Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Canticoꝝ

int̓ vbera mea cōmorabit̉.Boͣtrus cypri dilectꝰ memihi: ī vineis engaddi. Eccē tu pl̓chra es amica mea:ecce tu pl̓chra: qͦculi tui colūbaꝝ. Ecce tu pulcher esdilecte mi: ⁊ decorus. Lictulus nr̄ floriduſ: tignā domoꝝ nr̄aꝝ cedrina: laquearia noſtra cup̄ſſina. Egoflos cāpi: et liliū cōualliuꝫ.Sicut lilium int̓ ſpinas: ſicamica mea īter filiaſ. Sicutmalus īter ligna ſiluaꝝ: ſic̄dilectus meus inter filios. Capituluꝫ. II.Ub u̓mbra illiꝰ queꝫdeſideraueram ſedi: ⁊

fructꝰ eiꝰ dulcꝭ gutturi meo.Introduxit me rex in cellāvinariā: oͣrdinauit ī me charitatē. Fulcite me floribus:ſtipate me malis: ꝗa amore lāgueo. Leua eius ſubcapite meo: ⁊ d̓xtera illiusamplexabitur me. Adiu̓rovos filie hieruſaleꝫ pe̓r capreas ceruoſqꝫ camporuꝫ:ne ſu̓ſcitetis neqꝫ euigilarefaciatis dilectam: donec ipſa velit. Uox dilecti meiEcce̓ iſte venit ſaliēs ī mōtibus: trāſiliēs colles. Sil̓iseſt dilectꝰ meus capree hinnuloqꝫ ceruorum. En ipſeſtat poſt parietem noſtruꝫ

Et dr̄ dilectꝰ faſciculus myrrhe: qꝛ ſicut myrrha ꝯẜuatcarnē a putrefactōe: ſic deus mentē a peccati corruptōe:⁊ qꝛ non ſolū mentē ſeruat: ſed etiā delectat: iō ſb̓ditur:a Botrꝰ cypri ⁊cͣ. ⁊ ordinet̉ ſic lr̄a: a Botrꝰ cypriī vineis engāddi. ē aūt engdadi locus vbi creſcit balſamum ꝓpe maremortuū: vt apparet in deſcriptiōeterre ſancte: ⁊ ibideꝫ creſcit arboraromatica nomine cyprus: q̄ facitgrana ſil̓ iuncta ſicut in vuis vinee⁊ inde locuſ dr̄ vinee vt dicūt aliqͥEt iō cyprus nōē hic nomē inſuleque ē in mari mediterraneo: qꝛ ibinō ſunt dicte vinee. b Dilectꝰmeus mihi .i. magis d̓lectat me ſpiritual̓r ꝙͣ qd̓cūqꝫſapidum ⁊ ſuauedelectet corꝑalit̓.c Ecce tu pulchra. Poſt cohabitatōem ſponſi⁊ ſponſe poniturhic mutuū colloqūiū gratioſū ſponſi ⁊ ſponſe: qd̓ ſoleteſſe ī corporalibꝰ ex cohabitatōe: ⁊ ẜꝫ hoc dic̄: c Ecce tu pulchra es amica mea ⁊cͣ. ⁊ duplicat̉ li pulchra addenotandū pulchritudinē mētis ⁊ exterioris cōuerſatōnis. d Oculi tui colūbaꝝ. ꝑ ſimplicē contuitū: quimultū decorat ſponſaꝫ corporalē: ⁊ ꝑ hoc ī ſponſa ſpūali ſimplicitas intētōis intelligit̉ eā decorās: ẜm ꝙ dicitſaluator Matth̓. vj. Si oculus tuꝰ fuerit ſimplex totuꝫcorpus lucidū erit: ⁊ rn̄det ſpōſa: e Ecce