pſalmoꝝ

¶ Eruditio dauid. LXXXI.Eāti quoꝝ remiſſe ſt̓iniꝗtateſ: ſet quoꝝ tecta ſt̓ pctā. Beatꝰ vir cui n̄īputauit dn̄s pctm̄: nec eſtī ſpū eiꝰ dolꝰ. Qm̄ tācui inueterauerūt oſſa mea: du̓ꝫclamare tota die. Qm̄ dieac nocte gͣuata eſt ſuꝑ memanꝰ tua: Hu̓ſuſſū ī erūnamea dū ꝯfigit̉ ſpina. ¶ Delictu meū cognitū tibi feci: Iet īiuſticiā meā n̄ abſcōdi.

Dixi ꝯfitebor adu̓ſū me īiuſticiā meā dn̄o: ſet tu r̄miſiſti īpiē̓tatē pctī mei. Prohac orabit ad te oīs ſanctꝰin tꝑe̓ opportūo. Veruntūin diluuio aqͣꝝ ml̓taꝝ: adeū nō approximabūt. Tūes r̄fugiū meū a t̓bulatiōeq̄ circūdedit me: ſexultatōmea e̓rue me a circūūātibꝰme. Intellcm̄ tibi dabo ⁊īſtrua te ī via hac qͣ gdierꝭfirmabo ſr̄ te ocl̓oſ meos.

Eati quoꝝ remiſſe ſūt ⁊cͣ. ¶ Pſal. XXXI.Huic pſal. p̄mittit̉ talis ti. in hebreo: Dauideruditio. ⁊ p̄ponit̉ lr̄a lamech ad deſignandūꝙ dauid eſt dati caſus. In tranſlatōe hiero. iuxta hebreum ponit̉ ſic: Eruditio dauid. tn̄ nō mutat̉ ſenſus: ꝑ hͦenī qd̓ ponit̉ hic:Eruditio. dat̉ intelligi ꝙ aliquidꝓfundū fuit ipſidauid reuelatuꝫ:ſꝫ qͥd ſit illud nōapparet in ſpeciali ex lr̄a tituli: ꝓpter qd̓ varie circa hoc dr̄ ab hebreis doctoribuſ⁊ latinis: et omiſſis alijs accipiovnū modū dicendi: qͥ vr̄ mihi magis probabilis: etmagis conſonuslr̄e: ⁊ ip̄ꝫ ꝓſequit̉Ra. ſa. hebreꝰ videlicꝫ ꝙ dauid fecerit hūc pſalmū quādo ſibi fuit reuelatū a deo dimiſſum fibi peccatuꝫ adulterij cum berſabee: ⁊ homicidijvrie: quod nō pōt ſciri ab aliqͦ niſi ꝑ ſpālem dei reuelatōem. alioquin poſſet ſcire aliquis certitudinalit̓ ſe hēre gr̄am ſine qua nō remittit̉ culpa: qd̓ eſt ꝯͣ illud Eccl̓.ix. Nemo ſcit vtrū amore an odio dignus ſit. Sciendūigit̉ ꝙ circa dimiſſionē dicti peccati fuerūt pl̓es reuelatōnes diuine. Prima fuit fcā ipſi nathan ꝓph̓e cui fuitreuelata dimiſſio dicti peccati: quantum ad ꝑtem peneip̄o dauid peccatū ſuū hūilit̓ recognoſcēte: vt hr̄. ij. Re..xij. Et dixit dauid ad nathan: Peccaui domino. Dixitqꝫ nathan ad dauid: Dn̄s quoqꝫ tranſtulit peccatuꝫtuū nō morieris ⁊cͣ. Mors .n. corporal̓ quā dauid meruerat: ꝓpter hūilem ꝯfeſſionē ſua trāſlata fuit ad puerū de berſabee natū: tn̄ cū hoc p̄dixit ſibi nathan ꝙ eētaffligendꝰ tꝑalit̓: ⁊ ꝙ dn̄s ſuſcitaret ꝯͣ eū malū de domoſua: vt ibidē hr̄: ⁊ reuelatōes nō fuerūt facte ipſi dauidīmediate: quia tunc non erat dignus: poſtea tn̄ ꝑ penitētiā ⁊ or̄ones deuotas meruit: vt ſibi reuelaret̉ dimiſſiopeccati p̄dicti ꝙͣtuꝫ ad culpā: ⁊ de hoc fecit hūc pſal. Inqͦ pͥmo gr̄as agit de pctī dimiſſione: ſcd̓o orat vt p̄ſeruetur a recidiuatōe: ibi Pro hac orabit. Prima ī duasqꝛ pͥmo deſcribit remiſſionis culpe fructu: ſcd̓o remittēdi modū: ibi Qm̄ tacui. Circa pͥmū dicit: a ¶ Beatiqͦꝝ ⁊cͣ. Iquantū ad culpā. Iſti enim ſūt beati in ſpe: ⁊ ſinō adhuc in re. Remiſſio .n. culpe nō fit niſi ꝑ gr̄am: q̄eſt quedā arra glorie. b ¶ Et quoꝝ ⁊cͣꝭ .ſ. ipſi deo: nōqꝛ poſſit ei aliquid celeri aut tegi: ſed qꝛ nō reſpicit advlterius punienda ſaltē pena eterna: ⁊ ꝓpt̓ hoc ſubdit:c¶ Beatus vir cui nō ⁊cͣ. ad eternalit̓ puniendum.d ¶ Nec eſt in ſpū ⁊cͣ. qꝛ vere penitet mente ſicut exterius ore. e ¶ Qm̄ tacui. Hic ꝯn̄t̉ on̄dit̉ remiſſiōis modus: ⁊ qꝛ oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt: ideodeſcribit̉ pͥmo remiſſionis īpedimētū: ſcd̓o eiuſdē factiuum: ibi Delictū meū. Circa pͥmū ſciendū ꝙ īpedimentu remiſſionis culpe eſt eius celatio ſub ſāctitatis ſpecieꝓpt̓ qd̓ dr̄ ꝓ v̓. xxviij. Qui abſcondit ſcelera ſua nō diriget̉. dauid āt pctm̄ cū berſabee celauit: ⁊ ꝑꝑ eꝰ maiorēcelatōem vriā occidi fecit: ⁊ ſic de peccato in peccatummiſerabilit̓ ruit: deo iuſte ꝑmittēte ⁊ diabolo oꝑante. ⁊hͦ ē qd̓ dic̄ dauid: e ¶ Qm̄ tacui. ſcelꝰ meū abſcōdēdo

