Liber

ges eoꝝ in cōpedibus. qꝛ ẜꝫ glo. in preceptis dei qͦ dicūtur vincula ferrea q̄ qͣſi dura ſūt ⁊ īſolubilia: vt cū dr̄iQd̓ deus ꝯiunxit hō non ſeꝑet: mat. xix. c. Alligatꝰ esvxori: noli q̄rere ſolutionē. j. Cor. vij. c. His .n. vīculisligant̉ gentiū reges ⁊ nobiles ſeculi ab īfirmis hꝰ mūdi:quos elegit dn̄s: vt fortia queqꝫ ꝯfunderet. hec in glo. ⁊ſeqͥtur: Ut faciant ī eis iudiciū ꝯſcriptum. qꝛ oīa iſta īpͥmo ſtatu fuerunt ꝯſcripta ſaltē in figura ⁊ mō cōplentur. Sexto p̄fertur hic ſtatus precedenti: quia pͥmus ꝑtinebat tm̄ filijs iſrl̓ ppl̓o appropiquanti ſibi. vt in finep̄cedentis p̄ſ. ꝯcluditur. Gloria. tn̄ hꝰ ſtatus: Eſt oībusſanctis .ſ. per oēs gentes ⁊ per totū mundū vt in gloſa.Tertius vero ſtatus eccl̓ie cōſideratur ī lege beatifica ⁊eterna .ſ. ī ſtatu gl̓ie: ad quem quidē ſtatum ꝓprie applicat̉ pͥſ. vltimus .ſ. Laudate dn̄ꝫ in ſāctis eius. ⁊ exponat̉ſicut vltimo loco exponitur ī poſtilla ad iſtud ꝓpoſitūreducendo vſqꝫ ibi cū dr̄: Oīs ſpūs laudet dn̄ꝫ. qd̓ verbū preter expoſitionē poſtil. que ſatis competens ē pōtēt aliter exponi ⁊ forte magis ꝓprie. Ad qd̓ ſcienduꝫ. ꝙẜꝫ greg. in eccl̓ia pn̄ti īmolatur deo ſacrificiū cōpuctionis: iuxta illud: Sacrificiū deo ſpūs contribulatus. inceleſti vero ſacrificium laudis. vn̄ pſalmiſta: Dirupiſtivincula mea ⁊ tibi ſacrificabo hoſtiaꝫ laudis. cuius rōeſt. Nam ī hac vita retardat̉ ſpūs: ne feratur totus ī ipſū deum: qn̄qꝫ ex grauedine pctōꝝ: qn̄qꝫ ex impedimēto molis carnalis que ſūt vīcula anime: ꝗbus diruptisin ſtatu gl̓ie ſacrificatur deo hoſtia laudis: in qua qͥdeꝫhoſtia nihil reperitur quin ferat̉ ī deum: iō dr̄: Omnisſpūs laudet dn̄m .i. totus ſpūs. dictio .n. hebraica ī hocloco poſita vtrūqꝫ ſignificat īdifferēter .ſ. totū ⁊ omne.Notādū eſt ēt ꝙ vltimus verſus hꝰ p̄ſ. vltimi correſpōdet primo verſui pͥmi pſalmi: ſicut vltima perfectio alicuius rei prime inchoate perfectioni ipſius. Beatitudo.n. de qua ītelligitur illud: Beatus vir qui nō abijt ī cōſilio īp̄iorum. eſt beatitudo vie nondū perfecta ſed incipiens per receſſū a malo. Sed ī hoc verbo vltimo ītelligitur perfecta ⁊ cōſummata beatitudo que terminat̉in totali adheſione ad deū per claram cognitionē ⁊ ꝑfectum amorem in qͥbus cōſiſtit ſummū gaudiuꝫ ⁊ veralaus dei: de quibus Eſa. lj. Gaudium et exultatio. reperiētur in ea gr̄arum actio ⁊ vox laudis: ad qd̓ nos perducat dei filius amen.