Eccleſiaſtici
ēt filij ip̄oꝝ cū ip̄is. Sed illiviri miſericordie ſūt: quoꝝpietates nō defuer̄t. Et cu̓ꝫſemīe eoꝝ ꝑſeuerat bona:hereditas ſancta: nēpotumeoꝝ. Et in teſtamētis ſtetitſemē eoꝝ: et filij eoꝝ ꝓpterillos u̓ſqꝫ ī et̓nū manet. Semē eoꝝ ⁊ gl̓ia eoꝝ nō dereliquet̉. Corꝑa ip̄oꝝ ī paceſepulta ſūt: et nomē eoꝝ viuet ī generationē ⁊ generationē. Sapiētiā ipſoꝝ narrēt ppl̓i: et laudē eoꝝ nūciet eccleſia. Enoch placuitdeo: ⁊ trāſlatꝰ ē in ꝑadiſumūt det gētibꝰ ſapiētiā. Nō eīueniꝰ eſt ꝑfectꝰ iuſtus: et intꝑe iracūdie fāctꝰ ē recōciliatio. Ideo dimiſſū eſt reliquū terre: cū factū eſt diluuiū. Te̓ſtamēta ſeculi poͣſita ſunt apud illū: ne deleripoſſit diluuio. omīs caro.Abraam magnꝰ pr̄ multi
tudinis gentiū: et nō eſt inuentꝰ ſil̓is illi ī gloria. Quiꝯſeruauit legē excelſi: et fuit ī teſtam̄to cū illo. In cārne eius ſtare fecit teſtam̄tūet in tentatiōe īuentꝰ ē fidelIdeo iureiurādo dedit illigloriā in gente ſua: creſcereillum qͣſi terre cumulū: ⁊ vtſtellas exaltare ſemē eius: ⁊he̓ditare illos a mariad mare: ⁊ a flumīe vſqꝫ adtermīos t̓re. Et iſaac eodeꝫmō fecit: ꝓpte̓r abraā pr̄eꝫeius. Bn̄dictionē oīm gentiū dedit illi dn̄s: et teſtamētū ſuū ꝯfirmauit ſuꝑ caputiacob. Agnoͣuit eū in benedictiōibus ſuis: et dedit illihereditatē: et diuiſit illi ꝑtēin tribubus duodecim. Etconſeruauit illi hominesmiſericordie: inuēnientesgratiam in oculis omniscarnis.
nati. nā eoꝝ natiuitas alijs nō ꝓfuit: ſed magis nocuit.e ¶ Et filij eoꝝ cū ip̄iſ ꝑierūt: eo ꝙ imitatores pat̓noꝝſceierū fuerūt. f ¶ Sed illi vi. miſe. ſūt .i. miſericordes⁊ dei miſericordia digni. g ¶ Quoꝝ pietates n̄ defuerūt: al̓s defecerūt. erga īdigetes. h ¶ Et cū ſemi. ip̄oꝝꝑſeue. bo. hereditas .i. ꝓmiſſionisterra: in qͣ māſer̄tiudei ꝙͣdiu ſeruauer̄t mādata dei.Uel hereditas et̓na. que ꝑmanet īſpe certa obſeruātibꝰ diuīa mādata: ⁊ q̄ ī ꝓmiſſiōefacta abrae: Gen̄.xv. ca. fuit pͥncipaliter intellecta: ſic̄ibideꝫ diffuſiꝰ declaraui. i ¶ Nepotū eoꝝ ⁊ ī teſtamentꝭ ſtetit ſemē.deo firmit̓ obediēdo. k ¶ Et fileoꝝ ꝓpter illoſ .ſ.ꝓpt̓ merita ip̄oꝝpatrū. l ¶ Uſqꝫin eternū manēt.