Liber

ānanieqꝫ ⁊ miſaeli ⁊ azarieſocijs ſuis indicauit negocium: vt quererēt miſericordiā a facie dei celi ſūper ſacramēto iſto: ēt nō perirentdaniel ⁊ ſocij eius cuꝫ ceteris ſapientibus babylōis.Tu̓nc danieli myſteriumper viſionē nocte reuelatūē. Et bēnedixit dāniel deuꝫceli et locutus ait: Sit nom̄dn̄i benedictū a ſeculo ⁊ vſqꝫ in ſeculū: quia ſapiētia ētfortitudo eiꝰ ſunt: ⁊ ipſe mutat tꝑa et ē̓tates. Tranſfertregna atqꝫ cōſtituit: dāt ſapiētiam ſapiētibus: et ſcientiā ītelligētibus diſciplinā.Ipſe reuelat profūda ⁊ abſcōdita: et nouit ī tenebris

cōſtituta: et lux cū eo ē. Tibi deus patꝝ noſtroꝝ cōfiteor tēqꝫ laudo: qꝛ ſapiētiāet fortitudineꝫ dediſti mihi⁊ nūc on̄diſti mihi q̄ rogauimus te: qu̓ia ſermone regis aperuiſti nobis. Poſthec daniel ingreſſuſ ad arioch: quē cōſtituerat rex: vtperderet ſapiētes babylonis: ſic ei locutuſ ē: Sāpientes babylonis ne perdas:ītroduc me ī ꝯſpectu regis⁊ ſolutioneꝫ regi narrabo.Tunc arioch feſtinus ītroduxit danielē ad regē: et dixit ei: Inu̓eni homineꝫ defilijs tranſmigrationis iudequi ſolutione regi ānūciet.Rn̄dit rex ⁊ dixit danieli:

ad mētis deuotionē vt poſſit ſcire ſōnū regis et eius interp̄tationē. vn̄ pꝫ ꝙ hic non queſiuit tempuſ ad ſoluēdū ꝯfidēſde ꝓpͥo īgenio: nec ꝑ viā ſuꝑſtitōis: ſic̄ auguratores ⁊ diuinatores: qd̓ ē illicitū ⁊ lege diuina ꝓhibitu: ſꝫ cōfidēs de adiutorio diuīo: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄: a ¶ Et ingreſſus ē domūſuam. vt ſic ſeq̄ſtratꝰ abexteriori tumultū melius vacaret or̄oni etcōtēplatiōi. b ¶ Ananieqꝫ ⁊ miſaeli ⁊cͣ.adiungit .n. ſibi ſocios in orando: qꝛ oratio multoꝝ et maxīebonorum eſt multuꝫexaudibiliſ. b ¶ Super ſacr̄o iſto .i. ſecreto ſacro: quia ibi fitmētio de regno chriſti per lapidem abſciſū de monte ſine manibus: vt videbitur:c ¶ Et nō perirēt da⁊ ſocij eius cū ceterisſapientibus .i. ip̄i ⁊ ceteri ſapiētes ī qͦ apparet or̄o eoꝝ charitatiua qꝛ non ſolū erat ꝓvita ſua conſeruāda:ſed ēt ꝓ vita alioꝝ ſapiētū qͥ eis inuidebātvt viſū ē. d ¶ Tūcdāieli. hic d̓ſcribiturdanielis inſpiratio⁊ hͦ ē qd̓ dr̄: Tūc danieli myſteriū .i. ſūmū regis occultum⁊ eius interpretatio. e ¶ Per viſionem nocte reuelatū ē. adeo .ſ. non dr̄ hic qͣlis fuerit iſta reuelatio: vtꝝ in ſōno vl̓ invigilia: ſed ꝓbabil̓r vr̄ ꝙ vidit in ſōnis cōſil̓em viſionē viſioni regis: ⁊ vltra hoc intellectū ipſius: et hoc etiā dicit gloſa ꝙ ſōniū regis didicit ſōnio ſuo: hoc etiā vr̄ per hͦ qd̓ dr̄:Nocte. qꝛ tales reuelatōes magis nate ſūt fieri quietatis ſēſibus ab exterioribus tumultibus. vn̄ dr̄ iob. xxxiij. Per ſōniū in viſione nocturna qn̄ irruit ſopor ſuꝑ hoīes ⁊ dormiunt ī lectulo: tūc operit aures viroꝝ: ⁊ erudiēs inſtruit eosdiſciplina. f ¶ Et bn̄dixit. Hic pro predictis ponitur gratiaꝝ actio. Iſte enim erat mos antiquoꝝ ī beneficijs ꝑceptꝭlaudare deū ſicut grati: hoc āt fecit daniel hic: propter qd̓dr̄: f¶ Et benedixit daniel deū celi. i. laudauit. g ¶ Et locutus ⁊cͣ. vſqꝫ in ſeculū .i. in eternū: qꝛ vbicūqꝫ duplicaturhoc nomē in ueteri teſtō īportat eternitatē cōit̓. h ¶ Quiaſapiētia. ad diſponendū ⁊ ordinādū in creaturis: qꝛ opꝰ ſapiētis ē ordīare: vt dr̄. .j. metaphy. i ¶ Et fortitudo. ad exequendū qd̓ diſponit. qꝛ nullus pōt īpedire. k ¶ Eius ſūt.quia diſpoſitio ⁊ executio effectus in oībꝰ alijſ dependet abipſo: ⁊ poteſt per ip̄m impediri. l ¶ Ipſe mutat tꝑa. quiaipſe eſt primus motor celeſtiū corpoꝝ: qͦꝝ motuꝫ ſequiturtp̄s: vt hr̄. iiij. ph̓ycoꝝ m ¶ Et etates .i. periodos reꝝ mutabiliū ⁊ corruptibiliū ⁊ maxīe hoīum. maior enim fuit ꝑiodus uite hūane an̄ diluuiū ꝙͣ poſt: vt pꝫ in gen̄. n ¶ Traſfert regna. ⁊ hoc contingit freq̄nter ꝓpter peccata hoīum: ſicut patet gen̄. xv. vbi dr̄: ꝙ filij iſrl̓ acceperunt regnū chananeorum propter peccata eoꝝ. Sil̓r romani acceperūt r̄gnūiudeoꝝ poſt mortē chriſti. o ¶ Atqꝫ cōſtituit. qꝛ aliqͣndoetiā malos hoīes in regnū eleuat ad punitionē alioꝝ peccatoꝝ: ſicut patet de cyro qui ex ordinatione dei eleuatus eſtin regno ad deſtructionem chaldeoꝝ ⁊ liberationē iudeoꝝſcd̓m ꝙ dr̄ Eſa. xlv. Hec dicit deus chriſto meo cyro cuiuſ

