¶ Liber
neris finis: et ī ſermone eiꝰꝯpo̓ſita ſūt oīa. Multa dicimꝰ: et deficimꝰ v̓bis: ꝯſummātio aūt ſermonū: ip̄e eſtIn oͥmībꝰ gloriātes: ad ꝗdvalebimꝰ? Ip̄e enī oīpotesſuꝑ oīa oꝑa ſua. Terribilisdn̄s ēt magnꝰ vehemēter:et mirabilis potētia ip̄ius.Glorificātes dn̄m qͣꝫtūcunqꝫ potueritꝭ ſuꝑualebit adhūc ⁊ admirabilis magnificētia eiꝰ. Benedicētes dominū exaltate illū qͣꝫtū poteſtis: maior ē enī omī laude. Exaltātes eū repleminiv̓tute. Ne̓ laboretꝭ: nō .n. cōp̄hendetis. Quis videbiteū: et enarrabit: ⁊ ꝗ magnificabit euꝫ ſic̄ eſt ab initio?Multā abſcōdita ſūt maiora his. Pauca enim vidimus operū eiꝰ. Omīa autēdn̄s fecit: et pie agētibꝰ dedit ſapientiā. ¶ Ca. XLIIII.
Audemꝰ viros gloriLoſos et ꝑentes nr̄os īgeneratōe ſua. Multā gloriā fecit dn̄s magnificentiaſua a ſeculo. Dominātes īptātibꝰ ſuis: hōīes magniv̓tute et prudētia ſua p̄diti:nūciantes ī ꝓphet dignitātē ꝓph̓aꝝ: et īperātes in p̄ſenti ppl̓o: et v̓tute prudentie ppl̓is ſcīſſima verba. Inpueritia ſua reꝗrentes modos muſicos: et narrantescarmīa ſcripturaꝝ. Hōīesdiuites ī virtute: pulchritudinis ſtudiū hn̄teſ: pacificātes ī domibus ſuis. Om̄ēsiſti ī generatiōibꝰ gētis ſuegloriā ādepti ſūt: ⁊ ī diebꝰſuis habent̉ ī laudibꝰ. Quide illis nati ſūt: re̓liq̄rūt nome naͣrrādi laudes eoꝝ. Etſunt quoꝝ nō eſt memoriaPērierūt quaſi ꝗ nō fuerītet nati ſunt quaſi non nati:
amplius ⁊cͣ. r ¶ Et in ſermone eiꝰ .ſ. dei. s ¶ Cōpoſita ſioīa .i. diſpoſita ī pondere: numero: ⁊ mēſura: vt dicit̉ ſapīexj. t ¶ Multa dicimꝰ. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ꝯcluſio ītenta .ſ. ꝙlicet ex creaturis aliquā cognitiōeꝫ habeamꝰ de deo. illa tn̄eſt valde imꝑfecta: iō quicqͥd dicē aut cogitare d̓ deo poſſumus ī infinitū deficitab eiꝰ excellētia: ꝓpt̓qd̓ ip̄ꝫ laudare ⁊ glorificare debemꝰ ꝙͣtuꝫpoſſumuſ. Dicit igit̉:t ¶ Multa dicimuſ.de deo ex eiꝰ effectibꝰy ¶ Et deficimꝰ verbis. Na eiꝰ excellētiaeſt incōprehēſibilis anobis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s īenarrabilis: Un̄ dicit̉ ſexta ꝓpoſitōe d̓ cauſis:pͥma cauſa ſuꝑior eſtomī narratiōe: ⁊ nondeficiūt līgue a narratiōe eiꝰ: nſi ꝓpter narratōnē ip̄iꝰ: qm̄ ē ſuꝑoēm cauſā: ⁊ nō narrat̉ niſi ꝑ cauſas ſecūdas: q̄ illumīant̉ a lumine cauſe pͥme. 1¶ Cōſūmatio aūt ſermonū ip̄e eſt. naꝫ ip̄eſolus ſe ꝯp̄hēdit ꝑfecte: ⁊ expͥmit ī verboſuo ſibi cōſubſtātiali⁊ coeterno. y ¶ Inomībꝰ gloriātes. quepoſſumꝰ ex creaturiscognoſce̓. z ¶ Ad qͥdvalebimꝰ .