Liber

naͣm qͣſi ꝓphetiā effundā:ēt relinquā illā q̄re̓ntibꝰ ſapiētiā: et nō deſinā ī ꝓgenies illoꝝ u̓ſqꝫ in euū ſanctū.Uidēte qu̓oniā n̄ ſoli mihilaboraui ſꝫ oībꝰ exꝗrentibꝰveritatē. ¶ Ca. XXV.N tribus placitū eſtſpūi meo: qu̓e ſt̓ ꝓbata cora deo ⁊ hoībꝰ Cōcordia fratꝝ: ēt amor ꝓxīorū:ēt vir ⁊ ml̓ier ſibi bn̄ ꝯſentiētes. Tre̓s ſpēs odiuit aīamea ⁊ agguor vald̓ aīe illorū: Pauꝑe ſuꝑbū: et diuitemēdacē: et ſene fatuū ⁊ īſenſatū. Que ī iuuētute tua nōꝯgregaſti: quō in ſenectutetua īuenies? qͣꝫ ſpecioſū canicie iudiciū: et p̄ſbyterꝭ cognoſcere ꝯſiliū. Quā ſpecioſa veteranis ſapīa: ⁊ gl̓ioſis ītellectus ⁊ ꝯſiliū. Coro

na ſenū in multa peritia: etgl̓ia illoꝝ timor dei. Nouēīſuſpicabilia cordis magnificaui: et decimū dicā ī lingua homībꝰ. Ho̓mo ꝗ iocūdat̉ ī filijs: viuēs: et vidēſſubuerſionē inimicoꝝ ſuorū. Beatus ꝗ habitat cummuliere ſenſata: et ꝗ linguaſua nō eſt lapſus: et ꝗ n̄ ſeruiuit īdignis ſe. Bēatꝰ quiinuenit amicū veruꝫ: et quienarrat iuſticiā auri audiēti. Quā magnus ꝗ inuenitſapīaꝫ et ſcīam: ſed nō ē ſuꝑtimētē dn̄m. Timor dei ſuꝑ oīa ſe ſuꝑpoſuit. Be̓atushō cui donatū ē hr̄e timorē dei. Qui tenet illū: cui aſſimilabit̉? Timo̓r dei initiūdilectōis eiꝰ: fide̓i aūt initiūagglutinandū eſt ei. Omīsplāga triſticia cordis eſt:

hic librū tuū finire. Ad qd̓ reſpōdet dicēs: a ¶ Adhuc. cūp̄dictis. b ¶ Doctrinā qͣſi ꝓphetiā effundā .i. doctrinā certā ⁊ verā: ſic̄ eſt ꝓphetia: vera ē cui nulla ſubeſt falſitas: cūſit a deo reuelata: ⁊ ſic ꝑs iſta ꝯtinuat p̄cedētibꝰ ſeq̄ntia. ¶Et relinquā illā. in ſcripto. d ¶ Querētibꝰ ſapientiā. iſtisenī et nō alijs ꝓficiūtlibri ſapiētiales. CeEt nō deſinā. eos inſtruere ꝑ ſcriptū.Uſqꝫ ī euū ſanctū .i.ſeculū futurū: tūc enīceſſabit omīs hūanadoctrīa: ẜm ꝙ ſcribit̉hiere. xxxj. Et n̄ docebūt vltra vir ꝓximūſuū: ⁊ vir frēꝫ ſuū di.Cognoſcite dn̄m: oēſenī cogͦſcēt me a minimo eoꝝ vſqꝫ ad maximū ait dn̄s. ¶ Uidete .i. ꝯſiderate vosſtudioſi. h ¶ Qm̄nō ſoli mihi laboraui ⁊cͣ. qͣſi dicat: in hocvos hortor ad ꝯſimilia faciēda. Ca. XXV.N tribꝰ. Superius a pͥncipio tertij capituli actū ē de execitio v̓tutū: hic agit̉ deſtatibꝰ quibus ꝯpetithoc exercitiū: et diuidit̉ in tres ꝑtes: ſcd̓mtres