¶ Prouer.
ue ē ſaxū ⁊ oneroſa harēa:ſꝫ ira ſtulti vtroqꝫ grauior.Ira noͣn hꝫ mīam nec erupēs furor: et īpetum ꝯcitatiſpūs ferre ꝗs poterit? Me̓lior ē māifeſta correctio: qͣꝫamor abſcōditꝰ. Me̓lioraſūt vulnera diligētꝭ: qͣꝫ fraudulētia oſcula odiētiſ. Aīaſaturata calcabit fauum: ⁊aīa eſurienſ ēt amarū ꝓ dulci ſumet. Sic̄ auis tranſmigrans d̓ nido ſuo: ſic uir ꝗdereliꝗt locū ſuū. Unguēto ⁊ varijs odoribꝰ delectat̉cor: et bonis amici cōſilijsāīa dulcorat̉. Amicuꝫ tuuꝫ⁊ amicū pr̄is tui ne dimiſeris: et domū frīs tui ne īgrediaris ī die afflictionis tue.Melior ē vicinꝰ iuxͣ: qͣꝫ frater ꝓcul. Studē ſapetie filimi et letifica cor meum: utpoſſis exprobranti rn̄dereſermone. Aſtuiꝰ videns malū abſcōditꝰ ē: ꝑuuli trāſēuntes ſuſtinuerunt diſpendia.Toͣlle veſtimentū eiꝰ ꝗ ſpōpondit ꝓ extraneo: ⁊ ꝓ alienis auferri pignꝰ. Qui bn̄dicit ꝓximo ſuo voce grandi de nocte ꝯſurgens: male
dicenti ſil̓is erit. Tecta perſtillātia in die frigoris ⁊ litigioſa ml̓ier ꝯꝑant̉. Qui retinet eā quaſi ꝗ vetu teneate̓t oleū dextre ſue euacuat.Ferruꝫ ferro exacuit̉: ⁊ hōexacuit faciē amici ſui. Quiſeruat ficū comēdet fructuſeiꝰ: ēt ꝗ cuſtos ē dn̄i ſui gl̓ificabitur. Quō ī aquis r̄ſplēdēt vultꝰ ꝓſpicientiū: ſic corda hoīuꝫ manifeſta ſūt prudētibꝰ. Infe̓rn̄ ⁊ ꝑditio nūqͣꝫ replēt̉: ſil̓r et oculi hoīuꝫinſatiabiles. Quomō ꝓbatur ī ꝯflatorio argētū ⁊ ī fornace auꝝ: ſic probatur hōore laudātis. Cor iiꝗ īꝗritmala: cor aūt rectu īꝗrit ſcientiā. Si ꝯtūderis ſtultū inpila qͣſi tipſanas feriēte deſuꝑ pilo: n̄ aufer̄t̉ ab eo ſtulticia eius. Diligēt̓ agnoſcevultū pecorꝭ tui: tuoſqꝫ greges cōſidera. Non eī habebis iugiter ptāte: ſꝫ cōronatribuet̉ tibi ī geneatōe ⁊ generatione. Aperta ſūt prata ⁊ apparuerunt herbe viretes: ⁊ collecta ſunt fena d̓montibꝰ. Agni ſunt ad veſtimentuꝫ tuum ⁊ hedi ad
