Liber
ait: Dabit ꝑcutiēti ſe maxillā: ſaturabit̉ opprobrijs. Decimo lamētat̉ de lachrymaꝝ effuſiōe ī cruce de qͣ dic̄ apoſtolus ad hebre. v. ꝙ cū lachrymis ⁊ clamore validop̄ces obtulit deo: ⁊ hoc fac̄ cū ſb̓dit: Oculus meꝰ afflictꝰē. ⁊ ſequit̉: Diuiſiones aquaꝝ d̓duxerūt oculi mei. Undecimo lamentat̉ de morte ⁊ ſepultura ⁊ lapidis obuolutiōe ad oſtiū monumēti: cū ait: Uenatiōe ceperūt meqͣi auē: lapſa ē ī lacū vita mea: ⁊ poſuerūt lapidē ſuꝑ meXij. lamētat̉ de mulieꝝ fletu ⁊ vlulatōe: vnde ait: Inundauerūt aq̄ ſuꝑ caput meū. Xiij. vero agit de ſua deſcēſiōe ad limbū cū dic̄: Inuocaui nomē tuū de lacu nouiſſimo: vocē meā audiſti. Xiiij. agit d̓ ſua reſurrectiōe: ibiAppropīquaſti ī die qn̄ īuocaui te: iudicaſti dn̄e cauſaꝫaīe mee. Xv. agit de iudeoꝝ malicioſa machinatiōe: q̄pꝰ reſurrectione dederūt pecuniā militibus vt dicerēt ꝙdiſcipuli eiꝰ ipſis dormientibꝰ fuerūt eiꝰ corpꝰ furati: ⁊ iōſb̓dit: Uidiſti dn̄e iniqͥtatem illoꝝ labia īſurgentium ⁊medtatiōes aduerſū me. Xvj. vero ⁊ vltimo agit de cōgrua iudeoꝝ punitione ꝓpter illud peccatū: ⁊ eorū deſtructione ⁊ ꝑſecutione quā hodie patiunt̉: vnde ſb̓ditī fine lamētationis: Perſequeris in furore ⁊ cōteres eosſb̓ celis domine. In hoc lamētatio tertia finit̉.¶ In quarto. c. Quomodo obſcuratū. ¶ Additio.Equit̉ quarta lamētatio que incipit: Quō obſcuratū eſt aurū. vbi poſtꝙͣ ꝓpheta d̓plorauitdeſtructionē hierl̓m q̄ caput erat regni: nuncdeplorat deſtructionē tēpli ⁊ cultus diuini ⁊ ſanctuarijEſt tn̄ notādū ꝙ licet ī qualibet lamētatiōe tāgat̉ aliqͥdde deſtructione iſtoꝝ quattuor: tn̄ pͥncipalit̓ ītendit prima lamētatio de pͥmo: ⁊ ſcd̓a de ſcd̓o: ⁊ ſic de alijs: Diuidit̉ ergo hec lamētatio ī tres ꝑtes principales. Primonanqꝫ ꝓpheta deplorat tēpli ⁊ cultus diuini deſolatōeꝫ2º vero īfert deſolatōis cāꝫ: ⁊ īquirit ⁊ inueſtigat rōnemī verſu. xij qͥ incipit: Nō crediderūt reges terre. Tertiovero cū gaudio predicit ⁊ aſpicit futura conſolationeꝫ:in verſu. xxj. qui īcipit: Gaude ⁊ letare. Prīa aūt parsī qua deplorat ꝓpheta deſtructionē templi diuidit̉ ī qͣttuor partes ẜm qͣttuor q̄ conſideranda ſūt circa templūPoteſt .n. pͥmo conſiderari eiꝰ apparatus quo veſtiebat̉Nā tertio Re. vij. dr̄ ꝙ nihil erat ī templo qd̓ non tegeret̉ auro: vbi etiam lapides ſaltem ī rationali ⁊ veſtibꝰſacerdotū: Hūc apparatū deplorat ꝓpheta ī pͥmo verſu dicēs: Quomodo obſcuratū eſt aurū ⁊ mutatus eſtcolor optimus. 