Liber
ſalb̓monis quas tranſtulerūt viri ezechie regis iuda.Gloria dei ē celare verbuꝫet gl̓ia regū inueſtigare ſermonē. Cēlū ſurſū ⁊ t̓ra deorſuꝫ: ⁊ cor regū inſcrutabile. Au̓fer rubiginē de argēto: ⁊ egredietur vas puriſſimū. Aufer īpietātē de vlturegis: ⁊ firmabitur iuſticiathronꝰ eius. Ne glorioſusappareas corā rege: ⁊ ī loco magnoꝝ ne ſteterꝭ. Mēlius ē .n. vt dicat̉ tibi aſcēdehuc: qͣꝫ vt humilierꝭ corampͥncipe. Que viderūt oculitui ne ꝓferas ī iurgio cito:nē poſtea emēdare nō poſſis cū d̓honeſtauerꝭ amicūtuū. Cau̓ſam tuā tracta cūamico tuo: ēt ſecretū extraneo ne reueles: ne forte īſultet tibi cum audierit: ⁊ exprobrare nō ceſſet. Grātia
⁊ amicitia liberāt: quas tibi ſerua ne exprobrabilisfias. Mala aurea ī leciꝭ argēteis: qui loꝗtur v̓bum intēpore ſuo. Inauris aureaet margarita fulgēs: qui arguit ſapientē ⁊ aurem obediētē. Sicūt frigus niuis indie meſſis: ita legatus fidelis ei ꝗ miſit eum: aīam ip̄ius reꝗeſcere facit. Nubes⁊ vētus: ⁊ pluuie nō ſequētes: vir glorioſus ⁊ ꝓmiſſanō cōplens. Patientia lenietur pͥnceps: et linguamollis confringet duritiā.Mel inueniſti: comede qd̓ſufficit tibi: ne forte ſatiatuseuomas illud. Subtrahepedē tuū de domo ꝓximitui: nequādo ſatiatus qͣderit te. Iaculuꝫ ⁊ gladius ⁊ſagitta acuta: hō ꝗ loꝗt̉ꝓximū ſuū falſū teſtīoniū.
b ¶ Salomonis .i. edite a ſalomone ⁊ actores collectioniscū dr̄: c ¶ Quas trāſtulerūt viri ezechie .i. ſtudioſi ſui tēporis ⁊ de eiꝰ mādato. Nec accipit̉ hic trāſlatio de vno idiomate in aliud: qꝛ ſalomon ꝓtulit illas parabolas hebraice:⁊ ſic ſcripſerūt eas viri ſibi aſſiſtentes: ī cedulis tn̄ diuerſis:ſed viri ezechie illascedulas colligētes addiderūt eas duabuſ p̄dictis collectōibus iāan̄ poſitis ī hoc libro⁊ ſic fuerūt ī maioriauctoritate ꝙͣ ante. ⁊iſta trāſpoſitio de cedulis in hoc libro vocatur h̓ trāſlatio. vn̄ī hebreo nō hr̄: Trātulerūt: ſed fortificauerūt īponēdo ī libroauctētico. d ¶ Gl̓ia.Hic ꝯn̄ter ponit̉ tractatus: ⁊ diuiditur induas partes: qꝛ pͥmoponitur eruditio ſalomonis actiua: 2º paſſiua. c. xxx. Prima induas: qꝛ pͥmo ponit̉diſciplinatoꝝ eruditio: 2º increpat̉ indiſciplinatoꝝ obſtinatio.c. xxix. Prīa adhucī duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ v̓tutis bonū: 2º vicij malum. ca. xxviij.Prima adhuc ī duaſqꝛ pͥmo īducit ad virtutis bonum: 2º remouet īpedimētū .xxvij.c. Prima adhuc ī duas: qꝛ pͥmo declarat̉bonū qd̓ v̓tuoſis debet̉: ⁊º a quibꝰ remouet̉. c. xxvj. Circa pªdr̄: d ¶ Gloria dei eſt celare v̓bū .i. ſacre ſcripture ſecretū:vt exponit ra. ſa. ſicut pͥncipia Gen̄. ⁊ ezechielis velate tradunt̉ vt īfideles irrideatur: ⁊ fideles ſtudioſi exerceant̉: ⁊ ꝓfūditatē diuine ſapīe admirent̉: iō ſb̓dit̉: e ¶ Et gl̓a regū. .i.ſapientū qui debēt alios rege̓. f ¶ Inueſtigare ẜmonem..i. q̄rere ſenſū ẜmonis dīni occulte traditi: ex hoc ſūt ſapientes ab alijs honorādi: qꝛ honor debet̉ v̓tuti nō ſolū moraliſed etiā ītellectuali: verutn̄ nō oīa ſūt a ſapiētibus ī lege deiꝑſcrutāda: iō ſb̓dit̉: g ¶ Celū ſurſū ⁊cͣ .i. ꝙͣtū diſtat altitudoceli a t̓ra: ⁊ ꝙͣtū diſtat centrū terre ab eius ſuꝑficie: ⁊ ſecretacordiū ⁊ maxime ſapiētū qui ſciūt corda ſua celare: ⁊ ſic ſoli deo ſunt nota: talia inꝙͣ nō ſūt a ſapientibꝰ legū ꝑſcrutanda. vnde ꝓph̓e ⁊ apl̓i ⁊ doctores vtriuſqꝫ teſtamēti