Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

Poͣſuit dauid puero ſuoexcitare re̓gē ex ip̄o fortiſſi: ī throno honoris ſedentē in ſempiternū. Quiīplet qͣſi phyſon ſapiētiā: etſicut tigris in dieb nouoꝝQui adīplet qͣſi euphratesſenſū. Qui ml̓tiplicat quaſiiordanis ī tꝑe meſſis. Qu̓imittit diſciplinā ſicut lucē: aſſiſtens qu̓aſi gyon ī dievindemie. Qūi ꝑficit pͥmūſſcire illā: et infirmior inueſtigabit eam. A ma̓ri enīabūdabit cogitatio eius: etcōſiliū illiꝰ ī abyſſo magnaEgo ſapiētia effudi flumi-

na: ego quaſi trames aqueīmenſe de fluuio. Ego qͣſifluuius dorix: et ſicut aqueductus exiui de paradiſo.Dixi: Rigabo hortū meūplātationū: et īebriabo partus mei fructū. Et factūs ēmihi trames abundans: etfluuius meus appropīquauit ad mare. Quoniā doctrinā quaſi antelucanū illūmino omībus: et enarrabo illam uſqꝫ ī longinquūPenetrabo īferiores ꝑtesterre: e̓t inſpiciā oēs dormienteſ: illūinabo oēs ſperātes in dn̄o. Adhūc doctri-

ꝓmittunt̉ pͥncipaliter in p̄miū oꝑibus virtutū:ſunt meliora tꝑalia bona. p̄miū aūt diuinū maiꝰ eſtmerito hoīm: et id̓o ſub ꝓmiſſiōe bonoꝝ tꝑaliū ſemꝑintelligūt̉ ſpūalia bona pͥncipalit̓ ꝓmiſſa: ſūt tꝑalibꝰmeliora. p Poſuit. Poſtꝙͣ actu ē de ſapiētie eternali generatiōe a patre: hic ꝯn̄ter agit̉de tꝑali generation ex vgine. Etpͥmo ponit̉ hꝰ ſapiētie dignitas: ſecundo ſue doctrine preclaritas: ibiQui implet. Circa pͥmū dicit̉: pPoſuit .i. ſtatuitvl̓ ꝓmiſit ip̄e deq Dauid pueroſuo .i. ſibi ſeruiētihūiliter deuoter Excitare .i.ducere s Re ex ip̄o fortiſſi. qd̓ intelligit̉de xp̄o: deſcēditde ſemine dauid:ẜm carnē v̓ginēmariā: Matth̓. j.Et ip̄e eſt rex fortiſſimꝰ: pſal. xxiijQuis ē iſte rex glorie: dn̄s fortis potēs: dn̄s potens inp̄lio. t In throno honoris ſedētē in ſempiternū. ſic̄p̄dixit Eſaias. ix. Paruulꝰ natꝰ eſt nobis: filiꝰ datꝰ eſtnobis: factꝰ eſt pͥncipatꝰ ſuꝑ humerū eiꝰ: vocabit̉ no eiꝰ admirabilis: ꝯſiliarius: de fortis ⁊cͣ. ſequit̉: Suꝑſoliū dauid: ſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit: vt cōfirmet illud etcorroboret ī iudicio iuſticia amō vſꝙͣ in ſempiternū.Et gabriel loquēs marie: Luc̄. j oſtēdit hoc ī eiꝰ filioꝯplēdū dicēs: Hic erit magnꝰ: filiꝰ altiſſimi vocabit̉:dabit illi dn̄s deꝰ ſedē pr̄is eiꝰ: regnabit ī domo iacobin eternū: regni eiꝰ erit finis. v Qui īplet. Hicꝯn̄ter deſcribit̉ doctrine xp̄i p̄claritas: et pͥmo ad viuentes: ſecūdo ad dormiētes: ibi Penetrabo. Prīa adhuc īduas. pͥmo ponit̉ doctrīe xp̄i eminētia: ſecūdo eminētie cauſa: ibi Qui ꝑficit. Circa pͥmū ſciēdū: ad oſtēdendū affluentiā doctrīe xp̄i ponit̉ exēplū de qͣtuor fluminibꝰ ꝑadiſi: in aquis valde abūdant. Et hec quatuor flumīa intelligit̉ fecūda xp̄i doctrīa ī qͣttuor euāgelijs de cripta. Per cetera v̓o flumīa aqueductꝰ poſita intelligunt̉ doctrīe apl̓oꝝ alioꝝ ſanctoꝝ a xp̄o tn̄ſicut a fonte deriuata: ſic ergo dicit̉ de xp̄o. v Quiīplet qͣſi phyſon ſapientiā. ea multiplicādo doctrinā:ſic̄ phyſon effundit aquā. x Et ſic̄ tigris ī diebꝰ nouoꝝ. licet enī ſit magnꝰ fluuiꝰ: tn̄ in vere qd̓ eſt tempusrenouatiōis terrenaſcentiū magis abundat aquis. IQui adimplet qͣſi euphrates ſenſū .ſ. ſacre ſcripture:ante doctrinā xp̄i iudei ſolū vtebant̉ ſenſu litterali: ſꝫdoctrinā xp̄i aꝑti ſunt ſenſus myſtici .ſ. moral̓: allegoricus: anogogicꝰ: iſti tres fluuij dicti ſūt de flumībꝰ padiſi: vt pꝫ gen̄. ij. z Qui multiplicat. doctrinā euangelicā. a Quaſi iordanis in tꝑe meſſis. tūc enī ex reſolutōe niuiū iundat ſuꝑ ripas aluei ſui: vt habet̉ ioſueiij. b Qui mittit diſciplinas ſic̄ lucē .i. clarā abundantē: ſic̄ lux clara ē ſe diffundēs totū aerē. c Etaſſiſtēs. omībꝰ indifferēter ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. d Quaſi gyon ī die vindemie. hic ē quartꝰ ꝑadiſi fluuius

