Iohelis
ſte cōedit brucus: et reſiduum bruci comedit rubigoExꝑgiſcimini ebrij: flete ⁊vlulate oēs qui bibitꝭ vinūin dulcedine: qm̄ perijt abore veſtro. Gens .n. aſcendit ſūꝑ terrā meā fortis: etīnumerabilis. Denteſ eiusvt denteſ leoniſ: ⁊ molareseius ut catuli leōis. Pōſuit vineā in deſertū: ⁊ ficummeā decorticauit. Nudāsſpoliauit eā ⁊ ꝓiecit: albifacti ſūt rami eius. Plāgequaſi v̓go accīcta ſacco: ſuper virū pubertatꝭ ſue. Perijt ſacrificiuꝫ et libatio dedomo dn̄i: luxerūt ſacerdoteſ mīſtri dn̄i. Depopulataē regio: luxit humꝰ: quoniam deuaſtatū ē triticū. Cōfuſū eſt vinū: ⁊ elāguit oleūConfu̓ſi ſūt agricole: u̓lulauerūt vinitores ſuꝑ frumēto vino ⁊ hordeo: quia ꝑijtmeſſis agri. Uinea confuſa eſt: ⁊ ficuſ elanguit. Malogranatuꝫ ⁊ palma ⁊ malū ⁊ oīa ligna agri aruerūtqꝛ ꝯfuſū eſt gaudiū a filijshominū. Accingitē vos ⁊
plāgite ſacerdotes: vlulateminiſtri altarꝭ. Ingredimicubate ī ſac̓co miniſtri dcimei: quōniaꝫ interijt de domo dei veſtri ſacrificiū ⁊ libatio. Sāctificāte ieiuniuꝫ:vocate cētū: ꝯgregate ſenesoēs hitatores terre ī domūdei veſtri: ⁊ clamate ad dn̄ꝫA a a diei: qu̓ia ꝓpe ē diesdn̄i: et quaſi vaſtitaſ a potete veniet. Nu̓nꝗd nō corāoculis veſtris alimēta perierunt: de domo dei vr̄i leticia ⁊ exultatio. Cōputruerunt iumēta ī ſtercore ſuo.Demoͣlita ſūt horrea: diſſipate ſunt apothece: qm̄ cōfuſu ē triticū. Quid īgemūit aīal: mugierūt greges armenti. Quia nō eſt paſcuaeis. Sed ⁊ greges pecoruꝫdiſperierūt. Ad te̓ domineclamabo: quia ignis comedit ſpecioſa deſerti: ⁊ flamma ſuccendit omnia lignaregioniſ. Sed ⁊ beſtie agriquaſi area ſitiens imbrē: ſuſpexe̓runt ad te: quoniā excitati ſunt fōteſ aqͣꝝ: ⁊ igniſdeuorauit ſpecioſa deſerti.
enim locuſte an̄qͣ hēat alas vocat̉ brucus: ſꝫ qn̄ ē alattūc dr̄ locuſta. h ¶ Et reſiduū bruci comedit rubigo.Eſt aūt rubigo viciū ſegetū qn̄ vento vrente ꝑcuſſe nōfaciūt granū ⁊ ſi faciūt eſt raruꝫ. i ¶ Expergiſciminiebrij .i. aduertite et cōſiderate īminēs vobis malum.k ¶ Flete. qꝛ deficiet vobis vinuꝫī qͦ delectabamī:ex vineaꝝ corroſione. l ¶ Gensenī. Hic ꝯn̄t̉ ponitur res figurata:.ſ. vaſtatio iudeeꝑ qͣttuor regna ſupradicta cum dr̄:l ¶ Gēs enī aſcendit. id eſt aſcendet⁊ loqͥt̉ de futuroꝑ modū pn̄tis: ꝓpt̓ certitudineꝫ ꝓphetie. m ¶ Super terrā meā. i.ſuꝑ iudeā q̄ ſpecialiter dr̄ terra domini: eo ꝙ ibi vigebat cultus eiuſn ¶ Fortis ⁊ īnumerabilis. tal̓ en īfuit gēs aſſyrioꝝchaldeoꝝ grecorū ⁊ romanorū:vt patet ex geſtiseoꝝ. o ¶ Oēteſeiꝰ. ī hoc deſignat̉crudelitas eoruꝫp¶ Poſuit vineam meā in deſertū. iſti enī exercitꝰī iudea vineas exciderūt ⁊ arboreſfructiferas: ⁊ easꝓ ꝑte dolauerūtad faciēdum machinamēta ⁊ aliaexercitibus neceſſaria. vel alit̓ pōtdici: ꝙ hic accipit̉vinea dn̄i ꝓ ppl̓o ſrl̓ ſcd̓m illud eſa. v. Uinea eniꝫ domini exercituū domꝰ iſrael ē. quā domū iſti exercuꝰ ſpōliauerūt bonis ⁊ afflixerunt in ꝑſonis. q ¶ Plāge. Hicꝯn̄ter ꝓph̓a īducit ppl̓m ad lamētationē: ⁊ pº ꝓ vaſtatiōe prima: 2º ꝓ ſcd̓a ī pͥncipio capl̓i ſequentis. Prima īduas: qꝛ pͥº inducit ad fletum generaliter: ſecūdo ſacerdotes