Liber
In die illa auferet dn̄ſ ornamētū calciamētorū ⁊ lūnulas ⁊ toͣrq̄s ⁊ monilia ⁊ armillas et mitras ⁊ diſcriminaͣlia et perichelides ⁊ mūrenulas et olfactoriola ēt īaures ēt ānulos et gēmas īfronte pendētes ēt mutatoria et palliola e̓t litheamīa⁊ acus ⁊ ſpecl̓a ⁊ ſindoneset vittas e̓t theriſtra. Et eritpro ſuaui odore fetor: et ꝓc̨ona funiculus: et ꝓ criſpā
ti crine caluiciū: et ꝓ faſciapectorali cilicium. Pulcherrimi quoqꝫ viri tui gladio cadēt: et fortes tui ī p̄lioEt merebūt atqꝫ lugebuntporte eiꝰ: let deſolata in terra ſedebit. ¶ Ca. IIII.T app̄hēdēt ſeptemmulieres viꝝ vnū indie illa dicētes: Panē nr̄mcomedemʸ: ⁊ veſtimētis noſtrꝭ oꝑiemur: tm̄ modo īuocet̉ nom̄ tuū ſuꝑ noſ: aufer
g ¶ In die illa .ſ. diuine punitionis. h ¶ Auferet dn̄s⁊cͣ. I qꝛ mulieres ſotularibꝰ curioſis vtebant̉. i ¶ Et lunulas. inciſiones ad modū lune factas in ſotularibꝰ: vt dicūtaliqͥ. Alij vero dicūt: ꝙ lunule erāt q̄dā parue bulle aureedependentes circa collū. k ¶ Et torques .i. ornamenta inſuperiori parte veſtimētoꝝ facta circa collū ⁊ deſcendētia vſqꝫad pectuſ: ſicut ⁊ diuiſio veſtiū erat ī ſuꝑiori parte pectoris.l ¶ Et monilia. ad cōiungendū illā diuiſionem. m ¶ Et armillas. q̄ ſunt ornamētabrachioꝝ circa ſcapulas: iō dicūtur ab armo. n ¶ Et mitras..i. cūcufas. o ¶ Etdiſcriminalia .i. pectines. p ¶ Et perichelides. q̄ ſunt ornamēta brachioꝝ vel ꝓpͥemanuū. q ¶ Et murenulas. q̄ fiebant infinibus veſtimentoꝝ ꝯtexte ex diuerſis coloribus: iō vocabantur murenule. r ¶ At olfactoriola .i. vaſa parua argētea vel aurea: vbi reponebant̉ redolentia ad magis hoīes ꝓuocandū. s ¶ Et ī aures .i. ornamēta auriū. t ¶ Et anulos .i. ornamenta digitoꝝ. v ¶ Et gēmas. in fronte pendētes. habebant .n. ſerta in quibꝰ erant gēme poſite pendenteſin frōte. x ¶ Et mutatoria .i. diuerſa veſtiū paria. y ¶ Etpalliola .i. exteriora veſtimenta. z ¶ Et lintheamina .i. interiora iuxta carneꝫ. a ¶ Et acus ⁊ ſpecula. inſtrumentaſunt cū qͥbꝰ mulieres aptabant ornamenta corporibꝰ ſuis.b ¶ Et ſindones .i. ſubtilia velamīa: qͥbus operiunt̉ humeri in t̓ra illa c ¶ Et vittās .i. pepla. d ¶ Et theriſtra. eſtautē theriſtrū veſtiſ linea: qͣ vtunt̉ muliereſ ī eſtate: ⁊ dr̄ a tero is: qꝛ terunt̉: vt ibi fiant ruge multe ⁊ tenues ad curioſitateꝫ. e ¶ Et erit. mulieribꝰ p̄dictis. f ¶ Pro ſuaui odore fetor. ex infirmitate ⁊ miſeria: ⁊ qꝛ multe fuerūt incarcerate in locis fetidis. g ¶ Et ꝓ cona funiculus. quo ligabātur vt captiue. h ¶ Et ꝓ criſpate crine caluiciū. qꝛ trahebant̉ ꝑ capillos: ⁊ ex infirmitatibꝰ ⁊ miſerijs fluebat capillide capitibus ſuis. i ¶ Et ꝓ faſcia ⁊cͣ. eſt at̄ faſcia pectoralis vitta tenuis ⁊ delicata: cūˡ qua ſtringunt̉ mamille: ne exſua groſſitie turpitudinē ingerāt. Oīa .n. iſta inflicta ſuntmulieribus tēpore captiuitatis babylonice. k ¶ Pulcherrimi. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ eaꝝ pena ex morte viroꝝ: ⁊ pͥmocirca hon̄dit̉ ꝓpoſitū: 2º infert̉ quoddā correlariū: ibi Et apprehendēt. Circa primū dr̄: k ¶ Pulcherrimi quoqꝫ viritui .i. iuuenes cū quibꝰ mulieres impudice delitiabant̉.l ¶ Gladio cadēt .ſ. ꝑ chaldeos. m ¶ Et fortes tui ī p̄lio.non potentes ſe defendere. n ¶ Et merebunt ⁊cͣj .ſ. hieruſalē ⁊ aliarū ciuitatū: q̄ dicūt̉ lugere metaphorice: ꝓpterppl̓i deſtructionē: ſic̄ pratū ridere dicit̉ qn̄ floret. o ¶ Etdeſolata in terra ſedebit: quia muri per chaldeos fueruntad terram deiecti.