qui licet ſit aquis abūdans yalde: tn̄ magis abūde aquisvindemiaꝝ tꝑe. e Qui ꝑficit. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ abundātie dicte cauſa: eſt ex hoc patris filij vna ē ſapiētia:ꝓpter qd̓ ſapiētia filij ē infinita in ſe: iccirco pōt abūdanterdoctrinā influere: ſic dicit̉: e Qui ꝑ̄ficit .i. ꝑfecte facit.f Primꝰ ſcire illaꝫ.ſcꝫ ſapiētiā. antexp̄m ſapīa fuit homībus ꝯmunicata ſb̓ velamībus figuris ī lege ꝓphetis: ſed ip̄e doctrinā ſuā abundāter lucide declarauit v̓itatē. g Etinfirmior īueſtigabit. enī purꝰ etinfirmꝰ potuitfacere: Matth̓. xj. Nemo nouit filiū niſi pr̄neqꝫ patreꝫ qͥs nouitniſi filiꝰ: cui voluerit filiꝰ reuelare. HA mari enī abūdabitcogitatio eiꝰ .i. eiꝰ noticia eſt abundantiormari: qꝛ noticia xp̄idiuina ē ſimplicit̓ infinita: noticia v̓o eiuſhūana ē etiā ẜm qͥd īfinita: inqͣtū ſe extendit ad omīa que cognoſcit deꝰ noticia viſiōis: ideo ſubdit̉:i Et ꝯſiliū illiꝰ ī abyſſo magna. qꝛ ē ꝯp̄henſibile a pura creatura. Ex ſequit̉ abūdanter effunde̓ pōt ſapīe dona: ꝓpter qd̓ ſubdit̉ in eiꝰ ꝑſona: k Ego ſapientia effudiflumīa. ſapīe. l Eg̓o qͣſi trames aque i. cui ſus fortiſ: ēeadē ſentētia replicata pluribꝰ exēplis ad maiorē aſſertionēm Et ſic̄ aqueductꝰ exiui de ꝑadiſo .i. a patre: in ē om̄ebonū: oīs dulcedo: Ioh̓. xvj. Exiui a pr̄e veni in mūdū.n Dixi rigabo hortū plātationū .i. hortū militātis eccl̓iein quo apl̓i fuerūt plātule pͥme: ꝓut eccl̓ia diuidit̉ ꝯͣ ſynago: has v̓o plantulas rigauit xp̄s frequēter ſua doctrina: vtpꝫ in euāgelijs. o Et inebriabo ꝑtus mei fructū .i. cetuꝫapl̓oꝝ alioꝝ credentiū ī die pentecoſtes abundāter mittēdo ſpūſſancti donū: abūdātia ebrietatis nomīe aliqn̄ deſignat̉ in ſcriptura: Cāticoꝝ. v. Inebriamī chariſſimi. vnd̓ ettē̄ reputati fuerūt ebrij: vt pꝫ act. ij. p Et factꝰ ē mihi trames abundās .i. diffuſio doctrine p̄dicationē apl̓oꝝ: aliorū diſcipuloꝝ q Et fluuiꝰ meus .i. doctrina mea. LrAppropīquauit ad mare .i. ad multitudinē gentiū populoꝝ: mare eſt ꝯgregatio aquaꝝ: apoc̄. xvij. dicit̉: Aquemulte populi multi. Hāc aūt p̄dicationē iniūxit xp̄s apl̓is:Actuū .j. dicēs: Eritis mihi teſtes ī hieruſalē ī omī iudeaatqꝫ ſamaria: vſqꝫ ad vltimū terre. s Qm̄ doctrinaꝫqͣſi antelucanū .i. aurorā lucet an̄ ſolē. t Illūino oībꝰ.ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. v Et enarrabo illa. apoſtolosalioſqꝫ diſcipl̓os. x Ulqꝫ ī lōginquū .i. vſqꝫ ad vltimūterre: vt dictū eſt. y Penetrabo. Hic ponit̉ doctrine xp̄iclaritas ad defūctos. aīa xp̄i a corꝑe ſeꝑata: diuinitatitn̄ ꝯiūcta deſcēdit ad īferos: illūinauit pr̄es illic detētos:ꝙͣtū ad hoc dixit: Penetrabo īferioreſ ꝑtes t̓re. Et ī finedi oēs mortuos ſuſcitabit ad iudiciū: et ꝙͣtū ad ſubdit:z Et inſpiciā oēs dormiētes. qꝛ ſoli iuſti tūc illūinabūt̉lumīe gl̓ie: ſubdit̉: Et illumīabo oēs ſperātes in dn̄o iniuſtiv̓o ī inferni tenebris retrudent̉. a Adhuc doctrinā. Hicſoluit̉ tacita q̄ſtio: qꝛ ſcriptor huiꝰ libri īmediate locutus eſtde iudicio finali. Poſſet aliqͥs dubitās querere: intendis tu

4