2º vero poteſt conſiderari circa templuꝫcomitatꝰ ⁊ cetus qui īgrediebant̉ ip̄m: ⁊ ꝑ quos freq̄ntabat̉: Nā īgrediebatur ip̄m īclyti hoīes: quos deplorat īſcd̓o verſu ꝓpheta dicens: Filij ſyon īclyti ⁊ amicti auro puro alias pͥmo. Ingrediebant̉ ip̄m pie ac d̓uote mulieres: ſuꝑ quibꝰ deplorat ī tertio verſu ꝓpheta: qꝛ verſeſūt a ſimilitudīe lamiaꝝ que filios lactant in ſimilitudinē crudeliū ſtructionū: qꝛ mulieres de hierl̓ꝫ legūturcōmediſſe filios ſuos tempore obſidionis: vnde ſubdit:Sꝫ ⁊ lamie nudauerūt māmas ſuas. Ingrediebant̉ etiāpueri ⁊ īfantes quos deplorat in quarto verſu dicens:Adheſit lingua lactentis ad palatum eius in ſiti. Ingrediebantur etiam delicioſi iuuenes ⁊ adoleſcentes quosdeplorat in quinto verſu dicens: Qui veſcebantur voluptuoſe īterierunt ī vijs. Ingrediebāt̉ qn̄qꝫ diuerſi ſtatus hoīes ⁊ cōditiōis: quos oēs ſub vna clauſula generali ꝑ ꝯꝑationē ad d̓ſtructionē ſodomoꝝ ꝓpheta d̓plorat ī. vj. v̓ſu dicēs: Et maior effecta ē īiqͥtas ppl̓i mei peccato ſodomoꝝ. Tertio pōt cōſiderari circa tēplū nazareoꝝ ritus ⁊ celibatus quo oblectabat̉: qui quidē nazarei deſcribunt̉ ī priſtina dignitate ī verſu ſeptimo qͥ īcipit: Candidiores nazarei eius niue. quos deplorat ī verſu octauo qͥ incipit: Denigrata ē ſuꝑ carbones. Deinde
diuīe miẜicordie: ⁊ tres ꝯtinet v̓ſus .ſ. xx. ⁊ .xxj. ⁊ .xxij. Ritit̉.n. ꝓuocare dei miſericordiam allegado ſuam magnificentiam: ⁊ vilitatē propriam: ⁊ hoc in pͥncipio verſus. xx. dicēſUide domine ⁊ conſidera quē vindemiaueris ita. q. d. nondecet tuam magnificentiā ⁊ excellentiam ꝑſequi me ſic vilē⁊ impotentē. Scd̓o vero allegando infelicitatē multā iamꝑpeſſam: qd̓ pꝫ in hoc ꝙ mater iaꝫ comedit filios: ⁊ ꝙ ꝓpheta ⁊ ſacerdoſ occiſi ſunt in ſanctuario: ⁊ ꝙ nulli etati peꝑcitgladius: ⁊ hoc facit ab ipſo loco: Ergo ne comedēt ml̓ieresfructū ſuū. vſqꝫ in finem totius verſus. xx. ⁊ deinceps ī verſu. xxj. Tertio vero allegando hoſtium aduerſarioꝝ īmāitatem ⁊ maliciam vt magis deus compatiat̉: ⁊ hoc facit inxxij. verſiculo: ibi Uocaſti quaſi ad diem ſolemnē qui terrerent me de circuitu ⁊cͣ. ⁊ ſic finit̉ lamētatio ſcd̓a. Circa quaꝫconſiderandū ſcd̓m p̄dictum magiſtrū: ꝙ licꝫ hic fiat mentio de ciuitate hierl̓m: tamē oīa que in hoc capitulo cōtinēt̉referenda ſūt ad deplorationē totiuſ regni iſrael in cōmuniita ꝙ oīa q̄ dicuntur de hierl̓m dicunt̉ de ea: inquantū eratpars pͥncipalis vel metropolis regni: Et ideo in iſta lamētatione fit mētio de terra iſrael ⁊ de ſpecioſis iacob: ⁊ de filiabus hierl̓ꝫ .ſ. d̓ ciuitatibꝰ regni: q̄ erat ſic̄ filie: ⁊ hierl̓ꝫ ſic̄ mat̓In capitulo tertio: Ego vir videns.