Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

¶Eſaie.

in oī mōte ſācto meo dicit LXVI.dominus.Ec̄ dicit dn̄s: Celū ſebes mea: terra aūt ſcabellū peduꝫ meoꝝ. Quē ēiſta domꝰ quā edificabitismihi: et ꝗs iſte locus ꝗetismee? Oīa hec manꝰ mea fecit: ⁊ facta ſūt vniuerſa iſtadicit dn̄s. Ad quē āt reſpiciā: niſi ad pauꝑculū ⁊ ꝯtritu ſpū ēt tremēte ſermones

meos? Qui īmolat boue qͣſi ꝗ īterficiat viꝝ. Qui mactat pecus: quaſi ꝗ excerebret cane. Qui offert oblatōnē: quaſi ꝗ ſāguinē ſuillūofferat. Qui recordat̉ thuris: quaſi ꝗ benedicat idolo. Hec oīa elegerūt in vijſſuis: et ī abominatiōibꝰ ſuis anima eoꝝ delectata ē.Unde̓ ⁊ ego eligā illuſiōeſeoꝝ: et q̄ timebāt adducaꝫ

In. ca. lxv. vbi dicit̉ in poſtilla: Benedicet̉ in deo. i. benedictione celeſti ſi in gratia ꝑſeueret. Amē Additio.Sta dictio Amē nō legitur in ve. te. dici in deiꝑſona aliqua affirmatiue annunciātis ſeu promittētis: ſed ſolū ī perſona hoīs ſupplicātis. vn̄Deūt̓. xxvij. Rn̄dit oīſ ppl̓s amē.Et Hier. xj. Et dixi dn̄e. Amen. i.ſupplico vt ita fiat: ⁊ ſic in alijs ſimilibꝰ: ſed in euāgelio hec dictiofrequenter reꝑit̉dici ī ꝑſona chriſti ꝓmittētis ſeuannunciantis: vtcū dicit̉. Amē. dico vobis ꝙ denotat promiſſionesſeu aſſertiones achriſto factas for̄veraſ ſeu fideliterīplendas. vn̄ chriſtus proprie poteſt dici deus amen: eo ꝙ ipſe ſolus hācdictionē frequentabat promittēdo ſeu aſſerendo. ⁊ qꝛeiuſ ſignificationē firmiter obſeruat īplēdo ꝓmiſſa: ⁊ iōpoſtꝙͣ propheta dixit ꝙ noīa iudeoꝝ chriſtū nō recipiētiū dimitterent̉ ī iuramentū .ſ. execratoriū: eo mō qͦ dr̄Hiere. xxix. Et aſſumet̉ ex eis maledictio oī tranſmigrationi iudee qͥ ē in babylone dicentiū: Pōat te dn̄ſ ſic̄ ſedechiā ⁊ achab quos frixit rex babylonis in igne: ⁊ ſubiūxit Qꝛ ſerui dei vocarent̉ noīe alio .ſ. chriſtiani. Conſequent̉̓ dicit ꝙ deꝰ ēt ſortiret̉ aliud nomē .