Liber
⁊ non aſcendent ſuper corſed gaudebitꝭ ⁊ exultabitisuſqꝫ ī ſēpit̓nū ī his quē egocreo. Quia ecce ego creohierl̓ꝫ exultationē et ppl̓meiꝰ gaudiū: et exultabo ī hieruſalē ⁊ gaudebo in ppl̓omeo: et nō audiet̉ ī ea vltravox fletꝰ et vox clamoris.Non erit ibi āpliꝰ īfans dieꝝ: et ſenex ꝗ n̄ īpleat diesſuos: qm̄ pl̓ier centū ānoꝝmoͣriet̉: et peccator cetū annoꝝ malediciꝰ erit. Et edificabūt domos ⁊ hītabūt: ⁊plātabūt vīeas ⁊ comedēt
fructꝰ eaꝝ. Nō ēdificabunt⁊ aliꝰ hītabit: nō plātabūt:⁊ aliꝰ comedet. Secūdū .n.dies ligni: crūt dies populimei: ⁊ oꝑa manuū eoꝝ īueterabūt electi mei. Non laborabūt fruſtra: ne̓qꝫ generabūt ī ꝯturbatiōe: ꝗā ſemēbn̄dictoꝝ dn̄i ē: et nepoteseoꝝ cū eis. eritqꝫ an̄qͣꝫ clamet ego exaudiā: adhuc ill̓loquētibꝰ ego audiā. Lupet agnus paſcent̉ ſimul: etleo ⁊ boſ comedēt paleas:et ſerpēti puluis panis eiꝰ.Nō noͣcebūt: neqꝫ occidēt
reputabit̉ reſpectu ſequētis. b ¶ Sed gaudebitis ⁊ exultabitis. vos electi. c ¶ Uſqꝫ in ſēpiternū. qꝛ eternitas a partepꝰ ē de rōne beatitudīs. ¶ ¶ In his q̄ ego creo .i. ī corꝑibꝰ ceieſtibꝰ ⁊ elemētis p̄dc̄o mō melioratꝭ. e ¶ Ꝙ ecce ego creohierl̓ꝫ .i. eccl̓iā triuphātē: Heb. xij. Acceſſiſtis ad ſyon montē ⁊ ciuitatē dei viuētis hierl̓ꝫ celeſtē ⁊cͣ. n̄n. dr̄ creari ſimplicit̓qꝛ celū empyreū a pͥncipio mūdi fuit faciū⁊ angelis r̄pletū: ſꝫ dr̄creari ꝙͣtū ad nouaꝫexultationē q̄ fiet ī fimundi: qꝛ ꝑacto iudicio electi tranſferēt̉ illuc in ꝑfecta beatitudine corporis ⁊ aīe: ⁊ex hoc creſcet gaudiūageloꝝ: iō ſubdit̉:¶ Et ppl̓ꝫ eiꝰ gaudiū.qꝛ āgeli gaudebūt deꝑfecta beatitudine electoꝝ: ⁊ electi de ꝯſortio ageloꝝ. g EEt exultabo ī hierl̓ꝫ. n̄ ē intelligēdū ꝙ aliqͥd perh deo accreſcat: cū exſeipſo ſit ꝑfecte beatꝰ:ſꝫ qꝛ faciet ciues celeſtes ī ſeipſo ꝑfecte exultari: ſic̄ dr̄ Gen̄. xxij. Nūc cogͦui .i. cognoſce̓ feci. h ¶ Et n̄ audiet̉. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ dicta retributioꝙͣtū ad amotōnē maliſcū dr̄: Et non audiet̉ ī ea vltra voxfletꝰ ⁊cͣ. in qͦ notat̉ amotio oīs triſticie īterioris ⁊ exterioris.i ¶ Nō erit ibi āpliꝰ īfās dieꝝ .i. aliqͥs hn̄s multos dies. deficies tn̄ ī īduſtria vel ſcīa. l ¶ Et ſe. q̄ nō īple. di. ſu. i. hn̄s ml̓tos ānos ī vacuū trāſactos: ſꝫ plenos meritis: ⁊ ꝑ hoc a ciuitate celeſti amouet̉ defectꝰ noticie ⁊ v̓tutis. Et ꝙ ſic debeathec littera ītelligi: pꝫ ꝑ hoc qd̓ ſubdit̉: m ¶ Qm̄ puer cētūānoꝝ .i. qͥ ml̓tū vixit puerilit̓ ſequēs paſſiōēs ſuaſ. n¶ Moriet̉. morte eterna. o ¶ Et pec. cē. an. qͥ trāſiuit tp̄s ſuū ī vacuū a bonis oꝑbꝰ: peccās ex certa malicia. p ¶ Maled cterit. iſta maledictōe q̄ hr̄ Mat. xxv. Ite maledicti ī ignē et̓nū ⁊cͣ. q ¶ Et edificabūt domos ⁊cͣ. ꝑ hͦ r̄mouet̉ malū ī fortunij a hierl̓ꝫ celeſti. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ magnū īfortuniū reputat̉ īter hoīes: qn̄ qͥs multū laborat ī aliqͦ: ⁊ n̄ ꝑcipit fructū: ī edificatiōe at domꝰ ⁊ plātatōe vinee an̄qͣ faciet fructūē magnꝰ labor: iō magnū īfortuniū reputabat̉ antiqͥtꝰ: ⁊ adhuc reputat̉: qn̄ aliqͥs p̄uēit̓ morte anꝙͣ exꝑiat̉ bonū ſequēsdomꝰ ab eo edificate: et vinee plātate: ꝑꝑ qd̓ Deūt̓. xx. dr̄ ꝙilli qͥ edificauerāt domos nouas ⁊ plātauerāt vineas nō intrarēt p̄liū: ſꝫ reuerterēt̉ ad domos ſuas ne forte int̓ficerēt̉ īp̄lio ⁊ pͥuarēt̉ bono ꝯn̄te mō p̄dc̄o: ⁊ ex horrore hꝰ īfortunijmulti poſtea poſſent a bello ꝓ republica defēdēda retrahi.ꝑ hͦ igit̉ qd̓ dr̄ h̓: r ¶ Nō edificabūt ⁊cͣ. dat̉ ītelligi: ꝙ nullaīfortunia erūt ī ciuitate celeſti: iſta tn̄ ſpālit̓ expͥmūt̉: qꝛ cōiꝰ īter hoīeſ hꝰ vite reꝑiūt̉: iō ſubdit̉: s Scd̓ꝫ .n. dies ligni deqͦ ligno debeat ītelligi expͥmit trāſlatio chaldaica q̄ dr̄ thargū apd̓ heb. ⁊ ē valde auctentica apud eos: q̄ ſic hꝫ: Scd̓ꝫ dies ligni vite. ꝑ eſū .n. ligni vite durāte ſtatu īnocētie ꝯtinuabit̉ vita hūana abſqꝫ aliqͣ īueteratōe: ⁊ illd̓ fuit figura chriſti: ẜꝫ ꝙ dic̄ Io. ī Apoc̄. vlti. ca. qͦ ligno reficiūt̉ beati īteriꝰ īaſpectu ſue deitatis: ⁊ exteriꝰ ī aſpectu ſue hūanitatis: iō ſb̓dit̉: t ¶ Erūt dies ppl̓i mei. qꝛ vita beatoꝝ ē ꝑpetua a ꝑtepoſt: ſic̄ ⁊ chriſtꝰ qͥ ꝑ lignū vite h̓ ītelligit̉. v ¶ Oꝑa ma. eo.īuēte. electis meis .i. merita ſāctoꝝ tm̄ durabūt ī p̄mio ꝓ eiſr̄ddito ꝙͣtū ipſi: ẜm ꝙ dr̄ Apoc̄. xiiij. Oꝑa .n. illoꝝ ſequū-
tur illos. ꝑ hoc āt qd̓ dr̄ h̓: Inueterabunt. non intelligit̉aliqua corruptio: ſed perpetua īduratio: eo mō loquēdi qͦ dr̄ de deo: Dan̄. vij. Donec vēit ātiquꝰ dieꝝ: ⁊ iudiciū dedit ſāctis ⁊cͣ. ꝑ antiquitatē ibi intelligit̉ eternitas⁊ nō defectio q̄ cōcomitat̉ atiqͥtatē dictā: Heb. viij. Qd̓ātiquat̉ ⁊ ſeneſcitꝓpe interitū eſt.x ¶ Non laborabūt .i. nō laborauerūt: qꝛ frequenter hic accipit̉ futuꝝ ꝓ preterio:⁊ econuerſo.y ¶ Fruſtra. qꝛ cōſequunt̉ premia.z ¶ Neqꝫ gnaͣ. ī cōtur .i. canalit̓: quagnaͣtōeꝫ ſeqͥt̉ ꝯturbatio