Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prouer.

ue ē ſaxū oneroſa harēa:ſꝫ ira ſtulti vtroqꝫ grauior.Ira noͣn hꝫ mīam nec erupēs furor: et īpetum ꝯcitatiſpūs ferre ꝗs poterit? Me̓lior ē māifeſta correctio: qͣꝫamor abſcōditꝰ. Me̓lioraſūt vulnera diligētꝭ: qͣꝫ fraudulētia oſcula odiētiſ. Aīaſaturata calcabit fauum:aīa eſurienſ ēt amarū dulci ſumet. Sic̄ auis tranſmigrans nido ſuo: ſic uirdereliꝗt locū ſuū. Unguēto varijs odoribꝰ delectat̉cor: et bonis amici cōſilijsāīa dulcorat̉. Amicuꝫ tuuꝫ amicū pr̄is tui ne dimiſeris: et domū frīs tui ne īgrediaris ī die afflictionis tue.Melior ē vicinꝰ iuxͣ: qͣꝫ frater ꝓcul. Studē ſapetie filimi et letifica cor meum: utpoſſis exprobranti rn̄dereſermone. Aſtuiꝰ videns ma abſcōditꝰ ē: ꝑuuli trāſēuntes ſuſtinuerunt diſpendia.Toͣlle veſtimentū eiꝰ ſpōpondit extraneo: alienis auferri pignꝰ. Qui bn̄dicit ꝓximo ſuo voce grandi de nocte ꝯſurgens: male

dicenti ſil̓is erit. Tecta perſtillātia in die frigoris litigioſa ml̓ier ꝯꝑant̉. Qui retinet quaſi vetu teneate̓t oleū dextre ſue euacuat.Ferruꝫ ferro exacuit̉:exacuit faciē amici ſui. Quiſeruat ficū comēdet fructuſeiꝰ: ēt cuſtos ē dn̄i ſui gl̓ificabitur. Quō ī aquis r̄ſplēdēt vultꝰ ꝓſpicientiū: ſic corda hoīuꝫ manifeſta ſūt prudētibꝰ. Infe̓rn̄ ꝑditioqͣꝫ replēt̉: ſil̓r et oculi hoīuꝫinſatiabiles. Quomō ꝓbatur ī ꝯflatorio argētū ī fornace auꝝ: ſic probaturore laudātis. Cor iiꝗ īꝗritmala: cor aūt rectu īꝗrit ſcientiā. Si ꝯtūderis ſtultū inpila qͣſi tipſanas feriēte deſuꝑ pilo: aufer̄t̉ ab eo ſtulticia eius. Diligēt̓ agnoſcevultū pecorꝭ tui: tuoſqꝫ greges cōſidera. Non habebis iugiter ptāte: ſꝫ cōronatribuet̉ tibi ī geneatōe generatione. Aperta ſūt prata apparuerunt herbe viretes: collecta ſunt fenamontibꝰ. Agni ſunt ad veſtimentuꝫ tuum hedi ad

pōt tn̄ portari a qͦlꝫ fatuo: tn̄ ſit fortis corꝑe. eſ Sꝫira ſtulti vtroqꝫ grauior. qꝛ pōt portari niſi a ſapiēte ē fortis ī mēte. f Ira .ſ. īpetuoſa. g habꝫmiſericordiā. qꝛ aufert deliberationē: ſeqͥt̉: h Etipctū ꝯcitati. ira vl̓ furore tali. i Ferre qͥſ pot̓it. qͣſi dicet nullꝰ: niſi valde ſapiens patiens. k Me iorē manifeſta correptio. ex qua vēitbonum correcto.l Quā amor abſcōditꝰ .i. ī effectu oſtēſus: qꝛ nul bonū inde ꝓuenit amato. mMeliora ſut vulnera diligētis: fiunt ad vulneraticorrectionem. InQuā fraudulētaoſcula odiētis.fiunt ad oſculatideceptionē: vt pꝫ oſculo Ioab ij.reg. xx. o Aīaſaturata .i. cibis repletus. ¶ICalcabit fauuꝫ .i.cibus ē ei abominabil̓ quātūcūqꝫbonuſ. q Aīaeſuriens ⁊cͣ. qꝛ fames facit om̄s cibos delectabiles.r Sic̄ auis trāſmigrans de nidoſuo. relinquēs ibipullos ſuos īaneſ vacuoſ. s Sicvir qui relinqͥt lo ſuū .i. domumſuā familiaꝫ negligenſ eoꝝ curā.Per hoc et ītell̓rgitur malicia p̄lati aīaꝝ curā negligētꝭ curꝭ negocijs terrenis. t Unguēto va. odo. delec. cor. qꝛ delectatio eſt ī ſēſibꝰ exterioribꝰ vſqꝫ ad cor redūdat: ſicutecōuerſo ſenſus motꝰ corde ꝓcedūt ad exteriores ſenſus. v Et bonis amici ꝯſilijs. ad bonū cōſequēdumvl̓ malū euitādū. x Aīa illiꝰ. cui dat̉ ꝯſiliū. y Dulcoratur. qꝛ ex hoc ꝯcipit ſpeꝫ ꝯſequēdi bonū vel euitandi malū. Amicū tuū amicū patris tui ne dimiſeris. qꝛ veteres amicitie ſolent eſſe magis ſolide. Etdo. fra. tui ne ingre. ī die affli. tue .i. pauꝑtatis tue. ne forte verecūdetur tua pn̄tia libētiꝰ velit tibi ſuccurrerealia via. a Melior ē vicinꝰ iuxta. ſtatī pōt ſuccurrere. b Quā fr̄ ꝓcul. pōt hoc niſi pꝰ tractū tēꝑis interī perit ille: ē ī neceſſitate. c Stude ſapīe filimi. que ē maximū bonū ī vita pn̄ti. d Et letifica cormeū. qꝛ pr̄ bonū filij accipit ſicut bonū ꝓpriū. e Utpoſſis exprobrāti .i. veritatē ꝯtēnēti. f Rn̄de̓ ſermo. ip̄m rōnabiliter ꝯfutādo. g Aſtutus vidēs malū.iminēſ ꝓpīqͦ. h Abſcōditꝰ ē. ſic euaſit. i Paruū

li. ſēſu. Trāſeuntes. abſqꝫ ꝑiculi aduertētia. l Suſtinuerūt diſpēdia. ī corꝑibꝰ vl̓ ī rebꝰ.m Toll̓e veſtimē eiꝰ ⁊cͣ. .i. pōt licite tollere exqͦ obligauit ſe. n Qui bn̄dicit ꝓxīo ſuo voce grādi .i. manifeſte ei adulādo. o Denocte cōſur .i. ſolicite faciēs: adulatōeſ ſolēt ſoliciti explorare locū tp̄s īeoꝝ adulatio r̓ciꝑiat̉efficaciꝰ. p Tectaſtillātia ⁊cͣ. vtrūqꝫē valde tedioſū afflictiuū. q Qui retinet .i. retinere nititur ab inſolentia ſuar Quaſi vētū teneat. qd̓ eſt īpoſſibilevl̓ difficile. s Et oleuꝫ dex. ſue eua. oleuꝫei ī manu retētū quātūcūqꝫ reſtrigat̉ exitᵗ:ſic mulier īſolēs quātūcūqꝫ reſtrīgat̉: viastn̄ ad male agēdū adiuenit. t Qui ſer.ficū. a traſeūtibꝰ. vCōe. fru. eiꝰ. qꝛ bn̄ ſeruauit. x Et cu.ē dn̄i ſui gl̓ifi .i. dignhonore efficiet̉: ſicutabiſai ſaluauit dauid mau ieſbidenobgigātis. ij. r̄g. xxi. IQūo ī aqͥs ⁊cͣ. ſic corda hoīuꝫ māifeſta ſt̓prudētibꝰ: qꝛ ſciūt eaꝯſiderare ex ſignis exteriōibꝰ qd̓ neſciūt face̓ īprudēteſ. z Infer. per. reple. qͥademones ſēꝑ ſitiūt ſe trahe̓ pl̓eſ. a Simi. ocu. ho. cupidoruꝫ. b Inſatiabiles. qꝛ ex acqͥſitꝭ minuit̉ cupiditaſ ſꝫ auge. vnde poeta: Creſcitamor nūmi quantuꝫipſa pecunia creſcit.c Qūo ꝓbat̉ ī ꝯfla.ar. ⁊cͣ. qꝛ ibi apꝑet vtꝝ ſit v̓ꝫ vl̓. d Sic ꝓba. ore laudātiū. qꝛ apꝑet vtꝝ ſit v̓e v̓tuoſus vl̓: vtpote ſi ex laude nll̓oº extollit̉ ſꝫ melior efficit̉: apꝑet v̓itas v̓tutꝭ laudatacreſcit: ſi aūt extollit̉ apꝑet falſitas. e Cor īiqͥ ⁊cͣ. iſte v̓ſuſ ē ī hebreo: ꝑtrāſeo. qꝛ pꝫ eiꝰ ſnīa. f Si ꝯtu. ſtul. īpi. ⁊cͣ. i. quātūcūqꝫ correctōe vl̓ flagello emēdabit̉. g Diligēt̓ agno. vul. pe. tui ⁊cͣ. qd̓ expōit ra. ſa. ſic: Si fuerꝭ potēsī diuitijs ꝓpt̓ hoc ſis negligēs ī rebꝰ ꝑuis: vt ouibꝰ pecoribꝰ tuis: ſb̓dit̉ dr̄: h ha. iu. ptātē .i. forſitanꝑdes alias diuitias. i Sꝫ co. tribu. ī ge. ge. ē lr̄a hebraica .i. neſcis ſi honor tibi exhibitꝰ durabit: debeſnegligēſ circa ꝑua poterūt tibi necͣia. Alit̓ expōit̉ p̄latis curā aīaꝝ hn̄tibꝰ ſic: Diligēt̓ agnoſce vultū pecorꝭ tui .i.vitā mores ſb̓ditoꝝ tibi. hēbis iugit̓ ptātē. corrigēdi eos .ſ. pꝰ mortē. Sꝫ corona .ſ. gl̓ie. Tribuet̉ tibi. ſi bn̄ vſusfuerꝭ ꝯmiſſa tibi ptāte. k Aꝑta ſt̓ prata ⁊cͣ .i. talia oriūtapparēt in vere aīaliū nutritiōe: ſb̓dit̉: l Agni. ſupple tc̄ ſint tibi taꝙͣ neceſſarij. m Ad veſtimētū tuū lanis

t t 2