apprehēdi dexterā ⁊cͣ. Aliquando hoc etiaꝫ fit ad exercitium ⁊ flagellationem ſanctoꝝ: exēplum habemus d̓attila rege hunoꝝ: qui dixit ſcō lupo trecenſi cū obſideret eius ciuitatē: īterrogatus a lupo ſcō quis eēt: rn̄dit:Ego ſū flagellū dei. Cui ille reſpōdit: ego ſuꝫ lupuſ quidebeo flagellari.⁊ precepit ciuitatem aperiri.p ¶ Dat ſapientiam ſapiētibus .i.noticiaꝫ de diuīsillis quoꝝ mēteseleuantur ad celeſtia qꝛ tales ſuntproprie ſapientesdicti a ſapore.q ¶ Et ſciētiā ītelligētibus diſciplina .i. noticiam dehumanis hoībuſmorigeratis. vnd̓pͥmo ethicorū dr̄ꝙ paſſionū ſecutor eſt innaniſ auditor politice.r ¶ Ipſe reuelatꝓfūda ⁊ abſcōdita. ad que intellectus creatus nonpoteſt attinge̓ dpͥa v̓tute. s ¶ Etnouit in tenebrisconſtituta: ſcilicꝫignorantie reſpectu aliorum ab ipſo. vel aliter: In tenebriſ cōſtituta .i. peccata ꝙͣtūcunqꝫ occulta ipſe nouit.t ¶ Et lux cū eo eſt. qꝛ ipſe eſt proprie lux: vt habetur.jͣ. Iohānis .j. Deus lux eſt: ⁊ tenebre nō ſūt in eo vlle. ⁊hoc eſt intelligendū ſcd̓m ꝙ nomen lucis extenſū ē adſignificādū manifeſtationem: qꝛ deus eſt lux vera q̄ illuminat oēm hominem: vt dr̄ Iohānis. j. v ¶ Tibi deꝰpatrū noſtrorum confiteor. Facit mentionem in or̄onede abraam ⁊ alijs patribus: qꝛ ex merito eoꝝ ml̓ta bonaͣ facta ſunt filijs iſrael ⁊ reuelationes ꝓphetꝭ. x¶ Teqꝫ laudo. ⁊ cām ſubdit: Quia ſapiētiam. ad intelligendum. a ¶ Et fortitudinē. adpronunciādum. Dediſtimihi ⁊cͣ. Un̄ ſeqͥt̉: b ¶ Quia ſermonē regis .i. illd̓ qd̓requirit. c ¶ Aperuiſti mihi. miſericorditer reuelando. d ¶ Poſt hec daniel. Hic conſequenter ponitur interpretatio facta ipſi regi: et diuiditur in tresquia Daniel pͥº reprimit regis indignationem: ſecundo excitat eum ad mentis attentionem: ibi Et reſpondens danieli. tertio aperit regi viſionem: ibi Somniuꝫtuum. Primum facit per hoc quod impedit magiſtrūmilitie ab executione ſententie regis ⁊cͣ. dicens: e ¶ Sapientes babylonis ne perdas. per hoc ꝙ paratus eſt regi fatiſfacere dicens: Introduc me in conſpectu regis⁊cͣ. f ¶ Tunc arioch feſtinus introduxit danielem adregem. ſciebat enim eum eſſe in deſiderio ſciendi: ꝓpterquod feſtinauit introducere danielem ad eum: ſciēs hꝰregi eſſe placitū. g ¶ Et dixit ei .ſ. ariochr̄gi. h ¶ Inueni hoīem de filijs tranſmigrationis iude. in qua ſcilꝫterra ſolent eē ꝓphete: ꝓpter hoc ſequitur: i ¶ Quiſolutionem regi annunciet .i. potens ſit annūciare: cumſit de illis apud quos ſolent eſſe ꝓphete. Et nota cumdicit: Inueni hominem ⁊cͣ. ipſe mentitur: qꝛ nō queſierat danielē nec inuenerat: ſe ſed obtulerat. Sed hic eſt