Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eſaie.

T factuꝫ ē. VII. in diebus achac) filijibathan filij ocie regiſ iudaaſcendit raſin rex ſyrie: ⁊ facee filius romelie rex iſraelin hierl̓m ad p̄liandū ꝯtra

eam: ⁊ nō potuerūt debellare eam. Et nu̓nciaueruntdomui dauid dicentes:Reꝗeuit ſyria ſuꝑ ep̄hraiꝫet cōmotum eſt cor eius ētcor populi eiꝰ ſicūt mouēt̉

acceperūt aliqͣs ꝯditōes gentiliū faciēdo ſibi p̄putia: paleſtra: ⁊ ephebian: vt hr̄. jͣ. mach. j. nō tn̄ dr̄ ibi ꝙ declīauerūt ad idolatriā. In caͦ vj. vbi dr̄ in poſtillapoſſet .n. aliqͥs dicere ꝙ v̓bū eius nō eēt auctēticuꝫ.Saiaſ in pͥncipio ſue ꝓph̓ie Additio prīae Idixit:Uluditeceli ⁊ auribꝰ ꝑcipet̓ra: qm̄ dn̄s locutꝰ ē. ⁊ iō nullꝰ poſſet dice̓ ei: ꝙ verba illa dixiſſet ſpiritu ſuo ⁊ nō ſpūdei: niſi tal̓ ꝯͣdice̓tſue ꝓph̓ie: quā qnegaret: ſil̓r poſſꝫnegare pn̄teꝫ viſionē: ⁊ iō nō oꝫ dice̓: ꝙ hec viſio ponitad ꝯfirmationē p̄dictoꝝ: ſꝫ ē viſio ꝑ ſe reuelata ꝓph̓e. In eodem. c. vbi dicit̉ in poſtilla: Sicut hiere. xvij.dicit̉: terra: t̓ra: terra. Additio ſcd̓a.Uod legit̉ ī hieremia: terra: t̓ra: terra audi v̓bum dn̄i. nō oportet vt ītelligat̉ ad excitādaꝫqlmaiorē attentionē ſicut iudei dicūt ſed ad denoͣndum terre cui loq̄bat̉ exp̄ſſam diſtinctiōeꝫ. Erat .n.terra cui loq̄bat̉ triꝑtita: cuius vna ꝑs dicebat̉ terra iudee: alia galilee: alia vero trās iordanē: vt pꝫ in libro qdicit̉ cāchedrin. vn̄ ad denondum talē diuiſionē ter nominat t̓rā: ⁊ ideo in hoc loco cū ſeraphī ter ſanctus clamabāt: ad lr̄am plane intelligēduꝫ ē ad deſignādam trinam diſtīctiōeꝫ ī diuīs ꝑſonis: ꝓut fides catholica tradit. Unde ⁊ qͦlibet iſtoꝝ triuꝫ noīuꝫ in ꝯcreto ſignificatſāctitateꝫ: vt denotet̉ pluralitas ſuppōitoꝝ que ꝯcretiue intelligūtur. Uerbū aūt ſb̓ſtantiuuꝫ ibi ſb̓ intellectūin ſingulari ponit̉: vt eēntie vnitas intelligat̉. Et noͣndūꝙ qͥdam expoſitores hebreoꝝ attendētes ꝙ in vnitatedīna que ſūma ē: ꝑiculū eſſet iterare noīa que oīno ſil̓iaeſſent: exquo neceſſe eēt vt ītelligeret̉ aliqͣ pluralitas: iōaliter interp̄tati ſūt hec dicta .ſ. vt ſcūs qui in prīo locodr̄: ⁊ etiaꝫ ſanctꝰ qͥ in ſcd̓o loco dicit̉ ītelligūt̉ ī vocatiuecaſu: ſic ꝙ vterqꝫ ſeraphī clamabat ad alteꝝ dicens: Oſancte ſctūs dn̄s deus exercituū ⁊cͣ. et hoc audēt dicere:eo ꝙ in lingua hebraica in his noībꝰ nō ē dr̄a caſualisSed hoc nō vꝫ aſpiciēti ꝓprietatē haꝝ dictionū ꝓut hͨponūt̉. vnde tranſlatio chaldaica iſta tria noīa de deo