pōt tn̄ portari a qͦlꝫ fatuo: dū tn̄ ſit fortis corꝑe. eſ Sꝫira ſtulti vtroqꝫ grauior. qꝛ nō pōt portari niſi a ſapiēte qͥ ē fortis ī mēte. f ¶ Ira .ſ. īpetuoſa. g ¶ Nō habꝫmiſericordiā. qꝛ aufert deliberationē: iō ſeqͥt̉: h ¶ Etipctū ꝯcitati. ira vl̓ furore tali. i ¶ Ferre qͥſ pot̓it. qͣſi dicet nullꝰ: niſi valde ſapiens ⁊ patiens. k ¶ Me iorē manifeſta correptio. ex qua vēitbonum correcto.l ¶ Quā amor abſcōditꝰ .i. ī effectunō oſtēſus: qꝛ nullū bonū inde ꝓuenit amato. ¶ mMeliora ſut vulnera diligētis: q̄ fiunt ad vulneraticorrectionem. InQuā fraudulētaoſcula odiētis. q̄fiunt ad oſculatideceptionē: vt pꝫd̓ oſculo Ioab ij.reg. xx. o ¶ Aīaſaturata .i. hō cibis repletus. ¶ICalcabit fauuꝫ .i.cibus ē ei abominabil̓ quātūcūqꝫbonuſ. q ¶ Aīaeſuriens ⁊cͣ. qꝛ fames facit om̄s cibos delectabiles.r ¶ Sic̄ auis trāſmigrans de nidoſuo. relinquēs ibipullos ſuos īaneſ⁊ vacuoſ. s ¶ Sicvir qui relinqͥt locū ſuū .i. domumſuā ⁊ familiaꝫ negligenſ eoꝝ curā.Per hoc et ītell̓rgitur malicia p̄lati aīaꝝ curā negligētꝭ ꝓ curꝭ ⁊ negocijs terrenis. t ¶ Unguēto ⁊ va. odo. delec. cor. qꝛ delectatio q̄ eſt ī ſēſibꝰ exterioribꝰ vſqꝫ ad cor redūdat: ſicutecōuerſo ſenſus ⁊ motꝰ d̓ corde ꝓcedūt ad exteriores ſenſus. v ¶ Et bonis amici ꝯſilijs. ad bonū cōſequēdumvl̓ malū euitādū. x ¶ Aīa illiꝰ. cui dat̉ ꝯſiliū. y ¶ Dulcoratur. qꝛ ex hoc ꝯcipit ſpeꝫ ꝯſequēdi bonū vel euitandi malū. z¶ Amicū tuū ⁊ amicū patris tui ne dimiſeris. qꝛ veteres amicitie ſolent eſſe magis ſolide. ⁊ ¶ Etdo. fra. tui ne ingre. ī die affli. tue .i. pauꝑtatis tue. ne forte verecūdetur d̓ tua pn̄tia ⁊ libētiꝰ velit tibi ſuccurrerealia via. a ¶ Melior ē vicinꝰ iuxta. qͥ ſtatī pōt ſuccurrere. b ¶ Quā fr̄ ꝓcul. qͥ n̄ pōt hoc niſi pꝰ tractū tēꝑis⁊ interī perit ille: qͥ ē ī neceſſitate. c ¶ Stude ſapīe filimi. que ē maximū bonū ī vita pn̄ti. d ¶ Et letifica cormeū. qꝛ pr̄ bonū filij accipit ſicut bonū ꝓpriū. e ¶ Utpoſſis exprobrāti .i. veritatē ꝯtēnēti. f ¶ Rn̄de̓ ſermonē. ip̄m rōnabiliter ꝯfutādo. g ¶ Aſtutus vidēs malū.iminēſ d̓ ꝓpīqͦ. h ¶ Abſcōditꝰ ē. ⁊ ſic euaſit. i ¶ Paruū
li. ſēſu. k¶ Trāſeuntes. abſqꝫ ꝑiculi aduertētia. l ¶ Suſtinuerūt diſpēdia. ī corꝑibꝰ vl̓ ī rebꝰ.m ¶ Toll̓e veſtimētū eiꝰ ⁊cͣ. .i. pōt licite tollere exqͦ obligauit ſe. n ¶ Qui bn̄dicit ꝓxīo ſuo voce grādi .i. manifeſte ei adulādo. o ¶ Denocte cōſur .i. ſolicite hͦ faciēs: adulatōeſ eī ſolēt eē ſoliciti explorare locū ⁊ tp̄s ī qͦeoꝝ adulatio