¶ In caͦꝫ vbi dicitur in poſtilla: Et prophetam .i. prophetas falſos.Additio.Oc qd̓ dr̄ hic: Et ꝓphetā. ⁊ ẜꝫ gloſā intelligit̉ d̓ vero ꝓph̓a: ꝓut plane littera ſonat: qꝛ expōit̉ ſecūdūillud qd̓ ponit̉ in pſalmo: Iā nō ē ꝓph̓a: ⁊ nos noncognoſcet amplius. vn̄ ſecūduꝫ hͦ hec ꝓphetia q̄ incipit abillo loco: Ecce dn̄ator dn̄s: non ꝑtinet ad ſtatū babylonicecaptiuitatis ī qͣ ml̓ti fuerūt ꝓphete: vt Hiere. Ezechiel: Da
niel ⁊ huiuſmōi. vn̄ aſpiciēti bene ſingula q̄ de hac maͣꝯtinent̉ in hͦ ca. magis videntur ꝑtine̓ ad ſtatū hꝰ captiuitatis ī qua nullū robur hn̄t ſeu valitudinē: nec ꝓphetā: nec ariolū: ⁊ ſic de ſingulis hic ꝯtētis: hec in gloſa ꝓpͥe applicāt̉ huic ſtatui eoꝝ hodierno: ⁊ ſpecial̓r cū reddit̉ cā huiuſmōipenaꝝ: cū dr̄: Ruit hieruſalē: ⁊ ꝯcidit iudas: qꝛ lingua eoꝝ ⁊ adīuētiones eoꝝ ꝯͣ. deūꝓpͥe vr̄ ꝯpete̓ iudeis modernis: qͥquotidie in ſuisexpōnibus ⁊ ſcripturis conāt̉ adīnuenire aliqͣ falſa ꝯͣ chriſtū. Sil̓iter qd̓ ſeqͥt̉: Peccatū ſuū qͣſi ſodoma p̄dicaueruntnō niſi eis ꝓprieꝯpetit: qͥ publiceapprobat quātūin eis ē occiſionēchriſti: nō abſcondētes aliqͥd de malicia ibidē ꝑpetratavnde expleta miſeria eoꝝ: tā ī ſexu virili: ꝙͣ femineo ſtatim prophetat de felicitate eoꝝ: qͥ ſaluati ſunt de iſraelabiectis nō credentibus: ⁊ hͦ cū dicit ī caͦº ſequēti .ſ. iiij.In die illa erit germē dn̄i in magnificentia ⁊ gloria ⁊cͣ.⁊ exponat̉ ꝓut in poſtilla.¶ Replica.N capitulo tertio poſtill̓. ⁊ burgē. differūt ī applicatione: qꝛ poſtill̓. applicat ad captiuitatembabylonicam: ſimiliter ⁊ ſanctus thomas: burgen. aūt applicat ad captiuitatē iudeoꝝ hodiernam:ſed cuꝫ poſtill̓. exponit primā partē huius capituli: Ꝙdeus auferet a hieruſalem fortē validū ⁊ prophetaꝫ .ſ.falſuꝫ in quo confidere ſolebant: ⁊ fuerunt decepti: burgen̄. dicit ẜm gloſam intelligi debere de vero pro pheta. Et ex hoc arguit: ꝙ hoc capituluꝫ in captiuitate babylonica locū non habuit in qua ꝙͣplures ſancti ꝓphete fuerunt .ſ. Hieremias: Baruth: Ezechiel: Daniel:⁊cͣ. Soluat hoc argumentū thomiſta: qui exponit decaptiuitate babylonica: et cū hoc de propheta de inſtīctu diuino: poſtillator auteꝫ exponit de propheta falſo: iō argumentū eſt contra eū: niſi quantū eſt de gloſaper Burgen̄. allegata: quā ⁊ Burgen̄. ⁊ poſtillator nonreputant auctenticam.¶ Capl̓m. IIII.T apprehendent. Hic ex dictis concluditur correlarium. Circa quod ſciendum ꝙ in hebreonon incipit hic capitulum: ſed littera iſta: Etapprehendent ⁊cͣ. immediate coniuugitur cum precedenti abſqꝫ aliquo ſpacio vacuo intermedio: quod eſtſignum alterius ſententie ſeu capituli apud hebreos:ideo eſt cōcluſio ſequēs ex predictis. Ex hoc eniꝫ quoddictū eſt ꝙ viri interficerentur in prelio: ſequit̉ ꝙ multe remanerēt mulieres ſine viris: qꝛ mulieres nō ſic interficiūtur in prelijs: et hoc ē quod dicit̉: a ¶ Et apprehēdēt ⁊cͣ. querentes eū habere ſponſū: ⁊ qꝛ ad ſpōſuꝫ pertinet prouidere vxoribus ⁊ filijs de neceſſarijs:qd̓ eſt difficile ꝓ tot vxoribus ⁊ ſic vnus vir renueretꝯiungi tot vxoribꝰ: iō hoc remouet̉: cū ſubdit̉: b ¶ Paneꝫ noſtrū comedemꝰ ⁊cͣ .i. ꝓuidebimus nobis ⁊ filijsde victu ⁊ veſtitu. c ¶ Tantūmodo inuocetur ⁊cͣj .ſ.ꝙ ſimus vxores tue. d ¶ Aufer obprobrium noſtrū..ſ. ſterilitatis ⁊ nihil plus petimus a te.