ſ. attīgere d̓diuina maieſtate. qͣſidice̓t: ad modicū valde: ⁊ ſubditur cauſa:a ¶ Ip̄e enī oīpotēs ſuꝑ oīa oꝑa ſua .i. in īfinitū trāſcendēsip̄a: ꝓpter qd̓ ꝑ ea de deo cognoſcimꝰ pauca. b ¶ Terribilis dn̄s .i. ab omībꝰ timēdus. c ¶ Et magnꝰ vehemēter. qꝛmagnitudinis eiꝰ nō ē finiſ: pſal. cxliiij. d ¶ Et mirabil̓ potētia ip̄iꝰ qꝛ nō poſſumꝰ totalit̓ cognoſce̓ minimū effectu eiiō ꝯcludit̉. e ¶ Glorificātes dn̄m ꝙͣtūcūqꝫ potueritꝭ ⁊cͣ: Etpꝫ vſqꝫ ibi: f ¶ Exultātes eū replebimī v̓tute. qꝛ dat grām⁊ v̓tutē laudātibꝰ eū deuote. g ¶ Ne laboretis. ad cognoſcēdū eū ꝑfecte: qꝛ hoc ē īpoſſibile. h ¶ Quis vidit eū. ſicuti ē. i ¶ Et enarrabit ⁊cͣ. Ad hoc rn̄det̉: Ioh̓. j. Deū nemo vidit vnꝙͣ: vnigenitꝰ filiꝰ qͥ ē in ſinu pr̄iſ: ip̄e vidit ⁊ enarrauit ⁊cͣ. k ¶ Multa dei oꝑa abſcōdita ſunt. a nobis. I¶ Maiora his .ſ. ſole ⁊ luna ⁊ ceterꝭ p̄dictis: nā oēs angeli qͥſūt ī maxīo numero: ſt̓ īcogniti nobis: iō ſb̓dit̉: m ¶ Pauca enī vidimꝰ operū eiꝰ. nā etiā de corꝑalibꝰ maior ꝑs e hominibꝰ ignota. n ¶ Et pie agētibꝰ .i. ip̄m colētibꝰ: nā pietaſeſt diuinꝰ cultꝰ. o ¶ Dēdit ſapiētiā .i. cognitiōeꝫ diuinoꝝꝙͣtum ꝑtinet ad ſalutē. ¶ Capitulū. XLIIII.Audemꝰ viros. Suꝑius actū eſt de v̓tutibꝰ ratiocinādo: hic idē agit̉ exēplificādo: qꝛ hic ponūt̉ exēplapatrū v̓tuoſoꝝ q̄ videmꝰ imitari: et diuidit̉ ī duasꝑtes. nā auctor pͥmo ponit exēpla patrū: ſecūdo gr̄as agēdotermīat librū iſtū caº. lj. Prīa ī duas: qꝛ pͥº cōmendat v̓tutespatꝝ generalit̓: ſecūdo ſpēalit̓: ibi Enoch placuit deo. Prīaadhuc ī duas: qꝛ pͥmo ꝯmēdat v̓tutes patrū ī ꝑſoniſ ꝓprijsſecūdo ī eoꝝ filijs: ibi Qui de illis nati ſūt. Cira pͥᵐ dicit:
