Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouerbioꝝ

dulciſſimum gutturi tuo.Sic ēt doctrina ſapiētie aīetue: quā inueneris habēbis ī nouiſſimis ſpē: et ſpeſtua peribit. īſidieris queras īpietatē in domoiuſti: neqꝫ vaſtes requiē eiꝰSepties .n. ī die cadet iuſtet reſurget: īpij autē corruetī maluꝫ. Cum ceciderit inimicus tuꝰ gaudeas: inruina eiꝰ ne exultet cor tuūne forte videat dn̄s diſpliceat ei: et auferat ab eo irāſuā. Ne̓ ꝯtendas cum peſſimis: nec emuleris impioͣs:quoniā hn̄t futurorumſpeꝫ mali: et lucerna īpiorūextinguet̉. Time̓ dn̄m filimi et regem: et detractoribus cōmiſcearꝭ. Quoniā repente ꝯſurget ꝑditioeoꝝ: et ruinā vtriuſqꝫ quisnouit: He̓c qͦqꝫ ſāpiētibusCognoſcere ꝑſonā in iudicio non eſt bonuꝫ. Qui dicunt impio iuſtꝰ es: malēdicent eis ppl̓i: deteſtabunt̉eos tribus. Qui arguūt

lau̓dabūtur: et ſuꝑ eos veniet bn̄dictio. Labia deoſculabit̉: qui recta verba rn̄det. Prēꝑa foris opꝰ tuūdiligent̓ exerce agrū tuume̓t poſtea edifices domumtuā. Ne̓ ſis teſtis fruſtra ꝯͣꝓximū tuū: nec lactes quēqꝫ labijs tuis. Ne̓ dicasquomō fecit mihi ſic̄ faciaꝫei: reddā vnicuiqꝫ ẜꝫ opſuum. Per agrū hominispigri trāſiui: vineā viriſtulti. Et ecce totū repleuerāt vrtice: operuerāt ſuꝑficiē eius ſpīe: maceria lapidū d̓ſtructa erat. Quodcum vidiſſeꝫ poſui ī cordemeo: exēplo didici diſciplinam. Uſqu̓e piger dormies: vſqꝫ quo de ſomnoconſurges? Paꝝ inqͣꝫ dormies: modicū dormitabispauxillū manus conſeresvt ꝗeſcas: veniet tibi q̄ſicurſor egeſtas tua mendicitas qͣſi vir armatus. Cap. Xxv.¶Equōque parabole

in pluribꝰ locis veteris teſtamēti dr̄ terra abundans lacte melle: eo reficiūtur hoīes corporal̓r. a Sic̄poctrina ſapīe aīe tue. dulcis eſt bona ſpūaliter refectiua. b Quā inueneris. corde meditando oꝑeadiplendo. c Hēbis ī nouiſſimis ſpē .ſ. ī bonis futuri ſeculi. d Etſpes tua ꝑibit.i. effectu carebit: qꝛ ſpeſ ē certaexpectatio futurebeatitudinis: vt.. dcm̄ ē. e Reīſidieris queraſīpietatē in domoiuſti .i. occaſionē diffamandi eo ī aliquo deliqͥt ſb̓dit̉: ¶¶ Septies .n. cadet̉ iu..i. pl̓ies: qꝛ vitaſens ſine pctōpōt trāſigi de curſucōi. g Et reſurget .i. ſe emēdabit. ꝓpt̓ qd̓ ſeruāda ē fama eius.vn̄ dicit ſaluatormatth̓. xviij.mo correctio frat̓na dꝫ eſſe in ſecreto: vt ſic ẜuet̉ fr̄isfama ſi emēdeturex tali correctiōe.h Impij āt corruēt in malū. ſinecorrectōe tali peremēdā: ſiceſt iſtis agēdūſed magis ſūt accuſādi publice iuſticie puniendiqn̄ ſperat̉ eo emēdatōe ex ſecreta correctōe.¶¶ cecideritinimicus tuus. in aliqd̓ malū pene. k Ne gandeas.motus rōe odij ſeu inimicitie. ſecꝰ aūt ē qn̄ tale gaudiuꝫꝓcedit ex celo iuſticie: ſequit̉: l Ne forte vi. do.diſp. ei. motꝰ malus animi tui. m Et auferat ab eoirā ſuā. ſuꝑ te ꝯuertat ip̄am. e Re ꝯtēdas peſſimis .i. īcorrigibilibꝰ v̓bo correctōis: qꝛ he īutile: ſꝫ iudex dꝫ ꝯtēdere talibus penis: vt a malo arceant̉ alijterreant̉. o Nec emuleris .i. imiteris. p Impioſ.cuius ſb̓dit̉: q Qm̄ hēnt futu. ſpe mali. ſꝫ totāſuā ſpem ponūt ī bonis huiꝰ mūdi. r Et lu. ip̄i. extī..i. ptas eoꝝ finiet̉. s Time deū. pͥncipal̓r. t Et re. ē eius vicariꝰ ī tꝑralibꝰ ſcd̓ario. v Et d̓tra. co. eoꝝ detractōes libēter audiēdo. x Qm̄ repēte ꝯſurget ꝑditio eoꝝ .ſ. detractoris eiꝰ auditoris.y Et ruinam vtriuſqꝫ quis nouit. q. d. valde magnaerit: qꝛ poſt ruinā culpe īcurrēt ruinā gehēne. z Hecquoqꝫ. que ſequūtur: ſic ꝯiūgit̉ hec lr̄a in hebreo.a Sapiētibꝰ .i. iudicibꝰ eis aſſiſtētibꝰ. b Cognoſcere ꝑſonam in iudicio .i. ex aliqͣ familiaritate ei cōdeſcende̓ plus debito. c ē bonū. qꝛ eſt ꝯͣ v̓itateꝫ iuſticie. In tali .n. caſu ſanctū ē p̄honorare v̓itatē .j. ethi.

