Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſalb̓monis quas tranſtulerūt viri ezechie regis iuda.Gloria dei ē celare verbuꝫet gl̓ia regū inueſtigare ſermonē. Cēlū ſurſū t̓ra deorſuꝫ: cor regū inſcrutabile. Au̓fer rubiginē de argēto: egredietur vas puriſſi. Aufer īpietātē de vlturegis: firmabitur iuſticiathronꝰ eius. Ne glorioſusappareas corā rege: ī loco magnoꝝ ne ſteterꝭ.lius ē .n. vt dicat̉ tibi aſcēdehuc: qͣꝫ vt humilierꝭ corampͥncipe. Que viderūt oculitui ne ꝓferas ī iurgio cito: poſtea emēdare poſſis d̓honeſtauerꝭ amicūtuū. Cau̓ſam tuā tractaamico tuo: ēt ſecretū extraneo ne reueles: ne forte īſultet tibi cum audierit: exprobrare ceſſet. Grātia

amicitia liberāt: quas tibi ſerua ne exprobrabilisfias. Mala aurea ī leciꝭ argēteis: qui loꝗtur v̓bum intēpore ſuo. Inauris aureaet margarita fulgēs: qui arguit ſapientē aurem obediētē. Sicūt frigus niuis indie meſſis: ita legatus fidelis ei miſit eum: aīam ip̄ius reꝗeſcere facit. Nubes vētus: pluuie ſequētes: vir glorioſus ꝓmiſſa cōplens. Patientia lenietur pͥnceps: et linguamollis confringet duritiā.Mel inueniſti: comede qd̓ſufficit tibi: ne forte ſatiatuseuomas illud. Subtrahepedē tuū de domo ꝓximitui: nequādo ſatiatus qͣderit te. Iaculuꝫ gladiusſagitta acuta: loꝗt̉ꝓximū ſuū falſū teſtīoniū.

b Salomonis .i. edite a ſalomone actores collectionis dr̄: c Quas trāſtulerūt viri ezechie .i. ſtudioſi ſuiporis de eiꝰ mādato. Nec accipit̉ hic trāſlatio de vno idiomate in aliud: qꝛ ſalomon ꝓtulit illas parabolas hebraice: ſic ſcripſerūt eas viri ſibi aſſiſtentes: ī cedulis tn̄ diuerſis:ſed viri ezechie illascedulas colligētes addiderūt eas duabuſdictis collectōibusan̄ poſitis ī hoc libro ſic fuerūt ī maioriauctoritate ꝙͣ ante.iſta trāſpoſitio de cedulis in hoc libro vocatur trāſlatio. vn̄ī hebreo hr̄: Trātulerūt: ſed fortificauerūt īponēdo ī libroauctētico. d Gl̓ia.Hic ꝯn̄ter ponit̉ tractatus: diuiditur induas partes: qꝛ pͥmoponitur eruditio ſalomonis actiua: paſſiua. c. xxx. Prima induas: qꝛ pͥmo ponit̉diſciplinatoꝝ eruditio: increpat̉ indiſciplinatoꝝ obſtinatio.c. xxix. Prīa adhucī duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ v̓tutis bonū: vicij malum. ca. xxviij.Prima adhuc ī duaſqꝛ pͥmo īducit ad virtutis bonum: remouet īpedimētū .xxvij.c. Prima adhuc ī duas: qꝛ pͥmo declarat̉bonū qd̓ v̓tuoſis debet̉: ⁊º a quibꝰ remouet̉. c. xxvj. Circadr̄: d Gloria dei eſt celare v̓bū .i. ſacre ſcripture ſecretū:vt exponit ra. ſa. ſicut pͥncipia Gen̄. ezechielis velate tradunt̉ vt īfideles irrideatur: fideles ſtudioſi exerceant̉:fūditatē diuine ſapīe admirent̉: ſb̓dit̉: e Et gl̓a regū. .i.ſapientū qui debēt alios rege̓. f Inueſtigare ẜmonem..i. q̄rere ſenſū ẜmonis dīni occulte traditi: ex hoc ſūt ſapientes ab alijs honorādi: qꝛ honor debet̉ v̓tuti ſolū moraliſed etiā ītellectuali: verutn̄ oīa ſūt a ſapiētibus ī lege deiꝑſcrutāda: ſb̓dit̉: g Celū ſurſū ⁊cͣ .i. ꝙͣtū diſtat altitudoceli a t̓ra: ꝙͣtū diſtat centrū terre ab eius ſuꝑficie: ſecretacordiū maxime ſapiētū qui ſciūt corda ſua celare: ſic ſoli deo ſunt nota: talia inꝙͣ ſūt a ſapientibꝰ legū ꝑſcrutanda. vnde ꝓph̓e apl̓i doctores vtriuſqꝫ teſtamēti de talibus tacuerūt de alijs ꝯſil̓ibus: que plus habēt noxie curoſitatis ꝙͣ vtilitatis: vt dicit Augꝰ. h Aufer rubiginemde argento ⁊cͣ .i. ſicut ablato rubigine de argēto format̉ īdevas puriſſimū: ſic ablata īpietate de regno remanet puꝝiuſticia ſolidatū. i Ne glorioſus appareas corā rege. tevltra debitū īgerēdo ne ex hoc ſeqͣtur tua ꝯfuſio: ſb̓dit̉:k Melius ē ⁊cͣ. pꝫ. Que viderūt oculi tui .i. malaꝓximi tui in ſecreto vidiſti. m Ne ꝓferas in iurgio cito. alijs ꝓpalādo. n Ne poſtea emēdare poſſis .i. reddere fama ꝓximo tuo quā leſiſti. o Cām tuā ſecretamtracta amico tuo. de cuiꝰ fidelitate dubitas. p Etſecretū extraneo reueles. cuiꝰ fidelitatē ignoras. q Neforte inſultet tibi. exprobrando ī publico deſcm̄ quē dixiſti

