Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sapientie

Roͣpt̓ hec ⁊ his XVI.ſil̓ia paſſi ſt̓ digne torm̄ta: et ꝑ multitudine beſtiaꝝext̓minati ſunt. Pro ꝗbustormentis bēne diſpoſuiſtippl̓m tuū: ꝗbus dediſti cōcupīam delectamēti ſui nōuuꝫ ſaporē ēſcā parās eisortigometrā: u̓t illi ꝗdē ꝯcūpiſcētes eſcā: propt̓ea q̄ illiſon̄ſa ⁊ miſſa ſūt: etiā a neceſſaria ꝯcupīa auerterēt̉. Diautē ī breui īopes facti: nōuā guſtauerūt eſcā. Oportebat .n. illis ſiue excuſatōeꝗdē ſuꝑuenire īterituꝫ exe̓rcetibus tyrānidē: his autētm̄ oͦn̄dere quēadmoduminimici eoꝝ ext̓minabant̉.Eteniꝫ cū illis ſuꝑuenit ſeua beſtiaꝝ ira: morſibꝰ ꝑuerſoꝝ colubroꝝ ext̓minabāt̉Se̓d nō īꝑpetuuꝫ tua ira ꝑmāſit: ſed ad correptōeꝫ inbreui tu̓rbati ſunt: ſignumhabentes ſalutis: ad cōmemoratōem mādati legꝭ tue.Qui .n. cōuerſus eſt: non ꝑ

hoc qd̓ videbat ſanabaturſꝫ pe̓r te oīuꝫ ſaluatorē. Inhoc autē oſtēdiſti inimicistuis: ꝗa tu es ꝗ liberas abomni malo. Illos .n. locuſtarū ⁊ muſcaꝝ occiderūtmorſus: et non eſt inuentaſanitas aīe illoruꝫ: quia digni erant ab huiuſmōi ext̓minari. Filios autem tuosne̓c draconū nec venenatorū vicerūt dētes. Miẜicordia .n. tua adueniens ſanabat illos. In memoria eniꝫſermonū tuoruꝫ extermīabantur: et velociter ſanabātur: ne ī altā incidētēs obliuionem: non poſſent tuovti adiutorio. Etēnim neqꝫherba neqꝫ malagma ſanauit eos: ſed tuꝰ domine ſermo ꝗ ſanat oīa. Tu es dn̄eꝗ vite ēt mortis habes poteſtatē: et d̓ducꝭ vſqꝫ ad portas mortꝭ e̓t reducꝭ. Hō aūtoccidit ꝗdē ꝑ maliciā aīamſuā: et cū exieit ſpūs non reuertet̉ nec reuocabit aīam

Ropt̓ hec ⁊ his ſil̓ia paſſi ſūt digne XVI.tormēta. Hec ē tertia pars in qua recolit̓ tertiū d̓i bn̄ficiū collatū hebreis: ⁊ ecōtrario tormētū inflictū egyptijs. Et eſt iſtud bn̄ficiū de cibo collato iudeis in deſerto: pͥncipal̓r tn̄: nā ⁊ alia q̄daꝫ bn̄ficiaſcd̓ario ī hoc. c.recolūtur. Igiturpn̄s. c. ī duas partes diuidit̉: qꝛ primo recolit̓ coturnicū eſca: 2º manna celitus data:ibi Pro qͥbus angeloꝝ eſca. Prīain duas: nā pͥmobn̄ficiū dictū recolit̉: 2º q̄dā obiectio remouet̉: ibiEteniꝫ cum illis.Circa pͥmū ꝯtinuando ſe ad p̄cedētia īmediate dic̄:a Propter hec⁊ his ſil̓ia .ſ. idolatrias p̄dictas.b Paſſi ſūt digne tormenta .ſ.egyptij idolatre.c Et ꝑ multitudinē beſtiaꝝ ext̓minati ſunt .ſ. ranarū ⁊ muſcaꝝ:exo. viij. Sciēdūtn̄ vbi tranſlationr̄a hēt: Oē genꝰmuſcarum. exo..viij. In hebreohr̄: Cōmixtionē.⁊ dic̄ glo. hebraica: ꝙ venerūt aīalia diuerſoꝝ geneꝝ ad afflictōeꝫegyptioruꝫ. dPro qͥbus tormētis .i. loco tormentoꝝ egyptijs īflictoꝝ: ⁊ ecōtrario:e Bn̄ diſpoſuiſti ⁊cͣ. d̓diſti ꝯcu. delec. ſui .ſ. cibū delectabilē ab eis ꝯcupitū: Nume. xj. f Nouū ſaporē. nāmāna deſipiebat eis: ꝓpt̓ qd̓ ꝯcupierūt eſū carnium.g Eſcā parans eis ortigometra .i. cōturnicē: ⁊ ponit̉h̓ ſingl̓are ꝓ pl̓ali: ſic̄ exo. viij. Uenit muſca grauiſſima.i. multitudo muſcaꝝ: ⁊ ſic ē ī ꝓpoſito: qꝛ tūc venit coturnicū maxīa ml̓titudo. h Ut illi qͥdē .ſ. egyptij.i Cōcupiſcētes eſcā. ad ſui nutrimētū. k Propt̓eaq̄ il. on̄ſa ⁊ miſ. ſt̓ .ſ. ranas ⁊ muſcas venenatas cibosegyptioꝝ fedātes ⁊ venenātes. l Etiaꝫ a neceſſariaꝯcupīa .i. a ꝯcupīa cibi neceſſarij. m Auerterēt̉. horrētes cibos comede̓ fedatos ⁊ venenatos. n Hi aūt..i. hebrei. o In bre. īopeſ fcī. i. ī breui tꝑe. p Nouā gu. eſcaꝫ .ſ. ortigometra. ⁊ ſb̓dit̉ vtriuſqꝫ cā cum dr̄ꝫq Oportebat ⁊cͣ. ⁊ iūgat̉ ſic lr̄a: Oportebat .n. illiſ .ſ.egyptijs Exercētibꝰ tyrānidē. ī hebreis qͦs affligebātiniuſte: exo. j. r Sine excuſatōe qͥdē ſuꝑue. īteritū .i.ſine remedio. t His āt .i. hebreis. v Em̄ on̄de̓. adeoꝝ ꝯſolatōeꝫ. x Quēadmodū ini. eoꝝ. egyptij: Ext̓minabāt̉. ſeqͥt̉. Eteniꝫ. Hic ꝯn̄ter remouet̉ ꝗ̄dā obiectio: ⁊ 2º īfert̉ dīne ptātis ꝯfeſſio: ibi Tu es dn̄e. Circa