ſpal̓r: ibi Accīgite vos. Circa primū dic̄. q ¶ Plāge quaſi v̓go. Uirgo enim deſpōſata: ſi moriat̉ eius ſpōſus anteꝙͣ fruat̉ eius āplexibus hꝫ maͣm magni luctus:ideo ponitur h̓ ꝓ exēplo ad de ignandū magnitudineꝫluctus īminētis: iō ſb̓dit̉: r ¶ Perijt ſacrificiū. de aīalibus et terrenaſcētibus: lꝫ enī de terrenaſcētibꝰ aridis ꝓprie diceret̉ fieri oblatio: tn̄ hic vocat̉ ſacrificiū large loquēdo. s ¶ Et libatio. de liquidis vt vino ⁊ oleo.t ¶ De domo dn̄i. qꝛ ꝓpter corroſionē terrenaſcētiumnō hēbat̉ vnde talia poſſent fieri. v Luxerūt ſacerdotes. ꝓpter defectū diuini cultus: ⁊ etiā ſui victꝰ: quierat de decimis ⁊ oblatiōibus. x ¶ Depopulata eſt regio. carens hitatoribus. y ¶ Luxit humꝰ. priuata fru-
ctibus: ſicut ecōtrario dr̄ ridere metaphorice qn̄ plena ē fructibus: z ¶ Quoniā deuaſtatū eſt iriticū. per qͣttuor plagas ſupradictas. a ¶ Cotuſi ſūt agricole. fruſtrati ſpe ſuilaboris. b ¶ Ululauerūt vinitores. ſicut ecōtrario ſolēt cātare in abūdātia vindemie. ⁊ ex hoc pꝫ lr̄a ſeq̄n̄s: c ¶ Accigite voſ. Hic ꝯn̄t inducit ſacerdotes ſpāliter ad lamentū diceſ:Accīgite vos .ſ. ciliciis in ſignū humiliationis corā deo: ⁊ ſb̓ditur cā. d ¶ Quoniam interijt de domodei. ⁊ exponat̉ vt. sͣ.e ¶ Sc̄ificate ieiunium .i. diſponite vosad deuote abſtinēdū.¶¶ Uocate cētū ⁊cͣ. vtex precibꝰ multoꝝ impetret̉ diuina clementia iō ſb̓dit̉: g ¶ Etclamate ad dn̄ꝫ a a a.In hebreo eſt vna dictio ⁊ ſonat ſic. aha ⁊eſt interiectio dolētiſ.h ¶ Quia ꝓpe ē dieſdn̄i .i. dies ſue vīdicteīferende: ⁊ ideo monebat ꝓph̓a ad dn̄ꝫ clamare: vt ſaltē tēperaret̉ rigor ſue iuſticie.i ¶ Et quaſi vaſtitaſa potēte vēiet. ſa deocuius vindicatio īpediri nō pōt niſi ꝑ ſuāclemētia. k ¶ Nunqͥd ⁊cͣ. perierūt alimēta .i. cito perient.l ¶ De domo dei vr̄ileticia ⁊ exultatio. qͥaleuite nō cātabāt cantica leticie: ſꝫ magꝭ lamētatiōis ꝓ miſeriaterre. m ¶ Computruerūt iumēta ī ſtercore ſuo. qꝛ ꝓpter ſterilitatē terre nō hēbātur ſtramēta ad ſufficiēdū eis. n.Demolita ſūt horrea..i. cōtēta ī horreis. o ¶ Diſſipate ſūt apothece .i. cōſūptaſūt que erāt repoſita ꝓ victu. pQuid igemuit aīal ⁊cͣ.rn̄det: Quia non eſt paſcua eis. oīa .n. virētia fuerūt core ſaIō exclamat ꝓph̓a dicēſ: q ¶ Ad te dn̄e clamabo. ī or̄oneꝓ ſb̓leuatione noſtre miſerie: r ¶ Quia ignis cōedit ſpecioſa deſerti. Ignē aūt ⁊ ignis flāmā vocat ventū vrentē ſegetes rubiginatē: ⁊ etiā erucā: brucū ⁊ locuſta: que ex ſua corroſiōe ita reddebāt vegetabilia arida ac ſi cucurriſſent ibiignis ⁊ flāma. ¶ Sed ⁊ beſtie agri .ſ. ſilueſtres. t ¶ Quaſiarea ſitiēs imbrem .i. deſiderās. v ¶ Suſpexerūt ad te. p̄ſitis laſſitudie: iō ſeqͥt̉: x ¶ Quoniā exiccati ſūt fontes. exvehemētia vēti vrētis ſiccitatē cauſātis. ¶ In caº pͥº ioheliſvbi dr̄ ī poſtilla: Primū ē qͥbus ꝓphetauerit ⁊cͣ. ¶ Additio.Erba hieronymi in hoc prologo poſita ſane ītellecta non contrariantur verbis ſuis in epiſtola apaulinū ꝓut poſtillator eſtimare vr̄. Pro qͦ ſciendum ꝙ ſcd̓m ꝙ ponit hierony. in hoc ꝓlogo tꝑa in qͥbusꝓphetauit iohel eadem ſunt tꝑibus in qͥbꝰ oſea)phetauit2
ea ꝓphetauūOOO 2