ītelligit: ⁊ ideo he due expōitiōes quas poſtillator ponitnō debent ītelligi qͣſi indifferēter cōſonēt lr̄e: ſed prīa expoſitio nō ē vere litteralis: ſꝫ quaſi a v̓itate lr̄e fugitiua.Secūda aūt catholica ⁊ ꝓprie lr̄alis. Unde mgr̄ ī. j di.ij. Inter alia teſtimōia trinitatis q̄ in ve. teſt. inueniūt̉:hac aucͣtem tanquā a lr̄ali ſenſu ſūptam allegat. In eodē. c. vbi dicit̉ in poſtilla: Et dixit vade ad arguēduꝫ peccata regni iude. Additio t̓tia.Icet eſaias in p̄cedētibꝰ arguereret multipliciter ppl̓m de peccatis eoꝝ: nūquā tn̄ eoruꝫ obſtinatiōem p̄nūciauit: q̄ obſtinatio in hac viſione fuit prīo ſibi reuelata cum dr̄. Audite ⁊ nolite ītelligere ⁊cͣ. exceca cor ppl̓i huius. Unde nō ē neceſſe dicēdum ꝙ hec viſio p̄cedat alias ꝓphetias p̄dictas: ſicuthebrei minꝰ rōnabiliter dicūt. Nā ī p̄cedētibꝰ arguebatpeccata ⁊ ſcelera populi de mādato dei: vt dictū eſt. Inhac aūt viſione ſibi iniūctuꝫ ē vt excecatiōeꝫ ⁊ indurationē eoꝝ futuraꝫ tꝑe aduētus chriſti eis ꝓnūciaret. In eodē. c. vj. vbi dr̄ in poſtilla: Et adhuc decimatioin ea. qꝛ decime dāt̉ a fidelibꝰ eccl̓e. Additio qͣrtaBi noſ hēmꝰ: Et adhuc decimato ī ea. ī hebr̄.hr̄ q̄daꝫ dictio q̄ lꝫ deriuet̉ a decē: tn̄ nō ſigniv

ficat decīatiōeꝫ: ſꝫ ſignificat denā .i. nūeꝝ denariuꝫ ī gene̓ femino: ⁊ ē ſēſus ẜm hebreos: ꝙ a tꝑe hꝰ viſiōis adhuc remanebāt. x. regeſ ī iuda vſqꝫ ad trāſmigratōeꝫ babylonis īcluſiue: qͥ quidē reges apd̓ eos ſūt ionathā: achaę: ezechias: manaſſes: āmon: ocias: ioaꝫ: ioachim: iechonias: ſedechias.Poteſt ēt al̓r ītelligiſte numerꝰ denariusvt referat̉ ad illd̓ qd̓legit̉: Gen̄. xviij. vbideꝰ ꝯceſſit abrae ꝙ ſiinuēirent̉ in ſodomis.x. iuſti: ꝑceret toti ciuitati ꝓ eis. vn̄ ī hocloco dn̄s dicebat eſaie ꝙ lꝫ ppl̓s eēt ita malꝰ ſic̄ ppl̓s ſodomoꝝ:ꝓut ſupra dixerat. j. c. Audite verbū dn̄i pͥncipes ſodomoꝝtn̄ adhuc remāebat in ea .ſ. ī iudea ⁊ hierl̓m dena: videlꝫ iuſtoꝝ qͣ volebat eos ſuſtinere ⁊ tolerare: donec ꝯuerterent̉.(T factum ē. Poſtꝙͣ eſaias Ca. VII.denūciauit regni iude punitiōeꝫ: hic denūciat eiliberatiōem a ꝑſecutione duoꝝ regū: vt tanquaꝫbonꝰ ſamaritanuſ pꝰ vinū mordificatiuuꝫ infūdat oleū lenitiuū. Sciendū tn̄ ꝙ pͥncipalis intentio ꝓph̓e eſt denunciarechriſti aduētuꝫ qui īterponit̉. Unde dic̄ Ra. ſa. ſuper. ix. ca.zach̓. Ꝙ vniuerſi ꝓphete nō ſūt locuti niſi ſuꝑ ānos redēptiōis ⁊ ad dies meſſie: qd̓ eſt ītelligendū de pͥncipali intētoEt ideo ꝑs iſta in tres diuidit̉: qꝛ prīo ꝑ ſignum dicte liberatiōis denūciat̉ chriſti incarnatio. 