¶ Eccleſiaſtici
Poͣſuit dauid puero ſuoexcitare re̓gē ex ip̄o fortiſſimū: ⁊ ī throno honoris ſedentē in ſempiternū. Quiīplet qͣſi phyſon ſapiētiā: etſicut tigris in dieb nouoꝝQui adīplet qͣſi euphratesſenſū. Qui ml̓tiplicat quaſiiordanis ī tꝑe meſſis. Qu̓imittit diſciplinā ſicut lucē:⁊ aſſiſtens qu̓aſi gyon ī dievindemie. Qūi ꝑficit pͥmūſſcire illā: et infirmior nō inueſtigabit eam. A ma̓ri enīabūdabit cogitatio eius: etcōſiliū illiꝰ ī abyſſo magnaEgo ſapiētia effudi flumi-
na: ego quaſi trames aqueīmenſe de fluuio. Ego qͣſifluuius dorix: et ſicut aqueductus exiui de paradiſo.Dixi: Rigabo hortū meūplātationū: et īebriabo partus mei fructū. Et factūs ēmihi trames abundans: etfluuius meus appropīquauit ad mare. Quoniā doctrinā quaſi antelucanū illūmino omībus: et enarrabo illam uſqꝫ ī longinquūPenetrabo īferiores ꝑtesterre: e̓t inſpiciā oēs dormienteſ: ⁊ illūinabo oēs ſperātes in dn̄o. Adhūc doctri-
nō ꝓmittunt̉ pͥncipaliter in p̄miū ꝓ oꝑibus virtutū: q̄ſunt meliora ꝙ tꝑalia bona. p̄miū aūt diuinū maiꝰ eſtmerito hoīm: et id̓o ſub ꝓmiſſiōe bonoꝝ tꝑaliū ſemꝑintelligūt̉ ſpūalia bona pͥncipalit̓ ꝓmiſſa: q̄ ſūt tꝑalibꝰmeliora. p ¶ Poſuit. Poſtꝙͣ actu ē de ſapiētie eternali generatiōe a patre: hic ꝯn̄ter agit̉de tꝑali generation ex vgine. Etpͥmo ponit̉ hꝰ ſapiētie dignitas: ſecundo ſue doctrine preclaritas: ibiQui implet. Circa pͥmū dicit̉: pPoſuit .i. ſtatuitvl̓ ꝓmiſit ip̄e deq ¶ Dauid pueroſuo .i. ſibi ſeruiētihūiliter ⁊ deuoter ¶ Excitare .i. ꝓducere s ¶ Regē ex ip̄o fortiſſimū. qd̓ intelligit̉de xp̄o: qͥ deſcēditde ſemine dauid:ẜm carnē ꝑ v̓ginēmariā: Matth̓. j.Et ip̄e eſt rex fortiſſimꝰ: pſal. xxiijQuis ē iſte rex glorie: dn̄s fortis ⁊ potēs: dn̄s potens inp̄lio. t ¶ In throno honoris ſedētē in ſempiternū. ſic̄p̄dixit Eſaias. ix. Paruulꝰ natꝰ eſt nobis: ⁊ filiꝰ datꝰ eſtnobis: ⁊ factꝰ eſt pͥncipatꝰ ſuꝑ humerū eiꝰ: ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ admirabilis: ꝯſiliarius: de fortis ⁊cͣ. ſequit̉: Suꝑſoliū dauid: ⁊ ſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit: vt cōfirmet illud etcorroboret ī iudicio ⁊ iuſticia amō vſꝙͣ in ſempiternū.Et gabriel loquēs marie: Luc̄. j oſtēdit hoc ī eiꝰ filio eēꝯplēdū dicēs: Hic erit magnꝰ: ⁊ filiꝰ altiſſimi vocabit̉: ⁊dabit illi dn̄s deꝰ ſedē pr̄is eiꝰ: ⁊ regnabit ī domo iacobin eternū: ⁊ regni eiꝰ nō erit finis. v ¶ Qui īplet. Hicꝯn̄ter