Liber
et nō fecit ꝗcqꝫ deeſſe. Uniuſcuiuſqꝫ ꝯſeruabit bona.Et quis ſatiabit̉ vidēs gloriā eius?C XLIII.Lriiūdinis firmamētūpu̓lchritudo eiꝰ: ſpecieſceli ī viſione gl̓e. So̓l ī aſpectu ānunciās in exitu: vasadmirabile qͦpꝰ excelſi. Inme̓ridiano exurit t̓rā: et ī cōſpectu ardoris eiꝰ quis poterit ſuſtinere? Fornacē cuſtodiēs in oꝑibus ardoris.Tripliciter ſol exurēs mōtes: radios igneos exufflāset refulgēs: radijs ſuis obcecat oculos. Magnꝰ dn̄sꝗ fecit illū: ⁊ ī ẜmo̓nibꝰ eius
feſtinauit iter. Et lūna ī oībus ī tꝑē ſuo: dͦſtēſio tꝑis ētſignū eui. A luna ſignuꝫ diei feſti: luminare qd̓ minuit̉ī cōſūmatione. Menſis ẜꝫnomē eius ē: creſcens mirabiliter in cōſūmatōe. Uāecaſtroꝝ in excelſis: ī firmamēto celi reſplendēs gl̓oſe.Spēcies celi gloria ſtellaꝝmundū illuminās in excelſis dominꝰ. In ve̓rbis ſancti ſtabūt ad iudiciū: ⁊ noͣndeficiēt inuigilijs ſuis. Utdē arcum et benedic qui fecit illum. Ualde̓ ſpecioſuseſt in ſplendore ſuo. Gyrauit celum in circuitu glorie
frigiditatē ei ꝯͣriat̉. Et ſil̓r ē de aere reſpectu ignis: nā aer calidus ē ⁊ humidus: ⁊ ꝑ caliditatē ꝯuenit cū ignē: ⁊ ꝑ humditatē ei ꝯͣriat̉: nā ignis calidus ē ⁊ ſiccus. Lꝫ aūt in corꝑibꝰceleſtibꝰ nō ſit ꝯͣrietas ꝓpͥe: cū ſint incorruptibilia: tn̄ ē ibi q̄dā oppoſitio: ⁊ ꝯueniētia: ꝯueniūt .n. inqͣtū ſunt oīa ſperica⁊ eſt ibi quedā oppoſitio inqͣtū mouēt̉ aboriēte in occidētē motu diurno: ⁊ econtrario ab occidēte in orientē motū ꝓpͥo. ¶ qͣEt nō fecit quicꝙͣ deeſſe .i. non fecit aliqd̓īperfectū: qꝛ dei ꝑfctāſūt oꝑa: deuto. xxxij.r ¶ Uniuſcuiuſqꝫ cōſeruabit bona. qꝛ ſic̄ē actor oīs boni: ita ⁊eius ꝯſeruator: iō ſectur: s ¶ Et qͥs ſatiabit̉ vidēs gl̓am eius..i. excellētia ſue maieſtatis relucētē in ſuiscreaturis. q. d. nulluſqꝛ ꝙͣto quis magꝭ cogͦſcit eū ꝑ creaturas: tato magis accendit̉ adip̄m āplius cogͦſcēdūquouſqꝫ ꝑueniat adcōgͦſcendū eum faciead faciē: ī quo ꝯſiſtithumane cognitōis terminꝰ: ⁊ v̓a beatitudo: Ioh̓. xvij. Hecē vita eiua: vt cogͦſcāt te ſolū deū: ⁊ quē miſiſti Ieſū xp̄ꝫ ⁊cͣLtitudīs firmamētū. Hic reſumit ꝓ ¶ .XLIII.poſitū de ſole ad declaratōem magnitudinis diuine dicēs: a ¶ Altitudīs firmamētū .i. celū ſidereum cōprehēdēs ſub ſe orbes ſeptē planetaꝝ: qd̓ dr̄ eē celumaltitudīs: eo ꝙ eſt altiꝰ celo aereo. b ¶ Pulchritudo eiꝰ. eſteffectiue. d ¶ Sol ī aſpectu. qꝛ ſuo lumīe illuſtrat alia luminaria celi ſiderei: iō ſb̓ditur: c ¶ Spēs celi ī viſione glorie .i. valde gratioſa ⁊ admirabili: nec ītelligit̉ hoc de viſione vera ⁊ beatifica: ſed de viſiōe ſolis maͣliſ: que ē valde pulchra: ⁊ ſic dr̄: Spēs celi. ſicut nobilior ⁊ ſapiētior ciuis dicit̉ſpēs ⁊ decor ciuitatis. e ¶ Annuciās in exitu .i. in ſuo occaſu: qn̄ exit d̓ hemiſperio nr̄o. tūc .n. alia lumīaria celi quenō apparebāt an̄ ꝓpter pn̄tiā maioris lumīs ip̄iꝰ ſolis: ⁊ hecapparitio dicit̉ annūciatio. f ¶ Uas admirabile ē. ip̄e ſolqꝛ ꝯtinet in ſe vtual̓r varios effectꝰ qͥ fiūt in elemētis formalit̓. g ¶ Opꝰ excelſi. qꝛ factꝰ ē ꝑ creatōem: que ē opꝰ ſoliꝰ dei.h ¶ In meridiano exurit terrā. qꝛ tūc cāt intenſiorē calorēi ¶ Et toꝯſpe. ardo. eiꝰ. qn̄ recte ſuꝑ terrā cadūt radij eius.k ¶ Quis poterit ſuſtine̓. q. d. nullus hō: nā ī cona torridanō ponit̉ aliqua hītatio humana: qꝛ ſol trāſiret ſuꝑ capitaeoꝝ: iō ſb̓dit̉: fornacē cuſtodiens ⁊cͣ. l ¶ Tripl̓r ſol exu.mōtes .