pͥmū ſciēdū ꝙ Nume. xxj. dr̄: ꝙ dn̄s miſit ẜpentes ppl̓ꝫ iſrl̓murmurātē affligētes. Et ex hoc poſſꝫ obijci hebreos nō fuiſſe melioris ꝯditōis ꝙͣ egyptij morſibꝰ aīaliū afflicti: qd̓ remouet ꝑ hoc: ꝙ dn̄s ſtatiꝫ dedit remediū hebreis penitētibꝰdicēs moyſi: Fac ẜpentē eneū: ⁊ pone eū ꝓ ſigͦ: ⁊ qͥ aſpexeriteū viuet. ⁊ hoc eſt qd̓dr̄: y Eteniꝫ cū illis .ſ. hebreis: ⁊ pꝫ exdictis. z Sꝫ nō inꝑpetuū ira tua ꝑmāſit. nā d̓diſti eis remediū: vt dcm̄ eſt: ideoſb̓dit̉: a Sed adcorreptōem in breui.tꝑe. b Turbati ſt̓.morſibꝰ ẜpentū. cSignū hn̄tes ſalutꝭ.ſerpētē eneū. d Adcōmemoratōem ⁊cͣ..i. ꝑcuſſi ⁊ ſanati eſſent memores mādatoꝝ tuoꝝ ad īplēdūipſa. e Qui .n. cōuerſus ē .ſ. de hebreisꝑ pnīam. f Nō ꝑhoc qd̓ videbat ſanabat̉ .ſ. ꝑ ẜpētē eneū: qͥnullā v̓tutē hēbat ſanādi. Sꝫ ꝑ te omniū ſaluatore. ſuppleſanabat̉. h In hͦ⁊cͣ. qͥ liberas. clamantes ad te. i Illos.n .ſ. egyptios. Illosaūt locū. ⁊ muſ. occi.morſus. vt p̄dictū ē.k Et nō ē īuēta ſanitas .i. nō ē datuꝫ remediū. Sꝫ ꝯͣ hoc vr̄qꝛ exo. viij. dr̄: ꝙ dn̄sillā plagam remouit.Ad qd̓ dicēdū ꝙ hocnō fuit ad p̄ces egyptioꝝ: ſꝫ ad p̄ceſ moyſi: ꝓpter quod remediū nō fuit datū egyptijs ſicut hebreis:iō ſubdit̉: l Filios aūt tuos .i. hebreos. m Nec draconū nec vena. vi. dētes nā ſanati fuerūt penitētes: iō ſb̓ditur: Miſericordia .n. tua ⁊cͣ. ſeqͥt̉: n In memoria eniꝫ. i.vt eēt memores. o Sermonū tuoꝝ extermīabāt̉ .i. affligebant̉. p Et velocit̉ ſanabāt̉. ꝑ tuā mīam. q Ne īaltā .i. ꝓfūdā r Incidētes obliuionē. dei. s No poſſent tuo vti adiutorio. ꝓpt̓ ꝯtēptū tui: ẜm ꝙ dr̄ ꝓuer. xviij.Impius cū in ꝓfundum peccatoꝝ venerit cōtēnit. ⁊ .xxix.Repētinuſ ueniet ei īteritꝰ. t Eteniꝫ neqꝫ herba. medicinalis. v Neqꝫ malagmā .i. emplaſtrū x Sanauit illos: ſed tuus dn̄e ſermo. qꝛ dicere dei eſt facere: pſal̓. xxxij.Dixit ⁊ facta ſunt. y Tu es domine. ex dictis īfertur diuine virtutis confeſſio cum dicitur: Tu es domine qͥ vite.conſeruande. z Et mortis. inferēde: ⁊ Habes poteſtatem. tua voluntate. a Et deducis ad portas mortis.corporalis. b Et reducis. ſanando: ad portaſ vero mortis ſpiritualis non deducit: quia nō eſt actor peccati: ſꝫ homo ꝑ defectibilitatē liberi arbitrij: ideo ſubditur: c Hōaūt occidit qͥdē ꝑ maliciā. mortalis culpe. d Aīam ſuā.q̄ īmortalis ē morte naͣe. e Et cū exierit ſpūs. a corꝑe.¶¶ Nō reuertet̉. via naͣe. g Nec reuocabit aīaꝫ .ſ. ip̄ꝫ corpꝰ.