Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eſaie

opprobrium noſtrum. Indie illa erit germen dn̄i inmagnificētia: ⁊ gl̓ia/ fruiciꝰt̓re ſublimiſ: et exultatō hiſꝗ ſaluati fuerint de iſrael.Et erit oīs ꝗ relictꝰ fuerit īſyō: ⁊ reſidū ī hierl̓ꝫ. ſāctꝭvocabit̉ oīs ꝗ ſcriptꝰ ē ī vita ī hierl̓ꝫ. Si abluerit dn̄ſſordē filiaꝝ ſyō: ⁊ ſāguineꝫhierl̓ꝫ lauerit de medio eiī ſpiritu iudicij et ſpū ardoris. Et creauit dn̄s ſuꝑ oēꝫ

locū mōtis ſyon: ſet ubi inuocatꝰ ē: nu̓be ꝑ diem: ⁊ fumū ⁊ ſplēdorē ignis flāmātis ī nocte. Sūꝑ oēm eniꝫgl̓iaꝫ protectio: et tabernaculū erit ī umbraculū dieiab eſtu: e̓t ī ſecuritatē ⁊ abſcōſionē a turbine/ ⁊ a pluuia. Capl̓m. V.Antabo dilectomeocanticū patruel̓ mei:vinee ſue. UUīea ſcā eſt dilecto meo: lī cornu filio olei.

e In die illa. Hic īcipit capl̓m ī hebreo: qꝛ ibi p̄mittitur ſpaciū vacuū. Superiꝰ .n. deſcripta ē punitio malorū: ⁊ hic ꝯſequēter ponit̉ ꝯſolatio bonorū fiēda perchriſtū: qꝛ ſicut dictū ē ſupra: modꝰ Eſaie ē cū alijs quetractat ſimul deſcribere myſteriū chriſti qd̓ ītendit pͥncipaliter: ⁊ hebreireſiduū huiꝰ capituli referūt ad tepꝰ meſſie. Un̄ qd̓dr̄ hic: In die illaerit germē dn̄i ⁊cͣIn trāſlatōe chaldaica q̄ apd̓ hebreoſ dr̄: targū ⁊ ē autētica: apd̓ hebreos dr̄: In tꝑe illoerit meſſias dn̄i⁊cͣ. ⁊ iō expoſitores latini hͦ exponētes de ꝓſperitate redeūtiū de captiuitatē babylonica magis iudaicāt ꝙͣtuꝫ ad hͦ ꝙͣhebrei. Igit̉ ſcd̓mhāc ſn̄iaꝫ hec littera ī duas partes diuidit̉: qꝛ prīo pōitdicta ꝯſolatio bonoꝝ quātū ad eoꝝ exaltationem: ſecūdo quātū ad diuinā ꝓtectionē: ibi At creauit. Circaprimū dicit̉: e In die illa .i. tēpore gratie que dicitdies ꝓpter claritate noticie: ad romanos. xiiij. Rox p̄ceſſit: dies aūt appropīquauit. f Germen dn̄i .i. chriſtus qui dr̄ germe dn̄i: qꝛ nō fuit ꝯceptꝰ virili ſemīe: ſedvirtute ſpūſſancti. g In magnificētia. in miraculorū operatiōe: ī ſua reſurrectiōe: ⁊ aſcēſiōe. h Fructꝰ terre .ſ. virginis: de qua dr̄ infra. xlv. Aperiat̉ terra⁊ germinet ſaluatorē. i Et exultatio his qͥ ſaluatifuerint ⁊cͣ .i. apoſtolis ⁊ alijs fidelibꝰ: qͥ poſt chriſti reſurectionē viſo dn̄o gauiſi fuerunt: Ioh̓. xx. Et in die petecoſtes recepto ſpirituſancto: Act. ij. k Oīs qͥ relictꝰ fuerit in ſyon ⁊cͣ .i. in eccleſia: vt dictū ē ſupra. ij. caſꝫ hͦ ē ītelligēdū de illis qͥ in eccleſia ſunt numero ⁊ merito: iō ſequit̉: l Oīs qͥ ſcriptus ē in vita .i. in libº vite: ꝑꝑ qd̓ Ra. Sa. ſic gloſat oīs ſcriptꝰ .