Liber

Holocauſtum aūt offeretpͥnceps dn̄o in die ſabbatiſēx agnos immaculatos ⁊ariete īmaculatuꝫ: et ſacrificiū ephi ꝑ arietē. In agnisāt ſacrificiū: qd̓ dederit manus eiꝰ: ⁊ olei hyn ꝑ ſingula ephi. In die̓ aūt calēdarū vitulū de armēto īmaculatū: ⁊ ſex agni e̓t ariteſ immaculati erūt: ⁊ ephi ꝑ vitulū: ephi qͦqꝫ ꝑ arieteꝫ faciet ſacrificiū. De agnis ātſicut īuenerit manus eius:olei hyn ꝑ ſīgl̓a ephi. Cunqꝫ ingreſſurus ē pͥnces perviā veſtibuli porte īgrediatur: ⁊ ꝑ eandē viam exeat.Et cū intrabit ppl̓s terre īꝯſpectu dn̄i ī ſolēnitatibusꝗ ingredit̉ ꝑ portā aꝗloniſvt adoret: egrediat̉ ꝑ viamporte meridiane. Porro ꝙīgredit̉ ꝑ viā porte meridiane: egrediat̉ ꝑ viā porte aꝗlonis. Nō reuertet̉ ꝑ viamporte per quā ingreſſus ē:ſꝫ e regione illiꝰ egredieturPrince̓ps aūt ī medio eo-

rū cū ingredientibus īgrediet̉: ⁊ cū egredientibꝰ egredietur: et in nūdinis ⁊ in ſolēniatibus erit ſacrificiumephi per vitulū: ⁊ ephi perarietem. In agnis aūt eritſacrificiū: ſicūt īuenerit manus eius: ⁊ olei per ſingulaephi. Cum aūt fecerit princeps ſpontaneū holocauſtum: aut pacifica voluntaria dn̄o aꝑiet̉ ei porta: q̄ reſpicitad orientem: e̓t facietholocauſtū ſuū: ⁊ pacificaſua: ſicut fieri ſolent in dieſabbati: et egrediet̉ claudeturqꝫ porta poſtqͣꝫ exierit.Et agnū eiuſdē anni immaculatū facie̓t holocauſtumquotidiē dn̄o. Semꝑ māefaciet illud. Et facie̓t ſacrificiū ſuꝑ eo cā̓tamane maneſextaꝫ ꝑtem ephi: ⁊ de oleot̓tiam ꝑtem hyn: vt miſceat̉ſimile. Sacrificiū dn̄o legitimū: iuge atqꝫ ꝑpetuū. Faciet agnum et ſacrificium⁊ oleum catamane: maneholocauſtum ſempiternuꝫ

voluntariā ibi: Cū aūt fecerit pͥnceps ſpontaneū: Circa primū dr̄: i ¶ Holocauſtū aūt. qd̓ totū īcendit̉ ad honore diuinū. k ¶ Sex agnos īmaculatos .i. ſine defectu alicuiꝰ mēbri: nā macula nō accipit̉ h̓ ꝓ pell̓ varietate: ſꝫ ꝓ alicuiꝰ mēbri defectibilitate. l ¶ Et ſacrificiū ephi ꝑ arietē .i. cū ariete offeret ephi ſimile.m ¶ In agnis āt ⁊cͣ..i. cū ſex agnis dciſ offeret de ſimila ꝙͣtū ſibi vid̓bit̉ .ſ. vnū ephiaut plura: ita tam̄ vtqͦt ephi ſimile offerettot hyn olei offerꝫ adꝯmiſcendū cū ſimilaConſeq̄nt̓ agit̉ de oblatione prīcipis ī calēdis cū dr̄: n ¶ In dieaūt calendaꝝ ⁊cͣ. ⁊ exdcīs pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi:o ¶ Et arietes .ſ. duos. In heb. nanqꝫ nomē plurale ſine additiōe poſitū ſignat binariū. Cetera patentex dictis vſqꝫ ibi:p ¶ Cūqꝫ ingreſſureſt pͥnceps. vbi deſcribit̉ differentia īter pͥncipem ⁊ ppl̓m: in modo veniēdi ad or̄oneꝫ⁊ redeundi: ⁊ pꝫ littera vſqꝫ ibi: q ¶ Prīceps aūt in me. eorū.naͣ via porte oriental̓ꝑ quaꝫ īgredit̉ ⁊ egreditur prīcepſ media ēinter viā porte aqͥlōaris: ⁊ viam porte auſtral̓. r ¶ Cū īgredientibus ingrediet̉ ⁊cͣ..i. ſimul tꝑe: nā īgreſſus eius ⁊ egreſſuſ nōimpediūt ingreſſuꝫ ⁊egreſſū ppl̓i: eo ꝙ ſūtper diuerſas vias.s ¶ Et in nūdinis .i. feſtiuitatibus ī quibus ꝯgregat̉ ppl̓usad ſacrificandū: ſic̄ in nūdinis ad mercandū. vnde ī hebreohic hr̄: In feſtiuitatibus. t ¶ Sacrificiū ephi ꝑ vituluꝫ. i.cū quolibet vitulo offert̉ ephi ſimile: ⁊ ſil̓iter cum qͦlibꝫ ariete. v ¶ In agnis aūt erit ſacrificiū .ſ. ſimile cū ip̄is oblate.¶ Sic̄ īuenerit manus eiꝰ .i. ꝓ ſua volūtate: ſic̄ dc̄m eſt. sͣy ¶ Cū aūt ⁊cͣ. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ oblatio principis volūtaria. Et pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: z ¶ Et fa. holocauſtū ſuū .i. offerꝫnō tn̄ ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ manus ſacerdotū: ad quoꝝ ſpectat officiumſic̄ fieri ſolet ī die ſabbati mō ſupra dcō. a ¶ Et egrediet̉..ſ. princeps eiꝰ oblatōe facta. b ¶ Claudeturqꝫ porta poſtꝙͣ exierit. ī hoc differt oblatio prīcipis ſpontanea ab eiuſ oblatōe in ſabbatis ⁊ calendiſ: qꝛ nō dimittit̉ porta aperta: vtppl̓s veniat ad adorādū: ſic̄ dc̄m eſt in oblatione prīcipis inſabbatis ⁊ calendis. c ¶ Et agnū. Iſtam lr̄am continuathieronymus: ⁊ eū ſeq̄ntes: ad lr̄am īmediate precedentem: īqua loqͥtur ſcriptura de ſacrificio prīcipis ſpontaneo: ⁊ nōdr̄ ibi de quo debeat fieri: ꝓpter quod h̓ ꝯn̄t̉ exprimitur: ꝙfiat de agno āniculo īmaculato: cū certa mēſura vini ⁊ olei⁊ ẜm hoc pꝫ lr̄a. Sꝫ hoc nō videt̉ mihi bene dc̄m ꝓpt̓ duo:primū eſt: qꝛ oblatio nō eſt ſimpliciter ſpontanea: in qua de

