Liber

Quis aſcēdit ī celū atqꝫ deſcendit? Quis ꝯtinuit ſpm̄ī manibus ſuis? Quis colligauit aquas quaſi ī veſtimēto? Quis ſuſcitauit oēstermīos terre? Qd̓ nomē ēeiꝰ: et qd̓ nomē filij eiꝰ ſi nōſti? Oīs ẜmo dei ignitꝰ clype̓uſ ē oībꝰ ſperātib ī ſe. Neaddas ꝗcqͣꝫ verbis illiuſ etarguariſ: inueniariſqꝫ mendax. Du̓o rogaui te: ne deneges mihi anteqͣꝫ moriar.Uanitateꝫ et v̓ba mēdacialōgē fac a me. Mendicitate ⁊ diuitias ne dederis mihi. Tribue tm̄ victui meoneceſſaria: ne forte ſatiatꝰ illiciar ad negādū ⁊ dicā: ꝗſ ēdn̄s: aut egeſtate cōpulſusfurer ⁊ ꝑiureꝫ nomē d̓i meiNe accuſeſ ſeruū ad dn̄ꝫ ſu

um: neͣ forte maledicat tibi⁊ corruas. Gēneratio q̄ pr̄iſuo maledicit ⁊ q̄ mr̄i ſue n̄bn̄dic̄. Gēneatio q̄ ſibi muda videt̉: ⁊ tn̄ n̄ ē lota a ſordibus ſuis. Ge̓neratio cuiꝰexcelſi ſūt oculi: ⁊ palpebreeius ī alta ſubrecte. Geneatio q̄ ꝓ dētibꝰ gladios hꝫ ⁊cōmadit molaribꝰ ſuis: vtcomedat inopes d̓ terra: ⁊pauꝑeſ ex hoībuſ. Sāgūiſſuge due ſūt filie: dicētes affer affer. Triā ſūt īſaturabilia: ⁊ quartū qd̓ nūqͣꝫ dicitſufficit. Infernꝰ ēt os vulueet terra q̄ nō ſatiat̉ aqͣ: igniſv̓o̓ nūqͣꝫ dicit ſufficit. Ocūlum qui ſubſannat patremet ꝗ deſpic̄ ꝑtū mr̄is ſue: ſuffōdiāt eū corui d̓ torrētibꝰ ⁊cōmedāt eū filie aꝗle. Triā

ꝓpheta. vij. ca. Non ſū ꝓpheta. nō ſū filius ꝓphete ſꝫ armētarius ego ſū vellicāſ ſicomoros. Et apl̓s. j. corin. ij. Nō enīiudicaui me ſcire aliquid īter voſ niſi tm̄ ieſū chriſtū ⁊ hūccrucifixū. lꝫ eī haberet ſcīam acquiſitā: illā tn̄ ꝓ nihilo ꝯputabat. m ¶ Quis aſcendit ī celū atqꝫ deſcēdit. quaſi dicatO tu philoſophe īnitens ſcientie humaneQuis gubernat celeſtia. ⁊ infima terre: ꝑſcientiam tuā nō potes dicere: quia philoſophi maximi videntur negaſſe dei ſciētiā⁊ prouidentiā ad iſtaminima ſe extenderevidebatur eī eis ꝙ vileſceret intellectꝰ eiusvt dicitur. xij. meta.quod tn̄ eſt falſuꝫ: qͥatanto perfectior ē ſciētia quāto magis ſe extendit ad cognoſcēdūres vſqꝫ ad minima:qꝛ cognitio que tm̄ ēvniuerſalis eſt īperfecta .j. phyſi. Ad hancaūt q̄ſtioneꝫ reſpōdetſacra ſcriptura pſal.cvij. Exaltare ſuꝑ celos deus ⁊ ſuꝑ omnēterrā gl̓ia tua. qꝛ ī celeſtibus relucet eiꝰ maieſtas: ⁊ in inferioribꝰeius ptās. n ¶ Quicōtinuit ſpm̄ .i. vētū.o ¶ In manibꝰ ſuis.d̓ hoc n̄ pn̄t rn̄dere ph̓i ꝑfecte: qꝛ d̓ vētis locuti ſūt valde ſuꝑficialiter ⁊ īꝑfecte: vt pꝫ. ij. metheoroꝝ. ſꝫ hoc facit deuſ vtdr̄ pſal. cxxxiiij. Qui ꝓducit vētos d̓ theſauris ſuis: qꝛ retinet eos ⁊ facit flare ẜꝫ bn̄placitū volūtatis ſue. p ¶ Quiſcolligauit aquas. in mari magno. q ¶ Quaſi ī veſtimento .i. nō exeūtes terminū ſibi p̄fixū a deo. quaſi diceret: ꝑ ſcientiā philoſophicā hoc nō habet̉ ẜm quā elemētū aque deberet totā terrā circūdare cū aqua ſit leuior terra: ſꝫ hoc fitdiuina volūtate: vt habet̉ gen̄. j. Dixit vero deꝰ: Cōgregent̉aque q̄ ſub celo ſūt ī locū vnū vt appareat arida. iō ſubdit̉:r ¶ Quis ſuſcitauit .i. ſuꝑ aquā erexit. s ¶ Oēs termīosterre .i. ꝑtes terre ſuꝑeminētes: ⁊ pꝫ ex p̄dictis ꝙ ſolus deust ¶ Quod nomē ē eiꝰ. quaſi diceret n̄ pōt hoc dicere ph̓usqͥ nō hꝫ noticiā d̓ diuinis niſi ex creaturis quaſ ī infinitū excellit diuina eſſentiā: ⁊ ſic ē a ph̓is īnominabilis: ꝓpter qd̓dr̄. xxij. ꝓpōne libri d̓ cauſis. Lauſa prīa ē ſuꝑ oē nomē qd̓noīat̉ d̓ ipſa. v ¶ Et qd̓ nomē filij eiuſ ſit noſti. quaſi diceret ꝑ ſapīam hūana nūꝙͣ potuit cognoſci ī diuiniſ diſtīctiopatris ⁊ filij: q̄ tn̄ per diuinā cognoſcit̉ ſapīaꝫ. x ¶ Oīs ſermo dei ignitus .i. ab oī falſitate purificatus. y ¶ Clypeuseſt. ꝯͣ oēs tēptatiōes. z ¶ Speratibus ī ſe. ꝑ vera fidē ⁊ dilectionē. ⁊ ¶ Ne addas quicꝙͣ v̓bis illiꝰ. qd̓ ſit eis ꝯͣriū: pn̄ttn̄ bn̄ ⁊ meritorie addi illa q̄ faciūt ad dei verba declaradaEcc. xxiiij. Qui elucidāt me vitā eternā habebūt. a ¶ Etarguariſ īueniariſqꝫ mēdax. qꝛ cū deꝰ ſit ip̄a v̓itas qͥcqͥd diſſonū ē verbiſ illiꝰ ē falſū. b ¶ Duo. Hic ꝯn̄r ſalomon r̄uertit̉ ad modū cōem docēdi. et loqͥt̉ h̓ in ꝑſona īfirmi q̄ neſcitbn̄ vti fortunis ꝓſperis vel aduerſis: qꝛ ꝓſperis nimis eleuatur: ⁊ aduerſis ꝑ īpatiētiā frangit̉: ⁊ iō tali magis ē eligibiliſſtatꝰ mediocrꝭ: ⁊ ẜꝫ hͦ dicit: b ¶ Ouo rogaui te. dn̄e. ¶¶ Ua

