¶ Prouer.

locutus ē uir cū qūo eſt deus ēt qui deo ſecū moranteꝯfortatuſ ait: Stultiſſimꝰ ſū

viroꝝ: et ſapientia hominūnon eſt mecum. Non didici ſapīaꝫ: et noui ſcīaꝫ ſcōꝝ

equoꝝ ⁊ auri ⁊ argēti ⁊ ꝙ nō alienaret̉ animꝰ eiꝰ a deoper vxores alienigenas: qd̓ tn̄ fuit falſū: vt pꝫ. iij. reg. xjvbi dr̄ ꝙ deceptus ab eis edificauit tēpla idoloꝝ. Dicūttn̄ hebrei ꝙ poſtea pctm̄ ſuū cognouit ⁊ penituit: ⁊ ẜmhoc loquit̉ h̓: ⁊ ē taliſ lr̄a hebraica. Prophetia. ſupple ēqd̓ ſubditur: Dixit vir .i. ſalomōMecum deus. ꝑplenitudinem ſapientie. Mecumdeus per plenitudinē potētie: vtrūqꝫ eī habuit ſalomon a deo. Et potero .ſ. multiplicare mihi equos aurū⁊ argētū ⁊ vxores abſqꝫ tranſgreſſione. Uerūtamē trāſgreſſus fuit: ⁊ poſtea pctm̄ ſuū cognoſcēs penituit: iō ſb̓dūtur verba ipſius penitētis. Stultiſſimus ſū viroꝝ. qͥcredebā eē ſapiētiſſimus. Et ſapīa hominū. qua cauenta tranſgreſſione diuinoꝝ preceptoꝝ. Non ē mecū. ⁊ adidē pertinet qd̓ ſubdit̉: Nō didici ſapīam .ſ. p̄dictaꝫ exequēdo eā in oꝑe. Et noui. reſumit̉ li nō qd̓ ponit̉ ī clauſula īmediate precedēti ſic: Et nō noui ſanctoꝝ ſciētiaꝫ.qua cauent ab offēſa diuina: ⁊ eſt repetitio eiuſdē ſentētie ad maiorē exaggerationē ſicut ſolēt facere penitenteſerrorē ſuū cōfitētes. Et ſubdit̉ huius erroris declaratiocū dicitur: Quis aſcēdit in celū atqꝫ deſcēdit. ſicut fecitmoyſeſ qui aſcēdit ſuꝑ montē ſynai ī celū ſidereū ad dominū: ⁊ īde deſcēdit ad ppl̓m vt habet̉ in exodo. Quiscōtinuit ſpiritū in manibus ſuis. ſicut fecit moyſes qͥ cineres ardētes d̓ camino accepit ī manibus ſuis: exo. ix.Quis colligauit aquaſ quaſi ī veſtimēto. ſicut fec̄ moyſes in mari rubro: qꝛ merito ipſius aque fuerunt diuiſevt trāſiret ppl̓s iſrl̓: ⁊ aque erat ei qͣſi ꝓ muro a dextris⁊ a ſiniſtris: exo. xiiij. Quiſ ſuſcitauit oēs terminos terre. ſicut moyſes qͥ ī erectiōe