tu pulcheres dilecte mi ⁊ decorus. cuiꝰ pulchritudīs nō ē finis.f Lectulus noſter .i. tabernaculū in quo ſpōſa ꝑ moyſen ⁊ aaron ⁊ alios ſacerdotes in qͥete ꝯtēplatōis quaſiin lecto qͥeſcebat. g Floridus. qꝛ operimētū tabernaculi erat interius de cortinis varijs coloribꝰ: ⁊ pulchravarietate ꝯtextis ad modū diuerſoꝝ floꝝ: exo. xxvj. ⁊qꝛ tēplū ſalomonis poſtea fuit edificatū ad ſil̓itudinemhꝰ tabernaculi: iō occaſiōe hꝰ dr̄ hic de ipſo: h Tigna domoꝝ nr̄aꝝ cedrina ⁊cͣ. de talibꝰ .n. lignis fuit illud tēplū edificatū: vt pꝫ. iij. reg. ⁊ ſb̓dit ſponſa tanꝙͣ d̓beneficijs ſponſi grata. i Ego flos cāpi .i. modo habito pura ⁊ mūda extra vilitatē egypti. k Et liliuꝫcōualliū. q. d. qn̄ erā in egypto: era quaſi liliū in montecuiꝰ color offuſcat̉ ſolis ardore: ſicut dixit. sͣ. Decolorauit me ſol: ſed mō ſum ſicut liliū ī valle: qd̓ hēt coloreꝫrecētē ex vallis humore: ⁊ qꝛ deo placet ſponſe gratitudo: iō ſb̓dit eā cōmendādo: l Sicut liliū int̓ ſpinas..i. ſicut liliū redolēs ⁊ ſuaue cōparat̉ ad ſpinas aſperas⁊ pūgētes: m Sic̄ amica mea .i. plebs hebraica.n Int̓ filias .i. alias gentes que ſunt idolatrie dedite:⁊ innocētis tractāt aſꝑere ſicut pꝫ d̓ egyptijs qui tractauerāt hebreos valde dure: ⁊ ſb̓dit̉ rn̄ſio ſpōſe: o Sicut malus. que eſt arbor fructifera. p Inter ligna ſiluarū. que cōīter ſūt infructifera. q Sic dilectꝰ meꝰ. aquo ꝓcedūt cūcta bona. r Int̓ filios .i. aliaꝝ gentiūdeos a quibꝰ nulla bonitas ꝓcedit: ſed ſūt īutiles oīno.

Capl̓m. II.Ub vmbra. Hic ꝯn̄ter pōit̉ duplex noͣbile bn̄ficiūſi deſerto iſrl̓i exhibitū. Primū ē bn̄ficiū columneignis ⁊ nubis que illuminabat noctē: ⁊ d̓ die temperabat ſolis ardorē: exo. xiij. ⁊ quātū ad hoc dicit ſponſa:a Sub vmbra illius quē deſiderabā ſedi .i. manſi vel hītauiſic̄ dr̄ deuto .jͣ. Sediſtis gͦ in cades barnemulto tꝑre .i. māſiſtꝭ.Scd̓m beneficiū fuitmāne celitꝰ date in cibū: exo. xvj. De quocibo dicit̉ ſapīe. xvj.Panē paratū de celopſtitiſti eis ſine labore oē delectamētum īſe hēntē ⁊ oīs ſaporiſſuauitatē: ⁊ hoc ē qd̓ſubditur: Fructus eiꝰdulcis gutturi meo.ᵐ beneficiū fuit rituſſacrificioꝝ ꝑ que placabat̉ offenſa diuina:⁊ ꝯferebat̉ gr̄a nō exſacrificijs ẜm ſe: ſꝫ inꝙͣtū fiebāt ex offerentiū fide ⁊ deuotiōe: ⁊ꝙͣtū ad hoc dicit ſpōſa: c Introduxitme rex ī cellā vinariā .i. ad altare holocauſtoꝝ: vt dicit ra.