Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſucce̓dētes oſſa oliuaꝝ. Cūaūt aliqͣ ex ipſis abſtractaad aliqͦ tranſeūte dormieritcū eo: ꝓxīe ſue exprobratꝙ ea nō ſit digna habita ſicut ipſa neqꝫ funis eiꝰ diruptꝰ ſit. Oīa aūt q̄ illiſ fiūt falſa ſt̓. Qūo eſtimandū autdicēdū ē illos eſſe deos? Afabrꝭ aūt ⁊ ab aurificibꝰ fcāſūt. Nihil aliud erūt niſi idqd̓ volunt eſſe ſacerdotes.Anrifices ēt ip̄i ꝗ ea faciūtnō ſt̓ multi tꝑis. Nunꝗd ergo pn̄t ea q̄ fabricata ſt̓ abipſiſ eſſe dij? Rēliq̄rūt autēfalſa et opprobriuꝫ poſteafuturis. Nāꝫ cū ſuꝑueneritill̓ p̄liū ⁊ mala: cogitāt ſacecerdotes vbi ſe abſcōdantcū illis. Qūo ergo ſentiridebeāt qm̄ dij ſūt ꝗ nec dede bello ſe liberāt: neqꝫ demaliſ ſe eripiūt? Nā cū ſintlignea ⁊ lapidea ⁊ īaurata⁊ īargētata ſciēt̉ poſtea ꝗafalſa ſt̓ ab vniuerſis gētibꝰ⁊ regibꝰ q̄ māifeſta ſt̓: ꝗ nōſūt dij ſꝫ oꝑa māuū hoīuꝫ⁊ nullū opꝰ dei cū illiſ. Un̄ergo notū ē qꝛ nō ſt̓ dij: ſedoꝑa manuū hoīuꝫ: ⁊ nullūdei opꝰ ī ipſis ē. Regē regioni n̄ ſuſcitāt: ne̓qꝫ pluuiaꝫhoībꝰ dabūt. Iudiciū qͦqꝫnō diſcernēt: neqꝫ regiōeslib̓abūt ab īiuria ꝗa nihilpn̄t ſic̄ cornicule int̓ mediūceli ⁊ t̓re. Etenī cū inciderit

ignis ī domū deoꝝ ligneoruꝫ ⁊ argēteorū ⁊ aureoꝝ:ſacerdotes ꝗdē ipſoꝝ fugiēt ⁊ liberabūt̉: ipſi v̓o ſicuttrabes ī medio ꝯburent̉.Regi āt ⁊ bello nō reſiſtēt.Quō ergo eſtimādū ē autrecipiēdū qꝛ dij ſūt? Nō aāfuribꝰ ne̓qꝫ a latronibꝰ ſē lib̓abunt dij lignei ⁊ lapidei⁊ īaurati ⁊ īargētati: quibꝰiniꝗ fortiores ſūt. Aurū ⁊argētū ⁊ veſtimentū qͦ oꝑtiſūt auferēt ill̓ ⁊ abibūt: necſibi auxiliū ferēt. Itaqꝫ meliꝰ ē eſſe regē oſtētātē v̓tutēſuā: a̓ut vas ī domo vtile īquo gl̓iat̉ ꝗ poſſidet illd̓: u̓l̓oſtiū ī domo qd̓ cuſtoditq̄ ī pace ſt̓: qͣꝫ falſi dij. Sōlꝗdē ⁊ luna ac ſidera cū ſitſplēdida ēt emiſſa ad vtilitates ob audiūt ſil̓r: ⁊ fulgurcū apꝑuerit ꝑſpicuū ē. Idipſū autē ⁊ ſpūs ī qͦī regiōeſpirat: ⁊ nu̓beſ ꝗbꝰ cū imperatū fuerit a deo ꝑābulareī vniuerſū orbe: ꝑficiūt qd̓imꝑatū ē eiſ. Igniſ etiā miſus deſuꝑ vt ꝯſumat mōteſ⁊ ſiluas fācit qd̓ p̄ceptū ē eiHec auteꝫ neqꝫ ſpēbꝰ neqv̓tutibꝰ vni eoꝝ ſil̓ia ſt̓. Un̄neqꝫ eſtimādū ē neqꝫ dicēdū illos eſſe deoſ: quandonō pn̄t neqꝫ iudiciū iudicare neqꝫ ꝗcqꝫ facere hoībuſScientes itaqꝫ quia nonſt̓ dij: ne ergo timuerit eos