ſcꝫ hereditas p̄dicta. Et ex hoc videt̉: ꝙ pͥncipaliterintelligit̉ de hereditate beatoꝝ: vdictū ē. m ¶ Semen eoꝝ ⁊ gloriaeoꝝ nō derelīquetur. qꝛ remanebitī memoria bonoruꝫ. n ¶ Corꝑaip̄oꝝ ī pace ſepulta ſūt .i. in expectatiōe pacꝭ ꝑfecte: q̄ d̓abit̉ ī reſurrectiōeo ¶ Et nomen eoꝝ viuet. ꝑ bonā famā ꝯtinuatā. p¶ Sapiētiā ip̄oꝝ narrāt ppl̓i. ad informationē moꝝ.q ¶ Et lau. eoꝝ nūci. eccl̓ia .i. eoꝝ exēpla nō ſolū nūciētī ſecreto: ſꝫ etiā ī publico. r ¶ Enoch. Hic ꝯn̄ter ponit̉laus patrū ſpēalit̓ ad ꝑſonas aliqͣs deſcēdendo: et pͥmoad patres legē p̄cedēteſ: ſecūdo ad patres tꝑe legis exiſtētes: caº. ſequēti. Igit̉ incipit ab enoch: eo ꝙ ꝓpter ſanctitatē ſingularē traſlatꝰ ē: fuit enī miſſus viū ad ꝑadiſuꝫterreſtre: ⁊ hoc ē qd̓ dicit: r ¶ Enoch placuit ⁊cͣ. indetn̄ rediturꝰ ē circa finē mūdi cū helia ad p̄dicandū ꝯtraantixp̄m: iō ſubdit̉: s ¶ Ut̓ det gentibꝰ ſapiētiā. antixp̄i ꝑfidiā detegēdo. ꝯn̄ter ſubdit̉ d̓ noe dicēs: t ¶ Nōeinuētus ē ꝑfectꝰ: iuſtus. ſic̄ dicit̉: Gen̄. vj. Nōe vir iuſtuatqꝫ ꝑfectus ⁊cͣ. v ¶ Et in tꝑe iracūdie. qͦ dn̄s punienshoīm pctā: miſit diluuiū ſuꝑ terrā. x ¶ Factꝰ eſt recōciliatio .i. cauſa r̄cōciliatōis diuīe: ſic̄ dicit̉ gen̄. viij. Obtulit holoca. ſuꝑ altare odoratuſqꝫ ē dn̄s odorē ſuauitatꝭ: ⁊ ait ad eū: Nequaꝙͣ maledica terre ⁊cͣ. y ¶ Ideodimiſſuꝫ ē reliquū terre .i. octo ꝑſone ad multiplicādūgenꝰ hūanū ſuꝑ terrā. z ¶ Teſtamēta ſeculi .i. ꝓmiſſiones de ſeculo ꝑ diluuiū nō delēdo. a ¶ Poſita ſuntapud illū. vt pꝫ gen̄. ix. Hoc ē ſignū federis qd̓ do interme ⁊ vos ⁊cͣ. b ¶ Abraā. Hic ꝯn̄ter ponit̉ laus v̓tutūabrae cū dicit̉: Abraā magnꝰ pr̄ ml̓titudinis gentiū. ꝓpter hͦ vocatꝰ eſt abraam: vt habet̉ gen̄. xvij. Eſt enī pi
oīm fideliū qͥ fuerūt poſt ip̄m. c ¶ Et nō eſt īuentꝰ ſil̓is illiin gl̓ia .i. in oꝑe v̓tuoſo: et hoc ꝙͣtū ad duo .ſ. qꝛ pͥmꝰ fidemvniꝰ dei publice p̄dicauit poſt diluuiū ppl̓is ad idolatriamdeclinātibꝰ: ⁊ in hͦ ꝙ filiū ſuū vnigenitū dilectū tā ꝓmptevoluit īmolare: vt īpleret dei p̄ceptū: Gen̄. xxij. d ¶ Quiꝯſeruauit legē excelſi.legeꝫ .