ſolicitudīscircͣ ꝓuiſiōeꝫ vxoris familie ⁊ ꝓlisqd̓ nō habet locūī celis: iō dicit ſaluator: Matth̓.xxij. ca. In reſurrectiōe nō nubētneqꝫ nubent̉: ſedſunt ſicut angelia ¶ Quia ſemen benedictoꝝ domini eſt .i. apoſtoloꝝ.dei in celo.b ¶ Et nepotes eoꝝ cū eis. iſti ſūt electi per ſucceſſores⁊ diſcipulos apoſtoloꝝ in fide regenerati. Poteſt etiaꝫexponi qd̓ dicit̉ hic: Neqꝫ generabunt in conturbatione de generatione baptiſmali que eſt per gratiā ſpirituſſancti mentis quietatiuā. c ¶ Eritqꝫ. Dic tertio ponitur retributio electoꝝ quantū ad dei familiarē aſſiſtētiā ⁊ mutuā charitatis cōcordiā. Quantū ad primū dicit̉: c ¶ Eritqꝫ anteꝙͣ clamēt ego exaudiā. clamor eniꝫor̄ois ē ꝑꝑ īpletionē deſiderij clamatiſ. ſācti v̓o ī pr̄ia nihil volūt abſolutē: niſi qd̓ deꝰ vult: ⁊ iō nō orāt niſi ꝓeo ꝙ eſtimāt d̓ū velle: ⁊ ſic deꝰ exaudit eos an̄qͣ clamet:iqͣtū ī ſua diſpōe īmutabili iā ē ordīatū qͥcqͥd ſimplicit̓volunt ſeu optāt. Secūdū ponitur: ibi Lupus ⁊ agnuſpaſcētur ſimul ⁊cͣ. ſi hoc referat̉ ad ſtatū eccleſie militātis. patet ſētētia ex dictis. sͣ. xj. ca. excepto qd̓ hic addit̉:Et ſerpenti puluis panis eius. ꝑ ſerpētē hic ītelligit̉ diabolus: qui ſub ſpecie ſerpentis primos parentes decepit: Gen̄. iij. Cuiꝰ pāis .i. nutrimētū ſt̓ hoīes vani ⁊ terreni ī qͥbꝰ delectat̉: qͥ noīe pulueris d̓ſignāt̉. ſi āt referat̉ adſtatu eccl̓ie triumphantis: eo ꝙ ꝓph̓a ſēꝑ trāſit de vnoſtatu ad aliū ⁊ ecōuerſo: ſic exponat̉. d ¶ Lupus .i. illequi in mundo prius fuit rapax: ſed poſtea penituit bn̄viuēdo. e ¶ Et agnus .i. ille qui bene vixit ī innocētiaꝑſeuerando. f ¶ Paſcent̉ ſil̓. qꝛ in celeſti patria ſil̓ reficiunt̉: vt paulus ⁊ ioh̓es euāgeliſta ⁊ cōſil̓eſ. g ¶ Et led ⁊bos .i. rex vl̓ pͥncepſ ſeculariſ ⁊ hō rural̓. h ¶ Comedētpaleas .i. ſil̓r reficiēt̉ ī pr̄ia: dū tn̄ ſint ſil̓es ī meritis: ⁊ ſidicat̉ h̓ ꝙ ꝑ paleā n̄ ītelligit̉ ꝯueniēt̓ r̄fectio celeſtis. dd̓ꝫꝙ h̓ eſt metaphorica locutio: vt ſatis pꝫ ex p̄dictis: q̄ nōīportat ſēꝑ ſil̓itudineꝫ in oībꝰ: ſic̄ chriſtus metaphoriceleo dr̄ Apo. v. ca. Ecce vicit leo de tribu iuda ꝑꝑ eiꝰ cōſtātiā ⁊ victoriā: ⁊ nō quātū ad crudelitatē: eodē mō tenet hic ꝓph̓a ſil̓itudinē quātū ad refectiōis vniformitatē: ⁊ n̄ ꝙͣtū ad paleaꝝ vtilitatē. ¶ Et ſer. pul. ⁊cͣ. exponat̉ vt p̄dc̄ꝫ ē. k ¶ Nō nocebūt ⁊c̄. illa .n. ciuitaſ celeſtiseit īmūis a mutuo nocum̄to: ⁊ oībꝰ mōiſ īuicē ꝯſolabūt̉