ſ. citius: eo ꝙ ī ortu ſuo ꝑcutit capita montiū: et diutius: qꝛ vſqꝫ ad occaſū: et breuiꝰ: qꝛ radiꝰ ſolis ꝑcutiēs capita montiū breuior ē ꝙͣ radiꝰ deſcēdēs ad ꝓfunda vallium.m ¶ Radios igneos. nō formal̓r ſꝫ effectiue n ¶ Exufflās..i. emittēs. o ¶ Refulgēs radijs ſuis obcecat oculos. quianō pōt ꝯſpici ab hoībꝰ oculis irreuerberatꝭ. Et ex dcīs ꝯcludit̉ magnitudo dīne maieſtatꝭ cū dr̄: p ¶ Magnꝰ dn̄s ⁊cͣ.excedit .n. īproportōabil̓r oēm effectū ſuū cū ſit cā eqͥuoca.q ¶ In ſermōibꝰ eius .i. ex ordinatōe dei r ¶ Feſtīauit iter..i. curſū ſuū: nā in vna die naͣli circuit celū. s ¶ Et luna.Hic ꝯn̄ter ex ꝓpͥetatibus lune declarat̉ magnitudo potētiedīne cū dr̄: Et luna ī oībus .i. apud oēs gētes. t ¶ In tꝑre
ſuo .i. ī ſuo curſu. v ¶ On̄ſio tꝑis tp̄s .n. cōiter magꝭmutatur ẜm eiꝰ curſū: vn̄ nouiluniū vl̓garit̓ dr̄ tp̄s nouū. x ¶ Eſt ſignū eui .i. etatis mūdi: qꝛ iudei duratōeꝫmūdi cōputāt ꝑ ānos lunares: vt exponūt aliqͥ ſed hocē falſū: vt on̄di ſuꝑ dan̄. c. ix. ⁊ iō dr̄. Signū eui. qꝛ pereius motū numerant̉ mēſes apudhebreos: de qͥbusfuit auctor iſte.Duratio v̓o mūdi nō ſolū curritper annos: ſꝫ etiāꝑ mēſes. y ¶ Aluna. ſupple accipit̉ z ¶ Signuꝫdiei feſti .ſ. paſcheqd̓ feſtū celebrarip̄cipit̉ exodi. xij..xiiij. luna primimēſis īcipiēdo aveſꝑe: ⁊ feſti neomenie: qd̓ celebrari dꝫ apud hebreos ī pͥncipio cuiꝰlibet lunatōis.⁊ ¶ Luminare.qd̓ minuit̉ ī ꝯſūmatōe ſui curſusqui terminat̉ ī cōiunctōe cuꝫ ſole.a ¶ Mēſiſ. ẜꝫ nomen eius eſt. nam cū exit a ſole īcipit nouus mēſis. bCreſcēs mirabil̓r ī ꝯſūmatōe .i. vſqꝫ ad pleniluniū. cUas caſtroꝝ ī excelſis. ſicut .n ordo ſtellarum noīaturmilitia celi ī pluribus locꝭ veterꝭ teſtamenti: ita dr̄ hic caſtra. In hoc autem ordīe ſiue caſtris luna poſt ſolem tenet locum pͥncipalem. d ¶ In firmamento celi reſplēdens. pre ceteris ſtellis: vnde Gen̄. pͥmo: Sol ⁊ luna dicuntur duo lumīaria magna. e ¶ Species celi. Hicconſequenter ex ſtellis declarat īmenſitatem dīne magnitudīs dicens: Species celi gloria ſtellarum .i. claritaſſtellarum eſt ſpecies ſiue pulchritudo celi: ſicut patet d̓nocte ſerena .ſ. cum ſtellis celum ornatum eſt. ⁊ diciturhec claritas gloria: qꝛ gloria a claritate deriuatur: dictaquaſi claria. c mutato in. g. vnde dicit Tullius: ꝙ gloria eſt clara cum laude noticia. f ¶ Mundum illuminans ī excelſis dominus. q. d. lꝫ ſtelle celi ſint tam pulchre: tamen non ſunt latria venerande: quod tamen faciebant aliqui gentiles: ſed ſolus deus eſt latria colēdusqͥ eſt pͥncipalis mundi illumīator: nam ab eo proceditclaritas ſolis ⁊ ſtellarum. g ¶ In verbis ſancti ſtabūtad iudicium .i. ſtelle ī iuſſu dei: qͥ eſt ſanctus ſanctoruꝫ:ceſſabūt a motu tempore iudicij completo numero electorum: ad quem finaliter eorum motus ordinatur.h ¶ Et non deficient. vſqꝫ ad tempus iudicij. i ¶ Invigilijs ſuis. ideſt in exercitio ſui motus ad continuatōneꝫ generationis. k ¶ Uide arcum. Hic conſequenterdeclaratur dīna magnificentia ex his que fiunt ī elemētis: ⁊ pͥmo ī aere: ſecūdo in aqua: ibi In ſermone eius.In pͥma tanguntur plures īpreſſiones notabiles que fiunt ī aere: īter quas pͥmo tractat de iride dicens: ¶ KUide arcum. id eſt conſidera eius apparitionem mirabilem. l ¶ Et benedic qui fecit illum. nam in infinitūeſt pulchrior ⁊ mirabilior. m ¶ Ualde ſpecioſus eſt.iris. n ¶ In ſplendore ſuo. id eſt ī coloribus ſuis: quiareſplendent in nigredine nubis: ſicut in ſpeculo.