d Qui dicūt ip̄io iuſtꝰ es. muneribꝰ ſeu familiaritatibus iuſtificādo. e Maledicēt eis ppl̓i ⁊cͣ. ppl̓os ītelligunt̉ gentes ſūt de ppl̓o iſrl̓. tribus ppl̓s iſrl̓: ī xij.tribubus diuiſus. f Qui arguūt iuſte peccatores obſeruādo tp̄s locū alias debitas circūſtantias. g Laudadabunt̉ .i. laudabilesefficientur corā deohominibꝰ: h Etſuper eos veniet bn̄dictio. dei ppl̓i. liLabia deoſculabitur.i. pacē reformabit: cꝰſignū eſt mutuū oſculuꝫ. k Qui rectav̓ba rn̄det. ille .n. quirn̄det ex trāſuerſo v̓itatē fugiēdo reformat pacē: ſed magisdiſſipat. l Prepara foris ⁊cͣ. hucſum exponit ra. ſa.dupl̓r: vno ſic: Preꝑa foris optuū .i. ꝓuide tibi deagris vineis alijsad vitā neceſſarijs.m Et poſtea edifices domū tuā .i. accipias vxorē facias. Cōiunctio .n. virimulieris educatioꝓlis faciūt domuꝫmale gubernaret̉ niſip̄cederet prouiſio neceſſarioꝝ. Alioſic: Preꝑa foris optuū. ſtudendo ſacraꝫſcripturā. Et diligenter exerce agrū tuuꝫ.vidēdo gloſas docto. m Et poſteaedifices domū tuam.i. fac tibi diſcipulosper ſanā doctrinam:al̓r eēt ordo ꝑuerſus.n Ne ſis teſtis fruſtra .i. ſine iuſta rōabili. o Neclactes quēꝙͣ labijs tuis .i. v̓bis adulatorijs. p Neⁱ dicasad oppoſitū. v̓biſ cōminatorijs. q Quō fecit mihi. tal̓īiuria īferēdo. r Sic faciā ei. qꝛ nullus dꝫ iudex inſua: ſed dꝫ ad ſuꝑiorē recurre̓ cuiꝰ ē int̓ hoīes iuſticiā ꝯẜuare iniuriātes corripere. s Per agrū hoīs pigri trāſiui. ad ſenſū pꝫ hoc ī poſſeſſionibꝰ pigroꝝ. t Qd̓ vidiſſem ⁊cͣ. qꝛ ſapiētes hoc vidētes fiūt magis ſoliciti de ſuispoſſeſſiōibꝰ cuſtodiēdiſ colēdiſ. Alio expōit̉: agrūvineā ītelligēdo hoīs ꝯſcīam: que qn̄ negligit̉ varijs vicijsrepletur: qd̓ ꝯſiderātes ſapiētes viri circa ꝓpriā ꝯſcīaꝫ purgandā ſūt magis ſoliciti. v Uſque piger ⁊cͣ. hoc pͥnꝰ ē ī hebreo: ſed īcipit ibi verſus: x Paꝝ inqͣ dor. ⁊cͣ.exponat̉ tn̄ totū vſqꝫ ad finē capl̓i ſic̄ expoſitū ē.. c. vj. vbipōit̉ iſta ſnīa qͣſi ſb̓ eiſdē v̓bis. Capl̓m. XXV. i ponit̉ collectio ꝑabolaꝝ ſalomonis. diuiE quoqꝫ ꝑabole. Hic īcipit ꝑs pͥncipal̓ hꝰ libri:ditur in duas partes .ſ. ī ꝓhemium tractatū: Secūdumibi Gloria dei. In prima parte ponitur materia huius collectōis cum dicitur: a ¶He quoqꝫ parabole .ſ. que ſequūtur in hac collectione actor parabolarum cum dicitur: