¶ Eſaie

ſcipere. bn̄ igit̉ ſalomon celſitudinē ſupradictoꝝ quattuor: ⁊ ꝓfunditatem ⁊ īmenſitatē fatuitatis huius adultere ꝯſiderans: vehemēter admiratꝰ ſubiūxit: Sic ē viamulieris adultere: ſic .ſ. admirāda ⁊ ad intelligēduꝫ difficilis ⁊ vltra modū ſtupēda: que panē tot medacioruꝫcōmedit: ⁊ comedere tam auide non deſinit: ⁊ tn̄ quaſitergens os ſuū: ac ſi nihil inſanie vel iniqͥtatis fuit oꝑata: eruebſcere neſcit: vn̄ hiere. iij. ei dicit̉: Frons muliermeretricis facta ē tibi: renuiſti erubeſcere que ⁊ alia adhec ꝑtinētia largius ponūt̉ a p̄dicto auctore. li. ij. d. vbi¶ In eodē. c. vbi dr̄ in poſtilla: Et erit inſupra.die illa oīs locꝰ vbi fuerūt mille vites. ¶ Additio. vj.D intelligentiā huiꝰ qd̓ dr̄: Et erit in die illaomīs locus vbi fuerūt mille vites mille argenteis ⁊cͣ. Attēdendū ꝙ in vaſtatiōe facta ꝑ exercitū ſennacherib: fuerūt vinee deciſe intm̄: ꝙ nō pot̓antab eis incole hr̄e fructū vſqꝫ ad longū tp̄us: ⁊ ideo dimittebant̉ īculte: ⁊ ſic creſcebant in eis ſpine ⁊ vepres etfere ſiluaꝝ que ī eis degebāt. Et hoc ē qd̓ dicit: Omīslocus vbi fuerūt mille vites mille argēteis .i. dato ꝙ vites fuerint ita bone: ꝙ alias valerent mille argēteos: tn̄ex defectu culture in ſpinas ⁊ vepres erunt: qua rōnecū ſagittis ⁊ arcubꝰ īgredient̉ illuc .ſ. timore ferarū. Etqꝛ hoc nō tm̄ erat in vineis: ſꝫ etiā ī oībus locis planisterre: ideo dicit: Uepres .n. ⁊ ſpine erūt in vniuerſa t̓ra.ſ. plana: ſed qꝛ multi tꝑe belli relictiſ campeſtribꝰ mētuhoſtiū ad montē ꝯfugerūt: ⁊ aſpera montiū ꝓpria manū excolebāt: ideo in his locis montuoſis in pͥmis refugium habuerūt ſeminādi bladū ⁊ ꝓ paſcuis aīaliuꝫ: eoꝙ illa loca alta erant ⁊ culta etiā tꝑe belli: ſic ꝙ nō erātſpine ibi ⁊ vepres. et hoc eſt qd̓ dic̄: Et omnes mōtes qͥin ſarculo ſarient̉ nō veniet illuc terror ſpinaꝝ ⁊ vepriūrōne iaꝫ dicta: et erit ī paſcua bouis ⁊cͣ. ¶ Replica.A. c. vij. cum poſtill̓. illū paſſum: nō petam ⁊nō tentabo dn̄m ⁊cͣ. exponit ſicut cōiter exponit̉: Burgen̄. tanꝙͣ iſmael ꝯͣ omēs exponit ꝙachaę ideo pete̓ noluit: qꝛ ꝓ certo tenuit deuꝫ iſrl̓ nihilpoſſe. Sed illa expoſitio nō videt̉ veriſimilis. Naꝫ aii⁊ pr̄ achaęocias ⁊ ioathan fuerant boni cultores dei: vthabet̉. iiij. Reg. xv. Et achaę. xx. annoꝝ erat an̄quā pr̄eius moreret̉: ⁊ fortaſſis viuebat adhuc ocia auꝰ achaqui fuit a dn̄o lepra ꝑcuſſus: qd̓ etiā achaę latere nō potuit. Et. iiij. anno regni achaę hec recuſatio ſigni oblatifacta eſt: vt pꝫ: nō ē igit̉ v̓iſimile ꝙ. jͣ. tam breue tp̄us denoticia dei ⁊ eius potētia ꝑ pr̄em ꝓculdubio īſtructus:qꝛ dicit̉ bonꝰ. iiij. Reg. xv. potuerit tranſire ad illā certtudinē