ſ. deꝰ Amen:⁊ hoc ē qd̓ dicit: Qui ē benedictus ſuꝑ terrā benedicet̉in deo amē. qꝛ oīs benedictio gratie ſeu glorie nō hr̄ niſi a deo amen .ſ. chriſto. Sil̓r qͥ iurat in terra dꝫ iuraiin deo amē: qꝛ iuramētū ꝑtinet ad latriā. vn̄ Deut̓. vj.cū dixiſſet: Dn̄ꝫ deuꝫ tuū timebis ⁊cͣ. ſubdit: Et ꝑ nomēilliꝰ iurabis. ⁊ ſic ex p̄dc̄is v̓bis ꝓph̓a ītēdit ꝙ oīs bn̄dictio expectāda ē a d̓o amē .ſ. a xp̄o: ⁊ oīſ lat̓a debet̉ deoamē .ſ. ip̄i xp̄o qͥ dr̄ deꝰ amē rōe p̄dc̄a. Et noͣ ꝙ deꝰ ī vele. ꝓmittebat bona ſpiritualia ⁊ eterna īplicite: ⁊ tn̄ nōtotaliter dabat: ſed chriſtus predicta promiſſa īpleuit.vn̄ ſuꝑ illud Ro. j. ca. Ex fide in fidē. glo. Ex fide ꝓmiſſionis: in fidē īpletiōis. ⁊ iō deus in ve. te. nunꝙͣ legit̉ dici deus amē: propter eorum impletionem. Replica.N ca. lxv. vbi dr̄: Qui benedictus eſt ſuꝑ terrābenedicet̉ in deo amē. vbi Burgen̄. facit vnā extortā expoſitionē. d. hic amē eē d̓bere cognomēchriſti: vt dicat̉ chriſtus deus amē proprie: qꝛ frequētervtebat̉ illo noīe: vt pꝫ in pluribꝰ locis euāgelioꝝ. Sꝫ vr̄ironia īponere alicui nomē ex aliquo termino ꝑ loquelā frequentato: ſicut frequent predicās de noīe ieſu ꝑ diſcolos noīatus fuit ieſita ironice: qͥd .n. ꝓhibꝫ hic amēaccipi ſignificatiue in propria ſignificatiōe ſine tali abuſiua expoſitione: Poſtil̓ .n. expoſitio valde rōnabilis ēvſqꝫ ad finē hꝰ libri. Capl̓m. LXVI.Ec dicit dn̄s. Hic circa predicta remouet̉ iudeorū fiducia falſa: ⁊ pͥº hec fiducia tollit̉. 2º proph̓aad ꝓpoſitū reuertit̉: ibi Audite verbū dn̄. Circa pͥᵐ ſciendū ꝙ iudei in aduētu meſſie expectāt tēplū reedificādū ī qͦ offerēt̉ ſacrificia deo acceptiſſima. h remouet ꝓph̓a. ⁊ pͥº ꝯfidētiā edificatōis: 2º dicte oblatōnis: ibiAd quē. Circa pͥᵐ. d. in ꝑſona dn̄i: b Celū ſe. mea: ⁊ter. ſca. pe. meo. nō ē ꝑ hͦ ītelligēdū. ꝙ ī deo ſint lineam̄

