Liber

ſuū: et in fortitudine ſua directus ē cū angelo. Et īuāluit ad āgelū: ⁊ confortat̉ē. Fle̓uit: ēt rogauit eū. Inbe̓thel īuenit eū: et ibi locutꝰ ē nobiſcū. Et dominꝰ deꝰexercituū: dn̄ſ mēoriale eiꝰEt tū ad dn̄m deū tuū conuerteris. Miẜicordiā ⁊ iudiciū cuſtodi ⁊ ſpera ī deo

tuo ſemꝑ. Chanaā ī manueiꝰ ſtatera doloſa: calūniaꝫdilexit. Et dixit ēprhaim:Uerūtn̄ diues effectꝰ ſū: inuēni idolū mihi. Omnēslabores mei non īuenientmihi iniꝗtatē: quā peccauiet egō dn̄s deꝰ tuꝰ ex t̓ra egypti. Adhūc ſede̓ te faciā intab̓ nacul̓: ſic̄ ī diēbꝰ feſtītatꝭ.

a ¶ Et in fortitudine ſua directus ē cū angelo. de hac luctadixi plenius: Gen̄. xxxij. aliqͥd tn̄ ē repetendū: eo ꝙ aliquidhic addit̉ qd̓ ibi dimittit̉. Sciēdū igit̉ ꝙ ẜm rab. ſa. ⁊ alloshebreos ille angelus erat cuſtos eſau: ꝓpter qd̓ gelans ꝓ eovoluit īpedire iacob ne trāſirꝫ ī t̓rā ꝓmiſſiōiſ ad obtinēdūbn̄dictōnes ⁊ pͥmogenita iſaac ī p̄iudiciuꝫeſau: ſꝫ dn̄s tātā fortitudinē tūc cōtulit iacob ꝙ nō potuit eumīpedire ſed magis iacob p̄ualuit: iō dr̄ h̓:Directꝰ ē cū angelo. i.luctauit cū eo: Et inualuit ad angelū ⁊ cōfortatus ē. qd̓ vidensangelus Fleuit: eo ꝙnō poterat eū īpedireEt rogauit. vt dimitteret eū ẜm ꝙ dr̄ gen̄.aurora ē ⁊cͣ. querēs dilatōnē de ſnīa dei ſuꝑ iura benedictōxxxij. Dimitte me iaꝫnis ⁊ pͥmogeniture: iō ſubdit̉ in ꝑſona angeli: In bethel inuenimꝰ eū .ſ. deū: Et ibi loquet̉ nobiſcū. determinans hanccām: ⁊ talis ē lr̄a hebraica. Hec aūt expoſitio cōtinet aliqͣ īcōueniētia. Primo qꝛ ẜm dictuꝫ hebreoꝝ ille angelus eratbonꝰ: eo ꝙ erat cuſtos eſau: deꝰ aūt iā ante dixerat ip̄i iacobReuertere in terrā natiuitatis tue: Gen̄. xxxi. nullo aūt mōveriſimile ē ꝙ angelus bonus vellet executionē diuini mādati impedire: cū eius volūtas ſit oīno cōformis volūtatidiuine: nec pōt dici ꝙ angelus ſanctus ignoraret reuelationē factā ip̄i iacob: tuꝫ qꝛ reuelatōes fiūt hoībꝰ mediātibꝰ angelis: ⁊ io illa q̄ hoībꝰ reuelant̉ pͥus a ſāctis angelis cognoſcuntur: tuꝫ quia iacob reuelationē ſeu mādatū dei p̄dictūnarrauerat vxoribꝰ ſuis rachel ⁊ lye: Gen̄. xxxi. talia veronō latēt angelos quoꝝ cognitio nō impedit̉ ꝑ diſtātiā localē. Itē angelus exꝑiens tātā fortitudinē in iacob vt dicunthebrei: ignorare nō potuit ꝙ eēt a deo: ⁊ ꝑ cōſequēs nullomodo de hoc fleuiſſet: nec dilatōeꝫ de iure benedictōis ⁊ pͥmogeniture