¶ Liber
ſucce̓dētes oſſa oliuaꝝ. Cūaūt aliqͣ ex ipſis abſtractaad aliqͦ tranſeūte dormieritcū eo: ꝓxīe ſue exprobratꝙ ea nō ſit digna habita ſicut ipſa neqꝫ funis eiꝰ diruptꝰ ſit. Oīa aūt q̄ illiſ fiūt falſa ſt̓. Qūo eſtimandū autdicēdū ē illos eſſe deos? Afabrꝭ aūt ⁊ ab aurificibꝰ fcāſūt. Nihil aliud erūt niſi idqd̓ volunt eſſe ſacerdotes.Anrifices ēt ip̄i ꝗ ea faciūtnō ſt̓ multi tꝑis. Nunꝗd ergo pn̄t ea q̄ fabricata ſt̓ abipſiſ eſſe dij? Rēliq̄rūt autēfalſa et opprobriuꝫ poſteafuturis. Nāꝫ cū ſuꝑueneritill̓ p̄liū ⁊ mala: cogitāt ſacecerdotes vbi ſe abſcōdantcū illis. Qūo ergo ſentiridebeāt qm̄ dij ſūt ꝗ nec dede bello ſe liberāt: neqꝫ demaliſ ſe eripiūt? Nā cū ſintlignea ⁊ lapidea ⁊ īaurata⁊ īargētata ſciēt̉ poſtea ꝗafalſa ſt̓ ab vniuerſis gētibꝰ⁊ regibꝰ q̄ māifeſta ſt̓: ꝗ nōſūt dij ſꝫ oꝑa māuū hoīuꝫ⁊ nullū opꝰ dei cū illiſ. Un̄ergo notū ē qꝛ nō ſt̓ dij: ſedoꝑa manuū hoīuꝫ: ⁊ nullūdei opꝰ ī ipſis ē. Regē regioni n̄ ſuſcitāt: ne̓qꝫ pluuiaꝫhoībꝰ dabūt. Iudiciū qͦqꝫnō diſcernēt: neqꝫ regiōeslib̓abūt ab īiuria ꝗa nihilpn̄t ſic̄ cornicule int̓ mediūceli ⁊ t̓re. Etenī cū inciderit
ignis ī domū deoꝝ ligneoruꝫ ⁊ argēteorū ⁊ aureoꝝ:ſacerdotes ꝗdē ipſoꝝ fugiēt ⁊ liberabūt̉: ipſi v̓o ſicuttrabes ī medio ꝯburent̉.Regi āt ⁊ bello nō reſiſtēt.Quō ergo eſtimādū ē autrecipiēdū qꝛ dij ſūt? Nō aāfuribꝰ ne̓qꝫ a latronibꝰ ſē lib̓abunt dij lignei ⁊ lapidei⁊ īaurati ⁊ īargētati: quibꝰiniꝗ fortiores ſūt. Aurū ⁊argētū ⁊ veſtimentū qͦ oꝑtiſūt auferēt ill̓ ⁊ abibūt: necſibi auxiliū ferēt. Itaqꝫ meliꝰ ē eſſe regē oſtētātē v̓tutēſuā: a̓ut vas ī domo vtile īquo gl̓iat̉ ꝗ poſſidet illd̓: u̓l̓oſtiū ī domo qd̓ cuſtoditq̄ ī pace ſt̓: qͣꝫ falſi dij. Sōlꝗdē ⁊ luna ac ſidera cū ſitſplēdida ēt emiſſa ad vtilitates ob audiūt ſil̓r: ⁊ fulgurcū apꝑuerit ꝑſpicuū ē. Idipſū autē ⁊ ſpūs ī qͦī regiōeſpirat: ⁊ nu̓beſ ꝗbꝰ cū imperatū fuerit a deo ꝑābulareī vniuerſū orbe: ꝑficiūt qd̓imꝑatū ē eiſ. Igniſ etiā miſus deſuꝑ vt ꝯſumat mōteſ⁊ ſiluas fācit qd̓ p̄ceptū ē eiHec auteꝫ neqꝫ ſpēbꝰ neqv̓tutibꝰ vni eoꝝ ſil̓ia ſt̓. Un̄neqꝫ eſtimādū ē neqꝫ dicēdū illos eſſe deoſ: quandonō pn̄t neqꝫ iudiciū iudicare neqꝫ ꝗcqꝫ facere hoībuſScientes itaqꝫ quia nonſt̓ dij: ne ergo timuerit eos
cognoſcebat eam: illa reputabat ſe liberā a crimine cōmſſocredlēs ꝙ idolū miſiſſet illū viꝝ ī ſignū liberatiōis ſue: ⁊ rediēs ad ſociā exprobrat ei ꝙ non fuerat digna ſic ab idoloviſitari: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: a ¶ Mulieres aūt. ⁊ pꝫ ex dictꝭ lr̄ahoc excepto: b ¶ Succedentes oſſa oliuaꝝ. ẜm illiꝰ idoliritum: propter quodin fine concluditur:Qūo eſtimanduꝫ ⁊cͣ.c ¶ A fabriſ aūt. Hicponit̉ deductio ſexta:qͥ accipitur ab idolorū īpotētia: nā eſſe eorū ab hoībꝰ dependetiō dr̄: A fabris aūt ⁊ab aurificibꝰ facta ſitāꝙͣ aliqͥd minꝰ ipſisqꝛ cauſa effectiua potior eſt ſuo effectu.d ¶ Nihil aliud erūtniſi id qd̓ volunt eſſeſacerdotes. qͥ formaꝫ⁊ figuraꝫ idoli fienditradūt artifici. eſAurifices ⁊cͣ. non ſūtmulti tꝑis .i. experti īſapīa: iuuenes .n. acutius videntes ⁊ agiliꝰoꝑantes talia poſſūtmelius fabricare ꝙͣ ſenes. f ¶ Reliquerūtaūt falſa .i. artificesidoloꝝ reliquerūt poſteris idola q̄ ſūt falſaqꝛ nihil ſūt ꝙͣtū ad idqd̓ rep̄ſentāt: vt dcm̄eſt ſupra: g ¶ Et opprobriū. qꝛ cū percipitur falſitas idolorumimproperatur colentibꝰ cultꝰ eoꝝ. h ¶Nā cuꝫ ſuperueneritillis p̄liū. ab aduerſarijs: i ¶ Logitāt ⁊cͣabſcōdant cū illis. ⁊ſic cōfitentur facto ꝙdij eoꝝ impotētes ſiad ſaluandū: Nā cūſint lignea ⁊cͣ. ſequit̉:k ¶ Scietur poſteaqꝛ falſa ſunt agentibꝰvniuerſis. hoc videt̉eſſe prophetia de tꝑechriſti in qͦ per orbeꝫd̓iecta ſunt idola ꝑ p̄dicatiōeꝫ apl̓oꝝ: ⁊ alioruꝫ chriſti diſcipuloꝝ: ideo concluditurUnde ergo notū ⁊cͣ.l ¶ Regem regioni. Hic ponitur deductio ſeptima ad ideꝫ⁊ accipitur ex operibꝰ diuinis q̄ non apparent ī idolis ſedmagis ꝯͣriū: iō dic l ¶ Regē regioni nō ſuſcitant. qd̓ eſt ꝓpriū dei: a qͦ eſt oīs poteſtas terrēa: m ¶ Neqꝫ pluuiā hominibꝰ dabūt. ſic̄ facit deꝰ. n ¶ Iudiciū qͦꝫ nō diſcernent.qꝛ diſcretionē non habēt: ⁊ tn̄ hoc eſt dei ꝓpriū: cū ſit verꝰiudex oīum: o ¶ Nihil pn̄t ſicut cornicule. imo minuſ qꝛcornicule pn̄t fugere periculū imminēs: nō aūt ſic idola: iō
ſubdit̉: p ¶ Etenī cū inciderit ignis ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a: ꝑꝑ qd̓cōcludit̉: q ¶ Qūo gͦ eſtimādū ⁊cͣ. q. d. nullo mo. rNō a furibꝰ. Hic ponit̉ deductio octaua q̄ accibit̉ ex impotentiā reſiſtēdi iniurijs cū dr̄: Nō a furibꝰ. qͥ aliēa rapiūt ī occulto: ¶ ¶ Ne̓qꝫ a latro. qͥ hͦ faciūt ī māifeſto:t ¶ Se liberabūtoij ⁊cͣ. exqͦ pꝫ eoꝝimpotentia: ideoſubdit̉: v ¶ Quibꝰ iniqui .i. fures⁊ latrones: x ¶Iotiores ſunt. expoliando idolaiō ſubdit̉: Auruꝫ⁊ argentum ⁊cͣ. ⁊pꝫ. Conſequenteroſtendit ꝙ creature que nō reputātur dij ſūt melioris cōditōis cū dr̄y ¶ Itaqꝫ ⁊cͣ oſtētantem virtutemſuam. ꝑ effectumin ſubditis ſuis:z ¶ Aut vas ī domo vtile. ad aliqd̓ opus: vt patelta cyphus ⁊ huiꝰmōi: a ¶ In qͦgl̓iatur qui poſſidet illud. habēs īde aliquā vtilitateꝫ: b ¶ Uel oſtiuꝫ ⁊cͣ in pace ſūt.i. in quiete vel inſomno: quia tuncclauſum eſt ad tutandum quieſcentes. c ¶ Sol qͥd̓⁊ lūa ⁊c̄. ſuo ſplēdore ſunt hominibus vtilia: diEt emiſſa. a deo:e ¶ Ad vtilitateſobaudiunt. quiaſuos curſus ẜmordinationē deiperficiunt: ⁊ vtilitates hominibꝰinde ꝓueniunt.f ¶ Idipſū aūt ⁊ſpiritus .i. ventꝰg ¶ In oī regiōeſpirat .i. ꝑflat: ¶hEt nubes. ſil̓r ꝑficiūt curſū ſuū ꝑ aerē ẜm dei ordīationē. i ¶ Igniſēt miſ. deſuꝑ. ī imp̄ſſiōibꝰ igneis .ſ. in idol̓ ſb̓ deſcēdt ⁊ī fulgur̄: ¶ Fac̄ qd̓ p̄ce. ē ei. qꝛ totū ꝓcedit ex ordīatōedi. Hec āt .ſ. idola: m ¶ Neqꝫ ſpēbꝰ .i. formiſ viſibilibꝰ: n ¶ Neqꝫ virtutibꝰ. ad aliqͥd agēdū: vni eoꝝ ſil̓iaſt̓: iō ꝯcludit̉: Un̄ neqꝫ eſtimādū ē ⁊cͣ. o ¶ Qn̄ nō pn̄tneqꝫ iudiciū iudicare. diſcernēdo: p ¶ Neqꝫ qͥcꝙͣ fa. īferēdo vl̓ ſētiēdo. ¶ Sciē. itaqꝫ qꝛ n̄ ſt̓ dij. qꝛ nō apꝑetin eis virtus aliqͣ nec ꝑ conſequens ī aliqͦ ſunt timendi.