Sapien̄.
¶ Incipit prologus in librū Sapientie.Iber ſapiētieapud hēbreoſnuſqͣꝫ ē. Un̄ etip̄e ſtilꝰ grēcaꝫmagis eloquentiā redolet.Huc iudei philonis eē affirmāt. Qui ꝓinde ſapiētienomīat̉: ꝗa in eo xp̄i aduētus ꝗ eſt ſapientie patris: etpaſſio eius euidenter exprimitur.¶ Incipit liber Sapiētie.
¶ Capitulū. I.Iligite inſticiaꝫ: quiiudicatistraꝫ. Sentite de domino ī bonitate: et in ſimplicitate cordis querite illum: quoniaꝫinuenit̉ ab his qui nō tentant illum: apparet aūt eisqui fidem habent in illumPeruerſe enī cogitationesſeꝑant a deo: ꝓbata autemvirtus corripit inſipientes.
¶ Expoſitio diogi in librū ſapientie incipit.Iber ſapientie ⁊cͣ. Iſte ꝓlogus diuidit̉ intres ꝑtes: in pͥma on̄dit hieronimus librioriginē: qꝛ nō hebraice ſꝫ grece eſt editus.vn̄ dicit liber ſapīe ⁊cͣ. In ſecūda nomīateiꝰauctorē: qꝛ a phylone ē editus: vndicit: Hunc iudeiphylonis eē affirmat ⁊cͣ. In tertiāaſſignat tituli ratiōeꝫ: qꝛ .ſ. xp̄i qͥ ēpr̄is ſapīa ibi exprimunt̉ paſſio ⁊aduentꝰ: ibi Quiproinde ſapīa nominat̉. His viſislittere inſiſtamusb ¶ Et ip̄e ſtiluſ.ideſt ip̄ꝫ dictamēqꝛ tā eligās ē. dRedolet .i. ſapit.c ¶ Grecā eloquētiam magis ꝙͣ hebreā: greci enī magis ſūt eloquētes:⁊ in ſentētijs ꝓfūdiores ꝙͣ hebrei: Und̓ cū iſte liber habeat elegātiſſimūſtilū ⁊ inſcrutabilē ꝓfunditatē ſentētiaꝝ: patꝫ ip̄m potius grece ꝙͣ hebraice fuiſſe traditū. Phylo enī licꝫ natiōe fuerit iudeꝰ grece tn̄ lingue fuit valde ꝑitus: de quodicit hieronimꝰ in libro illuſtriū viroꝝ: ꝙ fuit iudeus:natiōe alexādrinꝰ de genere ſacerdotū. cetera plana ſūt.¶ Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius prologi.¶ Poſtilia venerabilis fratris Nicolai de lyra ſuperlibros Sapientie incipit.
Nam pͥmo inducit auctor ad ſapientiā deſiderādā ⁊ habe̓dā: ⁊ hoc ratiocinando: ſecūdo ad idē inducit exēplificādoinfra. x. ca. Ad intellectū aūt vtriuſqꝫ ꝯſiderādū ꝙ ī hoc libro vt frequēter ſapīa ⁊ iuſticia ꝓ eodē accipiūt̉. Accipit̉ .n.hic iuſticia legalis q̄ ſic̄ dicit̉. v̓. eth̓. eſt oīs virtꝰ. Nā lex p̄cipit de actibꝰ oīm virtutū: eſt enī intētio legis ciueſ facere bonoſx ethic̄. q̄ bonitas fitꝑ v̓tutes. Sil̓r ſapientia ꝓut h̓ accipit̉ īcludit oēm v̓tutē. Namad ſapientē ꝑtinet determīare illud qd̓ eſtformale ī qualibꝫ virtute: ꝓpt̓ qd̓. ij. ethic̄.diffinit̉ virtꝰ ſic: Uirē habitꝰ electiuꝰ īmediate ꝯſiſtēs ꝓut ſapiens determinauit. Etiō ſapīa q̄ ē cuiuſlibetv̓tutiſ dicto modo determinatiua includitoēm v̓tuteꝫ. Et ſic pꝫqͣre iuſticia ⁊ ſapīa: etqualit̓ ꝓ eodē frequēter accipiūt̉ ī hͦ libroSciēdū etiā ꝙ ſapīavel iuſticia hoc mō dicta duplicit̓ accipit̉. Uno mō ꝓut ꝑactus hūanos acquirit̉. Alio mō ꝓut a deo infūdit̉: ⁊ licetde vtraqꝫ ī hoc libro tāgat̉: tn̄ de illa q̄ eſt ꝑ īfuſionē pͥncipalit̓ agit̉. Igit̉ ad iuſticiā vel ſapīaꝫ ſic intellectā auctor pͥmonos īducit: ſecūdo circa hoc errores excludit: ibi Nolite zelare mortē ī errore ⁊cͣ. tertō ꝓſequēdo ꝓpoſitū reſumit. vj.ca. ſic̄ ph̓us ī pͥncipio libri de aīa pͥmo ad noticiā habēdā d̓aīa īducit: ⁊ ſecūdo errores circa eā excludit ī ꝓſecutōe pͥmilibri: ⁊ poſtea ad tractandū de aīa ⁊ eiꝰ potētijs ꝓcedit ſecūdo libro ⁊ tertio. Circa pͥmā ꝑtē ſciēdū ꝙ ſic̄ ī mouēte reqͥrit̉ debita virtꝰ ad regularit̓ mouēdū: ſic in mobili recta diſpoſitio vt obediat mouēti: ⁊ ſic ē in hoībꝰ. Nā in p̄latis etpͥncipibꝰ requirit̉ ſapīa ſiue iuſticia mō dicto intellecta adhoc ꝙ bn̄ regāt ppl̓m: ⁊ ī ppl̓o ꝓportionabilit̓ reqͥrit̉ ſapīavt bn̄ ſb̓dat̉: ⁊ obediat regimī ip̄oꝝ: qd̓ pͥmo on̄dit̉ ī p̄latiſſecūdo ī ſubditſ: ibi Spūſſanctꝰ diſciplīe. Circa pͥᵐ dr̄: CaDiligite iuſticiā. q̄ includit oēm v̓tutē. b ¶ Qui iudicatiſterra .i. hītantes ī tra ī foro ſeculari ⁊ eccl̓iaſtico: ⁊ qꝛ ī hocſūt mīſtri ⁊ vicarij dei a qͦ ꝓcedit oīs ptās recte iudicādi: iōſubdit̉: c ¶ Sētite d̓ dn̄o ī bonitate .i. ꝯformamī illi: qꝛ ſic̄omīa ordinat ī ſeip̄m tanꝙͣ ī finē vltimū ⁊ optimū: ita voactꝰ vr̄os ordīate ad ꝯmune bonū ⁊ ad honorē diuinū. dEt ī ſimplicitate cordis .i. mūdicia mētꝭ: qꝛ ẜm augᵐ hoc ēſimplex cor: qd̓ ē mūdū cor. ¶ Querite illū .i. habete noticia eiꝰ ꝑ ſapīe donū q̄ oēm v̓tutē īcludit: ⁊ ſb̓dit̉ modꝰ īueniēdi cū dr̄: f ¶ Qm̄ īuenit̉ ab his qͥ nō tentāt illū. tentataūt deū qͥ hn̄s ī aliqͦ negocio qd̓ faciat via hūana irrōnabiliter omittit illd̓ expectas effectū ꝓuiſiōe diuīa: ꝓpt̓ qd̓ ī acqͥſitiōe ſapīe omittes qd̓ pōt age̓: vtpote ſtudij exercitiū: expectās eā hr̄e a deo ē ꝗdā ip̄iꝰ dei tētatio: ꝓpt̓ qd̓ merito ſibi denegat̉. Sꝫ faciētibꝰ qd̓ ī ſe ē ꝑ exercitiū v̓tutis ſtudij etor̄onis ꝯcedit̉: iō bn̄ dr̄: Qm̄ īuenit̉ ab his qͥ nō ten. illū. Etqꝛ tales ꝙͣtū ad id nō pn̄t attīge̓ ꝯmittūt ſe diuīe ꝓuidētie:iō ſubdit̉: ¶ Apparet āt eis q̄ fi. ha. in illū .i. tendētes ī ip̄ꝫꝑ amorē: talibꝰ ei vltra cōem modū alioꝝ maīfeſtāt̉ ſecretadiuīa. h ¶ Peruerſe enī cogi. ſeꝑāt a deo. qꝛ ſic̄ bone ſūt cāvniōis ad ip̄ꝫ: ita male ſeꝑatōis ab ip̄o: iō ꝯcludit̉: ¶ Probata āt virtꝰ .i. apꝓbata a d̓o exn̄s ī ſuꝑioribꝰ. k ¶ Cori
uu 5