determinādo q̄ſiuiſſet cū volūtas eiꝰ ſit totalit̓cōformis volūtati diuine: ꝓpt̓ qd̓ ſicut dixi gen̄. xxxij. illeangelus fuit cuſtos iacob: ⁊ ex volūtate dei in corꝑe aſſumpto apparuit ſibi: vt nō ſolū verbo ſed etiā ſenſibili ſignoaſſecuraret eū de eſau fratre ſuo quē nimis timebat: ⁊ ideopoſt luctā in qua finxerat ſe nō poſſe p̄ualere iacob dixit:Si fortis fuiſti ꝯͣ deū .i. ꝯͣ angelū a deo miſſū: ꝓpt̓ qd̓ dicit̉deꝰ ꝑticipatiue: ꝙͣto magis ꝯͣ hoīes p̄ualebis .i. ꝯͣ eſau cū filijs ſuis: nec tn̄ illa fictio angeli fuit mēdaciū: ſicut nec illaqua dn̄s finxit ſe longius ire: Luc. xxiiij. qꝛ ꝑ fictionē angeli ſignificabat̉ veritas futura: ꝙ ppl̓s deſcēdēs de iacob preualeret ppl̓o deſcēdēti de eſau: ſicut ⁊ ꝑ hoc ꝙ dn̄s finxit ſelōgius ire ſignificauit ꝙ adhuc erat loge ſeu ꝑegrinꝰ a diſcipuloꝝ mēte: vt exponit beatꝰ Grego. homel̓. xiij. Igit̉ ẜꝫ hexponēda ē hec lr̄a. a ¶ Et in fortitudine ſua .i. quā habebat a natura ſua ⁊ nō datā a deo ad horā vt dicūt hebrei:b ¶ Directus ē cū angelo. luctādo cū eo. c ¶ Et inualuitad angelū. nō ẜm exiſtētiā ſꝫ ẜm apparētiā ꝑ angeli fictōnēqͥ ſic ſe habebat quaſi eū ſuꝑare nō poſſet: abſqꝫ tn̄ falſitate⁊ mēdacio vt dictū ē. d ¶ Cōfortatus ē ꝑ bn̄dictōem angeli ſibi datā: ẜm ꝙ dr̄ gen̄. xxxij. Et bn̄dixit eū ī eodē loco.e ¶ Ileuit .ſ. iacob f ¶ Et rogauit eū .i. deuote ⁊ cū lachrymis rogauit eū vt dirigeret eū in via ⁊ cuſtodiret: ⁊ ſic ſcm̄ē: iō ſubdit̉: g ¶ In bethel inuenit eū .ſ. deū cū angelo.h ¶ Et̉ ibi locutus ē nobiſcū. qꝛ ibi deus in pn̄tia angeli dixit ei: Ego deus oīpotēs: creſce ⁊ multiplicare. ⁊ ſb̓dit̉: Terrāqꝫ qua debi abraaꝫ ⁊ iſaac dabo tibi ⁊ ſemini tuo. Et ad

hūc itellc̄ꝫ pōt applicari lr̄a hebraica cū dr̄: In bethel iueniemꝰ eū. vt ſit vbū angeli denūciātis iacob deū ſibiapparituꝝ ī bethel: Gen̄. xxxv. Et ibi loquet̉ nobiſcū.replicās benedictōes patrū tuoꝝ ſuꝑ te ⁊ ſemē tuū proqͥbꝰ ego rogaui eū. Angeli enī ꝓcurāt bonū ſue cuſtodiecōmiſſoꝝ. ¶ IEt dn̄s deus exercituum .i. angeorium. k ¶ Meiale eiꝰ. ideſtiacob: tuꝫcabuit deumſemꝑ ī memoria:tuꝫ qꝛ nomen deiſuꝑ iacob memorabat̉ inquātumdeus iacob dicebat̉: ⁊ ē verbuꝫ ꝓphete memoratꝭiuſticiā iacob pr̄iarche vt eā poſteri imitent̉: iō ſb̓dit̉: l¶ Et tu .