L iber

¶ Incipit Hieremias propheta. Capitulum. I.Erba hier̄mieprophete filijhe̓lchie dē ſacerdotibusfuerūt in anathotꝭ ī t̓ra bēiami. Quodfactū ē v̓bū dn̄i ad eū ī diebꝰ ioſie/ filij amon regis iuda ī t̓tiodecimo āno regnieiꝰ: ⁊ factū ē ī diebꝰ ioachiꝫfilij ioſie regiſ iuda: vſqꝫ adꝯſūmatiōꝫ vndecimi āni ſedechie filij ioſie regis iudavſqꝫ ad trāſmigͣtōꝫ hierl̓mī mēſe ꝗnto. Et factū ē v̓būdn̄i ad me dicēſ: Priu̓ſqͣꝫte formarē ī vtero noui te:et an̄qͣꝫ exires de vulua ſā-

ctificaui te: ēt ꝓphetā in gētibꝰ dedi te. et dixi. A. a. a.dn̄e deꝰ. Ecce neſcio loꝗ qꝛpuer ego ſuꝫ. Et dixit dn̄sad me: Noͣli dicer̄ qꝛ puerſū: qm̄ ad oīa q̄ mittam te:ibis: ⁊ vniuerſa q̄cūqꝫ mādauero tibi: loq̄ris. Ne timeas a facie eoꝝ: qꝛ tecū ēgo ſū vt eruā te dicit dn̄s.Et miſit doͣminꝰ manū ſuā⁊ tetigit oſ meū: ⁊ dixit adme. Ecce dedi v̓ba mea inore tuo: ⁊ ecce ꝯſtitui te hodie ſuꝑ gentes ⁊ ſuꝑ regnavt euellas et deſtruaſ et diſꝑdas et diſſipes ē̓t edifices⁊ plantes. Et factū ē v̓buꝫdn̄i ad me dicēs: Quid tuvides: hieremia? Et dixi:

Eerba Hieremie. Liber iſte in duas ¶ Ca. I.partes diuidit̉ .ſ. in prohemiū ⁊ tractatū: 2ºincipit ibi Et factū eſt. Prima in duas: quiaprimo ponit̉ auctoris notificatio: 2º facta ſibiꝯmiſſio: ibi Et facū eſt. Circa primū notificat̉auctor pͥmo ex noīecum dr̄: a ¶ Uerbahieremie. ſupple ſuntque ſequūtur in hoclibro: Scd̓o ex gener̄cuꝫ dr̄: b ¶ Filij helchie. qui fuit etiā propheta licet non taꝫ famoſus ſicut hieremias: ⁊ hoc ẜm regulaꝫhebreoꝝ que dicit ꝙqn̄ in principio alicuius ꝓphetie exprimitur nomen patris ipſius ꝓphete: intelligēdum eſt ꝙ ⁊ pater fuit propheta. c ¶ Deſacerdotibꝰ qͥ ⁊cͣꝭ ex qͦpatet dignitas ſui generis: qꝛ tribus ſacerdotal̓ ꝯmixta fuit tribui regie ꝑꝑ ſui dignitateꝫ: Tertio ex lococum dr̄: d ¶ In terra beniamin. Dicit eihieronymꝰ in ꝓlogohuius libri ꝙ anathoth ē vicus tribusmilibus diſtanſa hieruſalem in ſorte beniamin ſitus. Quarto notificatur ex tēpore cum dicitur: e ¶ Ꝙ facum eſt verbum dn̄i ⁊cͣ. Etſcienduꝫ ꝙ iſtud ꝙ: nō ē ꝓnomen ſed ꝯiunctio: ⁊ ponit̉ proqꝛ: ⁊ refert̉ ad id qd̓ dr̄ in principio: Uerba hieremie ⁊cͣ. Etad oſtendendū ꝙ hec verba ꝓcedebāt ex ſpiritu diuino dr̄e ¶ Qd̓ factū ⁊cͣ .i. qꝛ factū eſt verbum dn̄i ad eum in diebus ioſie ⁊cͣ. Tacentur hic duo reges quorum temporibusꝓphetauit .ſ. ioachaę ⁊ ieconias filius ioachim eo ꝙ quilꝫeorum regnauit tm̄ tribus menſibus: ⁊ ſic tp̄s eorum computatur ſub alijs regibꝰ vſqꝫ ad tranſmigrationē hierl̓m .i.captiuitatem populi eius: ciuitate deſtructa ꝑ nabuc. ī mēſe quinto. Cōtrariū videt̉ infra. xxxix. Ubi dr̄ Mēſe quarto quinta die menſis aperta eſt ciuitas ⁊cͣ. dicendū ꝙ menſe quarto fuit capta a babylonijs: vt ibi dr̄: ſed ciuitas nonfuit deſtructa nec populus in babylonē ductus: donec ſuꝑhoc audiret̉ voluntas nabuc. exiſtentꝭ tunc in anthiochia ꝑnūcios ad hoc miſſos: qui redierunt mēſe quinto: vt dr̄ hicf ¶ Et factum eſt. Hic cōſequenter deſcribit̉ cōmiſſio factahieremie de actu ꝓphetādi cū dr̄ ei a dn̄o: g ¶ Priuſꝙͣ teformarem in vtero noui te. noticia p̄deſtinationis q̄ eſt abeterno. h ¶ Anteꝙͣ exires de vulua ſanctificaui te. purgādo ab originali in vtero matris per gratiā ſanctificantemi ¶ Et ꝓphe. in gen. dedi te. nūc tibi officiū ꝓphetandi imponendo: ⁊ qꝛ officium eſt magnū: iō ſubdit̉ excuſatio hieremie. k ¶ Et dixi: a a a dn̄e deus. ⁊ dicunt aliqui expoſitores ꝙ hic ter ponitur a qꝛ hieremias ſe excuſat a tanto officio propter triplicem defectum .ſ. etatis ſcientie: ⁊ eloquentie: quia ad huc erat iuuenis: ſed hec expoſitio procedit exignorantia hebraici ſermonis: vbi ponitur hic vna dictio⁊ dicitur aha compoſita ex tribus litteris .ſ. aleph: he: ⁊ hequia bis ponitur hec littera he: ⁊ hec dictio ſic ſonat. a. a. alittera eniꝫ he aliquando ſonat in hebreo ſicut a in latino:

⁊ eſt dicta dictio interiectio dolentis vel admirantis.Sed quia deus poteſt ſupplere omnem defectuꝫ: ideoſubditur: l ¶ Noli dicere puer ſum ⁊cͣ. quaſi diceretpotens ſum omnē defectū tuū ſupplere: ⁊ te ab impugnationibꝰ eoꝝ quos tu formidas protegere. Sciebateniꝫ hieremias ꝙꝓphete qͥ an̄ euꝫfuerāt ꝑſecutiōesvſqꝫ ad mortemſuſtinuerant: maxime tempor manaſſe regis: vt habetur quarto regū. Et ſubditur īiunctio officij: cūdr̄: m ¶ Et miſit do. ma. ſu. ⁊ teti. os meū. viditenī imaginaria viſione quaſi ſimilitudineꝫ hominisdeū repreſentantis: os hieremiemanu ſua tangentis: ⁊ intellexit ꝙꝑ hoc deſignabatur collatio doniꝓphetie ſibi a deo: ideo ſubditur:n ¶ Ecce d̓di ve:ba mea ⁊cͣ. ⁊ qꝛhieremias non ſolum ꝓphetauit ꝯͣregnum iude ſedetiam contra plura alia vt videbitur infra: ideo ſequit̉o ¶ Ecce conſtitui ⁊cͣ. vt euellas .i. euellendo denunciestranſferendos inde habitatores. p ¶ Et deſtruas. quātum ad occidēdos. q ¶ Et diſperdas. quātū ad fugiētes ꝑ diuerſas vias. r ¶ Et diſſipes. quantū ad moriētes in fuga vel captiuitate. s ¶ Et edifices ⁊ plantes.i. denūcies iudeos reedificandos ⁊ plantandos in terraſua: qd̓ impletum fuit tempore ciri qui dedit populo licentiā redeundi in terrā ſuam ⁊ reedificandi templum⁊ tꝑe arthaxerſis qui dedit licentiam neemie reedificandi ciuitatem hieruſalem: vt habetur pͥmo heſdre pͥmo⁊ neemie pͥmo. t ¶ Et factuꝫ eſt. Finito prohemio hicincipit tractatus. Circa quē ſciendū ꝙ licet principalismateria huiꝰ libri ſit myſterium ipſius chriſti vt ſupradictū eſt: tn̄ hieremias multo diffuſius ſcribit futura ciuitatis ⁊ tēpli deſtructionem: ꝑꝑ qd̓ melius poteſt accipi diuiſio libri ẜm iſtam materia: ⁊ ẜm hoc liber iſte induas ꝑtes diuiditur: qꝛ primo hieremiaſ hāc deſtructōnem futurā denūciat: ⁊ ipſam factā deplorat in trenisqui nō eſt liber diſtīctus ab iſto: vt patet ꝑ hieronymūin ꝓlogo galeato: qͥ ꝓlogus ponit̉ in principio libri regū. Prima in duas: qꝛ pͦ futurā deſtructionē denūciat2º dicta epilogat. ca. lij. Prima adhuc ī duaſ: qꝛ primop̄nūciatur d̓ſtructio iudeoꝝ: 2º aduerſarioꝝ ſuoꝝ. ca.xlvj. Prima adhuc ī duas: qꝛ pº denūciatur dicta d̓ſtructio ꝓphetice: 2º hyſtorice capitulo. xxxix. Prima adhuc in duas: qꝛ pº oſtenditur deſtructio ciuitatis futura2º ſubdit̉ huiꝰ deſtructiōis cā capl̓o ſequēti. Prima adhuc in duas: qꝛ pº ponit̉ dicta oſtenſio: 2º ꝓphete ꝯfortatio: ibi Tu ergo. Oſtenſio v̓o deſtructionis future fuit duplici uiſiōe: 2ª ponit̉: ibi Et factū ē. Prima ponit̉cum dicitur: v ¶ Quid tu vides hieremia? non q̄rit