¶ Replica.N pſalmo: Laudate dn̄m de celis. vbi poſtil.IIdicit ex titulo nō eſſe notum nomen auctorisapud hebreos: Burgenſiſ vult ꝙ dauid ſit auctor hꝰ p̄ſ. ſicut ⁊ oīum aliorū ẜm opinionem beati auguſtini: de qua opinione vide correctoriū circa pſalmuprimuꝫ. Sed probatio burgen̄. eſt probatio ignoti perignotius: quia nititur probare per orationes quaſdamquas nūc facit ſynagoga: que oratiōes nobis ſunt magis ignote: ⁊ dato ꝙ eſſent nobis note: non eſſēt tamenauctetice: ⁊ abſit eius orationes eſſe auctēticas ⁊ efficaces: quia per ſynagoge orationes iudei ſingulis diebuseccl̓ie chriſti ⁊ chriſtianis maledicūt: vt dicitur in gloſa ordinaria eſaie ¶ Firca illū autem paſſuꝫ: Et exaltauit cornu ppl̓i ſui. queꝫ poſtillator exponit de incarnatione chriſti in qua exaltauit nobis cornu ſalutis: prout auctoritatibus probat poſtillator: burgen̄. exponitde poteſtate regia in veteri teſtamēto miraculoſe datapopulo iſrael: in quo burgen̄. multipliciter peccat. Primo quia dicit poteſtatem regiam īter iudeos miraculimultis acquiſitam: cū tamē peccatis populi multuꝫ reprehēſibiliter fuerint regalia iudeorum exacta ⁊ introducta: de quo vide primi Regum. viij. in correctorioſatis lato. Secūdo peccat: quia cum cornu hic accipiatur ī bono: et ſic dicatur exaltatū: Burgen̄. ad ꝓbandū

Quinto prefertur iſte ſtatus: quia ſub fide ⁊ cultū vniꝰ deimiraculoſe exaltatū fuit cornu populi dei .ſ. per regiā poteſtatē ſublimē ml̓tis miracul̓ acqͥſitā: vt pꝫ ī hiſtoria dauid.j. ⁊. ij. Reg. Exaltatio .n. cornu ī hoc loco nō eſt neceſſariūvt ītelligat̉ de regno xp̄i ſpūali: ꝓut ī poſtilla ſed d̓ regia poteſtate ſublimi: deutro. xxxiij. de ep̄hraim legitur: Cornuarinocerōtis cornua illius: qd̓ dr̄ propter regnū decē tribuūqd̓ ab eo deſcendit nō ꝓpter regnum xp̄i: qꝛ non deſcenditde tribu ioſeph ⁊ ep̄hraim. ſimil̓r cum dr̄ Trenoꝝ. ij. cap.Cōfregit in ira furoris ſui oē cornu iſrl̓. intelligitur ad lr̄aꝫde oblatiōe regie ptātis a iudeis tꝑe hieremie nō de regnoxp̄i. Sexto p̄fertur iſte ſtatus qꝛ nō ſolum adepti fuerūt filij iſrl̓ regiā ptātem mō predc̄o: ſed ēt quandā ſāctitatē ſortiti ſūt. vn̄. Exo. xix. c. legitur: Uos eritis mihi in regnū ſacerdotale et gēs ſācta. ⁊ de hoc dicit: Hymnꝰ oībus ſanctiseius. ⁊ ſeqͥtur: Filij iſrl̓ ppl̓o appropīquati ſibi. eo ꝙ nō fec̄talit̓ oī natiōi: vt dc̄ꝫ eſt ī fine p̄cedētis p̄ſ. Scd̓s v̓o ſtatuseccl̓ie ꝯſiderat̉ ſb̓ lege euāgelica: ad quē quidē ſtatum ꝓprieapplicat̉ ſequēs pͥſ .ſ. Cantate dn̄o ⁊cͣ. qd̓ ſic pꝫ: nā hic ſtat̉prefert̉ p̄cedenti in ſex. Primo ī ipſius nouitate: hic .n. ſtatꝰnouus dr̄: tū reſpectu antiqͥ qͥ vetus eſt: de qͦ apl̓s ad hebreos. viij. ca. dicendo: Nouū veterauit prius. tum reſpectu legiſlatoris: de qͦ ad ephe. iiij. Induite nouum hoīem qͥ ẜꝫ deum creatus ē. tū reſpectu mandati pͥncipalis. vn̄ ioh̓. xiij. c.Mādatū nouū do vobis. tum reſpectu cuiuſcunqꝫ legemeuāgelicā ſuſcipiētis ad gal̓. vlti. c. Nec circūciſio aliqͥd valet nec p̄pucium ſed noua creatura. Et iō in ſtatu no. teſta.merito cāticum nouū cātari dꝫ. vn̄ Eſa. xlij. c. vbi de xp̄o īpͥmo ſui aduētu ad lr̄aꝫ agit dr̄: Cātate dn̄o canticū nouuꝫlaus eius ab extremis terre. qd̓ ꝓprie ꝯcordat in forma verboꝝ cū pͥmo verſu hꝰ p̄ſ .