ſ. ppl̓s iſrael. m ¶ Addn̄ꝫ tuū deū cōuerteriſ. ſi iacob imitari ſtudueris: ⁊ ſb̓dit̉ modus ꝯuerſionis: n ¶ Miſericordiaꝫ ⁊ iudiciūcuſtodi. qꝛ miſericordia ſine iudicio puſilianimitas ē: ⁊iudiciū ſine miſericordia crudelitas ē. o ¶ Chanaan.hic ſcriptura reuertit̉ ad ſcribēdū maliciā decē tribuuꝫquātū ad cupiditatis viciū dicēs: Chanaan ī manu eiſtatera doloſa. ⁊ nō eſt hic chanaā nomē ꝓpriū: qꝛ chananei de terra illa erāt expulſi: ſꝫ eſt nomē appellatiuūſignificās mercatorē: ſicut ⁊ ꝓuer. xxxi. Syndonē fecit⁊ vendidit: ⁊ cīgulū tradidit chananeo. p ¶ At dixitep̄hraim .i. populus decē tribuū: vt ſupra dictum eſt:q ¶ Uerūtamē diues effectus ſum. abſqꝫ ſeruitute deir ¶ Inueni idolū mihi .i. aurū ⁊ argētū quod eſt idolūcupidi: ẜm ꝙ dicit gloſa: vnde ī hebreo habetur hic: Inueni cenſum mihi .i. facilit̓ acqͥſiui. s ¶ Omnes labores mei nō inuenient mihi iniquitatē .i. quātūcunqꝫ laboraſſē corporalit̓ nō acqͥſiuiſſem tantā pecuniā quamꝓphete vocāt īiqͥtatē: maior enī peccunia acqͥrit̉ ꝑ fraudē vſure: ꝙͣ ꝑ laborē corporalē. Ra. ſa. exponit dicens:ꝙ hic eſt modus loquēdi decuratuſ vbi oportet alquidſuppleri ſicut. ij. Reg. v. dicitur: Propoſuerat enim dauid in die illa: qui percuſſiſſet iebuſeū ⁊cͣ. ⁊ non fit ibialiqua mentio de remuneratione ſecundum hebraicaꝫveritatem: ſed ſupplendū eſt: fiet magiſter militie: ſicutexprimitur primo paralypo. x. ⁊ eodem modo hic continuando littere precedenti: Inueni idolum mihi. ſic dicis: ⁊ tu deberes dicere: s ¶ Omnes labores mei. ideſtdiuitie mee: t ¶ Non inuenient mihi iniquitatem .i.non poterunt expiare iniquitatem meam: ⁊ ſic eſt verbum dei vel prophete arguentis in populo iſrael vicium cupiditatis: v ¶ Et ego. Poſtquam deſcripta eſtmalicia populi: hic iuxta eam ponitur gratia dei: vtmaior appareat iuxta ſuum oppoſituꝫ: ⁊ continuaturſic littere precedenti: Licet iniquitates tue ſint magne ⁊inexpiabiles per te: v ¶ Et e̓go dominus deus tuusde terra egypti. ideſt ab illo tempore quo inde redemite: ⁊ legem tibi dedi: ⁊ peccata poſſum remittere tibi. x ¶ Adhuc ſedere te faciam in tabernaculis.quod exponit Rab. ſalo. ſic: Tempus erit in quo auferam te a ſtateris doloſis ⁊ faciam te ſedere in ſynagogis ⁊ ſcholis cū auditoribꝰ diuīe legiſ: ⁊ hͦ fuit adīpletūqn̄ dn̄s vocauit de teloneo mattheum: Maith. ix. c. ⁊d̓ actibꝰ publicꝭ zacheū: lu. xix. ⁊ ꝯſil̓eſ ad ſuū diſcipl̓atūy ¶ Sicut in diebꝰ feſtiuitatis. ī ſabbatis .n. ꝯueniebāt ī