41O. M
vero concludit̉ ex p̄dc̄a calamitate quedā generalis ſentētia ī nono verſu: Meliꝰ fuit occiſis gladio ꝙͣ int̓fectisfame. Ocīde vero illa ſnīa approbat̉ ex facti euidentia ⁊ꝑ locū a mīori in decimo verſu: Manꝰ mulieꝝ miẜicordiū coxerūt filios ſuos. Ex quo intēdit ꝓph̓a ꝓbare ꝙmelius fuit occiſis gladio ꝙͣ īterfectis fame. Quarto vopōt cōſiderari circa tēplū cōſtructura ⁊ totiꝰ fabrice ſtatus: que in ſb̓lime erigebat̉: cuiꝰ cōbuſtionē ⁊ deſtructionē vſqꝫ ad fūdamēta deplorat ī xj. verſu dicens: Lōpleuit dn̄s furorē ſuū: ſuccendit igne in ſyon ⁊ deuorauitfūdamēta eiꝰ: ⁊ ſic finit̉ pͥma ꝑs pͥncipaliſ quarte lamentationis. Eſt aūt ſciendū ꝙ licet aliqualit̓ poſſit exponiꝙ ī iſta lamētatione p̄dictū ē de ꝯbuſtione templi q̄ fc̄aē ꝑ chaldeos ⁊ ꝑ nabuęardā pͥncipē militie nabuchodonoſor imꝑante: magis tn̄ clare ⁊ lraut expoī hꝫ d̓ d̓ſtructione facta ꝑ romanos ſb̓ Tito ⁊ Ueſpaſiano: qꝛ ī obſidione romanoꝝ legunt̉ mulieres miſericordeſ coxiſſefilios ſuos ⁊ hoīes extabuiſſe p̄ fame ⁊ cetera que h̓ dicunt̉: que tn̄ nō legunt̉ facta in obſidionē hierl̓ꝫ ꝑ chald̓os. Deinde ſequit̉ ꝑs ſcd̓a pͥncipalis in qͣ ꝓph̓a īueſtigat⁊ narrat deſolationis templi cām ⁊ rōneꝫ: q̄ incipit verſu. xij. Nō crediderūt reges t̓re. vbi ꝓph̓a oſtendit hancdeſolationē anteꝙͣ fieret fuiſſe vniuerſis gentibus incredibilē: ⁊ hoc verſu xij. ait: Non crediderūt vniuerſi habitatores orbis: qm̄ ingrederet̉ hoſtis ꝑ portas hierl̓m.2º vero oſtendit eandē deſolationē poſtmodii viſa eiſdegentibꝰ iuſtam ⁊ rōnabilē ꝑꝑ tres cās. Prima effuſio ſāguinis īnocentis ⁊ iuſti: qꝛ ſacerdotes ⁊ falſi ꝓphete int̓fecerūt zachariam eſaiā ⁊ multos alios ꝓph̓as iſrael: ⁊hāc cām hieremiaſ deſcribit ī verſu. xiij. qͥ īcipit: Propt̓peccata ꝓph̓aꝝ ⁊ iniqͥtates ſacerdotū. ⁊ in verſu. xiiij. qͥincipit: Errauerūt ceci polluti ſūt ſangūie. per quā cāmītroducit clamorē oīuꝫ gentiū ⁊ nationū ꝯͣ habitatoreshierl̓ꝫ. in verſu. xv. Recedite polluti. clamauerūt eis recedite ⁊cͣ. Et in verſu. xvj. Facies dn̄i diuiſit eos. Scd̓avero cā quare rōnabilis fuit tēpli deſolatio fuit p̄ſtolatio alterius auxilij ꝙͣ dei: cū .n. nabuc. obſideret ciuitatēſedechias ⁊ ppl̓s ad auxiliū dn̄i debuiſſent recurriſſe ⁊potius recurrerūt ad auxiliū regis pharaōis: ꝑꝑ qd̓ dominus tradidit eos in manus nabuc. qͥ templū d̓ſtruxit⁊ huiuſmodi cā tangit̉ in verſu. xvij. qͥ incipit: Cum adhuc ſubſiſteremus defecerūt oculi noſtri ad auxiliū noſtrū vanū: cū reſpiceremꝰ attenti ad gentēq̄ ſaluare nosnō pot̓at. In verſu. xviij. deſcribit̉ qͣlit̓ ipſis ſic p̄ſtolantibus: egyptijs nō venientibꝰ: finis venit obſidioniſ eoꝝ⁊ capti ſūt. vnde incipit verſus ille: Lubricauerūt veſtigia noſtra. In verſu vero. xix. oſtendit̉ ꝙ nec potuerūtfugientes de ciuitate ꝑuenire vſqꝫ in egyptū: vnde ſb̓ditUelociores fuerūt ꝑſecutores noſtri aquiliſ celi. Tertiavero cā deſolatōis tēpli fuit mors ⁊ interfectio ieſu xp̄ique tangit̉ verſu. xx. qui incipit: Spiritus oris nr̄i xp̄usdominus captus eſt in peccatis