tabernaculi ſuiſ meritis īmiſit terrorē oībus gētibus in oībus finibus terre ꝓmiſſionis: ⁊ circa habitātibꝰ: ſicut dr̄ deū. ij. Hodie īcipiā mittere terrorē tuū atqꝫ formidinē tuā in ppl̓os ⁊cͣ. Quodnomē eſt eiꝰ. quaſi diceret ſi dicat̉ ꝙ aliꝰ an̄ moyſē fuit qͥtalia fecit dicat̉ quiſ fuit ille: ⁊ qd̓ fuit nomē eiuſ? ⁊ ſi dicatur mortuꝰ eſt ⁊ nomē eius datū obliuiōi dicat̉: Qd̓nomē filij eiuſ .i. q̄ generatio manſit ab eo ex qua poſſithaberi noticia aliqua d̓ ipſo. qd̓ cū nō īueniat̉: reſtat ꝙnō fuit aliqͥs ſibi in magnitudine ſil̓is: et ideo cū ille ꝓhibuerit regē iſrl̓ multiplicare ſibi equos auꝝ ⁊ argētū⁊ vxores: ⁊ ego ſalomon feci cōtrarium: pꝫ ꝙ ī hoc Fuiſtultiſſimus viroꝝ. ⁊ maxīe qꝛ ex ore dn̄i loquebat̉: id̓oſubdit̉: Oīs ſermo dei ignitus .i. ab oī ſuꝑfluitate ⁊ falſitate depuratus. Gypeus ē. cōtra inſultu tentationum.Speratibus in ſe .i. in dn̄o ⁊ nō p̄ſumētibus d̓ ſua ſapientia ſicut ego preſūpſi: ꝓpter qd̓ erraui: iō ſubdit alioſmonēdo: Ne addas quicꝙͣ verbis illius ne arguaris. detrāſgreſſione legis q̄ hoc ꝓhibet: deutro. iiij. ca. Nō addetis ad verbuꝫ qd̓ vobis loquor neqꝫ auferetis ex eo.Inueniariſqꝫ mendax. ex tua additione: Hec expoſitiohebreoꝝ videtur in pluribus deficere: prīo quantuꝫ adeius fundamētū .ſ. ꝙ ſalomon in fine vere penituerit ⁊ſic premiſſa verba ꝓtulerit: Stultiſſimus ſū viroꝝ ⁊cͣ.quia ſi vere penituiſſet cū eēt rex potentiſſimus templaidoloꝝ que ꝯſtruxerat deſtruxiſſet qd̓ tn̄ nō fecit: qꝛ ſteterūt vſqꝫ ad tp̄s ioſie. iiij. reg. xxiij. Scd̓o deficit qͥa inmultis vr̄ falſa ⁊ extorta. Prīo qꝛ p̄mittit̉ ī textu ꝓphetia vbi lr̄a nr̄a hꝫ viſio. ſi enim ſalomon penitēs d̓ ſuistranſgreſſionibꝰ p̄teritis locutus ē: Stultiſſimꝰ ſū virorū ⁊cͣ. ī hoc nō loq̄bat̉ ꝓphetice: vt dicit expō hec: ſꝫ magis hiſtorice ꝯfitendo facta ſua p̄terita. ſil̓r nec ī hoc qd̓