nitatē. q̄ ē ānexa ꝓſpere fortune. d ¶ Et v̓ba mēdacia.q̄ frequēter ānectūt̉ aduerſe. e ¶ Longe fac̄ a me. ⁊ idērepetit ꝑ alia verba. f ¶ Mēdicitatē ⁊cͣ. ⁊ ſubditur cāg ¶ Ne forte ſatiatꝰ. i bonis tꝑalibꝰ repletꝰ. h ¶ Illiciar ad negandū. dei maieſtatē ꝑ ſuꝑbia: ſic dicebat pharao exo. v. Quiseſt dn̄s vt audiaꝫvocē eiꝰ. i ¶ Autegeſtate ꝯpulſus.i. ꝑ īpatientiā fractus. k ¶ Furer⁊cͣ. qꝛ ꝓrupere inblaſphemiā ſeu ꝑiuriū ē q̄dā furial ¶ Ne accuſeſ ſeruuꝫ. niſi ex cā iuſta ⁊ rationabili.m ¶ Ne forte maledicat tibi ⁊ corruas. ꝑ īfortuniūeo ꝙ male accuſaſti eū. n ¶ Generatio que pr̄i ſuomaledicit ⁊c̄. ſuꝑple ē deteſtanda:qꝛ parētibꝰ debet̉honor ⁊ reuerentia. o ¶ Generatio q̄ ſibi mundavidet̉ ⁊cͣ. vn̄ dicithieronymuſ. Simulata ſanctitasduplex ē iniqͥtas.p ¶ Generatio cͦexcelſi ſunt oculi⁊cͣ .i. cuiuſ ſuꝑbiacordiſ manifeſte apꝑet exteriꝰ in oculis ⁊ labijs. q¶ Generatio que ꝓ dētibus gladioſ hꝫ. hec ē generatio raptorū ⁊ homicidaꝝ qͥ rapiūt bona paupeꝝ. r ¶ Sāguiſſuge due ſunt filie .ſ. luxuria ⁊ auaricia: s ¶ Dicentesaffer affer. auaricia eniꝫ ex acquiſitis nō ſatiat̉: ſꝫ ſēꝑ adacqͥrēdū plus anhelat: nec luxuria ex delitijs: qꝛ ⁊ ſi adhorā ſatiat̉: poſtmodū ad appetendū artius īflamatur.t ¶ Tria ſūt īſaturabilia. ⁊ que ſūt illa ſb̓dit̉: v ¶ Infernus .i. diabolus qͥ ſēꝑ plus ⁊ plus nitit̉ ad ſe traherepctōres. x ¶ Et os vulue .ſ. mulieris īcōtinētis. y ¶ Etterra. que nūꝙͣ ſatiat̉ aqua. cuiuſmodi ē terra ſabuloſaz ¶ Ignis vero nūqͣ dicit ſufficit. qꝛ ex appōne cōbuſtibiliū ſemper creſcit virtus eius ad aplius cōburenduma ¶ Oculū qui ſubſānat patrē. eū deridendo. Dicit̉ autem ſubſannatio quidam modus deridendi cum rugatione naſi. b ¶ Et qui deſpicit partū matris ſue. in hebreo habetur Rugas matrꝭ ſue. que accelerātur ī faciemulieris ex frequenti partu. c ¶ Suffodiāt eū coruii. careat in morte ſepultura: ita ꝙ cadauer eius relīquatur beſtijs ⁊ auibus laceranduꝫ. d ¶ Tria ſunt. Superius ſalomon deſcripſit myſterium eterne generationis filij: hic cōſequenter deſcribit myſterium ſue incarnationis: ⁊ diuiditur in duas partes: quia primo quoddictum eſt facit: ſecundo ad cōmunem moduꝫ docendiredit: ibi Per tria. Prīa adhuc in duas: qꝛ prio deſcribit incarnationis myſteriū: ſcd̓o infert quoddā correlariū: ibi Talis eſt. Circa primū incipit ab vltīo .ſ. ab eiuſaſcēſione reuertēdo ad eius īcarnationē ī virginali vtero. Et loqͥt̉ h̓ ꝑabolice ſicut cōir ī iſto libro. dicit igiturd ¶ Tria ſūt mihi difficilia .i. capacitatem intellectus