Eſaie.
ſpirituꝫ ſcī ſui? Qui eduxitad dexterā moyſē brachiomaieſtatꝭ ſue: qui ſcidit aqͣſante eos: ut facerēt ſibi nomen ſempiternū. Qui eduxit eos ꝑ abyſſos qͣi equūī deſerto nō īpingētē: quāſi aīal in cāpo deſcendens.Spūs dn̄i dūctor eiuſ fuitSic adduxiſti ppl̓m tuuꝫ:vt faceres tibi nomen glorie. Attēde̓ de celo: et vid̓ d̓habitaculo ſcō tuo ⁊ glorie tue. Ubi eſt celus tuus:ēt fortitudo tua: multitudoviſcerum tuoꝝ ⁊ miſerationū tuaꝝ? Suꝑ me̓ cōtinue
rūt ſe. Tu .n. pr̄ nr̄: et abraam neſciuit noſ: ⁊ iſrl̓ ignorauit noſ. Tu̓ dn̄e pr̄ nr̄: redēptor noſter: a ſeculo nome tuū. Quāre errare nosfeciſti dn̄e de vijs tuis: īdu̓raſti cor noſtruꝫ nē timeremus te: Conuertere ꝓpte̓rẜuos tuoſ: tribus hereditatis tue. Quaſi nihilū poſſederunt ppl̓m ſcm̄ tuum hōſtes nr̄i ꝯculcauerūt ſanctificationē tuā. Facti ſumusquaſi in principio cum nōdomīareris noſtri: nequeinuocaret nomen tuum ſuper nos. L.LXIIII.
cutiōe antixp̄i. ⁊ hoc mō ſb̓intelligēdū ē ī oībꝰ ſeq̄ntibꝰptis huiꝰ. s ¶ Ubi ē qͥ poſuit ī medio eiꝰ .ſ. ppl̓i iſraelitici. t ¶ Spiritū ſcī ſui .ſ. moyſi: cui dedit ſpm̄ ꝓph̓andi ⁊ ſaꝑiētiā ⁊ ꝯſtātiā ad educēdū iſrl̓ de terra egypti.v ¶ Qui eduxit ad dexterā moyſen .i. ad ꝑtē bona ⁊ ꝓſperam: liberādoeū de perſecutiōepharaōis: eū occidere volētis: exo.ij. x ¶ Brachiomaieſtatis ſue .i.fortitudīe deitatꝭſue. y ¶ Qui ſcidit aquaſ .ſ. marꝭvtipꝫ ex dictis.z ¶ Ut ſaceret ſibi nomē ſempit̓.nū. Ad gl̓iam .n.noīs dei recolit̓ ⁊recolet̉ ī futurꝭ generationibꝰ iſtudfactū. a ¶ Quieduxit eoſ ꝑ abyſſoſ .i. ꝑ ꝓfūdū marꝭ rubri. b ¶ Quaſi equū ī deſertonon īpingentē .i.prompte ⁊ abſqꝫaliquo īpedimento procedentem.c ¶ Quaſi aīal ī cāpo .i. ī terra plana: vbi nō habet obſtacula. d ¶ Deſcēdēs. ſpiritꝰ dn̄i .ſ. angelus a deo miſſus. e ¶ Ductor eius fuit: vt pꝫ ex predictis. f ¶ Sicaddu popu. tu. vt fa. tibi no. gl̓ie. iſtud .n. ſcm̄ fuit reductū ad memoriā vſqꝫ nūc: ⁊ reducet̉ ī poſteꝝ ad gloriādiuini noīs. g ¶ Attēde de celo. ad or̄oneꝫ noſtram.h ¶ Et vide de hīta. ſan. tuo. afflictionē nr̄am: ſic̄ aliasfeciſti: iō ſubditur: i ¶ Ubi ē celus tuus. quo dilexiſtipatres electos. k ¶ Et fortitudo tua. quā totiēs liberaſti eos. l ¶ Multitudo viſceꝝ tuoꝝ .i. pietatū qͥbꝰ eisbōa preſtitiſti. m ¶ Suꝑ me ꝯtinuerūt ſe. a ꝯdeſcēſione. ī iſta. n tribulatōe mea ceſſauerūt. n ¶ Tu .n. Hicꝯn̄ter petit̉ liberatio a culpa. Circa quā prīo allegat̉ pietas ⁊ potētia diuīa: cū dr̄: n ¶ Tu .n. pr̄ noſter. ī generatiōe .n. mater mīſtrat materiā: ⁊ pr̄ dat formā: ⁊ ideoī gnaͣtiōe hoīs deꝰ dr̄ pr̄: qꝛ corpori organizato infunditaīam creādo. o ¶ Et abraā neſciuit eos. q. d. ab eo n̄habemꝰ aīam: nec a iacob. p ¶ Tu dn̄e pat̓ noſter. animā dādo. q ¶ Redēptor noſter. ip̄am iuſtificando.r ¶ A ſeculo no. tu .ſ. patris nr̄i ⁊ redēptoris. s ¶ Quare errare nos feciſti dn̄e .i. ꝑmiſiſti. t ¶ De vijs tuis .i.p̄ceptis ⁊ cōſilijs euāgelicis. v ¶ Indura. cor no. ſb̓trahendo gr̄am tuā cor mollificante: tn̄ iuſte ꝓ noſtra īcredulitate. x ¶ Ne timeremꝰ te. nō ē ītelligēdū iſtd̓ cauſatiue: ſic ꝙ deꝰ ſubtrahat gr̄aꝫ ſuā: vt ꝑ hoc ab hoībꝰ excludat diuinū timorē: ſꝫ ītelligit̉ tm̄ cōſecutiue. Ad ſubtractionē. n gratie ſeqͥt̉ ſb̓tractio timoris filialis: qͥ eſt eiānexꝰ. y ¶ Cōuertere. peccata nr̄a remittēdo: ⁊ nos iuſtificādo. z ¶ Propter ſer. tu .i. ꝓpt̓ merita pr̄iarchaꝝī fide xp̄i vēturi mortuoꝝ: iō ſb̓dit̉: a ¶ Tribꝰ hereditatis tue. et vt petitio ſit magiſ exaudibil̓ adhuc recolit̓atrocitas ꝑſecutōis antixp̄i: cū dr̄: b ¶ Quaſi nihiluꝫpoſſe. po. ſan. tu .ſ. xp̄ianū ip̄ꝫ nihil reputādo. c ¶ Hoſtes nr̄i .ſ. antixp̄s ⁊ ſibi adherētes. d ¶ Cocul. ſancti.tuā. Antixp̄s .n. ꝯculcabit eccl̓iaꝫ dei cultū īde auferendo. e ¶ Facti ſumꝰ ⁊cͣj. q. d. tāꝙͣ extranei a te dimiſſi ſu
mus ī māibꝰ īimici tui. In. c. lxiij. vbi dr̄ ī poſtil. pͥᵐē ꝙ iſta expoſitio ī aliquibꝰ videt̉ extranea. ¶ Additio. j.Xpoſitio ſctōꝝ in hoc loco n̄ videt̉ extranea ſi bn̄ꝯſideret̉: ſꝫ ſatis rōnabil̓ nō obſtātibꝰ poſtillatorisrōnibꝰ ꝯͣ eā ſcīs: ⁊ iō ſic̄ ꝑ modū īquiſitōis ſcholaſtice eā poſtillator impugnauit ſic pari modo defēdēda eē videt̉.Ad hͦ .n. qd̓ prīo dic̄ꝙ hierl̓ꝫ ſeu iudea nōdꝫ ītelligi ꝑ edom cuꝫidumea ſemꝑ fueritiudee inimica: dicendū ꝙ deſcēdenteſ a iacob ẜm carnē: ⁊ ab eꝰfide recedētes: ſic̄ fuitſynagoga iud̓oꝝ xp̄ꝫnegātiū ⁊ crucifigētium: tal̓ ſynagoga merito tranſit ī idumiticā inimiciciā ꝯͣ veraꝫiudeā. vn̄ ⁊ nom̄ idumee ſibi vēdicat q̄ abexoͣdio fuit iſraeli inimica: ꝓut plene d̓claratū