Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

¶Liber

e̓t labia tua ne loquant̉ dolum. Diu̓erte a malo ēt facbonum: īquire pacē ēt ꝑſequere eā. Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos: ⁊ aures eiꝰ ī p̄ceſ eoꝝ.Uuliꝰ āt dn̄i ſuꝑfaciētes mala: u̓t ꝑdat de t̓ra memoriāeoꝝ. Clamauerunt iuſti e̓tdn̄ſ exaudiuit eos ēt ex oībus tribulatōnibꝰ eoꝝ liberauit eos. Iu̓xta ē dn̄s hisꝗ tribulato ſt̓ corde: lēt humiles ſpū ſaluabit. Ml̓ietribulatiōes iuſtoꝝ: e̓t d̓ oībꝰ his liberabit eos dn̄s.Cuſtodit dn̄s oīa oſſa eorū: vnū ex his non ꝯteret̉.Mo̓rs pctōꝝ peſſima: et

ꝗ oderūt iuſtū delinquēt.Re̓dimet dn̄s aīas ẜuoꝝſuoꝝ: let n̄ delinquēt oēs q̄ſperāt in eo. Dauid. Udicā dn̄e. XXXIIII.nocētes me: expugnaīpugnantes me. App̄hende arma ⁊ ſcutū: et exurgeī adiutoriū mihi. Effundeframeā ēt cōclude adu̓ſuseos ꝗ ꝑſequūt̉ me: dic̄ aīemee ſalus tua ego ſū. Confūdant̉ ⁊ reuereant̉: querētes aīam meaꝫ. Au̓tant̉ retrorſum ⁊ ꝯfundant̉: cogitantes mihi mala. Fianttāqͣꝫ puluis an̄ facie veti letangelus dn̄i coartās eos. I

g Et labia tua ne loquant̉ dolū .ſ. deceptōes falſitates ethꝰ mōi ꝯͣ ꝓximū. h Diuerte a malo. vitādo pctm̄ oꝑisi Et fac bonū. Iſte .n. ſūt duę ꝑtes iuſticie. Pōt ēt alit exponi. h Diuerte a malo .i. obſerua p̄cepta negatīa: quemalū ꝓhibēt: ſic̄ non occides. i Et fac bonū .i. obſeruamādata affirmatiuaq̄ inducūt ad bonuꝫ:ſicut: memēto vt diēſabbatū ſcīfices: ⁊ honora pr̄em tuū ⁊ matreꝫ: talis .n. obſeruatio ducit ad vitā beatā: Mat. xix. Si viſad vitā ingredi ſeruamādata. Et ſic rn̄detdauid ad illud: quodſupra q̄ſierat: Quisē hō qͥ vult vitaꝫ ⁊cͣ.k Inqͥre pace. q̄ ēſūmū bonū. l¶ Etꝑſeq̄re eā .i. ꝑfecte ſeqͣre: qd̓ fit qn̄ ꝑ bonaoꝑa hō ad pacē eternaͣ ꝑtigit. m Oculi dn̄i. Poſtꝙͣ dauidī duxit alios ad bonūhic ꝯn̄t̉ on̄dit fructūet quia oppoſita iuxta ſe poſita magiseluceſcūt: iō mixtimagit de fructu bononoꝝ operū ⁊ maloꝝ. d. m Ocl̓i dn̄i ſuꝑ iuſtos. tāꝙͣ ſuꝑſpālit̓ dilectos. Oculus .n. dirigit̉ ad id qd̓ ſpecialit̓ diligit̉.n Et aures eiꝰ ad p̄ces eoꝝ. tanꝙͣ ꝑate ad exaudiendum.o Uultus āt dn̄i .ſ. ire ⁊ turbatōis. p Suꝑ facientesmala. vn̄ in hebreo ſic hr̄: Ire dn̄i ſuꝑ faciētes mala. ad puniendū: iō ſubdit̉: q Ut ꝑdat de tra ⁊cͣꝭ. i. de t̓ra viuentiū in qͣ nō hēbunt locū: et aliqn̄ ēt ꝑdit memoriā eoꝝ det̓ra pn̄tis vite: q̄ ē morientiū: qꝛ poſt eoꝝ vitā nō remanetfama: ſꝫ īfamia: ẜm ꝙ dr̄ Prouer. x. Memoria iuſti cū laudibus: ⁊ nomē īpioꝝ putreſcet. r Clamauerūt iuſti. deuote orando. s Et dn̄s exaudiuit eos. ꝓmouēdo eoſ inbonis. t Et ex oībꝰ tribulatōibꝰ ⁊cͣ. Iꝓtegēdo eos a malis ſpūalibus: ⁊ ēt aliqn̄ a corporalibus: ſic̄ liberauit Danielē de lacu leonū: ⁊ tres pueros d̓ camino ignis: ꝑfecte tn̄liberat eos qn̄ ducit eos ad requiē trāſferendo de malis vite pn̄tis. v Iuxta ē dn̄s ⁊cͣ. qꝛ ſꝑ paratꝰ ē eos adiuuareeos liberando: vel virtutem patientie tribuendo ad maiuſmeritū ipſoꝝ. x Et humiles ſpū ſaluabit. ẜm ꝙ dr̄ ꝓv̓.xxix. Humilē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. y Multe tribulatōnesiuſtoꝝ. qꝛ aliqn̄ dn̄s ꝑmittit: vt ꝑ patētie meritū ꝑueniātad maiꝰ pͥmiū: iō ſb̓dit̉: ¶Et d̓ oībꝰ his ⁊cͣ. qꝛ traſlati adrequiē liberant̉ ab omnibus preſentis vite penalitatibus.a Cuſtodit dn̄s oīa oſſa eoꝝ. ꝑ oſſa in quibus conſiſtirobur corporis intelliguntur virtutes in quibus conſiſtitrobur mentis: quas dominus cuſtodit illeſas finaliter in electis ſuis. b Mors pctōꝝ peſſima. Mors .n. naturemala eſt: quia eſt priuatio corporalis vite: mors autē culpe peior: quia eſt priuatio ſpūalis vite: ſed tn̄ nō ē peſſima:ſed ꝙͣdiu pctōr ē in pn̄ti vita pōt redire ad vitam ſpūalemꝑ penitentiā: ſꝫ mors gehēne eſt peſſima a qͣ non eſt reuerſio poſſibil̓: ⁊ hec ē mors pctōꝝ in mortali pctō decedētiū.c Et qui oderūt ⁊cͣ. qꝛ odiū fratrū ē occaſio ml̓toꝝ maloꝝ: ſicut ecōtrario amor ꝓximi ē cā bonoꝝ: qꝛ qui diligitꝓximum legem impleuit. Ro. xiij. In hebreo et in tranſlatōe hiero. iuxta hebreū habetur: Interficiet īpios malicia