termīat̉ offerēti mat̓ia: ⁊ iō ſic̄ offerre ē ī eius volūtate:ita vr̄ de aīali .ſ. ꝙ offerat quod placet ſibi: dū tamen ſitaīal īmolaticiū. Plura vero aīalia ſunt īmolaticia p̄teragnū: ſic̄ hircus: bos: capra: ⁊ plura alia aīalia. Scd̓ꝫ ē:qꝛ ſacrificiū ſpōtaneū pōt interrūpi ⁊ omnino pret̓mitti: de iſto vero dr̄ꝙ fiat quotidie: ⁊ꝙ ē ſacrificiū domīo legittimū iuge atqꝫ ꝑpetuumEt iō dico ſic̄ diuidēdo ſupra dixi: ꝙ pꝰ oblatōemſacerdotiſ ſūmi ⁊prīcipis ppl̓i: hicꝯn̄t̉ agit̉ de oblatōe iugiſ ſacrificijq̄ ī lege p̄cipit̉ omni die fieri: ⁊ hͦ ēqd̓ dr̄: c ¶ Et agnū eiuſdē āni .i.natū eodē āno qͦſumit̉ ad īmolandū. d ¶ Faciet .ſ.ſacerdos hebdomadariꝰ e ¶ Holocauſtū domīo..i. totū īcēſum adhonorē diuinuꝫ:et dr̄ ab holō grece qd̓ ē totū latīe:cauma qd̓ ē incēdiū. f ¶ Quotidie. qꝛ nulla diespot̓at trāſiri abſqꝫ oblatiōe iugisſacrificij. ¶ Sēper ma. fa. illd̓. qꝛnullū ſacrificiumpot̓at fieri an̄ illd̓h ¶ Et fa. ſacri.ſuꝑ eo. i. cū eo: vl̓ꝯnter ad ipſum.i ¶ Latamane. ēāt cata prepoſitōgreca: ⁊ aliqn̄ accipit̉ ꝓ trās: vt catagrapho .i. traſcriboaliqn̄ pro ꝑ: vt catantiphraſim .i. ꝑ antiphraſim: ⁊ hocmō accipit̉ h̓ catamane .i. ꝑ mane. k ¶ Sextā partemephi .ſ. ſimile. Cet̓a patēt ex dciſ. ¶ Iaci. agnū ⁊cͣ. r̄petitio eſt eiuſdē ſnīe ad maiorē aſſertionē. Notādū autēh̓ ꝙ iuge ſacrificiū veteris legis p̄cipit̉ fieri bis in die .ſ.veſꝑe ⁊ māe: vt pꝫ ī exodo. Et ī leuitico nō fit mētio niſide māe. Et ꝑ hoc īnuit̉ ꝙ hec ꝓph̓ia loq̄ns de futuro: loqͥt̉ prīcipalit de iugi ſacrificio noue legis .ſ. eucariſtia: inquo offert̉ quotidie agnus īmaculatus ieſus xp̄s: nec offert̉ ī veſꝑe: qꝛ tunc nō celebrat̉ miſſa niſi ex aliqͣ neceſſitate: vt ī ordinibus: ⁊ potiſſime ſabbato ſancto ꝑꝑ ꝓtractionē officij ⁊ alioꝝ agendoꝝ trāſit hora nona an̄ conſecrationē hoſtie. Et ſimilit̓ ī natali dn̄i celebrat̉ miſſa d̓nocte: eo ꝙ tūc dn̄s fuit natus de virgīe. Sꝫ ꝯͣ iſtud dc̄ꝫvr̄ eē qd̓ dr̄. sͣ. Agnū eiuſdē anni ⁊cͣ. xp̄s aūt nō fuit immolatus prīo anno quo fuit natus. Ad qd̓ dicenduꝫ ꝙveritas hebraica nō habet: eiuſdē anni: ſed ſic hꝫ: Agnūanni ſui. Omnis aūt annus eſt ip̄ius xp̄i ſic̄ ⁊ omne tꝑ̄hebreorum. xiiij. Ieſus chriſtus heri ⁊ hodie ipſe ⁊ inſecula. maxime tempus gratie: cuius anni dicuntur