ſubdit̉ d̓ moyſe: Quis aſcēdit ī celū ⁊cͣ. ſꝫ referebat ꝑ modūadmiratiōis ſeu qōnis illud qd̓ d̓ moyſe legerat in exodo.Similiter qd̓ dicit illa expō: Et noui ſanctoꝝ ſcīaꝫ. ꝙ li nōprecedētiſ clauſule ē hic reſumēdū: vt ſit ſenſus: Et nō nouiſanctoꝝ ſcīam. hec expō vr̄ extorta qꝛ nō ꝓbat̉ ab eis ꝑ ſil̓eꝫmodū loquēdi alibiī ſcriptura: ⁊ iō ſi eſſꝫtalis ītellectꝰ vt dicūtſcriptura ſic loqueret̉Neqꝫ noui ſanctoruꝫſcīam. Itē qd̓ ſubdit̉:Quis continuit ſpm̄ī manibus ſuis. qd̓ exponūt d̓ cineribus a moyſe ī camino acceptis: vr̄ falſū quiaſpūs in ſcriptura frequēter accipit̉ ꝓ angelo: aīa ⁊ vēto: ſꝫ ꝙaccipiat̉ ꝓ cineribus nō inuenit̉ ī aliquo loco. nec pōt dici ꝙꝓpter hoc dicūtur ſpūs: qꝛ accepti fuerūt ad cauſandū ventu: qꝛ ſcriptura nō dicit hoc: ſed ſolū ꝙ ad eaꝝ ſparſionē facte fuerunt veſice turgētes in hoībus ⁊ iumētis. Itē qd̓ ſubditur: Quis ſuſcitauit oēs terminoſ terre. qd̓ exponūt d̓ tabernaculi erectiōe eſt oīno ficticiū: ⁊ ſcriptura quā allegantad hoc deutero. ij. nō eſt ad ꝓpoſitū ſed magis ad oppoſitūqꝛ illud verbū fuit dictū in traſito torrētis arnō: vt pꝫ ibidēqd̓ fuit ꝑ. xl. vel. xxxix. ānos poſt erectionē tabernaculi: qͥamoyſes erexit tabernaculū prīa die āni ſcd̓i egreſſiōis d̓ egypto: exo. xl. Moyſes aūt ꝓtulit iſta v̓ba poſt exitū de deſerto in quo fuerūt. xl. annis ꝓpter qd̓ littera iſta ē aliter exponēda. Et diuiditur reſiduū huius capituli in duas ꝑtes. Inprima declaratur eterna filij dei generatio: ⁊ ſcd̓o eius īcarnatio: ibi Tria ſunt. Prima in duas: quia primo quod dictū eſt oſtenditur: ſecūdo ſcriptura ad cōmunē modū docēdi reuertitur: ibi Duo rogaui te. Circa primū ſciendū ꝙ licꝫſalomon in ſenectute grauiſſime peccauerit: tamem an ſpm̄ſanctū habuit: aliter eius libri nō ponerētur ī canonē: ⁊ tūcin ſpūſancto preuidit tꝑe chriſti futuro hoīes ſimplices ⁊ illitteratos illuminādos a deo d̓ his que ꝑtinēt ad ſalutē: vtpꝫ de apoſtolis ⁊ pluribus alijs. Un̄ ī ꝯcilio niceno vt r̄fertruphinus fuit qͥdā ph̓s in philoſophia ⁊ dialectica valde īſtructus qͥ doctores chriſtianos cōfutabat: cui qͥdā catholicus vir ſimplex ⁊ ignarus ſe oppoſuit dicēs: In noīe dn̄i ieſu chriſti audi philoſophe q̄ vera ſūt. Deus vnus ē qͥ oīa q̄vident̉ virtute verbi ſui creauit ⁊ ſpūs ſui operatiōe firmauit: hoc erbū quē nos dei filiū dicimus: hūanos miſerat̉errores ex virgine natus ē ⁊ morte ſua nos a morte ꝑpetualiberauit quē expectamus iā reſuſcitatū iudicē omniū q̄ gerimus eē vēturū. Crediſ hoc ita philoſophe? At ille ac ſi nūquā vllū ſermonē ꝯtradicendi didiciſſet hoc ſolū potuit rn̄dere ita ſibi videri nec aliud veꝝ eē: ⁊ cōuerſus ad diſcipl̓o)ſuos ⁊ ad eos qͥ audiēdi gr̄a ꝯuenerāt: Audite inquit o eruditi viri donec verbis mecū geſta res eſt: verba verbis oppoſui: ⁊ que dicebātur dicēdi arte ſubuerti: vbi vero ꝓ verbisvirtus acceſſit ex ore dicētis: n̄ potuerūt reſiſtere verba virtuti: ⁊ ſubdit̉: Itaqꝫ ph̓s chriſtianus effectus ſe victuꝫ fuiſſegratulabat̉. Hec igit̉ ⁊ cōſimilia p̄uidēs ſalomō ī ſpūſanctodixit: c ¶ Uiſio quā locutus ē .i. loquet̉: qꝛ ꝓphētia frequēter loquit̉ de futuro ꝑ modū p̄teriti ⁊ frequeter ſupra dictūē. d ¶ Uir .ſ. virtuoſus. e ¶ Aū quo de erat. ꝑ ſpēalē illuſtrationē ⁊ nō ꝑ hūanā īſtructiōeꝫ: et ſic verba illa n̄ ſūt ſalomonis niſi relatiue. f ¶ Et qͥ deo ſecū morāte cōfortatꝰad ꝯmēdationē ſapīe diuine ⁊ ꝯtēptū hūane ait: g ¶ Stultiſſimus ſū viroꝝ .i. illitteratꝰ ⁊ ſimplex. h ¶ Et ſapīa hominū .i. ſapīa politica qͣ regūt̉ res hūane. i ¶ Nō ē mecū.ita dicit ph̓s v. metaphyſice ꝙ eremita non ē bonⁿʳ neqꝫ malus loquēdo d̓ bonitate ⁊ malicia politica: qꝛ refugit talia.k ¶ Nō didici ſapīam .i. philoſophicā ſcīam. l ¶ Et noui ſcīam ſcōꝝ. q̄ diſpōit ad ſalutē eternā: ita dicebat amos

tt 4