ſ. naturalē mētihūane imp̄ſſam. e¶ Et fuit ī teſtamētocū illo. nam dn̄s pepigit feduſ cū illo: Gen̄.xv. f ¶ In carne eiꝰſtare fecit teſtamētū.ideſt circūciſionē: Geneẜ. xvij. q̄ eſt ſignuꝫdiſtinguēs iſrael a getilibus. g ¶ Et ī tentatiōe. qꝛ deꝰ tentauiteū: Gen̄. xxij. vt on̄deret alijs ꝗbediētiā eiꝰ.h ¶ Inuētus ē fidel̓.ideſt obediēs ꝓmptevt dictū ē. i ¶ Ideoiureiu. de. illi glo. ī gēte ſua. ſic̄ ibidē ſubdit̉Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s: qꝛ feciſtirem hanc: ⁊ nō peꝑciſti vnigenito tuo ꝓpt̓me: Benedicaꝫ tibi etmultiplicabo ſementuū ſicut ſtellas celi: ⁊ſic̄ harenā q̄ eſt ī littore marꝭ ⁊cͣ. iō ſubdit̉:k ¶ Cheſcere illū ⁊c̄. ⁊hereditare illoſ a mari ⁊cͣ. Iſti ſūt quattuor termini t̓re ꝓmiſſionis .ſ. mare mediterraneū ab occidēte: etmare mortuū ab oriēte: fluuius euphrates ab aqͥlone: ⁊ deſertū egypti a meridie. l ¶ Et iſaac. Hic ꝯn̄ter ponit̉ lausvirtutis iſaac ⁊ iacob filij ſui cū dicit: Et iſaac eodē mō fec̄.ideſt bn̄dixit eū: eidē ꝓmittēdo qd̓ ꝓmiſit abraa. m ¶ Propter abraā patrē eiꝰ .i. ꝓpter merita eiꝰ: ⁊ etiā ꝓpter meritaiſaac qͥ fuit imitator paterne v̓tutis. n ¶ Bn̄dictionē oīmgentiū dedit illi dn̄s .i. fecit eū gratioſū ī ꝯſpectu oīm gētiū:int̓ qͣs habitauit intātū: ꝙ om̄s imp̄cabant̉ ſibi bonū: vt exponūt aliqͥ. Sꝫ ꝯͣ hͦ videt̉ qd̓ dicit̉: Gen̄. xxvj. ꝙ iſaac dixitabimelech ⁊ his qͥ venerāt cū eo: Quid veniſtis ad me hominē quē odiſtis ⁊ expuliſtis a vobis. ꝓpt̓ hͦ alit̓ exponēdūē: n ¶ Bn̄dictionē oīm gentiū ⁊cͣ .ſ. dedit illi: ⁊ nō iſmaeli:vt xp̄s ex eo naſceret̉ in qͦ bn̄dicerent̉ oēs gētes t̓re. o ¶ Etteſtamētū ſuū .i. pactū qd̓ fecit ad abraā. p ¶ Cōfirmauitſuꝑ caput iacob. ⁊ nō ſuꝑ caput eſau: licet iſaac pͥmo voluerit face ꝯtrariū: Gen̄. xxvij. q ¶ Agnouit eū in bn̄dictiōibus ſuis .i. approbauit eū tanꝙͣ dignū ſuis bn̄dictiōibꝰ: ſic̄approbauerat abraā ⁊ iſaac: Gen̄. xxviij. Terrā ī qͣ dormistibi dabo: ⁊ ſemī tuo: ⁊ ſeqͥt̉: Et bn̄dicent̉ ī te ⁊ in ſemīe tuocūcte tribꝰ t̓re. r ¶ Et diui. illi ꝑtē ī tribu. duodecī. Terraenī ꝓmiſſa abrae iſaac: ⁊ iacob: fuit diuiſa ī duodecī ꝑtibuſduodecī tribubꝰ: ⁊ ex duodecī filijs iſrael deſcēdētibꝰ: vt habet̉ ioſue. xviij. ⁊ ſic q̄libet tribꝰ habuit ꝑtē ſuā. s ¶ Et cōſeruauit il. ho. miſericordie .i. filios ſuos duodecī pr̄iarchaſqͥ dicūt̉ homīes miſericordie .i. homīes miſericordiā ꝯſecutide ioſeph vēditōe. t ¶ Inueniētes gr̄aꝫ ī oculis oīs carnis
ꝝ ꝝ 2