noſtris. ꝙͣuis enim alioiudeoꝝ intelligunt hunc verſiculū de ioſia qui interfectus eſt a pharaone nechao: alij vero de ſedechia qui egreſſus de ciuitate voluit fugere in egyptū: quē perſecutus eſt chaldeoꝝ exercitus ⁊ cōprehendit in deſerto hiericho: tamē nō poteſt intelligi ad lr̄am de illis: cuꝫ quilibet iſtoꝝ captus fuit in peccatis ſuis. Ioſiaſ quidem: qꝛnon obediuit vero prophete ex ore domini: vt dicitur īlibro eſdre. Sedechias autem: qꝛ non obediuit verbishieremie: nec ſeruauit iuramentū quo ſe aſtrinxerat cūrege chaldeoꝝ. Et iccirco dicitur litteraliter non poſſeiſta intelligi niſi de domino ieſu chriſto: vnde que dicūtur a .xij. verſu: ⁊ deinceps habent referri ad mortē eiuſin quam conſpirauerunt .ſ. ſacerdotes ⁊ prophete: hoceſt legis doctores ⁊ ſoribe: vnde etiam de iudeis verifica
tur poſt mortem chriſti prefatus verſus qui dicit: Facieſ domini diuiſit eos: non addet vt reſpiciat eos. Poſt captiuitatem enim chaldeoꝝ deus reſpexit eos ⁊ in terram ſuam reduxit: ſed poſt mortem chriſti deſpexit eos: ſicut eſt hodie.Item ſi bene attendātur predicta verba .ſ. Spiritus oris noſtri chriſtus. proprie intelliguntur de chriſto: qui ſcd̓m diuinam naturam inſpirauit in faciem primi hominis ſpiraculuꝫ vite: geneſiſ capitulo. ij. quod pertinet ad eſſe nature hominis. De ipſo etiam legitur Iohan. capitulo. xx. In ſufflauit in eos dicens: Accipite ſpiritūſanctum. quod pertinetad eſſe gratie: ⁊ ſic ſcd̓m predictas conſiderationes propriedicit̉ de chriſto deo ⁊ homine: Spiritus oris noſtri. nō aūtde aliquo alio puro homine. Item quod ſequit̉: Gaude etotare fil. edom. ꝓprie videt̉ intelli dum de illaque eſt ſynagoga iudeoꝝ procurantiū mortem chriſti ꝓutfuit declaratū in additione ſupra eſaiam. xxxiiij. de illa eniꝫpoteſt intelligi quod in littera dicit̉: Que habitas in terrahus ⁊c̄. hus enim interpretat̉ conſiliū. vnde de iſta idumeaicit̉ ſipīa Eſaie. xxxiiij. capitulo ꝙ ⁊ſilī iniuichriſtū. Si enim in hoc loco idumea intelligeret̉ de illa q̄ d̓ſcendit ab eſau ſe undū carnem: ⁊ hus de illa natione quedeſcendit a nachor: ſic falſum eſſet dicere ꝙ idumea habitabat in terra hus: nam idumea ⁊ hus ſunt diuerſe nationes0 ſio vogionibꝰ hobitartos Hcindo ſyoitur tertiopars ⁊ vltima iſtius lamentationis in qua propheta aſpicit⁊ predicit futuram conſolationem de conuerſione iudeoꝝ:poſtquā introibit gentiū plenitudo: vel de reditu eoꝝ de captiuitate babylonica. Et primo ironice loquit̉ contra nationes vicinas ⁊ idumeos dicens: verſu. xxj. Gaude ⁊ letare filia edom que habitas in terra huſ. qd̓ intelligit̉ ꝑ antiphraſim ⁊ quandam ironiam. Scd̓o vero conſolat̉ iudeos: velogoſtono ⁊ō cnti. .vel potino ⁊ litreraliua dō conuerſione eoꝝ ad fidem ieſu chuiſti: que erit infino loci. li. ⁊ hoc in verſu .xxij. ⁊ vltimo. Completa eſt. atas tua filia ſyon. nō Adet vltra vt tronſmierer e. Cōſtenim ꝙ ad litteram hoc intelligi non poteſt de captiuitatebabylonica. Iudei enim de hac reuerſi captiuati ſunt per romanos ⁊ trāſmigrati ⁊ diſperſi: ⁊ ꝓpter hoc referenda ſunthec ad finē ſeculi ſic̄ dc̄ꝫ ē. Et in hoc lamētatio quarta finit̉¶ In capitulo qͥnto. Recordare.