cognoſcebat eam: illa reputabat ſe liberā a crimine cōmſſocredlēs ꝙ idolū miſiſſet illū viꝝ ī ſignū liberatiōis ſue: ⁊ rediēs ad ſociā exprobrat ei ꝙ non fuerat digna ſic ab idoloviſitari: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: a Mulieres aūt. ⁊ pꝫ ex dictꝭ lr̄ahoc excepto: b Succedentes oſſa oliuaꝝ. ẜm illiꝰ idoliritum: propter quodin fine concluditur:Qūo eſtimanduꝫ ⁊cͣ.c A fabriſ aūt. Hicponit̉ deductio ſexta:qͥ accipitur ab idolorū īpotētia: nā eſſe eorū ab hoībꝰ dependetiō dr̄: A fabris aūt ⁊ab aurificibꝰ facta ſitāꝙͣ aliqͥd minꝰ ipſisqꝛ cauſa effectiua potior eſt ſuo effectu.d Nihil aliud erūtniſi id qd̓ volunt eſſeſacerdotes. qͥ formaꝫ⁊ figuraꝫ idoli fienditradūt artifici. eſAurifices ⁊cͣ. non ſūtmulti tꝑis .i. experti īſapīa: iuuenes .n. acutius videntes ⁊ agiliꝰoꝑantes talia poſſūtmelius fabricare ꝙͣ ſenes. f Reliquerūtaūt falſa .i. artificesidoloꝝ reliquerūt poſteris idola q̄ ſūt falſaqꝛ nihil ſūt ꝙͣtū ad idqd̓ rep̄ſentāt: vt dcm̄eſt ſupra: g Et opprobriū. qꝛ cū percipitur falſitas idolorumimproperatur colentibꝰ cultꝰ eoꝝ. hNā cuꝫ ſuperueneritillis p̄liū. ab aduerſarijs: i Logitāt ⁊cͣabſcōdant cū illis. ⁊ſic cōfitentur facto ꝙdij eoꝝ impotētes ſiad ſaluandū: Nā cūſint lignea ⁊cͣ. ſequit̉:k Scietur poſteaqꝛ falſa ſunt agentibꝰvniuerſis. hoc videt̉eſſe prophetia de tꝑechriſti in qͦ per orbeꝫd̓iecta ſunt idola ꝑ p̄dicatiōeꝫ apl̓oꝝ: ⁊ alioruꝫ chriſti diſcipuloꝝ: ideo concluditurUnde ergo notū ⁊cͣ.l Regem regioni. Hic ponitur deductio ſeptima ad ideꝫ⁊ accipitur ex operibꝰ diuinis q̄ non apparent ī idolis ſedmagis ꝯͣriū: iō dic l Regē regioni nō ſuſcitant. qd̓ eſt ꝓpriū dei: a qͦ eſt oīs poteſtas terrēa: m Neqꝫ pluuiā hominibꝰ dabūt. ſic̄ facit deꝰ. n Iudiciū qͦꝫ nō diſcernent.qꝛ diſcretionē non habēt: ⁊ tn̄ hoc eſt dei ꝓpriū: cū ſit verꝰiudex oīum: o Nihil pn̄t ſicut cornicule. imo minuſ qꝛcornicule pn̄t fugere periculū imminēs: nō aūt ſic idola: iō

ſubdit̉: p Etenī cū inciderit ignis ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a: ꝑꝑ qd̓cōcludit̉: q Qūo gͦ eſtimādū ⁊cͣ. q. d. nullo mo. rNō a furibꝰ. Hic ponit̉ deductio octaua q̄ accibit̉ ex impotentiā reſiſtēdi iniurijs cū dr̄: Nō a furibꝰ. qͥ aliēa rapiūt ī occulto: Ne̓qꝫ a latro. qͥ hͦ faciūt ī māifeſto:t Se liberabūtoij ⁊cͣ. exqͦ pꝫ eoꝝimpotentia: ideoſubdit̉: v Quibꝰ iniqui .i. fures⁊ latrones: xIotiores ſunt. expoliando idolaiō ſubdit̉: Auruꝫ⁊ argentum ⁊cͣ. ⁊pꝫ. Conſequenteroſtendit ꝙ creature que nō reputātur dij ſūt melioris cōditōis cū dr̄y Itaqꝫ ⁊cͣ oſtētantem virtutemſuam. ꝑ effectumin ſubditis ſuis:z Aut vas ī domo vtile. ad aliqd̓ opus: vt patelta cyphus ⁊ huiꝰmōi: a In qͦgl̓iatur qui poſſidet illud. habēs īde aliquā vtilitateꝫ: b Uel oſtiuꝫ ⁊cͣ in pace ſūt.i. in quiete vel inſomno: quia tuncclauſum eſt ad tutandum quieſcentes. c Sol qͥd̓⁊ lūa ⁊c̄. ſuo ſplēdore ſunt hominibus vtilia: diEt emiſſa. a deo:e Ad vtilitateſobaudiunt. quiaſuos curſus ẜmordinationē deiperficiunt: ⁊ vtilitates hominibꝰinde ꝓueniunt.f Idipſū aūt ⁊ſpiritus .i. ventꝰg In oī regiōeſpirat .i. ꝑflat: ¶hEt nubes. ſil̓r ꝑficiūt curſū ſuū ꝑ aerē ẜm dei ordīationē. i Igniſēt miſ. deſuꝑ. ī imp̄ſſiōibꝰ igneis .ſ. in idol̓ ſb̓ deſcēdt ⁊ī fulgur̄: Fac̄ qd̓ p̄ce. ē ei. qꝛ totū ꝓcedit ex ordīatōedi. Hec āt .ſ. idola: m Neqꝫ ſpēbꝰ .i. formiſ viſibilibꝰ: n Neqꝫ virtutibꝰ. ad aliqͥd agēdū: vni eoꝝ ſil̓iaſt̓: iō ꝯcludit̉: Un̄ neqꝫ eſtimādū ē ⁊cͣ. o Qn̄ nō pn̄tneqꝫ iudiciū iudicare. diſcernēdo: p Neqꝫ qͥcꝙͣ fa. īferēdo vl̓ ſētiēdo. Sciē. itaqꝫ qꝛ n̄ ſt̓ dij. qꝛ nō apꝑetin eis virtus aliqͣ nec ꝑ conſequens ī aliqͦ ſunt timendi.