ſ. ſeculi venturim Si abluerit. Hic accipit̉ ſi pro qꝛ. n Sordeꝫ filiarū ſyon .i. eccl̓ie in ſpiritu iudicij: qꝛ chriſtus ꝑ viaꝫiuſticie pro nobis ſatiſfecit. o Et ſpiritu ardoris. qꝛhͦ fecit ex maximo feruore charitatis. p Et creauitHic ꝯn̄t̉ ponit̉ ꝯſolatio bonoꝝ quātū ad diuinā protectionē. Circa qd̓ ſciendū: ꝙ in exitu de egypto dn̄s ꝓtexit filioſ iſrael ꝑ colūnā igniſ ⁊ nubis: Exo. xiiij. Tollēqꝫ āgelus dn̄i qͥ p̄cedebat caſtra filioꝝ iſrael: abijt poſteos ⁊ cū eo pariter colūna nubiſ. Sequit̉ Et erat nubeſtenebroſa ⁊ illuminās noctē: ita ꝙ ad ſeinuicē toto noctis tēpore accede̓ nō valerent̉. Fuit etiā poſtea colūnanubis in ꝓtectionē ꝯͣ eſtū ſolis de die: et colūna ignisꝯͣ tenebras de nocte: ⁊ hͦ fuit in figura gratie ſpirituſſācti dande chriſti diſcipulis in ſigno viſibili: Act̉. ij. q̄ ꝓtegit ꝯͣ ardorē ꝯcupiſcētie: et illumīat ꝯͣ tenebras ignorantie: q̄ tanto melior ē illa colūna ignis ⁊ nubis: quanto veritas eſt melior vmbra: ⁊ ad litterā ſignū illud gratie apoſtolis date: habuit ſpeciē ignis lucētis nō ꝯburetis. Poteſt etiā ꝓbabilit̓ dici: ꝙ apparuit ibi nebula lucida in ſignū diuine p̄ſentie ſpecialis ꝑ gratiā: ſic̄ in dedicatione tēpli ſalomonis. iij. Regꝭ. viij. ⁊ in erectionetabernaculi: Exo. xl. de quo poteſt expōi qd̓ dr̄ Act. 2ºEt īpleuit tota domū vbi erat ſedentes. ẜm hͦ igit̉ dr̄:

p Et creauit dn̄s .i. creabit: loquēdo de futuro ꝑ moduꝫpreteriti ꝓpter certitudinē ꝓphetie. q Suꝑ oēꝫ locum⁊cͣj. .i. eccleſie militātis q̄ ſyon dr̄: vt oſteſū ē ſupra ſecūdo: ⁊qꝛ ad litterā in monte ſyon fuit miſſio ſpirituſſancti: in ſigno viſibili ſuꝑ apoſtolos in die pentecoſteſ: vt dicit hieronymus in epiſtola adpaulinū de oībꝰ ſacreſcript̉e libris. r Etvbi inuocatuſ. ⁊ ꝓ. i.Ubi inuocatꝰ ē. a fidelibus: qꝛ ē locus orationis. s Nubemꝑ diē ⁊cͣ. .i. gratiā ſpirituſſācti modo predicto ꝓtegētē. t Super oēm .n. gl̓iam. columne ignis ⁊ nubisdate filijs iſrael.v Protectio. ſcilꝫſpūſſancti: qꝛ excediteā: vt veritas vmbrā.x Et tabernaculuꝫerit .ſ. ſpūnſſancti.y In vmbraculuꝫ.contra concupiſcentie eſtū. z Et ī ſecuritatē ⁊cͣ. j.