de talibus tacuerūt ⁊ de alijs ꝯſil̓ibus: que plus habēt noxie curoſitatis ꝙͣ vtilitatis: vt dicit Augꝰ. h ¶ Aufer rubiginemde argento ⁊cͣ .i. ſicut ablato rubigine de argēto format̉ īdevas puriſſimū: ſic ablata īpietate de regno remanet puꝝ ⁊iuſticia ſolidatū. i ¶ Ne glorioſus appareas corā rege. tevltra debitū īgerēdo ne ex hoc ſeqͣtur tua ꝯfuſio: iō ſb̓dit̉:k ¶ Melius ē ⁊cͣ. ⁊ pꝫ. ¶ ¶ Que viderūt oculi tui .i. malaꝓximi tui q̄ in ſecreto vidiſti. m ¶ Ne ꝓferas in iurgio cito. alijs ꝓpalādo. n ¶ Ne poſtea emēdare nō poſſis .i. reddere fama ꝓximo tuo quā leſiſti. o ¶ Cām tuā ſecretamtracta cū amico tuo. de cuiꝰ fidelitate nō dubitas. p ¶ Etſecretū extraneo nō reueles. cuiꝰ fidelitatē ignoras. q Neforte inſultet tibi. exprobrando ī publico deſcm̄ quē dixiſti
ſibi in ſecreto. r ¶ Gr̄a ⁊ amicitia. iſte v̓ſus nō eſt ī hebreo. s ¶ Mala aurea .i. pomelli aurei ad modū pomi formati. t ¶ In lectis argēteis. ſunt ad decorem.v ¶ Qui loquit̉ v̓bū in tꝑe ſuo .i. ſic obẜuatio tꝑis debiti in ꝓferendo verbū bonū decorat illud. Ꝙ aūt popotētes antiquit̉ꝰfacerēt lectos ariigenteos ⁊ aureoshr̄ heſter .j. ꝓbabile tn̄ ē ꝙ illi lectuli de qͥbus hr̄iheſter .j. erāt argētei ⁊ aurei tm̄ exterius: ⁊ de aliaimaͣ īteriꝰ. Itē ra.niimoyſes dic̄ ꝙ hecē lr̄a: Mala auilprea ī ſculpturꝭ argenteis .i. cooꝑtaiiiiargento ſculpto:Iita ꝙ ꝑ foraminaargēti vr̄ auꝝ iniiiiterius exiſtens.inpex ¶ Inauris auIlrea. q̄ ē ornamenIjutuviustū auris. y ¶ Etmargarita refultuijgens. ī ornamētisuituialijs. z ¶ Qui armuciguit ſapientē ⁊cͣ.Ixip.i. ſicut illa ornaſimēta ſūt gratioſa corporal̓r: itauuꝰ ocorrectio facta ſaiici.pienti ⁊ obedieni iij neti pulchra ē ⁊ grailiua.tioſa ſpūal̓r quiaignrishēt optimū effeuſupectū. a ¶ Sicutfrigus ni. ī die meſ. nō loqͥt̉ de frigore niuis real̓r: quiarētanix nō ē decēs tꝑre meſſis: ſꝫ de vēto refrigerāte meſſo231res ad modū frigoris niuis. b ¶ Ita legatꝰ fi. ei qͥ miſit eū. qꝛ refrigerat animi ſui motū. c ¶ Nubes ⁊ ventus ⁊ plu. nō ſe. ⁊cͣ. ſic̄ .n. imber ⁊ vētus p̄tēdētes pluuiāfutura ⁊ nō adducētes ſuſpēdūt d̓ſideriū hoīuꝫ pluuiāexpectātiū: ⁊ per ꝯſequēs magis affligūtur: qꝛ ſpe talifruſtrāt̉: ſic ꝓmiſſio hoīs potētis q̄ nō cōpletur affligitaīam illiꝰ cui ꝓmittit̉. d ¶ Patiētia leniet̉ pͥn. ſicut nabuchodonoſor fuit lenitꝰ ⁊ pacificatꝰ ex patientia triūpueroꝝ in igne ꝓiectoꝝ: Dan. iij. e ¶ Et līgua molli.i. ſuauit̉ loquēs. f ¶ Cōfriget duritia. ſicut ligua abigail cōfregit duritiā quā diſpoſuerat dauid īferre domui ſue. j. re. xxv. g ¶ Mel īue. co. ⁊cͣ. Uno mō exponit̉ de melle ad lr̄am: qd̓ īuenit̉ abūdant̓ in iudea: ⁊ īdehoīes reficiūtur: ſi tn̄ vltra debitū accipiūt attracti mellis dulcedīe v̓tit̉ eis ī nocumētū. Al̓r exponit̉ vt nomīemellis ītelligat̉ quicūqꝫ cibꝰ appetibilis: ī cuiꝰ ſūptōe dꝫhō eē cautꝰ ne ex ſuauitate cibi tātū accipiat ꝙ ſibi noceat. h ¶ Subtrahe pedem tuuꝫ de domo ꝓximi tui.nimiam frequentiam p̄cauendo. i ¶ Ne qn̄ ſatiatus.i. attediatꝰ ſuſpicans ꝙ talis frequētia ſit ꝓ decipiendavxore ſua vel filia. k ¶ Oderit te. qui prius diligebatte. l ¶ Iaculum ⁊ gladius ⁊cͣ. ideſt ſicut iſta ſunt nociua illi contra quem mittuntur: ſic teſtis falſus illi contra quem teſtificatur: ſicut patet de teſtibus falſis contra naboth. iij. Regum. xxj.