⁊ odiētes iuſticiā. quia malicia hoīs eſt ſemꝑ cā mortꝭeius ſpūalis: ⁊ aliqn̄ etiā corporalis: ſicut malicia achitophel fuit occaſio ſue ſuſpenſionis: vt hr̄. ij. Reg. xvij.d Redimet dn̄s ⁊cͣ. hoc fuit adimplettū in chriſto: qͥnos redemit ſuo ſanguine p̄cioſo.e Et non delinquent. finaliter.f Oēs qͥ ſperātin eo. ſpe formata charitate: queꝓuenit ex gratia⁊ meritis: ⁊ hocītelligend̓ ē d̓ p̄deſtinatis.Pſal. XXXIIII.Udica doM mine nocentes me⁊cͣ. Huic p̄ſ. premittit̉ tal̓ ti. in hebreo ⁊ ī trāſlatōehierony. iuxta hebreuꝫ. Oauid tn̄in hebreo p̄ponit̉lr̄a lamech ad deſignādū ꝙ dauidē datī caſus: et ēſenſus: Hic p̄s appropriatꝰ ē ip̄i dauid tāꝙͣ eiꝰ auctori: ⁊ ſic apꝑet auctor hꝰ pͥſ. Maͣ āteius non ſic apparet. Expoſitores tn̄ hebrei ⁊ latini dicūt cōiter ꝙ dauid fecit hūc pſal. ꝯͣ ꝑſecutōeꝫ ſaul̓ petēdiuinū auxiliū: in qua ꝑſecutōe multos p̄ſ. fecit: qꝛ diudurauit. Et diuidit̉ ī duas ꝑteſ. qꝛ pͥmo dauid poſtulatauxiliū diuine defenſionis: ſcd̓o declarat ꝑiculū ſue ꝑſecutōis: ibi Surgētes teſtes. Prima in tres: qꝛ pͥº petit auxiliū diuinū: ſcd̓o ꝓphetice p̄dicit deiectiōem hoſtiumibi Cōfundant̉. tertio expͥmit ſue liberatōis gaudiū: ibiAīa āt mea exultabit in dn̄o Circa pͥmū dic̄. a¶ Iudica dn̄e nocētes me. iudicio ꝯdemnatōis in hoc facto:qꝛ iniuſte ꝑſequunt̉ me: ſicut pꝫ manifeſte ex decurſu pͥmi Reg. quia dauid nihil forefecerat ſauli aut populoſuo: ſed fecerat eis multa bona: ꝓ quibus reddebant eimala: ꝓpter quod ſubdit dauid: b Expugna impugnantes me. qꝛ nō poſſum eos expugnare. App̄hēde arma. loquit̉ de deo more humano: quia aliquis volens auxiliū p̄ſtare alicui munit ſe armis: ⁊ hoc duplicibus .ſ. armis ad ſuſtinendū ictus: ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit:Scutum. ⁊ armis ꝙͣtum ad inuadendum: ⁊ ꝙͣtum adhoc ſubditur: e Effunde frameā .i. euagina gladiuꝫf Et conclude aduerſus ⁊cͣ. ita ꝙ non poſſint amplius me perſequi. g Dic anime mee. per reuelatōneminteriorem. h Salus tua ego ſū. ꝑ effectū exteriorēi Cōfundant̉. Hic ꝯn̄ter dauid ꝓphetice p̄dicit deiectōeꝫ hoſtiū .ſ. ſaulis doech ⁊ ꝯſimiliū. d. Confundani⁊cͣ. hoc fuit īpletum quando ſaul confuſibiliter de p̄liofugiens ſeipſum interfecit: ⁊ ſil̓r doech armiger eius etmagna pars populi ſugiendo interijt: ⁊ iſti pluries qͣſierant dauid ad mortē. k Fiant ⁊cͣ. qꝛ ſic̄ puluis n̄ p̄treſiſte̓ vētoꝝ īpulſui: ſic nec ſaul ⁊ viri eiꝰ philiſtioꝝ īuaſiōi. Et agelꝰ ⁊cͣ. In̄ .n. ſaul ⁊ exercitꝰ eiꝰ fuiſſēt ſic d̓bellati a philiſteiſ: niſi āgelꝰ dn̄i iuſto d̓i iudicio fuiſſꝫ ꝯͣrieiꝰ ꝓ pctīs ſuiſ: ẜꝫ ꝙ dr̄ deūt̓. xxxij. d̓ filijs iſrl̓ qn̄ ꝑſeq̄batur vnus mille: ⁊ duo fugarent decem milia: nonneiō quia deus ſuus vendidit illos: ⁊ dn̄s cōcluſit illos.