ſa. qd̓ dr̄ cella vinaria: eo ꝙ ī libamībꝰ ſacrificioꝝ ibi effūdebatur vinū: ⁊ tūc leuite cātores īcipiebāt cane̓ dinas laudesque ordinātur ad dilectōem dei ⁊ ꝓximi: iō ſeqͥt̉: d Ordinauit ī me charitatē. lꝫ aūt ꝑ charitatē deus hēat̉ ī via: hͦtn̄ nō ē ī re ꝑ quē modū hr̄ ī patria: ſꝫ in ſpe. Lꝫ aūt ſpes inquātū ē de bono cauſet delectatōem: tn̄ abſentia realis huiꝰboni īduc̄ afflictōem: ẜm illud ꝓuer. xiij. Spes que differt̉affligit aīaꝫ: ⁊ hec afflictio vocat̉ h̓ lāguor ſpōſe: ml̓ier autēlāguida corꝑal̓r delectat̉ floꝝ ⁊ pomoꝝ odoribꝰ ⁊ ſpōſi amplexibꝰ: ꝑ q̄ h̓ deſignāt̉ metaphorice dine ꝯſolatōes q̄ dant̉ſperātibus in ſe cuꝫ dr̄: e Fulcite me floribꝰ ⁊cͣ. ⁊ pꝫ ex dictis lr̄a. Et qꝛ ꝯtinuatio taliū ꝯſolatōum ē appetēda ⁊ ſubtractio abhorrēda: iō ſb̓dit̉: f Adiuro vos fi. hie. i. infirmi d̓ ppl̓o iſrl̓: vt dcm̄ ē. sͣ. c. j. g Per capreas cē̓uoſqꝫ cāpoꝝ .i. ꝑ pr̄iarchas qͥ ſic noīant̉ ī ſcript̉a gen̄. xlix. Neptaliꝫceruus emiſſus. h Ne ſuſci. neqꝫ eui. fa. dile. i. vt nō declinetꝭ ad aliqd̓ horribile pctm̄: ꝓpt̓ qd̓ dīna ꝯſolatio ſb̓trahat̉ ⁊ totꝰ ppl̓s ꝑturbet̉: ſic̄ ꝯtigit ī fabricatōe vituli ⁊ eiꝰ adoratōe: exo. xxxij. i Donec ipſa ve. ꝑ iſtud donec n̄ ītelligit̉ ꝙ ſpōſa debeat hoc velle futuro tꝑre: ſic̄ Matth̓. j. deIoſeph ⁊ Maria dr̄: Et nō cogͦſcebat eā donec peperit. qꝛnō cogͦuit eā poſtea. k Uox dilecti. Hic pōit̉ bn̄ficiū date legis: qd̓ fuit valde gratioſū vl̓ noͣbile: ẜm ꝙ dr̄ d̓ut̓o iiij.Non eſt .n. alia gens ſic īclyta vt hēat cerimoias iuſtaqꝫ iudicia ⁊ vniuerſā legē ⁊cͣ. De hͦ bn̄ficio dic̄ h̓ ſpōſa: Uoxdile. mei. ꝓnūciātꝭ p̄cepta d̓calogi exo. xx. Locutuſqꝫ ē dn̄scūctos ẜmōes hos: Ego ſū ⁊cͣ. l Ecce iſte ve. ſa. ī mon. i.d̓ſcēdēs ī mōtē ſynai ī qͦ ꝓtulit p̄cepta decalogi qͥ dr̄ mōteſ ⁊colles ī pl̓ali ꝓpt̓ diuerſas ſui ꝑtes: vl̓ ponēdo pl̓ale ꝓ ſingl̓ari: ſic̄ freq̄nt̓ fit ī ſcriptura. vn̄ exo. xxxij. Iſti ſūt dij tui iſrl̓:qͥ eduxerūt te de terra egypti: ⁊ tn̄ erat ibi vnū idolum tm̄.m Sil̓is ē dile. meꝰ ca. ⁊cͣ. ꝑ hoc deſignat̉ velocitaſ dīni deſcēſus ad dādū legem. n En ipſe ſtat poſt parietem noſtrum. per parietem intelligit̉ nubes denſa que inter deum