r̓ciꝑiat̉efficaciꝰ. p ¶ Tecta ꝑſtillātia ⁊cͣ. vtrūqꝫ eīē valde tedioſū ⁊ afflictiuū. q ¶ Qui retinet eā .i. retinere nititur ab inſolentia ſuar ¶ Quaſi qͥ vētū teneat. qd̓ eſt īpoſſibilevl̓ difficile. s ¶ Et oleuꝫ dex. ſue eua. oleuꝫei ī manu retētū quātūcūqꝫ reſtrigat̉ exitᵗ:ſic mulier īſolēs quātūcūqꝫ reſtrīgat̉: viastn̄ ad male agēdū adiuenit. t ¶ Qui ſer.ficū. a traſeūtibꝰ. ¶ vCōe. fru. eiꝰ. qꝛ bn̄ ſeruauit. x ¶ Et qͥ cu.ē dn̄i ſui gl̓ifi .i. dignhonore efficiet̉: ſicutabiſai qͥ ſaluauit dauid mau ieſbidenobgigātis. ij. r̄g. xxi. IQūo ī aqͥs ⁊cͣ. ſic corda hoīuꝫ māifeſta ſt̓prudētibꝰ: qꝛ ſciūt eaꝯſiderare ex ſignis exteriōibꝰ qd̓ neſciūt face̓ īprudēteſ. z ¶ Infer. ⁊ per. nō reple. qͥademones ſēꝑ ſitiūt ſecū trahe̓ pl̓eſ. a ¶ Simi. ⁊ ocu. ho. cupidoruꝫ. b ¶ Inſatiabiles. qꝛ ex acqͥſitꝭ n̄ minuit̉ cupiditaſ ſꝫ auget̓. vnde poeta: Creſcitamor nūmi quantuꝫipſa pecunia creſcit.c ¶ Qūo ꝓbat̉ ī ꝯfla.ar. ⁊cͣ. qꝛ ibi apꝑet vtꝝ ſit v̓ꝫ vl̓ n̄. d Sic ꝓba. hō ore laudātiū. qꝛ ꝑ hͦ apꝑet vtꝝ ſit v̓e v̓tuoſus vl̓ n̄: vtpote ſi ex laude nll̓oº extollit̉ ſꝫ melior efficit̉: apꝑet v̓itas v̓tutꝭ q̄ laudatacreſcit: ſi aūt extollit̉ apꝑet falſitas. e ¶ Cor īiqͥ ⁊cͣ. iſte v̓ſuſnō ē ī hebreo: iō ꝑtrāſeo. ⁊ qꝛ pꝫ eiꝰ ſnīa. f ¶ Si ꝯtu. ſtul. īpi. ⁊cͣ. i. quātūcūqꝫ correctōe vl̓ flagello n̄ emēdabit̉. g ¶ Diligēt̓ agno. vul. pe. tui ⁊cͣ. qd̓ expōit ra. ſa. ſic: Si fuerꝭ potēsī diuitijs n̄ ꝓpt̓ hoc ſis negligēs ī rebꝰ ꝑuis: vt d̓ ouibꝰ ⁊ pecoribꝰ tuis: ⁊ ſb̓dit̉ cā cū dr̄: h ¶ Nō eī ha. iu. ptātē .i. forſitanꝑdes alias diuitias. i ¶ Sꝫ co. tribu. ī ge. ⁊ ge. hͨ ē lr̄a hebraica .i. neſcis ſi honor tibi exhibitꝰ durabit: ⁊ iō n̄ debeſ eēnegligēſ circa ꝑua q̄ poterūt tibi eē necͣia. Alit̓ expōit̉ d̓ p̄latis curā aīaꝝ hn̄tibꝰ ſic: Diligēt̓ agnoſce vultū pecorꝭ tui .i.vitā ⁊ mores ſb̓ditoꝝ tibi. Nō eī hēbis iugit̓ ptātē. corrigēdi eos .ſ. pꝰ mortē. Sꝫ corona .ſ. gl̓ie. Tribuet̉ tibi. ſi bn̄ vſusfuerꝭ ꝯmiſſa tibi ptāte. k ¶ Aꝑta ſt̓ prata ⁊cͣ .i. talia oriūt ⁊apparēt in vere ꝓ aīaliū nutritiōe: iō ſb̓dit̉: l ¶ Agni. ſupple tc̄ ſint tibi taꝙͣ neceſſarij. m ¶ Ad veſtimētū tuū lanis
t t 2