ſtatꝰ fideliū. Naꝫpͥmo agit̉ d̓ ſtatu actiuoꝝ: ſecūdo de ſtatup̄latoꝝ. xxxij. ca. tertio de ſtatu ꝯtēplatiuoꝝ ca. xxxix. Prima ī duas: nā auctor pͥmo p̄mittit quedā p̄ambula ad propoſitū: ſecūdo ꝓſequit̉ ītentū: ibi Oīs plaga. Prīa adhuc ītres ꝑteſ: qꝛ pͥmo ponit quedā ad ſtatū actiuoꝝ expediētia:ſecūdo quedā īpediētia: vt oppoſita iuxta ſe poſita magiseluceſcāt: ibi Tres ſpēs. tertio quedā ꝓficiētia: ibi Noue inſuſpicabilia. Circa pͥmū ſciendū: ꝙ actiuꝰ hꝫ agere cū ꝯſanguineis ſpēaliter: ⁊ cū ꝓximis generalit̓: ⁊ cū vxore ſua ſingularit̓: ⁊ ſic dicit: a ¶ In tribꝰ placitū eſt ſpūi meo. tanꝙͣexpediētibꝰ ad ſtatū actiuoꝝ. b ¶ Que ſt̓ ꝓbata .i. approbata. c¶ Corā deo ⁊ homībꝰ. tanꝙͣ bona. d ¶ Cōcordiafratrū .i. ꝯſanguineoꝝ: qͥ dicūt̉ fratres ī ſcriptura: Gen̄. xiij.Ne queſo ſit iurgiū int̓ me et te fratres enī ſumꝰ. hoc dixitabraam ad loth qͥ tn̄ erat nepos ſuus. e ¶ Et amor ꝓxīorū. ẜm dn̄i p̄ceptū: Diliges ꝓximū tuū: ſic̄ teip̄m. f ¶ Etvir ⁊ mulier ſibi ꝯſentiētes. in bona domꝰ diſpoſitiōe. gTres ſpēs. Hic ꝯn̄ter ponūt̉ tria īpediētia: qꝛ nō euitat̉ malū: niſi p̄cognitū. Tres ſpēs odit aīa mea. ꝙͣuis enī naturaſit diligēda: vicia tn̄ ſt̓ odiēda. h ¶ Et aggrauor valde aīeilloꝝ .i. malitie eoꝝ: q̄ grauit̓ ē portāda. i ¶ Pauperē ſuꝑbū. qꝛ nō hꝫ materiā ſuꝑbiēdi: ſꝫ magis ſe hūiliādi. k ¶ Etdiuitē mēdacē. qͥ ꝓmittit ⁊ n̄ ſoluit: cū tn̄ bn̄ poſſit. l Etſenem fatuū ⁊ inſenſatū. Et nō loquit̉ de ſene ꝓpter naturedefectū deſipiēte: ſed ꝓpt̓ defectū ſapiētie ꝑ negligētiā ignorate: qꝛ neglexit addiſcere: iō ſequit̉: m ¶ Que in iuuētutetua nō ꝯgregaſti .ſ. ſapiētiā addiſcēdo. n ¶ Quō ī ſenectute tua īuenies ea. q. d. nullo mō: qꝛ tūc ſenſus interior ⁊ exterior hebetat̉. Et ꝑ oppoſitū de ſene ſapiēte dicit̉: o ¶ Quāſpecioſū canicie iudiciū .i. iudiciū diſcretiōis ē valde ſpecio

ſum in canicie .i. in cano capite. p ¶ Et p̄ſbyteris. quilegē debēt ſcire. q ¶ Cognoſce̓ ꝯſiliū .i. habere certumbonū. r ¶ Qua p̄cioſa ⁊cͣ. Repetitio ē eiuſdē ſentētiead maiore aſſertionē. s ¶ Corona ſenū ī ml̓ta peritia.ideſt abundās ſciētia. t ¶ Et gl̓ia illoꝝ timor dei. ſinequo ſciētia inflat⁊ ꝑ quē edificat:qꝛ timor filialis ēannexꝰ charitati.v ¶ Noueꝫ. Hicbreuiter ꝑ modūp̄fatiōis ponūturdecē: ſtatū actiuorū ꝑficiētia: q̄ pleniꝰ ī ſequētibꝰ explicant̉. dicit igit̉:v ¶ Nouē īſuſpicabilia cordiſ i. d̓qͦꝝ bonitate nullū cor debet dubitae. x ¶ Magnificaui. ideſt magna bona reputaui. y ¶ Et decimū dica ī lingua.ideſt intelligibilit̓⁊ aꝑte homībꝰ ratōne vtētibꝰ. 