a ¶ Laudemꝰ viros glorioſos .i. omi honore dignos:ẜm ꝯmētatorē .j. eth̓. honor ē reuerētia exhibita alicuiin teſtimoniū ſue v̓tutis. ſed ſi hoc fiat ſecrete vel coraꝫpaucꝭ: ſic ē honor tm̄. ſi aūt ī palā ⁊ corā multꝭ: ſic dicit̉gloria. b ¶ Et parētes nr̄os ī generatiōe ſua .i. ꝑ generatiōeꝫ ſua .ſ. carnalē ꝙͣtū ad genitos ex eis: ⁊ ſpūalē: ꝙͣtum ad edoctos ab eis. Apd̓hebreos enī de qͥbꝰ fuit auctor iſtedoctor alicuiꝰ habet̉ ſic̄ pr̄ eiꝰ: vnd̓dicit apl̓us .j. cor̄.iiij. In xp̄o ieſu ꝑeuāgeliū ego vosgenui .i. ꝑ p̄dicationē euagelij. cMulta gloriā.ideſt multa oꝑagl̓ioſa. d ¶ Fecitdn̄s. ꝑ viros iſtoſe ¶ Magnificentia ſua .i. largitateſua. f ¶ A ſeculo domīantes inptātibꝰ ſuis .i. virtutibus ꝓprijs adeo ſibi tn̄ collatꝭvn̄ filij heth dixerunt ad abraam:Gen̄. xxiij. Princeps dei es apudnos. g ¶ Hoīesmagni v̓tute. Tēpore eniꝫ diluuijfuerūt hoīes magni corꝑe .ſ. giganteſ: Gen̄. vj. ſꝫ erātparui v̓tute aut nll̓i: nā erāt moribꝰ incōpoſiti. h ¶ Atprudētia ſua p̄diti. nā prudētia ē auriga v̓tutū. i ¶ Nūciātes ī ꝓphetꝭ .i. in ꝓph̓aꝝ ſcriptis. k ¶ Dignitatē ꝓphetaꝝ .i. q̄ debꝫ exhiberi ꝓphetꝭ: ⁊ hoc verificat̉ d̓ ſtudioſis ī ſcripturꝭ ꝓphetaꝝ: qͣles fuerūt plurimi d̓ quibꝰinfra ꝓſequit̉. l ¶ Et īperantes in pn̄ti ppl̓o .ſ. dauidMachabei: ⁊ plureſ alij. m ¶ Et virtute ſue prudētieppl̓is ſanctiſſima v̓ba. ſupple nūciātes n ¶ In puericia ſua. ſic habēt libri correcti. o ¶ Reqͥrētes modosmuſicos. nō ad diſſolutionē: ſꝫ ad deuotiōꝝ: ſic̄ patꝫ dedauid: qͥ laudes diuinas a ſua iuuētute canebat ī cithara. p ¶ Et narrātes carmīa ſcript̉aꝝ .i. pſalmos ⁊ cātica metrice ꝯpoſita. q ¶ Homīes diuites ī v̓tute. v̓tutes enī vere diuitie ſūt: qꝛ violēter auferri nō poſſūt. Ir¶ Pulchritudinis ſtudiū hn̄tes .i. legis ⁊ ꝓhetaꝝ: quoꝝſtudiū ē pulchrū. s ¶ Pacificātes ī domibꝰ ſuis .i. ī familijs et homībꝰ ſibi ſubiectis. t ¶ Om̄s iſti ī generatiōibus gētis ſue .i. īter gētes generatiōis ſue. v ¶ Gloriā. bone fame. x ¶ Adepti ſūt. ꝑ oꝑa ſancte vite. I¶ Qui de illis. Hic ꝯn̄ter ponit̉ laus patrū ī filijs ſuis: eenī filiꝰ de ſubſtātia pr̄is: iō laus patꝝ redūdat ī filios:⁊ ecōuerſo. dic̄ igit̉: Qui d̓ ill̓ nati ſt̓. mores patꝝ imitātes. z ¶ Reliq̄rūt nomē. bonū: a Narrādi laudes eorū. ad īformatiōꝫ moꝝ: ⁊ ꝑ oppoſitū ſubdit d̓ mal̓: Ib¶ Et ſt̓ qͦꝝ nō ē memoria: ī bono. c ¶ Perierūt qͣſi qͥ n̄fuerit. nihil boni pꝰ ſe reliquētes. d Et nati ſt̓ qͣſi nō