¶ Additio.Itimo ſequit̉ oratio hieremie prophete pro ppl̓otranſmigrato: ⁊ diuidit̉ in octo partes principaleſIn prima nav ad modit hene vontio ⁊ j.uocat ad ſe ⁊ excitat diuinam miſerationē ⁊ pietatē dicensNocoodare domine quidacciderit nobis. Scd̓o vero norat ⁊ roſorat ſ am ilitatē ⁊ infelicitotē ⁊ affictionē. ⁊ ꝙͣtūad amiſſionē poſſeſſionū dicēs: Hereditas noſtra verſa eſtad extraneos. ⁊ quo ad amiſſione amicoꝝ ſubdes: Pupillifocti ſumno ⁊9ad omiſſionem cibariorumaddēs: Aqua noſtram pocunia hibimua ⁊ ꝯna iſſionē a ſono. Tericibꝰ noſtris minabinꝰad parētes dōs. Hotreo noſtri heccauerūt non ſūt 76ad amiſſione noteſtatis ⁊ auctoritatꝭ q: Serm ꝯnatiſūt noſtri ⁊ quo ad omiſſionē nacia ⁊ locuritatio. Idēſ Inmanibꝰ noſtris. ⁊ quo ad amiſſionem pulchritudinis ⁊ ſāiratio conoludons. Hollio noſtus gn hantis orq eſerrogt naroriges altiligo imegirroror⁊ abuſionem: qua abuſi ſūt in captiuitate: vt ex hoc deꝰ magis ad miſericordiam prouocaret̉: ⁊ hoc facit ibi: Muliereſi(von humilianarūt. ⁊ virgines in ciuitatibus do ⁊einde vero maliciam ⁊ crudelitatem ſubdens: Principes mani ſuſpenſi ſunt: faciēs ſenum non erubuerunt ꝯemdo veroipſorum nequitiam ⁊ feditatem ſubdens: Adoleſcentibusimpudice abuſi ſunt. Quarto vero propheta deploratpriſtinam dignitatem ⁊ priſtinam conſolationem: quiaet defecit ſapientia et ſcientia: leticia et eccellentia que
vero concludit̉ ex p̄dc̄a calamitate quedā generalis ſentētia ī nono verſu: Meliꝰ fuit occiſis gladio ꝙͣ int̓fectisfame. Ocīde vero illa ſnīa approbat̉ ex facti euidentia ⁊lacē a peīori Hlioꝝ iẜico.iverūt filios ſuos. Ex quo intēd pk̓ a ꝓbarmelius fuit occiſis gladio ꝙͣ īterfectis fame. Quarto vopōt cōſiderari circa tēplū cōſtructura ⁊ totiꝰ fabrice ſtatus: que in ſb̓lime erigebat̉: cuiꝰ cōbuſtionē ⁊ deſtructionē vſqꝫ ad fūdamēta deplorat ī xj. verſu dicens: Lōpleuit dn̄s furorē ſuū: ſuccendit igne in ſyon ⁊ deuorauittōdorētoeī. ⁊ ſis finit l0tationis. Eſt aūt ſciendū ꝙ licet aliqualit̓ poſſit exponiiſlamētoriono p̄dicrū ē doabcio qu q fc̄aē ꝑ chaldeos ⁊ ꝑ nabuęardā pͥncipē militie nabuchodonoſor imꝑante: magis tn̄ clare ⁊ lraut expoī hꝫ d̓ d̓ſtructione facta ꝑ romanos ſb̓ Tito ⁊ Ueſpaſiano: qꝛ ī obſidiono romanoꝝ legunt̉ ulieres miſericoodo caviſtofilios ſuos ⁊ hoīes extabuiſſe p̄ fame ⁊ cetera que h̓ dicunt̉: ꝯuetā nō logunt̉ facta in obſidiono hieri. nebalos. Deinde ſeouit̉ na ſcd̓a pͥncipaliꝰ q̄ ꝓpha īueſtigat⁊ narrat deſolationis templi cām ⁊ rōneꝫ: q̄ incipit verſi xij. Nō crediderūt re cer mre vbi pph̓a ꝯͣſte Loſolatianā ꝯntaꝯͣꝫ fi orot fNo viraſk110 56dibilē: ⁊ hoc verſu xij. ait: Non crediderūt vniuerſi hatatayes ꝯbio op in¬modonor haſtis ꝑ nooros hiorimo2º vero oſtendit eandē deſolationē poſtmodii viſa eiſdegentibꝰ iuſtam ⁊ rōnabilē ꝑꝑ tres cās. Prima effuſio ſāguinis īnocentis ⁊ iuſti: qꝛ ſacerdotes ⁊ falſi ꝓphete int̓foceūt cochemltos aliooE0l. 7hāc cām hieremiaſ deſcribit ī verſu. xiij. qͥ īcipit: Propt̓peccata ꝓph̓aꝝ ⁊ iniqͥtates ſacerdotū. ⁊ in verſu. xiiij. qͥincipit: Errauerūt ceci polluti ſūt ſangūie. per quā cāmītroducit clamorē oīuꝫ gentiū ⁊ nationū ꝯͣ habitatoreshierl̓ꝫ. in verſu. xv. Recedite polluti. clamauerūt eis recodite ⁊cͣ Et in verſu xvj. Facies dn̄i diuiſit 90 Gvero cā quare rōnabilis fuit tēpli deſolatio fuit p̄ſtolatio alterius auxilij ꝙͣ dei: cū .n. nabuc. obſideret ciuitatēſodechios ⁊ ppl̓o ad an n̄i ecuxxiſ⁊notino rocurrernt ad auxiliū regis harnnloꝝ dominus tradidit eos in manus nabuc. qͥ templū d̓ſtruxit⁊ huiuſmodi cā tangit̉ in verſu. xvij. qͥ incipit: Cum adhuc ſubſiſteremus defecerūt oculi noſtri ad auxiliū nori vann. enī roſpicerem attenti ad rentos loluare nosnō pot̓at. In verſu. xviij. deſcribit̉ qͣlit̓ ipſis ſic p̄ſtolantibuo. a⁊ vno no verientib: finis veret abſi dioni) eoꝝ⁊ capti ſūt. vnde incipit verſus ille: Lubricauerūt veſtigia noſtra. In verſu vero. xix. oſtendit̉ ꝙ nec potuerūtfugientes de ciuitate ꝑuenire vſqꝫ in egyptū: vnde ſb̓ditUelociores fuerūt ꝑſecutores noſtri aquiliſ celi. Tertiavero cā deſolatōis tēpli fuit mors ⁊ interfectio ieſu xp̄ique tangit̉ verſu. xx. qui incipit: Spiritua viorri xp̄iiodominis captus eſt in inoſtria. ꝯͣnis enim alioiudeoꝝ intelligunt hunc verſiculū de ioſia qui interfeo oſt o mhamonne rachano ali ero ſodochno ar ogyeſſus ve cinitore voluit figere in egyntūe ouo por ſocimo aſt chol oor omorgirs ⁊ corochonoit in el orro hicricho. tamē nō noteſt intelligi ad lr̄om do illio. e ai. ij.bet iſtoꝝ captus fuit in peccatis ſuis. Ioſiaſ quidem: qꝛnon ob dinit vero wophete ex orꝰ domini. vt ꝯicitur īlibro eſdre. Sedechias autem: qꝛ non obediuit verbishieremie. nec ſeruauit iuramentu ſe aſtrinverat crege chaldeoꝝ. Et iccirco dicitur litteraliter non poſſeiſta intelligi niſi de domino ieſu chriſto: vnde que dicūnir a mr̄ vor ſis. eincera habone refarui orō o ſin quam conſpirauerunt .ſ. ſacerdotes ⁊ prophete: hoceſt legis doctores ⁊ ſoribe: vnde etiam de iudeis verifica
tur poſt mortem chriſti prefatus verſus qui dicit: Facieſ domini diuiſit eos: non addet vt reſpiciat eos. Poſt captiuitatem enim chaldeoꝝ deus reſpexit eos ⁊ in terram ſuam reduxit: ſed poſt mortem chriſti deſpexit eos: ſicut eſt hodie.Item ſi bene attendātur predicta verba .ſ. Spiritus oris noſtri chriſtus. proprie intelliguntur de chriſto: qui ſcd̓m diuinam naturam inſpirauit in faciem primi hominis ſpiraculuꝫ vite: geneſiſ capitulo. ij. quod pertinet ad eſſe nature hominis. De ipſo etiam legitur Iohan. capitulo. xx. In ſufflauit in eos dicens: Accipite ſpiritūſanctum. quod pertinetad eſſe gratie: ⁊ ſic ſcd̓m predictas conſiderationes propriedicit̉ de chriſto deo ⁊ homine: Spiritus oris noſtri. nō aūtde aliquo alio puro homine. Item quod ſequit̉: Gaude etletare filia edom. ꝓprie videt̉ intelligendum de illa idumēaque eſt ſynagoga iudeoꝝ procurantiū