Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Incipit liber Oſee prophete. Capl̓m. I.Erbuꝫ dn̄i qd̓factū ē ad oſeefiliū beeri ī diebus ocie ioathā achac ecechie regū iuda: ⁊ in diēbuſhieroboā filij ioas regꝭ iſrl̓

Prīcipiuꝫ loquēdi dn̄o inoſee. Et dixit dn̄s ad oſee:Uāde ſume tibi vxorē fornicatōnuꝫ: et fac̄ tibi filiosfornicationū: ꝗa fornicansfornicabit̉ terra ā dn̄o. Etabijt e̓t accepit gomer filiam debelaiꝫ: et ꝯcepit ⁊ peperit ei filium. Et dixit dn̄s

ꝓphete vno ſpiritu fuerunt inſpirati: ⁊ ad vnum finem ſimilit̓ ordinati: ⁊ ad inuicē charitate vniti: ꝓpt̓ qd̓ decenterſūt ī eodē libro collocati quātū ad eoꝝ doctrina: qd̓ notat̉in vnitate loci cū dr̄: De ſuo loco. de quo pōt exponi qd̓ dr̄Iob .xxviij. Auro locus ē ī quo cōflat̉. ī ſacra ſcpͥtura ꝑ auruꝫ intelligit̉ ſapiētiadiuina que fuit ī iſtisꝓphetꝭ: ⁊ ſicut minera auri pluribus portōibꝰ colligit̉: ⁊ ī vnafornace ad cōflanduꝫponit̉: ⁊ ſic in vnammaſſā redigit̉: ſic ſapientia diuīa ī iſtis pluribus ꝓphetis refulgēs ī hoc libro colligitur ad inſtructionē fideliū vt ī pn̄ti cognoſcāt deū ꝑ fidē: ⁊ ī futuro ꝑ aꝑtā viſioneꝫad quā nos ꝑducat qͥ cū patre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat īſecula ſeculoꝝ Amen. In ꝓlogo. xij. ꝓphetaꝝ vbi dicit̉: Sicut in libro pſalmoꝝ pſalmi a diuerſis auctoribuscompoſiti ⁊cͣ. Additio.Ecūdū ſnīam beati Augu. oīum pſalmoꝝ ī pſalterio cōtētoꝝ actor fuit ip̄e dauid: lꝫ qͥda pſalmimodi: que qͥdē ſnīa licet ei ab aliquibus ꝯͣdicat̉ nihilominꝰab alijs ītitulent̉: vt aſaph: ⁊ filijs chore: ⁊ huiuſꝓbabilior videt̉ ⁊ verior: ꝓut ſufficient̓ fuit declaratum inaddi. ſuper pſalmum primū. Replica.N p̄fatione. xij. ꝓphetaꝝ poſtil. dicit: Sicut pſalmi a pluribꝰ editi cōtinent̉ ī vno libro pſalmoruꝫIita iſte ꝓphetie ponunt̉ ī vno libro ꝓphetaꝝ. Cōtra qd̓ Burgen̄. dicit: oīum pſalmoꝝ dauid fuiſſe auctoreꝫẜm opinionē beati Augu. Quid aūt mihi videat̉ ad cōcordandū opiniones ſanctoꝝ doctoꝝ Augu. ⁊ Diero. vide. sͣcirca pͥmum pſalmū ī correctorio. Ca. I.Erbū dn̄i. Liber iſte ī. xij. ꝑtes diuidit̉ ẜm. xij. ꝓphetas: ⁊ ſūt ꝑtes note.Prima aūt ꝑs ī qua cōtinet̉ ꝓphetiaoſee diuidit̓ in ꝓemiū ⁊ tractatū qͥ īcipit: ibi Principiū loquendi. In ꝓemio pͥmo on̄dit̉ ꝓphete genus: cū dr̄:b Ad oſee filiū beeri. ⁊ fuit iſte beeri pph̓a ſicut ⁊ filiꝰ lꝫ eius ꝓphetianō habeat̉: ſicut nec de multis alijs qͥ tamen ī ſcriptura ꝓphete nominant̉: habēt enī hebrei ꝓ regula: ꝙ qn̄ ī pͥncipioalicuiꝰ ꝓphete patris nomen expͥmit̉: ꝓpheta fuiſſe ītelligit̉2º on̄dit̉ ꝓphetie tēpus: cū dr̄: c In diebus ocie ioathanachaę ⁊ eęechie regū iuda. tēporibꝰ enī iſtoꝝ quatuor ꝓphetauit. d In diebꝰ hieroboaꝫ filij ioās. iſte enī hieroboāfuit rex iſrl̓ ⁊ noīat̉ hic: qꝛ regnauit cū ocia rege iuda. xiiij.annis. e Principiū. Hic īcipit tractatꝰ ⁊ diuidit̉ ī duasꝑtes: qꝛ pͥmo ꝓphetat nō ſolū verbis ſed etiā ſenſibilibꝰ factis: 2º ſimplicibꝰ verbis ca. iiij. Circa pͥmā partē in qua virtualit̓ cōtinēt̉ illa que poſtea ſequunt̉ conſiderandū ꝙ ſicutdicit apoſto. ad ro. xi. Cecitas ex ꝑte cōtingit ī iſrl̓ vt plenitudo gētiū ītraret: ⁊ ſic oīs iſrael ſaluus fieret. qd̓ implebit̉circa finē mūdi qn̄ iudei cōuertēt̓ ad xp̄m generalit̓ detectafalſitate antichriſti: ⁊ ẜm hoc ꝓpheta tria facit: pͥmo gͦ denūciat futurā iudeoꝝ excecationē: 2º gētiū illuminatōnem:ibi Et erit. 3º iudeoꝝ finalē cōuerſionē: ca. iij. Prīa adhucin duas: qꝛ pͥmo tangit̉ iudeoꝝ captiuitas p̄cedēs xp̄i aduētū: 2º eoꝝ cecitas ī eius aduētu: ibi Et ꝯcepit. Prima adhucin duas: qꝛ pͥmo ponit̉ captiuitatis rō: 2º ip̄a captiuitas: ibiEt abijt ⁊ accepit gomer. Circa pͥmū dr̄: e Prīcipiū lo-