īpotentie dei quā burgen̄. deſcribit ī achaę fuiſſeStat .n. idolatrie deditos de dei bonitate potentia ⁊ auxilio diffidere īmo ⁊ deſperare ſine tali certitudine. Nōn. pōt in ītellectu quantūcūqꝫ deprauato talis pōi certitudo ſine rōne manifeſta vel auctoritate: q̄ in ꝓpoſitoaſſignari nō poſſūt. certū .n. ē ꝙ achac idolatrādo hūitaffectuꝫ deprauatū: ſed nō intellectū: qꝛ nulla rō euꝫ adidolatriā mouit: ſed ſola malicia q̄ eſt prauitas volūtatis ꝯtra dictameꝫ recte rōnis: ideo dr̄ de ipſo. iiij. Reg.xvj. ꝙ ābulauit ī vijs regū iſrl̓ qui quāuiſ eēt idolatrehoc nō ꝓceſſit ex rōnis prauitate: ſed affectiōis: qꝛ fecerūt vitulos colēdos ne ppl̓us iret hierl̓m ad cultū veridei: ⁊ redirent ſic ꝑ aſſuefactiōem ad regnū domꝰ regisdauid: ꝓut hr̄. iij Reg. xij. īmo ⁊ ioram filius achab cūeēt cultor idoloꝝ ſciuit tn̄ dn̄m ⁊ eius potētiā: quem tn̄nō coluit: vn̄ dixit heu heu heu: Congregauit nos dn̄stres reges vt traleret in manu moab: ꝓut dicitur. iiij.Regū. iij. Modicum igit̉ valet quod burgen̄. hic exponit. Sed nihil ꝓbat. ¶ Capl̓m. VIII.T dixit dn̄s ⁊cͣ. Anteꝙͣ deſcendā ad diuiſioneꝫ

huius. c. ⁊ eius expoſitionē ꝑ ꝑtes: primo videndū eſt quidſit tenēduꝫ de puero de quo fit ẜmo in hoc. c. cū dicit̉: Et acceſſi ad prophetiſſaꝫ ⁊ ꝯcepit filium ⁊cͣ. Et dixerunt aliquiꝙ iſtefuit filiꝰ eſa. de ſua vxore q̄ vocat̉ hic ꝓphetiſſa: ⁊ hvidet̉ ſequi thomas de aqͥno ī qͣdam poſtilla q̄ ſibi attribuitur tanquā ex eius dictis reportata: vbi ſoluūtur argumēta que ſolēt fieri ad ꝯtrariuꝫ. Ad qd̓ primo arguit̉ per illudqd̓ dicit̉ hic. Dicitur .n. hic: Adhibui mihi teſteſ ⁊ acceſſi adꝓphetiſſam ⁊cͣ. Eſaias aūt cū eſſet honeſtus ⁊ ſanctꝰ nullomō induxiſſet teſtes ſui cōcubitus cū vxore. Item ꝑ hoc qd̓dr̄: Adhibui mihi teſtes fideles vr̄iaꝫ ſacerdoteꝫ ⁊cͣ. Iſte .n.vr̄ias fuit idolatra: qꝛ fecit altare ad ſil̓itudinē altaiſ qd̓ eratī damaſco ad cultuꝫ idoli: ⁊ ſuꝑ iſtud offerebat holocauſta⁊ victimas: vt hr̄. iiij. Reg. xvj. ⁊ ſic nō pōt ad lr̄aꝫ dici teſtiſfidelis. Iteꝫ qꝛ ſubdit̉: Et zachariam filiū barachie: qͥ fuit īduodecim ꝓphetis vndecimꝰ: ⁊ nondū erat natuſ: qꝛ ꝓphetauit tꝑe darij regis ꝑſarū: cuius tꝑe ꝯſūmatuꝫ ē tēplum vthr̄. j. eſdre. vj. A quarto aūt āno regni achaę in qͦ dicta fuitiſta ꝓphetia: vel cito pꝰ vſqꝫ ad illud tp̄us fluxerunt annicclxvij. ⁊ ſic nullo modo ī teꝑe eſaie potuit induci teſtis: etaſſumptū declarat̉ ſic: qꝛ achaę regnauit. xvj. ānis. iiij. Re.xvj. ⁊ ſic a tꝑe huius ꝓphetie de regno eius remanebāt. xijāni. Cui ſucceſit ezechias regnās. xxix. iiij. Reg. xviij. Poſtquē manaſſes regnauit. lv. annis. iiij. Reg. xxj. Poſt