mortem chriſti ꝓutfuit declaratū in additione ſupra eſaiam. xxxiiij. de illa eniꝫpoteſt intelligi quod in littera dicit̉: Que habitas in terrahus ⁊c̄. hus enim interpretat̉ conſiliū. vnde de iſta idumeadicit̉ ſupra Eſaie. xxxiiij. capitulo ꝙ conſiliū iniuit contrachriſtū. Si enim in hoc loco idumea intelligeret̉ de illa q̄ d̓ſcendit ab eſau ſe undū carnem: ⁊ hus de illa natione quedeſcendit a nachor: ſic falſum eſſet dicere ꝙ idumea habitabat in terra hus: nam idumea ⁊ hus ſunt diuerſe nationesin diuerſis regionibus habitantes. Deinde ſequitur tertiapars ⁊ vltima iſtius lamentationis in qua propheta aſpicit⁊ predicit futuram conſolationem de conuerſione iudeoꝝ:poſtquā introibit gentiū plenitudo: vel de reditu eoꝝ de captiuitate babylonica. Et primo ironice loquit̉ contra nationes vicinas ⁊ idumeos dicens: verſu. xxj. Gaude ⁊ letare filia edom que habitas in terra huſ. qd̓ intelligit̉ ꝑ antiphraſim ⁊ quandam ironiam. Scd̓o vero conſolat̉ iudeos: velde regreſſione de captiuitate babylonis: vel potius ⁊ litteralius de conuerſione eoꝝ ad fidem ieſu chriſti: que erit infine ſeculi: ⁊ hoc in verſu .xxij. ⁊ vltimo. Completa eſt iniqͥtas tua filia ſyon: nō addet vltra vt tranſmigret te. Cōſtatenim ꝙ ad litteram hoc intelligi non poteſt de captiuitatebabylonica. Iudei enim de hac reuerſi captiuati ſunt per romanos ⁊ trāſmigrati ⁊ diſperſi: ⁊ ꝓpter hoc referenda ſunthec ad finē ſeculi ſic̄ dc̄ꝫ ē. Et in hoc lamētatio quarta finit̉¶ In capitulo qͥnto. Recordare.¶ Additio.Itimo ſequit̉ oratio hieremie prophete pro ppl̓otranſmigrato: ⁊ diuidit̉ in octo partes principaleſIn prima nāqꝫ ad modū bene orantis ⁊ deuote: īuocat ad ſe ⁊ excitat diuinam miſerationē ⁊ pietatē dicensRecordare domine quid acciderit nobis. Scd̓o vero narrat ⁊ reſerat ſuam vilitatē ⁊ infelicitatē ⁊ afflictionē: ⁊ ꝙͣtūad amiſſionē poſſeſſionū dicēs: Hereditas noſtra verſa eſtad extraneos. ⁊ quo ad amiſſione amicoꝝ ſubdēs: Pupillifacti ſumus abſqꝫ patre. ⁊ quo ad amiſſionem cibariorumaddēs: Aquā noſtram pecunia bibimus. ⁊ quo ad amiſſionē libertatis ſubdens: Ceruicibꝰ noſtris minabimur. ⁊ quoad parētes ſb̓dēs: Patres noſtri peccauerūt ⁊ non ſūt. ⁊ qͦad amiſſionē poteſtatis ⁊ auctoritatis ſb̓dens: Serui dn̄atiſūt noſtri. ⁊ quo ad amiſſionē pacis ⁊ ſecuritatis addēſ: Inmanibꝰ noſtris. ⁊ quo ad amiſſionem pulchritudinis ⁊ ſāitatis concludens: Pellis noſtra quaſi clibanus exuſta eſt.Tertio vero recitat aduerſarioꝝ multiplicē iniquitatem ⁊⁊ abuſionem: qua abuſi ſūt in captiuitate: vt ex hoc deꝰ magis ad miſericordiam prouocaret̉: ⁊ hoc facit ibi: Muliereſin ſyon humiliauerūt: ⁊ virgines in ciuitatibus iuda. deinde vero maliciam ⁊ crudelitatem ſubdens: Principes manū ſuſpenſi ſunt: facies ſenum non erubuerunt. deinde veroipſorum nequitiam ⁊ feditatem ſubdens: Adoleſcentibusimpudice abuſi ſunt. Quarto vero propheta deploratpriſtinam dignitatem ⁊ priſtinam conſolationem: quiaet defecit ſapientia et ſcientia: leticia et excellentia que