¶ Danielis

ait chaldeis: Sermo receſſit a me. Niſi indicaueritismihi ſōniū ⁊ ꝯiecturā eiuſ:pēribitis vos ēt domus veſtre pūblicabūt̉. Si aūt ſōniū ⁊ cōiecturā eius narraueritis: p̄mia ⁊ dona ⁊ honorē multū accipietꝭ a me.Sōniuꝫ igit̉ ⁊ int̓pretatōeꝫeius indicate mihi. Reſpōderūt ſecūdo atqꝫ dixerūt:Rex ſōniū dicat ſeruis ſuiſ⁊ interp̄tationē eius indicabimus? Reſpōdit rex ⁊ aitCerte noui: ꝙ tp̄u̓s redimitis: ſciēteſ ꝙ receſſerit a meſermo. Si ergo ſōniū nō indicaueritis mihi: vna eſt d̓vobis ſnīa: ꝙ īterpretatōeꝫquoqꝫ fallace ⁊ deceptōneplena cōpoſueritis: vt loqͣmini mihi: donec tp̄s ꝑtrāſeat. Sōnium itaqꝫ dicitemihi: ut ſciā ꝙ īterpretationē quoqꝫ eius v̓am loqͣmini. Rn̄dentes ergo chaldeicorā rege dixerūt: Non eſthō ſuper terrā qui ẜmoneꝫtuū rex poſſit imple̓: ſed ne

qꝫ regū ꝗſqͣꝫ magnuſ ⁊ potens verbuꝫ huiuſcemodiſciſcitat̉ ab oī haͣiolo ⁊ mago ⁊ chaldeo. Sermo enīquē tu queris rex gͣuis eſt:nec reperiet̉ ꝗſqͣꝫ ꝗ indicetillū in cōſpectu regis: exceptis dijs: qͦꝝ nō ē cū hominibꝰ cōuerſatio. Quo audito rex ī furore ⁊ ī ira magna p̄cepit ut perirent oēsſapientes babylonis. Et egreſſa ſnīa: ſapiētes interficiebāt̉ qu̓erebat̉qꝫ dāiel etſocij eiꝰ: ut perirent. Tuncdaniel reꝗſiuit de lege atqꝫſnīa ab arioch pͥncipe militie regis: qui egreſſuſ fue̓atad interficiendos ſapiētesbabylonis. Et īterrogauiteū: qui a rege poteſtatē acceperat: quam ob cauſamtā crudelis ſnīa a facie regꝭeſſet egreſſa. Cum ergo reꝫiudicaſſet arioch danieli:daniel ingreſſuſ rogauit regem: ut tempus daret ſibiad ſolutione īdicādā regi.Et ingreſſus ē domū ſuaꝫ:

b ¶ Riſi īdicaueritis mihi ſōniū. prius .ſ. ⁊ poſtea coniecturā eiꝰ c ¶ Peribitis vos .i. moriemī. d ¶ Et domꝰ vr̄e .i. poſſeſſiones ⁊ bona. e ¶ Publicabūt̉ .i. fiſcovel burſe regie applicabūt̉. Qd̓ ſeqͥt̉ pꝫ in lr̄a. f ¶ Reſpōdit rex. Hic ponit̉ tertia interrogatio que fit non ſolū cū pene cōmīatione ⁊ p̄mij promiſſiōe: ſꝫ ēt cumfalſi ſuſpiciōe ſeuīpoſitōe: ⁊ hoc ēqd̓ dr̄ h̓: g ¶ Certe ſcio qꝛ tp̄s r̄dimitis .i. detinetisī verbis. vel ſic:h ¶ Xp̄s redimitis .i. ſpaciuꝫ viteveſtre vultis retinē per ambagesverboꝝ: ⁊ ſubditcām: i ¶ Scientes ꝙ a me receſſerit ſermo. ꝓpterqd̓ non poſſu vobis ſōniū indicaek ¶ Si gͦ n̄ īdicaueritiſ ⁊cͣ. ē d̓ vo.ſnīa .ſ. firma et irreuocabil̓ d̓ mote ueſtra. l ¶ Qd̓īterp̄tatōeꝫ qͣꝫ fallace ⁊cͣ. q. d. eodēmō peribitiſ ſi talē fallaciā feceritꝭ:⁊ eſt hic truncatōſnīe: ſic̄ ſolēt iratifacere ī loquēdo:⁊ ideo qd̓ dictumeſt: ē ſupplendū.Ad hāc v̓o fallaciā remouēdo dicit: m ¶ So̓niūitaqꝫ dicite mihiītegre ⁊ perfecte.n ¶ Ut ſciā. ꝑ hſupple: o ¶ Ꝙinterp̄tationem eius uerā loquamini. ⁊ non confictaꝫp ¶ Reſpōdētes gͦ chaldei co. re. di. Nō ē hō ſuꝑ ter. ⁊cͣ.hoc dicunt quia ponebāt animā a corpore ſeꝑatā eſſemaioris intelligētie ⁊ maxime dijs coniūctā: ſicut dr̄. ij.Macha. xj. Patre noſtro inter deos tranſlato. iō dixerūt: q ¶ Non eſt homo ſuper terrā .i. in preſēti vita.r ¶ Qui ſermonē tuum poſſit implere. qꝛ non pōt fie̓iper artē humanā: vt iam viſū eſt. Declarant hoc etiaꝫper facta regum precedentiū dicētes: s. ¶ Sed neqꝫ regū qͥſꝙͣ magnus ⁊ potens .i. quātūcūqꝫ fuerit magnus⁊ potens. t ¶ Uerbū huiuſcemodi ſciſcitatur. de p̄terito .ſ. v ¶ Ab omī hariolo ⁊cͣ .i. a quocūqꝫ diuīatore: quaſi dicant per ꝯn̄s nec tu debes querere: cuius cāſb̓ditur: x ¶ Sermo quem tu queris rex grauis eſt .i.excedēs virtutē intellectus humani. y ¶ Nec reperiet̉quiſꝙͣ ⁊cͣ. Ipōſuerunt enim aliqͥ platōici ꝙ demōēs habent corpora aerea: vt patet per dictū apulei diſcipuliplatōis dicētis: ꝙ demones ſūt aīalia corpore aerea mēte rōnalia: tꝑe eterna: aīo paſſiua: ⁊ ſic per ꝯn̄s qͦdāmōcōſeruātur cū hoībus: vn̄ ⁊ ſcd̓m doctores catholicoshitāt hic nobiſcū ī hoc aere caliginoſo uſqꝫ ad iudiciū:

⁊ ab iſtis per artes magicas pn̄t aliqͣ querere. Sed dij qͦruꝫcū hoībus nō ē ꝯuerſatio vocātur hic ab iſtis chaldeis ſubſtātie total̓r ſeꝑate: qͣꝝ ſciētiam dixerūt platonici ⁊ etiā alijph̓i maiorē ꝙͣ ſit ſciētia demonū: ſed ars magica vel diuinatiua quecūqꝫ nō ſe extēdit ad aliqͥd requirēdum ab eis.ī furore. qd̓ dr̄ qͥa irQuo audito rexrōnabil̓r mouebaturcū ſe excuſarēt ſufficient̓. a ¶ Precepit vtpe. oēs. ſa. babylonis.i. ſtudētes ph̓iam etcognitionē ocultorū.Ille enī dr̄ ſapiēs quivltra cōem cognitōeꝫhominū trāſcēdit.b ¶ Et egreſſa ſententia. a rege irreuocabilit̓. c ¶ Sapiētes interficiebāt̉ .i. de eoꝝ īterfectōe diſpōebaturqꝛ nō fuerūt interfc̄i:vt hr̄ īfra. d ¶ Querebaturqꝫ daniel. qͥaeidē ſnīe ſb̓iacebat cūſocijs ſuis. Sꝫ querit̉hic quare tā durā ſētentiā dedit rex ꝯtraſapiētes babylōis. Dicēdū ꝙ vacates ph̓ie⁊ cōiecturis futuroꝝ⁊ ſil̓ibꝰ hēbant a regevictū: ⁊ veſtitū: ⁊ ſūptus magnos: ut ſupraeſt habitū: ⁊ de daniele ⁊ ſocijs eius: ſimiliter ⁊ gen̄. xlvij. dicit̉ꝙ ſacerdoteſ egypti n̄fuerūt cōpulſi vende̓terrā eoꝝ ſicut alij tēpore fāis: qꝛ ipſi recipiebāt victū ex horreis regis: et ipſi pͥmovacauer̄t ph̓ie: vt hr̄.j. meta. igit̉ quia rexbabylonis multa expenderat pro ſciſcitatione ſapientū: fuit nimis iratus quando non reſponderunt ſcd̓m eiꝰ volūtatem: ⁊ ex tali ira dedit ſnīam tam duram ⁊ irreuocabilem.e ¶ Tunc daniel. Hic ponitur tertia pars huius. c. vbi ponitur reſeratio myſterij: ⁊ diuiditur in duas: qꝛ primo pōit̉reuelatio facta danieli: ſcd̓o interpretatio fcā regi: ibi Poſthec daniel ingreſſus. Circa primū dauiel pͥmo querit regisdiffinitionē: ſcd̓o petit dilationem: ibi Cum ergo rem indicaſſet. tertio recurrit ad mentis deuotionem: ibi Et ingreſſus eſt domum ſuam. quarto recipit diuinam inſpirationēibi Tunc danieli. quinto affurgit ad gratiarum actionem:ibi Et benedixit. Circa primum dicitur ſic: Tunc daniel requiſiuit de lege atqꝫ ſententia. Queſtio enim regiſ fuerat ſibi celata ab alijs ex inuidia et cupiditate: ut dictum eſtſupra: ⁊ ideo ignorabat cauſam ſententie regis. ſequitur: f ¶ Et interrogauit eum qui a rege poteſtateꝫ acceperat. exequendi ſententiam regis de interfectione ſapientum. cetera patent. g ¶ Cum ergo. Hec ē ſecunda ꝑsvbi daniel petit dilationem ad ſoluendum queſtionem: ⁊ ꝑhoc executio ſententie regis de ſapiētū interfectione dilataeſt: ⁊ patet littera. a ¶ Et ingreſſus eſt. Hic dāiel recurrit