quemamon. ij. iiij. Reg. xxj. Poſt queꝫ iozias. xxxj. iiij. Reg. xxj.Poſt quē ioachim. xj. iiij. Reg. xxiij. Poſt queꝫ ſedechiasxj. iiij. Reg. xxiiij. Poſtea ſecutū ē tp̄us captiuitatis babylonice. lxx. annoꝝ ẜm cōem ꝯputatiōeꝫ vſqꝫ ad ānuꝫ pͥmumcyri: a quo etiā vſqꝫ ad ꝯſūmatiōem tēpli pꝰ reditu captiuitatis bapylonice fluxerūt āni. xlvj. Ioh̓. ij. xl. ⁊. vj. annis edificatū ē templū hoc ⁊cͣ. qui ſil̓ iuncti faciūt numeꝝ p̄dictū.Ex quo arguit̉ ꝙ nō potuit eſaias ip̄m adducere ī teſtimoniū. Scd̓m aūt ꝯputatiōem hebreoꝝ quā frequēter ſecutſum fluxerūt pauciores āni: ſed ꝑ hoc nō infringit̉ argumētum: qꝛ ẜm breuioreꝫ ꝯputatiōeꝫ a tꝑe quo eſaias dixū: Etadhibui mihi teſtes ⁊c̄. vſqꝫ ad zachariaꝫ filiū barachie fluxerūt. cc. anni ⁊ plus. nec pōt dici ꝙ zacharias filius ioiadequi matth̓. xxiij. dicit̉ filius barachie fuerit ille teſtis: qꝛ an̄mortuꝰ erat per. c. ānos ⁊ āplius: qd̓ pꝫ ſic: qꝛ poſt ioas quiinterfecit hūc zachariaꝫ regnauit ameſſias filius eiꝰ. xxix.annis. iiij. Reg. xiiij. Et poſt eū ocias. lij. ānis. iiij. Reg. xvPoſt eum iaoathan. xvi. quarto regum. xv. Poſt eumachaę quattuor annos antequam eſaias diceret ꝓphetiamiſtā: vt dictū eſt ſupra. Qui ani ſimul iūcti faciūt annos. ciIteꝫ arguit̉ ꝑ hoc qd̓ ſubdit̉: Anteꝙͣ ſciat puer vocare pr̄eꝫ⁊ mr̄em auferet̉ fortitudo damaſci ⁊ ſpolia ſamarie ⁊cͣ. q̄ſpō iatio facta fuit. vj. anno ezechie: vt dictū ē. c. prece. Et ſicpuer natus tūc habuit. xviij. anos ad minus. xij. de regnoachaę vt p̄dictuꝫ eſt ⁊. vj de regno ezechie. Puer aūt ſcit vocare pr̄em ⁊ mr̄em an̄quā hēat tot annos: ⁊ ſic nō eēt verūqd̓ dr̄: Antequā ſciat puer vocare pr̄em ⁊ mr̄em ⁊cͣ. Igiturꝓpter iſta tenēt doctores catholici cōiter: ꝙ illud qd̓ dicit̉ īhoc. c. de puero p̄dicto: nō ſit intelligendū ad lr̄am de filioeſaie. Sed hoc ſoluit tho. ſic. Ad pͥmuꝫ dic̄ ꝙ īductio teſtiūnō fuit ad videndū ꝯcubituꝫ eſa. ſed ſcripturā eiꝰ: qꝛ dictuꝫfuit ſibi a dn̄o: Sume tibi libruꝫ grādem ⁊ ſcribe ī eo ⁊cͣ.Ad ſcd̓m dicit ꝙ vr̄ias ſacerdos fuit teſtis fidelis non rōnevite: ſed officij dignitate: ⁊ qꝛ a rege achaę fidelis reputabaqꝛ ſil̓r erat idolatra. Ad tertium dic̄: ꝙ iſte zacharias neut̓fuit illoꝝ qui allegati ſūt: ſed aliꝰ illius tꝑis q̄ ſic noīabaturCuius rō potuit eſſe duplex: vt dic̄. vna qꝛ fuit de genere gacharie ꝓphete: quem interfecit ioas rex iuda: vt hr̄. ij. ꝑal̓.xxiiij. qui dr̄ filius barachie. Matth̓. xxiij. ⁊ ſic iſte qͥ fuit tēpore achaę fuit noīatuſ eodē noīe: qꝛ ꝯſuetudo fuit apud hebreos noībus eoꝝ qͥ fuerāt auctētici ī illo genere pueros nomīare. Alia qꝛ iſte zacharias fuit ſimil̓ ī ſāctitate ⁊ aucͣte illiG. 5.