¶ Additio.N hoc capitulo eſt tertia lamētatio: vbi ꝓphetaIII.poſtꝙͣ deplorauit deſtructionē hierl̓ꝫ q̄ erat ſoliūregni in primo capitulo: ⁊ deinde deſtructionē totius regni ifrael in ſecūdo capitulo: nūc in tertio incipit lamētari afflictionem ſui ipſius in carcere poſiti ⁊ in lacu cōſtituti: ſic̄ habet̉ hieremie. xx. ⁊ .xxviij. Uel potius ⁊ magisꝓprie ad lr̄am deplorat paſſionem chriſti: cuiꝰ memoria h̓introducit̉: eo ꝙ ſicut int omnia meritoria que in hierl̓ꝫ fuerūt acta: fuit ſummū paſſio xp̄i: ſic inter omnia peccata q̄fuerūt in hierl̓m materiali cōmiſſa: ꝓpter que irreꝑabiliterfuit deſtructa: occiſio xp̄i ſummū tenet locū. Unde in finehuiꝰ tertie lamentationis concludit punitionē iudeoꝝ finalem: que etiam hodie durat dicens in fine: Perſequeris infurore ⁊cͣ. quā quidem paſſionē in perſona xp̄i deplorat inmultis verſiculis. In primo enim lamentat̉ de ſua expoliation qua exuerunt eū veſtimēta ſua ⁊ nudauerūt ſic̄ pauꝑerē: vnde incipit: Ego vir videns paupertatem meaꝫ. Scd̓overo lamentat̉ de ſua captione ⁊ alligatiōe que fuit fc̄a nocte a cohorte ⁊ tribuniſ: vnde ſb̓dit: Me minauit ⁊ adduxitin tenebris ⁊ non in lucem. Tertio vero lamētat̉ de ſua vexatione: qua per totam noctem in domo caiphe ⁊ anne fuit a iudeis vexatus: vnde ſubdit: Tantū in me vertit ⁊ conuertit manū ſuam. ſubdit etiam: Uetuſtā fecit pellē meamedificauit in gyro meo: in tenebroſis collocauit me. Quarto lamētatur de ſua acclauatione qua fuit conclauatus incruce: vnde ſubdit: Circūedificauit aduerſū me: vt nō egrediar: aggrauauit compedē meū. Quinto vero lamentat̉ deſua acclamatione qua clamauit in cruce: ⁊ abſqꝫ exauditione vt videbat̉: cū ſubdit: Sed ⁊ cū clamauero ⁊ rogaueroexcludet orationē meam: concluſit vias meas lapidibusdris. Sexto lamentat̉ de ſua illuſione ⁊ blaſfematione de qͣſcriptum eſt: Pretereūtes blaſfemabant eū mouētes capitaſua: ⁊ hoc facit cū ſubdit: Urſus inſidians factus eſt mihi:poſuit me quaſi ſignum ad ſagittam: factus ſum in deriſuꝫomni populo: canticū eoꝝ tota die. Septimo lamentat̉ deſua cibatione ⁊ potatione ex vino mirrhato ⁊ mixto cū felle: vas enim fuit ei impoſitū plenū aceto: ⁊ hoc facit cū ait:Repleuit me amaritudinibꝰ: inebriauit me abſinthio: recordare abſinthij mei ⁊ fellis. Octauo lamentat̉ de ſua ſolitudine ī cruce ⁊ oīuꝫ deſertione excepto latrone: de cuiꝰ ꝯuerſion agit cū dic̄: Memoria memor ero: ⁊ tabeſcet in me aīamea. ⁊ ſequit̉ verbū xp̄i ad latronē: Noui diluculo: multa ēfides tua. ⁊ ſb̓dit̉ verbū latronis: Pars mea dn̄s ꝓpt̓ea expectabo eū. Nono lamēiat̉ de ml̓tiplici collaphizatiōe cum