ē. sͣ. xxxiiij. c. inadditōe: vbi on̄ſū fuit ꝙ ꝑ idumeā ītelligitur ibi ad lr̄aꝫ ſb̓ ſēſumetaphorico ſynagoga iudeoꝝ q̄ ē ſynagoga ſathāe: Apoca. ij. Sil̓it̓ ꝑ boſra eadē ītelligit̉ ſynagoga ad lr̄am ſub alia rōne. vide ibi. Itē adhoc qd̓ dicit: ex hoc ꝙ dr̄: Aſperſus ē ſanguis eoꝝ ſuꝑ veſtimēta mea. nō recte intelligit̉ de ſanguīe xp̄i: qꝛ nō inuēit talem modū loq̄ndi in ſcripturis ſacris: dicēdū ꝙ ſicut īſcripturis ſacris qn̄qꝫ attribuunt̉ xp̄o aliquā que ei nō ꝯpetūtẜm ſe: ſed alias ꝯſiderationes: vt cū dr̄ in pſal. ī ꝑſōa chriſti:Uerba delictoꝝ meoꝝ. In quibꝰ verbis xp̄s dic̄ delicta alioꝝ eē ſua inqͣtū pro eis pena ſuſtinuit: vt ipſe poſtil. ibideꝫexponit: ſic in hoc loco aſperſus dicitur eē ſanguis eoꝝ: nōqꝛ eēt eoꝝ ſanguis ꝓprie: ſed quia per ꝓcurationem eoꝝ fuit effuſus: vl̓ etiaꝫ qꝛ ipſi fecerūt ſe obnoxios ſanguiſ d. Sāguis eius ſuper nos ⁊ ſuper filios noſtros. Itē ad hoc ꝙ dic̄ꝙ xp̄o aſcendēte myſteriuꝫ incarnatiōis iā erat ī effectu cōpletū dicēdū: ꝙ licet angeli viſione beatifica myſteria gratie cognoſcūt: nō tn̄ oīa: neqꝫ equalit̓ oēs: ſꝫ ẜm ꝙ deꝰ voluerit eis reuelare: vt in pͥma ꝑte q. lvij. articulo vltīo ī corpore qōnis. ⁊ iō cognitio oīuꝫ myſterioꝝ incarnatiōis chriſtividet̉ excedere facultatē angelice cognitiōis. vnde de talibꝰangeli amplius querebant edoceri. Dato etiā ꝙ hec rō eſſetvalida: tamen adhuc nō cogeret exponere hanc ꝓphetiā dechriſto poſt paſſionē ſuā ad patrē redeūte: ⁊ hoc exponēdoꝙ hoc qd̓ dr̄ h̓: Quiſ ē iſte qui vēit d̓ edom. ſit verbū Eſa.admiratis de victoria paſſiōis: ꝓut poſtillator vult ẜꝫ ſuaꝫexpoſitionē. Itē ad hoc qd̓ dic̄: ꝙ nō artamur ad tenēdū expoſitionē p̄deoꝝ ſctōꝝ dicēdū: ꝙ licet verū ē: ꝙ ea q̄ habēt̉tm̄ ex dictis ſanctoꝝ doctoꝝ nō ſūt tāte auctoritatis: vt exeis teſtimōia preferant̉: ꝓut dic̄ auguſtinꝰ: tn̄ ẜm pietatemſeu ex dono pietatis oportet honorare ſanctos ⁊ non contradicere temerarie eorum ſcripturis.In eodē. c. vbi dicitur in poſtilla: Indignatio mea ꝯͣ antichriſti mala.¶ Additio. ij.Bi noſ habemus: Indignatio mea. in hebreo habetur: Ira mea auxiliata eſt mihi. cuius ſenſus ē.Nam ẜm philoſophū: ad preſentiam vindicte delectatio ſeqͥt̉: q̄ qͥdē vīdicta ſi ſit ꝑfcā total̓r excludit triſticiā