deſcribit̉ doctrine xp̄i p̄claritas: et pͥmo ad viuentes: ſecūdo ad dormiētes: ibi Penetrabo. Prīa adhuc īduas. Nā pͥmo ponit̉ doctrīe xp̄i eminētia: ſecūdo eminētie cauſa: ibi Qui ꝑficit. Circa pͥmū ſciēdū: ꝙ ad oſtēdendū affluentiā doctrīe xp̄i ponit̉ exēplū de qͣtuor fluminibꝰ ꝑadiſi: q̄ in aquis valde abūdant. Et ꝑ hec quatuor flumīa intelligit̉ fecūda xp̄i doctrīa ī qͣttuor euāgelijs de cripta. Per cetera v̓o flumīa ⁊ aqueductꝰ h̓ poſita intelligunt̉ doctrīe apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ a xp̄o tn̄ſicut a fonte deriuata: ſic ergo dicit̉ de xp̄o. v ¶ Quiīplet qͣſi phyſon ſapientiā. ea multiplicādo ꝑ doctrinā:ſic̄ phyſon effundit aquā. x ¶ Et ſic̄ tigris ī diebꝰ nouoꝝ. licet enī ſit magnꝰ fluuiꝰ: tn̄ in vere qd̓ eſt tempusrenouatiōis terrenaſcentiū magis abundat aquis. IQui adimplet qͣſi euphrates ſenſū .ſ. ſacre ſcripture: nāante doctrinā xp̄i iudei ſolū vtebant̉ ſenſu litterali: ſꝫ ꝑdoctrinā xp̄i aꝑti ſunt ſenſus myſtici .ſ. moral̓: allegoricus: ⁊ anogogicꝰ: iſti tres fluuij dicti ſūt de flumībꝰ padiſi: vt pꝫ gen̄. ij. z ¶ Qui multiplicat. doctrinā euangelicā. a ¶ Quaſi iordanis in tꝑe meſſis. tūc enī ex reſolutōe niuiū iundat ſuꝑ ripas aluei ſui: vt habet̉ ioſueiij. b ¶ Qui mittit diſciplinas ſic̄ lucē .i. clarā ⁊ abundantē: ſic̄ lux clara ē ⁊ ſe diffundēs ꝑ totū aerē. c ¶ Etaſſiſtēs. omībꝰ indifferēter ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. d¶ Quaſi gyon ī die vindemie. hic ē quartꝰ ꝑadiſi fluuius
qui licet ſit aquis abūdans yalde: tn̄ magis abūde aquisvindemiaꝝ tꝑe. e ¶ Qui ꝑficit. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ abundātie dicte cauſa: q̄ eſt ex hoc ꝙ patris ⁊ filij vna ē ſapiētia:ꝓpter qd̓ ſapiētia filij ē infinita in ſe: iccirco pōt abūdanterdoctrinā influere: ſic gͦ dicit̉: e ¶ Qui ꝑ̄ficit .i. ꝑfecte facit.f ¶ Primꝰ ſcire illaꝫ.ſcꝫ ſapiētiā. Nā antexp̄m ſapīa fuit homībus ꝯmunicata ſb̓ velamībus ⁊ figuris ī lege ⁊ ꝓphetis: ſed ip̄eꝑ doctrinā ſuā abundāter ⁊ lucide declarauit v̓itatē. g ¶ Etinfirmior nō īueſtigabit eā. hō enī purꝰ etinfirmꝰ nō potuit hͦfacere: Matth̓. xj. Nemo nouit filiū niſi pr̄neqꝫ patreꝫ qͥs nouitniſi filiꝰ: ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. ¶ HA mari enī abūdabitcogitatio eiꝰ .i. eiꝰ noticia eſt abundantiormari: qꝛ noticia xp̄idiuina ē ſimplicit̓ infinita: noticia v̓o eiuſhūana ē etiā ẜm qͥd īfinita: inqͣtū ſe extendit ad omīa que cognoſcit deꝰ noticia viſiōis: ideo ſubdit̉:i ¶ Et ꝯſiliū illiꝰ ī abyſſo magna. qꝛ nō ē ꝯp̄henſibile a pura creatura. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ abūdanter effunde̓ pōt ſapīe dona: ꝓpter qd̓ ſubdit̉ in eiꝰ ꝑſona: k ¶ Ego ſapientia effudiflumīa. ſapīe. l ¶ Eg̓o qͣſi trames aque i. cui ſus fortiſ: ⁊ ēeadē ſentētia replicata pluribꝰ exēplis ad maiorē aſſertionēm ¶ Et ſic̄ aqueductꝰ exiui de ꝑadiſo .i. a patre: in qͦ ē om̄ebonū: ⁊ oīs dulcedo: Ioh̓. xvj. Exiui a pr̄e ⁊ veni in mūdū.n ¶ Dixi rigabo hortū plātationū .i. hortū militātis eccl̓iein quo apl̓i fuerūt plātule pͥme: ꝓut eccl̓ia diuidit̉ ꝯͣ ſynagogā: has v̓o plantulas rigauit xp̄s frequēter ſua doctrina: vtpꝫ in euāgelijs. o ¶ Et inebriabo ꝑtus mei fructū .i. cetuꝫapl̓oꝝ ⁊ alioꝝ credentiū ī die pentecoſtes abundāter mittēdo ſpūſſancti donū: q̄ abūdātia ebrietatis nomīe aliqn̄ deſignat̉ in ſcriptura: Cāticoꝝ. v. Inebriamī chariſſimi. vnd̓ ettē̄ reputati fuerūt ebrij: vt pꝫ act. ij. p ¶ Et factꝰ ē mihi trames abundās .i. diffuſio doctrine ꝑ p̄dicationē apl̓oꝝ: ⁊ aliorū diſcipuloꝝ q ¶ Et fluuiꝰ meus .i. doctrina mea. LrAppropīquauit ad mare .i. ad multitudinē gentiū ⁊ populoꝝ: nā mare eſt ꝯgregatio aquaꝝ: ⁊ apoc̄. xvij. dicit̉: Aquemulte populi multi. Hāc aūt p̄dicationē iniūxit xp̄s apl̓is:Actuū .j. dicēs: Eritis mihi teſtes ī hieruſalē ⁊ ī omī iudeaatqꝫ ſamaria: ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. s ¶ Qm̄ doctrinaꝫqͣſi antelucanū .i. aurorā q̄ lucet an̄ ſolē. t ¶ Illūino oībꝰ.ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. v ¶ Et enarrabo illa. ꝑ apoſtolosalioſqꝫ diſcipl̓os. x ¶ Ulqꝫ ī lōginquū .i. vſqꝫ ad vltimūterre: vt dictū eſt. y ¶ Penetrabo. Hic ponit̉ doctrine xp̄iclaritas ad defūctos. Nā aīa xp̄i a corꝑe ſeꝑata: diuinitatitn̄ ꝯiūcta deſcēdit ad īferos: ⁊ illūinauit pr̄es illic detētos: ⁊ꝙͣtū ad hoc dixit: Penetrabo īferioreſ ꝑtes t̓re. Et ī fine mūdi oēs mortuos ſuſcitabit ad iudiciū: et ꝙͣtū ad hͦ ſubdit:z ¶ Et inſpiciā oēs dormiētes. ⁊ qꝛ ſoli iuſti tūc illūinabūt̉lumīe gl̓ie: ſubdit̉: Et illumīabo oēs ſperātes in dn̄o iniuſtiv̓o ī inferni tenebris retrudent̉. a ¶ Adhuc doctrinā. Hicſoluit̉ tacita q̄ſtio: qꝛ ſcriptor huiꝰ libri īmediate locutus eſtde iudicio finali. Poſſet aliqͥs dubitās querere: intendis tu
⁊ ⁊ 4