ta corꝑis: ſic̄ ītellexer̄t aliqͥ iudei: ⁊ ēt aliqͥ ſimplices chriſtiani: qͥ ꝑꝑ hͦ dicti ſt̓ ātropomorphite: vt hr̄ ī collatōibꝰ patꝝ collatōe iſaac. ij. ſꝫ ꝑ hoc dat̉ ītelligi: ꝙ diuīa eſſētia nō ēloco ꝯp̄hēſibil̓: iō ſb̓dit̉: c Que ē iſta do. quā edifi. mi. i.quā creditli futuro edificari ꝓ meo cultu. q. d. ī hͦ fruſtra ꝯfiditis. d Et qͥs iſtelo. qͥe. alias reqͥetōnismee. q. d. nō quieſconiſi ī meip̄o: qꝛ ī ſeipſo ꝑfecte beatus eſt.e Oīa hec manꝰ meafec̄ ⁊cͣ. q. d. iſtis nō indigeo: ſed ecōuerſo indigent conſeruationemea: aliter redigerēt̉ īnihilū: ſic̄ ⁊ ex nihilofacta ſt̓. f Ad quēāt ⁊cͣ. Hic ꝯn̄t remouet̉ ꝯfidētia ſacrificiorū. Circa qd̓ ſciēduꝫꝙ ſacrificia veteris legis ex duobꝰ fuer̄t accepta. vnū erat deuotio ⁊ obedientia offerentiū: eo ꝙ deus talia p̄ceperat offerri: ⁊ ẜm hoc motꝰ volūtatis interior ad obediēdū deo: erat principalit̓ deo gratꝰ⁊ quātū ad hoc dr̄: Ad quē āt r̄ſpiciā niſi ad pauꝑculū⁊cͣ. i. ad vere humilē. g Et tremēte ſer. me. i. vere obediētē qͥ reformidat tranſgredi verba mea ēt ī mīmis. Aliud erat fides offerētiū. ſacrificia .n. illa fuerūt q̄dā ſigna oblationis chriſti future in cruce: ⁊ iō talis oblatio erat q̄dā proteſtatio hꝰ fidei: oblatio āt chriſti ī cruce iā tranſit in p̄t ritū: ⁊iō oblatio taliū ſacrificioꝝ pꝰ publicatōeꝫ euāgelij ē mortifera: ſic̄ ſiqͥs vellet ꝓteſtari ꝙ chriſtus ſit venturꝰ: qͥ iā venit⁊ hͦ ē qd̓ dr̄ h̓: h Qui īmolat bo. qͣſi qͥ īter. vi. iſtd̓ ſꝑ fuitꝓhibitū ⁊ illicitū: ⁊ eodē mō offerre tale ſacrificiū pꝰ euāgelij publicationē. i Qui mactat pecꝰ .i. caprā vl̓ ouē: d̓ iſtꝭn. tribꝰ ſpēbꝰ aīaliū .ſ. bouis: capre: ⁊ ouis fiebāt ſacrificia veteris le. ſic̄ dictū fuit plenius ſuꝑ Leuiti. k Quaſi qͥ excerebret canē. reputabat̉ .n. canis tāte vilitatis: ꝙ nō ſolū erataīal īmūdū ad īmolādū ⁊ cōedēdū: ſꝫ ēt ad redimēdū: pͥmogenitū .n. aſinilꝫ n̄ offerret̉: tn̄ redimebat̉ ouē: Exo. xiij. nonat pͥmogenitū canis: ſꝫ excerebrabat̉. Qui offert oblationē. de terrenaſcētibus: vt de pane: vino: oleo: ⁊ thure.m Quaſi qͥ ſā. ſuil. offe. qd̓ erat abomīabile corā deo: tūqꝛ ſuſ ē aīal īmūdū ẜꝫ legē: tū qꝛ ī ſuiſ ſacrificijſ idolatre taliſāguine vtebāt̉: vt pꝫ .j. Mach̓. jͣ. r Qui recordat̉ thurꝭ. i.oblationis thymiamatis. o Quaſi qͥ benedicat idolo. i.offerat idolo. accipit̉ n. benedictio pro oblatōe vl̓ exenio. ſic̄dr̄. j. Regꝭ. xxv. Accipe benedictionē quā attulit famula tua⁊cͣ. p Hec oīa ele. ī vijs ſu. dimittēteſ viaſ euāgelij. Etī abominationibꝰ ſuis .i. in talibꝰ oblatiōibꝰ deo abominabilibꝰ. r Aīa eoꝝ dele. ē. n̄ qꝛ mō offerāt talia ſacrificia: cūofferr̄ nō ſit eis licitū niſi ī tēplo: qd̓ erat ī hierl̓ꝫ qd̓ ē deſtructū: ſꝫ qꝛ ſperāt talia delectabiliter exercere ī aduētu meſſievt dictuꝫ ē. Poteſt etiā hoc referri ad tēpus quod fuit poſtpublicatione euangelij in hieruſaleꝫ per apoſtolos vſqꝫ addeſtructioneꝫ templi: qꝛ illo tēpore offerebant ſacrificia etiātꝑe obſidionis ciuitatis ꝑ tituꝫ: vt dicit Ioſephus libro. vj.de iudaico bello: ꝙ ſacerdotes offerētes ſacrificiā ī altari holocauſtoꝝ aliquando interficiebantur lapidibꝰ machinaꝝs Un̄ ⁊ ego eliga illu. ⁊cͣ. fruſtrādo eoſ ſua fiducia. t Etq̄ timebāt adduca eis .ſ. deſtructionē tēpli ⁊ ciuitatis: ſi referat̉ hoc ad tp̄s īmediate p̄dictū qd̓ p̄ceſſit tēpli deſtructōeꝫſi autē referat̉ ad tp̄s ſequēs hoc exponendū ē de d̓iectiōe ⁊opprobrio ⁊ alijs malis tꝑalibꝰ in quibꝰ ſunt ⁊ erūt: q̄ timēt