꝑſona ꝓph̓e. x Et relinqͣt poſt ſebn̄dictionē .i. ſuā gr̄am ī bn̄ficijs tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. Sacrificiū ⁊ libamē dn̄o deo nr̄o. ſb̓ intelligit̉: fiat ad placādūeiꝰ irā. z Canite tuba ī ſyon. ad ppl̓i conuocationem.a Sactificate ieiuniū. ꝑ carnis mortificationē. b Uocate cetū ⁊cͣ .i. oēs vtriuſqꝫ ſexꝰ ⁊ etatis: vt ex cōi afflictiōe ⁊ dep̄catōe citius placet̉ deus: ⁊ hoc mō fecerūt niniuite ione. iijc Egrediatur ſpōſus ⁊cͣ qͣſi dice̓t nō ē tp̄s vacādi āplexibꝰſed luctibꝰ. d Int veſtibulū .ſ. tēpli: e Et altare .ſ. holocauſti f Plorabūt ſacerdotes. cū lachrymis ⁊ deuotedep̄cātes: g Parce dn̄e ꝑce po. tuo. a pēa quā demeruitꝓ ſuo pctō. h Et ne des hē̓ditatē tuā .i. iudeam: q̄ dr̄ deihe̓ditas rōne ſupradcā. ca. j. i In opprobriū .ſ. ſeruitutisgētibꝰ aliēis: iō ſb̓dit̉: k Ut dominent̉ eis nationes. Exhoc pꝫ qd̓ ſupradictū eſt .ſ. ꝙ iohel nō ſolū ꝓphat de

t diOOO