3hō qui iocūdat̉ īfilijs viuēs. qꝛ videt eos bn̄ morigeratos ꝑ doctrinā ſuā: hͨ ē pͥmū.a ¶ Et vidēs ſubuerſionē inimicorū. reipublice: naꝫꝑ hͦ boni r̄manētin quiete: hoc eſt ſecūdū. b ¶ Beatꝰ qͥ habitat cū muliere ſenſata. nā ꝑ hͦ delectabilit̓ ⁊ ſancte viuit ī domoꝓpria: hoc ē tertiū. c ¶ Et qͥ lingua ſua nō ē lapſus.naͣ hoc ē valde ꝑfectū: Iac̄. iij. Qui nō offendit ī verbohic ꝑfectus ē vir: hoc ē quartū. d ¶ Et qͥ nō ſeruiuit īdignis ſe .i. peccatoribꝰⁱ eis ī aliqͦ malo ꝯſentiēdo: hoc eſtquitū. e ¶ Beatꝰ qͥ īuenit amicū verū. nā amicitia vera ē p̄cioſior quacūqꝫ re poſſeſſa: hͦ eſt ſextū. f ¶ Et qͥenarrat iuſticia. tanꝙͣ doctor. g ¶ Auri audiēti. id homini corde retinēti: ⁊ oꝑe adimplēti: hoc enī totū redūdat ī bonū magiſtri: hoc ē ſeptimū. h ¶ Quā magnꝰqͥ īuenit ſaꝑiētia .i. ſapidā noticiā d̓ diuinis: hoc ē octauū. i ¶ Et ſciētiā .i. noticiā inferioꝝ: ꝑ quā recte dirigit̉ in hūanis: hoc ē nonū. k ¶ Sed nō ē ſuꝑ timentēdn̄m. q. d. timor dei filialis ē maiꝰ bonū: iō ſubdit̉: ITimor dn̄i ſuꝑ oīa ſe ſuꝑpoſuit. qꝛ alia p̄dicta excellit:⁊ hoc ē decimū: de qͦ adhuc ſubdit̉: m ¶ Be̓atꝰ ⁊cͣ. inſpe: etſi nō ad huc ī re. n ¶ Qui tenet illū. firmit̓ vſqꝫin finē. o ¶ Cui aſſimilabit̉. q. d. ſimilis ei raro īuenit̉p ¶ Timor dn̄i initiū dilectiōis eiꝰ. nā timor filialis refugit ſeꝑationē a deo: ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt initiū maioris vniōiscū ip̄o ꝑ augmētū charitatis. q ¶ Fidei aūt initiū agglutinādū eſt ei .ſ. timori: qꝛ timor ſubijcit hoīem deo.Et ſil̓r fides: qꝛ captiuat intellectū in dei obſequiū. IOīs plaga. Premiſſis p̄ambul̓: h̓ ꝯn̄ter auctor ꝓſequit̉intentū d̓ ſtatu actiuoꝝ: ad quē ſic̄ dictū ē ſpectat ꝯmunicatio cū vxore: ꝓximis ⁊ ꝯſanguineis: int̓ quos ꝓlestenet primum locum: ideo primo agit̉ de vxore: ſecūdode ꝓximis: caº. xxvij. t̓tio d̓ filijs: ca. xxxiiij. quarto de