ſ. ſuꝑbie. ⁊ At a pluuiacarnalis laſciuie. Uel a turbine. perſecutionis quam nō timebant ſpirituſancto roboratꝭ. Et a pluuia. proſperitatistemporalis: ne per eā mollificet̉ homo ad vicia. Ra. ſa. dic̄hic: ꝙ ꝑ turbinē ⁊ ignē ⁊ huiuſmōi intelligunt̉ gehēne pene: inducens ad hoc iſtud pſal. x. Pluet ſuper peccatores laqueos ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcellarum ⁊cͣ. quātum ad hocꝯuenit mecū: qꝛ gratia ſpirituſſancti ꝓtegit ab illa pena: ⁊maxime gratia ꝯſūmata que eſt ipſa gloria. Ca. V.Antabo. Poſtꝙͣ propheta deſcripſit punitionemregni per verbū narratiuū: hic cōſequenter hocidē facit per exemplū parabolicū: ⁊ diuidit̉ in duas partes. Primo ponitur ꝑabola. Secundo arguit̉ multiplex populi culpa: ibi Ue qui ꝯiūgitis. Prima ī duas: qꝛpͥmo ſub ꝑabola vinee deſcribit̉ īgratitudo populi. Et ſecūdo rectitudo diuini iudicij: ibi Et nūc on̄daꝫ. Circa primūſciendū ꝙ ꝑabola iſta eſt de vinea cum magno ſumptū ⁊diligentia exculta: que tamen fructum non fecit: ⁊ ſic a domino vinee contempta fuit ⁊ derelicta: ⁊ per hanc vineam intelligitur populus iſrael: vt habetur infra eodem capitulo. Uinea enim domini exercituum domus iſrael eſtquam vineam deus excoluit ſuis beneficijs: ⁊ tamen adīdolatriam declinauit: ⁊ ſic eam contempſit ſubtrahendoſuū auxiliū: ⁊ ꝑ ꝯſequēſ tradidit ī manibꝰ aduerſarioꝝ. Dicit igit̉: a Cātabo .i. alte ꝓnūciabo. b Dilecto meo. i.ꝓ dilecto meo: ī ꝑſona eiꝰ loquēs: ſic̄ apꝑebit īfra: ⁊ iſte dilectꝰ ītelligit̉ d̓us: qͥ ſic vocat̉ ī libro cāticoꝝ: qͣſi ꝑ totū. Cāticū patruel̓ ⁊cͣ. l. i. qd̓ cātauit d̓ vīea ſua. ī ſcriptura aliqn̄accipiūt̉ ꝑabole ſeu ſl̓itudīes ex rebꝰ geſtis: ⁊ iō dicunt alio⁊ ſatis ꝓbabilit̓: ꝙ qͥdā patruel̓ Eſaīe .i. filiꝰ patrui ſui habuerat vineā cū magno ſūptū ⁊ labore excultā ⁊ acqͥſitā: ⁊tn̄ fuit ſteril̓: ꝓpt̓ qd̓ d̓ ipſa ſic̄ d̓ re īſolita fec̄ dictamen: qd̓vocat̉ h̓ cāticū: qꝛ Eſaias ſimilit̓ locutꝰ ē h̓ de ppl̓o iſrael ſb̓noīe vinee. Iō ſb̓dit̉. d Uīea facta ē ⁊cͣl. i. deo qͥ dr̄ dilectꝰ rōe dicta. e In cornu .i. ī loco celſo ⁊ eminēti: qꝛ hieruſalē metropolis ī iudea erat ī alto loco reſpc̄u t̓re adiacētis: ſaltē ꝙͣtū ad illā ꝑtē: ī qͣ erat tēplū ⁊ domꝰ regia ī monteſyon. f Filio olei .i. ī loco plēo oliuis: ex qͦruꝫ fructu exp̄mit̉ oleum. Un̄ ⁊ iuxta hieruſalem eſt mons oliuēti ſic nominatus a fertilitate olei: ⁊ tali modo loquēdi dr̄ aliqͥs filius mortis: qꝛ plenus eſt ſcelere pro quo dignus eſt mortē.