Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

aufert ſōnū: ne forte ī adoleſcētia ſua adultera efficiat̉: viro cōmorata odibil̓fiat: neqn̄ polluat̉ ī virginitate ſua ī pat̓nis ſuis grauida īueniatur: ne forte cuꝫviro cōmorata tranſgrediatur: aut certe ſterilis efficiat̉Super filiā luxurioſaꝫ confirma cuſtodiā: neqn̄ faciatte in opprobriū venire inimicis: a detractōe in ciuitate ēt abiectōe plebis: confundat te ī multitudīe ppl̓iOmni hōi noli ītende̓ ī ſpecie: et ī medio mulieꝝ nolicōmorari. De̓ veſtimentis.n. ꝓcedit tinea: et a muliereiniꝗtas viri. Melior eſt .n.iniꝗtas viri qͣꝫ bēnefaciensmulier: mulier ꝯfundēs īopprobrium. Memor eroigit̉ opeꝝ dn̄i: et vidi ānūciabo: in ſermōibꝰ dn̄i oꝑaeius. Sol illuminās oīa

reſpexit: et gl̓a dn̄i plenū ēopꝰ eius. Nōne̓ dn̄s fecit ſāctoſ enarrare oīa mirabiliaſua: que ꝯfirmauit dn̄s omnipotēs flabilis ī gl̓ia ſua:Abyſſūm ēt cor hoīuꝫ īuēſtigauit: et ī aſtutia eoꝝ e̓xcogitauit. Cognouit .n. dominꝰ oēm ſcīam: et inſpexitin ſignum eui: annuncians p̄terierūt que ſuꝑuentura ſunt: reuelās veſtigia occultoꝝ. Nōn p̄terit illū oīscogitatus: non abſcōditſe ab eo vllus ſermo. Ma̓gnalia ſapiētie ſue decorauit: que eſt an̄ ſcl̓m vſqꝫ inſcl̓m: nēqꝫ adiectum ē neqꝫminuet̉: eget alicuiꝰſilio. Quam deſiderabiliaſūt oīa oꝑa eiꝰ: ēt tanqͣꝫ ſcintilla que ē cōſiderare. Oīahec viuūt manēt in ſcl̓m: ī oͣī nec̄itate oīa obaudiūtei. Oīa duplicia: u̓nū ꝯͣ vnū

a forte viro cōmorata trāſgrediat̉. lectū mariti. b Aut certe ſterilis efficiat̉. ꝓpt̓nimiā freq̄ntiamꝯcubitꝰ: vn̄ meretrices cōes rariſſime īpregnant̉: ideoſb̓dit̉: Super filiā luxurioſā ⁊cͣ. pꝫ vſqꝫ ibi: c A detractōe in ciuitate .i. ne ppl̓s ciuitatis detrahat de te: dicēdo lubrica facta eſt ex defectutue cuſtodie. dEt abiectiōe plebis ⁊cͣ .i. te faciatabiectū ꝯfuſuꝫin medio populie hōi noliītedere in ſpecie.ī aſpectu ſue pulchritudīs delectādo: hoc dicit adeuitatōem vicij ꝯͣnām: ad qd̓ plurimi erāt ꝓni.Et ī medio mulierū noli cōmorari. ſb̓ditur cauſa dr̄: g Deveſtimētis .n. ꝓcedit tinea. corrumpēs ipſa. h Eta muliere iniqͥtasviri. ſic̄ pꝫ ī adā:dauid ſalomone: cuius cor permulieres fuit deprauatū. iij. reg..xj. i Meliorē .n. iniqͥtas viri.i. minꝰ mala. kQuaꝫ bn̄faciensmulier .ſ. ad cohītādū: vn̄ iſtud refert̉ ad id qd̓ premitttit̉: In medio mulieꝝ noli cōmorari. magis .n. periculoſum ē hōi cohītare muliere extranea etiā bona:qͦꝫ viro iniquo. l Memor ero. ſicut dcm̄ fuit inpͥncipio. c. xl. duplex ē .n. maͣ ꝯtēplatiui .ſ. hūana miẜiavt ſe humiliet: excellētia dīna vt deū magnificet. Igit̉termīata pͥma: hic ꝯn̄ter agit̉ de: excellētia v̓o dīna aviatoribꝰ vr̄ in ſeip̄a: exo. xxxiij. Non videbit me viuet. ſed cogͦſcit̉ per ſuos effectꝰ: ſap̄. xiij. A magnitudine ſpēi creature pot̓at cognoſcibil̓r creator eoꝝ videri. Sic ꝓcedit: qꝛ pͥmo declarat̉ creaturas eiꝰ excellentia: infert̉ ꝯcluſio intēta. c. ſeq̄nti: ibi Multa dicimus. Prima in duas: qꝛ pͥmo declarat̉ excellētia dei excorporibꝰ celeſtibꝰ: ex elemētaribꝰ: ſequēti. c. ibi Uidearcū. Prima ī tres: qꝛ pͥmo declarat̉ ꝓpoſitū ex ꝓpͥetateſolari: ex ꝓpͥetate lunari: ſeq̄nti. c. ibi Aluna. a ſpecie ſtellaꝝ: ibi Spēs celi. Prima adhuc ī tres: qꝛ pͥmoſole dice̓ incipit: ad magnificādū deū ꝓcedit: ibi Nonne dn̄s. ꝓpoſitū de ſole reſumit: ī pͥn ſeq̄ntis. c. Circa modū p̄fatōis dic̄: l Memor ero igit̉ operuꝫdn̄i. que pōt aliqual̓r cogͦſci. m Et que vidi. iungat̉ ſic lr̄a: Et oꝑa eiꝰ. magnifica: Que vidi. ī ſermōibꝰdn̄i .i. in ſcripturꝭ ſacris dīnitus reuelatꝭ Annūciabo. vtaudiētes noticiā aliquā hēant de ptāte dīna. n Solilluminās oīa reſpexit .i. oīa viſibilia fecit: ab eo ilminant̉ corꝑa celeſtia terreſtria: ꝓpt̓ qd̓ dr̄ pr̄ virorūdeorūqꝫ. ij. de aīa. o Et gl̓a dn̄i plenū ē opꝰ eiꝰ. nam

potētia dei gl̓oſa relucet ī ſolis operibꝰ: ſūt illumīare cet̓acorꝑa: renouare t̓rā herbis floribꝰ: terrenaſcentia folijsfructibꝰ: ſic de alijſ eiꝰ effectibꝰ. p Nōne dn̄s. Hic ꝯn̄terꝓcedit ad dei magnificētiā dicēs: Nōne dn̄s fecit ſcōs. ſuos.ſ. ꝓph̓as q Enarrare oīa mirabilia ſua. eis reuelata:tales reuelatōes fiūtſcīs: vt per eos alijsmanifeſtētur ad gl̓aꝫꝯditoris. r Queꝯfirmauit dn̄s oīpotens. īplendo dixit ꝓph̓as. s Stabilis ī gl̓a ſua. q. d. lꝫfaciat mutabilia: tn̄ꝓprie ip̄e ē īmutabil̓oīo. t Abeſſuꝫ. i.diabolū: v Et corhoīum. qd̓ alijs eſt igͦtum x Inueſtigauit .i. ꝑfecte cogͦuit.y Et ī aſtutia eoꝝ..i. malicia: fraude:volūtate iniqua. 3Excogitauit. ex illiseiiciēdo bōa. a Cognouit .n. dn̄s oēꝫ ſcientiā. creataꝫ īcrea. b Et īſpexit inſignū eui. ſil̓ ītuenscurſū totiꝰ mundi:ſb̓dit̉: c Annuncians p̄terierūt queſuꝑuētura ſt̓. moſen .n. ānunciauit creatōem mūdi p̄teritā:gen̄. j. ip̄m alioſꝓph̓as denunciauitml̓ta futura: vt patꝫeoꝝ ſcripturas intuēdo. d Reuelansveſtigia occultoꝝ. ſil̓itudines impreſſas mētibꝰ ꝓph̓aꝝ:reuelās intellectū figuraꝝ veterꝭ teſtamēti. e p̄teritillū oīs cogitatꝰ .i. nullus cogitatus hoīs: angeli: demōīs latet. f Magnalia ſapīe ſue decorauit .i. decora on̄ditdecorē ſuoꝝ effectuū: vt ſolis lune: ſtellaꝝ. g Que ēan̄ ſcl̓m ⁊cͣ. lꝫ .n. effectꝰ dīne ſapīe ſint tꝑales: ip̄a tn̄ ē eterna.h Neqꝫ adiectū eſt neqꝫ minuet̉. dīna nanqꝫ ſapīa minui pōt nec augeri: qꝛ eſt īfinita. i Quā deſiderabilia oīaoꝑa eius .ſ. ad cogͦſcēdū. q. d. valde: vt pꝫ humanū deſideriū ad ſciendū ipſa .j. metaph̓y. Oēs hoīes naͣ ſcire deſiderant. k Et tanꝙͣ ſcintilla ē ꝯſiderare .i. valde bonū eſtcōſiderare: hec opera dīna lꝫ ſint mirabilia: tn̄ non ſūt niſi q̄dā modica ſcintilla bonitatꝭ excellentie dīne. l Oīahec viuūt manēt ī ſcl̓m. oēs .n. creature viuūt ī deo: qm̄modū ītelligibilem ſunt in eo: ideo dicitur Ioh̓. pͥmo: Qd̓factum eſt in ipſo vita erat .ſ. ab eterno: ſic ſunt ibi permanenter. m Et ī omni neceſſitate. ideſt quando eſt vtile.n Omnia obediunt ei. ī effectu: qꝛ creatura merito obedit creatori. o Omnia duplicia. hoc apparꝫ ſenſibiliterī elementis: quorum quodlibet habet duplicem qualitateꝫloquendo de qualitatibus actiuis paſſiuis: terra nanqꝫfrigida eſt ficca: per frigiditatem conuenit cum aqua: per ſiccitatem ei opponitur: ideo ſubditur: p Unumcontra vnum. quia per vnam qualitatem ei contrariatur:ſimiliter eſt de aqua reſpectu aeris: quia aqua frigida eſthumida: per humiditatem conuenit cum aere: per