ſ. Catate dn̄o canticū nouū: lauseius ī eccl̓ia ſctōꝝ. niſi qꝛ vbi dr̄ hic: Laus eius ī eccl̓ia ſanctoꝝ. ibi dr̄: Laus eius in extremis t̓re. Ex qͦ intelligit̉ ꝙ eccleſia ſctōꝝ .ſ. euāgelica de qͣ ibi ⁊ hic agitur: diffundendaerat ī extremis terre .ſ. ꝑ orbē terraꝝ. Scd̓o p̄fertur hic ſtatus nouus reſpectu pͥmi in pn̄tia xp̄i: fuerat .n. xp̄s in antiqͦteſtō ſb̓ figura: mō eſt ī reali pn̄tia: ⁊ de hoc dicit pſal. Letetur iſrl̓ in eo qui fecit illum: ⁊ filie ſyon exultēt in rege ſuo.q. d. ſtatus nō ſolū letat̉ in deum qͥ fecit eū .ſ. tanꝙͣ in creatorē ꝓut in pͥmo ſtatu: ſed ēt tanꝙͣ in regem ſuū .ſ. in regemſaluatorē: iuxta illud Eſa. xxxiij. c. Dn̄s rex nr̄ ip̄e ſaluabitnos. Tertio p̄fertur ī exaltatione humiliuꝫ. In veteri .n. lꝫcōmendet̉ humilitas: nō tn̄ ſic laudat̉ ſicut ī nouo: vbi xp̄sqͣi totam doctrinā ſuaꝫ ī hoc fūdauit: mat. xi. Diſcite a meqꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde. ſimil̓r ⁊ premiū vltimū quaſitotum humilitati attribuit. d. Lu. xiiij. c. Qui ſe humiliatexaltabit̉. ⁊ de hoc dicit pſalmiſta: Quia bn̄placitū ē dn̄oin ppl̓o ſuo ⁊ exaltabit māſuetos in ſalutē. hoc ē dicere: populus hꝰ noui ſtatꝰ in qͦ bn̄placitū ē deo ſūt māſueti qͥ exaltabūtur ī ſalutē. Quarto p̄fert̉ hic ſtatus reſpectu primi inpurificatiōe interioris hoīs .ſ. cōſcīe. In pͥmo .n. ſtatu vt augu. dicit: manus ꝓhibebātur nō animus .ſ. ut in pluribꝰ: inſtatu vero nouo tota gl̓ia iuſtoꝝ in cōſcīa interiori ꝯſiſtit.vn̄. ij. Cor. j. c. Gl̓ia nr̄a hec eſt teſtimoniū cōſcīe nr̄e. d̓ quagl̓ia dicit pſal. Exultabūt ſancti ī gl̓ia: letabūtur ī cubilibꝰſuis .ſ. ī cōſcientijs ſuis purificatis. vn̄ ī glo. Iuſti de actibꝰſuis bonis nō letātur extra .ſ. in ppl̓ari fauore ſed ī cubilibꝰſuis .ſ. in cōſciētijs. vn̄ mat. vi. c. Intra cubiculū tuuꝫ: ⁊ orapr̄em tuum. Quinto vero p̄fertur hic ſtatus p̄cedenti ī poteſtate duplici ſibi data .ſ. tꝑali ⁊ ſpūali: ꝓut exponit̉ illudverbū euangelij: Luc. xxij. Ecce duo gladij. ⁊ de hoc dicit:Et gladij ancipites ī manibꝰ eoꝝ .ſ. gladius tꝑalis: qͥ apucimperialē ptātem pͥncipaliter reſidet: ⁊ gladius ſpūalis .ſ. ligādi ⁊ ſoluēdi qui reſidet apud petrū ⁊ eius ſucceſſores: cūpͥmo .n. gladio qn̄qꝫ fit: Uindicta ī natiōibus. cuꝫ ſcd̓o: Increpatiōes in ppl̓is. Et ex hoc ꝓuenit ꝙ qn̄qꝫ: Alligātur re-