Liber
ſipiēti honorē. Quomō ſiſpina naſcatur ī māu temulenti: ſic parabola ī oͦre ſtultoꝝ. Iudiciū d̓termīat cauſas: et qui īpōit ſtulto ſilentiū irās mitigat. Sicut caniſqui reuertitur ad vomituꝫſuū: ſic īprudēſ ꝗ ite̓at ſtulticiaꝫ ſuā. Uidiſti hōīeꝫ ſapiente ſibi videri: magis illoſpem habebit īſipiēſ. Dicitpige̓r: leo ē in via: ⁊ leena īin itine̓ibꝰ. Sicūt oſtiū vertit̉ ī cardine ſuo: ita piger īlectulo ſuo. Abſcondit piger manꝰ ſub aſellaſua: etlabōat ſi ad os ſuū eas ꝯue̓terit. Sapiētior ſibi ſtuliꝰvidetur: ſeptē viris loquētibus ſnīas. Sic̄ qui app̄hedit aurib cane: ſic qui trāſit⁊ īpatiēs ꝯmiſce̓t̉ rixe alterius. Sicut noxius ē ꝗ mittit ſagittas ⁊ lāceas ī mortēita vir qui fraudulēt̓ nocetamico ſuo: et cū fuerit dep̄henſus dicet: ludens feci. FCū dēfecerīt ligna extīguetur igniſ: et fuſurrōe ſub tra
cto iu̓rgia conquieſcunt.Sicūt carbōes ad prunaset ligna ad igneꝫ: ſic homoiracundus ſuſcitat rixas.Uerba ſuſurrōis quaſi ſimplicia: et ipſa perueniūt adintima cordis. Qu̓modoſi argento ſordido oͣrnarevelis vas fictile: ſic labia tumentia cum peſſimo corde ſociata. Labijs ſuis intelligitur inimicus cū ī corde tractaue̓it doloſ. Quando ſubmiſerit vocem ſuaꝫne credideris ei: quoniamſeptē neꝗͣtie ſunt ī corde illiuſ. Qui oꝑit odiū fraudulēter: reu̓elabit̉ malicia eiuſin ꝯcilio. Qui fodit foueā īcide̓t ī eā: et ꝗ voluit lapidēreu̓ertet̉ ad eū. Lingua fallax non amat veritatem: etos lubricum operatur rui¶ Capi. XXVII.nas.Eglorierꝭ ī craſtinū:ignoraijs ꝗd ſuꝑuentura pariat dieſ. Laudet tealienus ⁊ nō os tuuꝫ: extraneus ⁊ non labia tua. Grā
denario. Scd̓m hebreos hec ē lr̄a: Sicut qui mittit lapideꝫin palma funde. q̄ ē latitudo exn̄s in funde medio vbi ponitur lapis vt mittat̉ in altū ꝯͣ naturā lapidis: cuius ē eē deorſū: ita honor exhibitus inſipiēti ē ꝯͣ rōnē cū exhibendus ſitſoli ſapienti. z ¶ Quo ſi ſpina naſcat̉ in manu temulenti.i. ebrij. a ¶ Sic parabola .i. doctrina.b ¶ In ore ſtultorū.ſicut eī ebrius habēsſpinā in manu pūgitſe ⁊ alios: ſic ſtultꝰ docens vel predicans.c ¶ Iudiciū determinat cauſas .i. p̄ſcinditliteſ. d ¶ Et qͦ īpōitſtulto ſilentiū. cuiꝰ loquacitas eſt cauſa rixarū. e ¶ Iras mitigat. quia remota cauſa remouetur effectuſf ¶ Sicut canis ⁊cͣ. ēab. ſic impru. qui iterat ſtul. ſuam. ⁊ intelligitur hoc d̓ maliciaſeu ſtulticia magna q̄reddit hominem deo⁊ hominibus abominabilem: non de leuiſeu parua que etiā iuſtiſ aliqn̄ accidit ſicutdictum eſt ſupra. xx.Septies cadet iuſtus⁊ reſurget. g ¶ Uidiſti hominē ſapientē.ſibi videri cū tn̄ n̄ ſitvl̓ pl̓ ꝙͣ ſit. h ¶ Magiſ illo ſpē boni habebit inſipiens .i. ſuaꝫ īſipientia cognoſcens:quia eſt diſpoſitio q̄dam ad querendā ſapientiā. i ¶ Dicit piger ⁊cͣ. quia in oī opere arduo eſtimat maiora pericula ꝙͣ ſint ī veritate: k ¶ Sicut oſtiū vertit̉ i cariorē difficultatē ⁊ madine ſuo. eſt aut cardo lignū circa qd̓ vertit̉ oſtiū. l ¶ Itapiger in lectulo ſuo. qꝛ quāuis vigilet nō tn̄ ſurgit: ſꝫ pigritia detētus ī lectulo ſe reuoluit. m ¶ Abſcōdit piger manꝰſuas ⁊cͣ. Iꝓpter frigus. n ¶ Et laborat ſi ad oſ ⁊cͣꝭ .i. n̄ ſolūex pigritia interrūpit opus ſꝫ ēt comeſtionē. o ¶ Sapiētior ſibi piger videt̉. īquirēdo requiē ſue carnis. p ¶ Septēvi. loquē. ſentētias. i ſapiētibus n̄ ſolū mediocriter ſed ēt excellēter. q ¶ Sicut qui appre. au. canē excitat. euꝫ ꝓ nihiload ſe mordendū. r ¶ Sic qui trāſit īpatiēs .i. nulla īiuriaꝫpatiens ab alio. s ¶ Cōmiſcetur rixe alterius. quia ſine cāexcitat illū cū quo rixat̉ ad mordendū ipſū verbo vl̓ facto.t ¶ Sicut noxius ē ⁊cͣ. ⁊ pꝫ ſnīa vſqꝫ ibi: v ¶ Et cū fueritdeprehēſus ⁊cͣ. cū eī nō pōt excuſare malicia facti q̄ eſt patens: negat maliciā ītentiōis q̇ eſt latēs. x ¶ Cū defecerint.ligna. q̄ ſunt etiā materia ignis. y ¶ Et ſuſurrone ſubtracto .i. detractore. ⁊ dr̄ a ſono vocis: qꝛ nō loqͥt̉ palā ſꝫ ī aurez¶ Iurgia cōqͥeſcūt. qꝛ eiꝰ verba ſūt iurgij materia. a ¶ Sicut carbones mortui ad prunas. ideſt ad carbones ardētes.b ¶ Et ligna ad ignē. vtrūqꝫ eī auget incendiū. c ¶ Sic hōiracūdus ſuſcitat rixas. qꝛ ira ē appetitꝰ vīdicte. d ¶ Uer-
ba ſuſurrōis .i. detractoris. e ¶ Quaſi ſimplicia. i. vidētur ſine plica doloſitatis: qꝛ ſimulat ſe loqͥ ex celo iuſticie vel ꝓpter bonū illiꝰ cui loqͥt̉ vel de quo loquitur.f ¶ Et ipſa ꝑueniūt ad intima cordis. qꝛ ītendit nocerevſqꝫ ad cor. g ¶ Quo ſi argēto ſordido .i. ſcoria argēti vt habetur ī hebreo. h ¶ Ornare velis vas fictile .i. terreū qd̓ nōē decēs ornari argento vero ſꝫ tm̄apparēti ſicut ſtānū vl̓ aliqͥd hꝰ i. aliqn̄ ponit̉ ī extremitatibus gōdētiterrei. i ¶ Sic̄ labia tumētia .i. tumōe ſuꝑbie loq̄ntia. k ¶ Cū peſſimo cōde ſt̓ ſociata. qꝛ ex abūdantia cordis os loqͥt̉Matth̓. xij. iō ſb̓dit̉: ¶ Labijſ ſuis ītelligit̉ īimicꝰ.qͥa diſpō cordisapparet ī labijs.m ¶ Qn̄ ſb̓miſerit vocē ſuā. hūimiliꝰ loquēdo neapꝑeat eiꝰ dolus.n ¶ Ne credid. eiqm̄ ne. ſeptem .i.vniuerſitaſ malicie ſeu nequitie q̄ꝑ ſeptenariū deſignat̉ eo ꝙ oē tp̄uſſeptēario dieꝝ cōp̄hēdit̉. o ¶ Sūtī code illiꝰ. ex magno enim appetitu nocēdi mutatmoᵐ loq̄ndi ¶ ꝓQui oꝑit odiufrau. ſignis amicitie: vt iudas. q ¶ Reuela. ma. eiꝰ ī ꝯſilio. qꝛ d̓p̄hēdit̉ poſtea facto: ſic̄ dr̄ de torqͣto ī legēda ſcī tyburcij martyriſ.r ¶ Qui fodit foueā. parās alteri ruinā. s ¶ Incidet īea. ſicut pꝫ d̓ balaā qͥ docuit balach mitte̓ ſcādalū corāfilijs iſrl̓ numeri. xxiiij. ⁊ poſtea ab eis occiſus ē: nume̓ixxxj. t ¶ Et qͥ voluit lapidē. d̓ loco ſuo. v ¶ Reuē̓tet̉ad eū .ſ. lapis: ſicut videmꝰ ſēſibl̓r ꝙ lapis pōderoſus abaliqͦ motꝰ ex ſuo pōde̓ reuertit̉ ad ip̄ꝫ mouētē ⁊ ledit eūEt ꝑ hoc ītell̓r ꝙ volēs īmutare aliqͥd noͣbile ⁊ ꝯſuetuꝫex hoc patit̉ detrimētū: qꝛ tal̓ nouitas ſolet īduce̓ diſſenſionē ⁊ r̄bellionē ꝯͣ faciētē. x ¶ Ligua fallax n̄ amat v̓itatē. qꝛ diſſona ē habitui ſuo. y ¶ Et os lubricū qd̓ n̄ſeruat ſecretū. z ¶ Operatur ruinas. denudādo aduerſarijs conſilium.¶ Capl̓m. XXVII.E glorieris. Superiuſ induxit ad v̓tutis ⁊ ſapīebonū: hic ꝯn̄r r̄mouet īpedimētū qd̓ frequēt̓ cōtigit ex dilatōe oꝑis bōi ſb̓ ſpe futuri tꝑis magꝭ apti: ⁊hē qd̓ dr̄: a ¶ Ne gl̓ieris ī craſtinū .i. tp̄s futuꝝ credēsī illo facē magna. b ¶ Ignorans qͥd ſuꝑuē. pa. dies. qꝛfrequēter parit īpedimetu. c ¶ Laudet te alienus ⁊cͣ.laus eī in ore proprio ſordeſcit. d ¶ Graue ē ſaxū ⁊cͣ.