quēdi dn̄o ī oſee .i. ad ip̄m oſee: ⁊ dicūt expoſitores aliqͥꝙ dicit̉ hic principiū loquēdi: ad denotandū ꝙ dn̄s locutus ē pͥus ad oſee: ꝙͣ ad reliquos ꝓphetas ſequentesſed hoc nō bn̄ videt̉ veꝝ: qꝛ abdias ē vnus de ſequentibus: ⁊ tn̄ ip̄e fuit homo ꝑfectus a tꝑe achab regis iſrl̓:cuiꝰ fuit diſpenſator ẜm oē doctoreſ hebraicoſ ⁊ latinos. A fine v̓ovite achab vſqꝫad pͥncipiū regniocie ſub quo oſeecepit ꝓphetizare:ꝓut dr̄ ī textu fluxerūt. c. ij. ani: vtpōt de facili videri ī quarto reguꝫnumernado tꝑaregū intermediorū: ⁊ iō nō ē veriſimile ꝙ abdias inceperit poſt illū ꝓphetare ſed magisante: propter quod dicit ra. ſa. ꝙ iſtud pͥncipium loquēdi refertur ad lr̄am ſequentem: cum dicitur: f Uade ſume tibi. ita ꝙ iſtud fuit primum quod dominuslocutus fuit ad oſee: g Uxorē fornicationū. dicuntaliqui ꝙ iſta mulier quā duxit propheta in vxorē prierat meretrix publica: ⁊ quāuis vile eſſet eam acciperepropheta tamen ſe humiliauit in hoc volēs deo obedire: ſicut eſaias quāuis eſſet de genere regio: iuit tamennudus ⁊ diſcalciatuſ vt obediret deo: eſaie. xx. Dicit tn̄hiero. in prologo ꝙ hec mulier non fuit fornicaria fornicatione corporis: ſed fornicatione mentis: quia eratidolatra ⁊ gentilis: ⁊ hoc videt̉ verius: quia per hoc ſignum magis reſpondebat ſignato .ſ. idolatrie populifuture: que per hoc ſignificabat̉: ẜm ꝙ poſtea ſubditurquia fornicanſ fornicabit̉ terra a dn̄o. h Et fac tibifilios fornicationum. In hebreo habet̉ ſic: Accipe tibivxorē fornicationū ⁊ filios fornicationum .ſ. accipe cūmatre filios quos ante habuit: ita ꝙ accepit matrem īvxorem: ⁊ filios eius adoptauit. Filij enim quoſ genuitin ea poſtquā fuit eius vxor non poterant dici filij fornicationum fornicatione corporali quia legittimi erātnec fornicatione idolatrie quia ꝓpheta non permiſiſſꝫ⁊ ideo quod dicit̉ in tranſlatōne noſtra: Fac filios fornicationum. ſic eſt exponendum: Filios fornicationumfac tuos per adoptionē: i Quia fornicās fornicabitur terra .ſ. x. tribuū ⁊ duaꝝ: k A dn̄o ꝑ idolatriaꝫque eſt ſpiritualis fornicatio: ⁊ dicit̉: Fornicās fornicabit̉. reduplicando ad denotandum multiplicatōeꝫ idolatrie: que facta fuit illo tēpore in vtraqꝫ parte terre: ꝓpter qd̓ regnū decē tribuū pͥmo fuit captiuatū ſub oſeeiiij. Reg. xvij. ⁊ poſtea regnum duarum tribuum ſubſedechia. iiij. Regū vltimo. Et ſic patet ꝙ in hac parteponitur captiuitatis ratio: ſcilicet idolatrie multiplicatio. l Et abijt. Hic conſequenter ponitur decem tribuuꝫ captiuatio que fuit prima: poſtea ſubdetur de captiuatione duarū tribuū que fuit ſecunda. Hec tamenpars prima diuiditur: quia primo ponitur captiuitas:2º eius diuturnitas: ibi Et concepit. Circa primum dicitur: l Et abijt. prompte deo obediens. m Etaccepit gomer. nomen eſt mulieris quā accepit in vxorem. n Filiam debelaim. vna dictio ē debelaim itaꝙ de nō eſt prepoſitio hic: vt aliqui dicūt: ⁊ eſt nomenproprium patris huius mulieris: vel loci vnde fuit nata: ſicut frequenter in ſcriptura dicunt̉ filie hieruſalemmulieres inde nate. o Et concepit. de propheta.