2º eius reſurrectio ſequēticaº. Tertio eius aſcēſio. c. ix. Sciendū tn̄ ꝙ hec diuiſio nō ēp̄ciſa: qꝛ ī ſcd̓a ⁊ tertia ꝑte fit mētio de ꝯtentis: in prīa quantum ad aliud: qꝛ ꝓphete freq̄uēter replicāt ideꝫ: alio tn̄ mōqꝛ modo exortatiuo loquūtur. Pn̄s autem capl̓m in tresꝑtes diuidit̉: qꝛ prīo ponit̉ regni iude īminēs ꝑiculuꝫ. 2º promittit̉ liberatōis bn̄ſciū: ibi Et dixit dn̄s. Tertio dat̉ huiuſliberatiōis ſignū: ibi Et adiecit. Circa primū p̄mittit̉ tp̄uscū dr̄: a Et factū ē. qꝛ qͣrto anno regni ſui factū eſt qd̓ ſeqͥtur: b Filij ioathā filij ocie: ẜm ꝙ dic̄ Ra. ſa. Hic expͥmūtur pr̄ ⁊ auꝰ ipſiꝰ achac ad on̄dendū ꝙ bn̄ficiū dīnuꝫ factū ipſi achaę ꝓut in hͦ. c. deſcribit̉: nō fuit ſc̄m ꝓpt̓ bonitateꝫ ip̄iꝰ achaę cū eſſet idolatra peſſimꝰ: vt hr̄. iiij. Regꝭ. xvj.⁊ ꝑ ꝯn̄s indignꝰ dīno bn̄ficio: ſꝫ ſc̄m eſt ꝓpt̓ meritū pr̄is ſuiioatha qui fuit bonꝰ: vt hr̄. iiij. Reg. xv. Et ocie aui ſui quidictꝰ eſt et azarias qͥ fuit ēt bonus ⁊ iuſiꝰ: vt hr̄. iiij. Reg. xv.Uerūtamē pꝰ ea āno. xxij. regni ſui ſuꝑbiuit: ideo officiū ſacerdo tale ſibi vſurpare voluit: ꝓpt̓ qd̓ a deo lepra ꝑcuſſusfuit: quā patient̓ portauit hītans in domo ſequeſtrata: ⁊ ſicpctm̄ eius purgatū fuit ꝑ pnīam ⁊ penam illata. c Aſcēdit raſin rex ſyrie ⁊ facee filius romelie ⁊cͣ. Iſti duo reges nōvenerūt tūc ſil̓ ꝯͣ regeꝫ achaę: ſed qͥlꝫ ꝑ ſe: ⁊ ſucceſſiue: ⁊ lꝫ n̄expugnauerint hierl̓m ciuitatē regia: tn̄ de regno achaę duxerūt magnā predā: qꝛ nō pot̓at eis reſiſtere in cāpo: ẜm ꝙdicit̉. ij. ꝑal̓. xxviij. Tradiditqꝫ eum dn̄s deꝰ ī manu regiſ ſrie: qui ꝑcuſſit eū: magnāqꝫ predā cepit de eius īꝑio. Et ſub̓dit̉ ibidē: Manibꝰ quoqꝫ regꝭ iſrl̓ traditꝰ ē: ⁊ ꝑcuſſus ē plaga grādi. d Et nūciauerūt .i. achaę qͥ deſcēderat de domo dauid: ⁊ ppl̓o eius: e Dicentes. qꝛ exercitꝰ duorū regū nō pōt ſic ꝯgregari: qͥn currat rumor ⁊ potiſſime ad illos ꝯͣ quos ītēdut bellare: ⁊ quis fuerit ille rumor ſubdit̉:f Reqͥeuit ſyria .i. rex ſyrie. g Suꝑ ep̄hraim .i. ſuꝑ regnū iſrl̓: ſiue. x. tribuū. qꝛ hieroboā primꝰ rex fuit de tribuep̄hraī: vt hr̄. iij. Regꝭ. xj. ⁊ alij pꝰ euꝫ cōiter. ꝑ hͦ aūt qd̓ ſb̓dit̉: Reqͥeuit ſyria ⁊cͣ. ītelligit̉ ꝯfederatio duoꝝ regū ad veniēdū ſil̓ ꝯͣ regnū iuda. ex hoc .n. ꝙ qͥlibꝫ eoꝝ ꝑ ſe victoriaꝫhūerat ꝯͣ achaę: cogitauerūt ꝙ ābo ſil̓ poſſēt deſtrue̓ regnū⁊ trāſfere̓ ad aliū: vt hr̄. jͣ. h Et ꝯmotū ē cor eius .ſ. regisBB .2.