ſibi in ſecreto. r Gr̄a amicitia. iſte v̓ſus eſt ī hebreo. s Mala aurea .i. pomelli aurei ad modū pomi formati. t In lectis argēteis. ſunt ad decorem.v Qui loquit̉ v̓bū in tꝑe ſuo .i. ſic obẜuatio tꝑis debiti in ꝓferendo verbū bonū decorat illud. aūt popotētes antiquit̉ꝰfacerēt lectos ariigenteos aureoshr̄ heſter .j. ꝓbabile tn̄ ē illi lectuli de qͥbus hr̄iheſter .j. erāt argētei aurei tm̄ exterius: de aliaimaͣ īteriꝰ. Itē ra.niimoyſes dic̄ hecē lr̄a: Mala auilprea ī ſculpturꝭ argenteis .i. cooꝑtaiiiiargento ſculpto:Iita foraminaargēti vr̄ auꝝ iniiiiterius exiſtens.inpex Inauris auIlrea. ē ornamenIjutuvius auris. y Etmargarita refultuijgens. ī ornamētisuituialijs. z Qui armuciguit ſapientē ⁊cͣ.Ixip.i. ſicut illa ornaſimēta ſūt gratioſa corporal̓r: itauuꝰ ocorrectio facta ſaiici.pienti obedieni iij neti pulchra ē grailiua.tioſa ſpūal̓r quiaignrishēt optimū effeuſupectū. a Sicutfrigus ni. ī die meſ. loqͥt̉ de frigore niuis real̓r: quiarētanix ē decēs tꝑre meſſis: ſꝫ de vēto refrigerāte meſſo231res ad modū frigoris niuis. b Ita legatꝰ fi. ei miſit. qꝛ refrigerat animi ſui motū. c Nubes ventus plu. ſe. ⁊cͣ. ſic̄ .n. imber vētus p̄tēdētes pluuiāfutura adducētes ſuſpēdūt d̓ſideriū hoīuꝫ pluuiāexpectātiū: per ꝯſequēs magis affligūtur: qꝛ ſpe talifruſtrāt̉: ſic ꝓmiſſio hoīs potētis cōpletur affligitaīam illiꝰ cui ꝓmittit̉. d Patiētia leniet̉ pͥn. ſicut nabuchodonoſor fuit lenitꝰ pacificatꝰ ex patientia triūpueroꝝ in igne ꝓiectoꝝ: Dan. iij. e Et līgua molli.i. ſuauit̉ loquēs. f Cōfriget duritia. ſicut ligua abigail cōfregit duritiā quā diſpoſuerat dauid īferre domui ſue. j. re. xxv. g Mel īue. co. ⁊cͣ. Uno exponit̉ de melle ad lr̄am: qd̓ īuenit̉ abūdant̓ in iudea: īdehoīes reficiūtur: ſi tn̄ vltra debitū accipiūt attracti mellis dulcedīe v̓tit̉ eis ī nocumētū. Al̓r exponit̉ vt nomīemellis ītelligat̉ quicūqꝫ cibꝰ appetibilis: ī cuiꝰ ſūptōe dꝫ cautꝰ ne ex ſuauitate cibi tātū accipiat ſibi noceat. h Subtrahe pedem tuuꝫ de domo ꝓximi tui.nimiam frequentiam p̄cauendo. i Ne qn̄ ſatiatus.i. attediatꝰ ſuſpicans talis frequētia ſit decipiendavxore ſua vel filia. k Oderit te. qui prius diligebatte. l Iaculum gladius ⁊cͣ. ideſt ſicut iſta ſunt nociua illi contra quem mittuntur: ſic teſtis falſus illi contra quem teſtificatur: ſicut patet de teſtibus falſis contra naboth. iij. Regum. xxj.