f ¶ Inueterauerūt oſſa mea .i. vires aīe ex pctōꝝ ꝯtractiōeque ꝑ oſſa deſignant̉: in quibꝰ ꝯſiſtit robur corporis: ſic̄ inviribuſ aīe robur mentis maxime in viribus intellectiuis.g ¶ Dū clamareꝫ tota die. iſte clamor n̄ erat ꝯfeſſionis peccatoꝝ: ſed anxietaſ timorꝭ: ne ſuꝑ eū appareret diuinū iudiciū in aliqua manifeſta punitōe. E verecūdia enī non aperiebat peccata ſua faciēdo ꝓ eis debita ſacrificia in lege p̄cepta: q̄ꝓ varijſ peccatꝭ varieimponunt̉: ⁊ ſic merito formidabat neſuꝑ eum veniret vindicta diuina aperta.et eſt hoc quod dicit:h ¶ Qm̄ die ac nocte ⁊cͣꝭ. i. continue timui aggrauatōnemmanuſ tue ſuper me.i ¶ Conuerſus ſumin erumna ⁊cͣ ꝭ .ſ. contritōis. Ad v̓bum .n.nathan ꝓphete fuiteontritus ⁊ confeſſus peccata verecūdia depoſita: vt hr̄. ij.Reg. xij. k ¶ Delictū. Hic ꝯn̄ter ponitur id quod ē remiſſionis culpe factiuum. quod eſt humilis ⁊ vera confeſſioquā fecit dauid ad v̓bum nathan ꝓphete: vt dictū eſt: ⁊ hͦeſt quod dicit: k ¶ Delictum meū ⁊cͣ. Iꝑ veram ꝯfeſſionēet ſatiſfactionem ⁊ ſacrificiorum oblationem. l ¶ Et iniuſticiam meam non abſcondi. poſt nathan reprehenſionem. m ¶ Dixi. ideſt firmiter propoſui et opere impleui. n ¶ Confitebor aduerſum me iniuſticiam meam domino. modo predicto. o ¶ Et tu remiſiſti. per gratiamtuam. p ¶ Impietatem peccati mei. quantum ad culpāq ¶ Pro hac orabit. Hic conſequenter dauid orat vt preſeruetur a recidiuo: et primo facit quod dictum eſt: ſecūdoponit monitionem erga alios: ibi Nolite fieri. Circa primum dicit ſic: q ¶ Pro hac. ſcilicꝫ re que paſtea ſubditur: vnde ⁊ in tranſlatione hieronymi habetur: Pro hacorat ⁊cͣ. r ¶ Orabit ad te omnis ſanctus. ideſt a culpaꝑpetrata per te emendatus. s ¶ In tēpore opportūo. qd̓eſt tempus remiſſionis culpe: tunc enim ſunt preceſ exaudibiles: quia in gratia facte: ⁊ pro quo tunc ſit orandum ſb̓ditur cum dicitur: t ¶ Uerūtamē in diluuio aquaꝝ multarū .i. tentationum vehementium. v ¶ Ad eum non approximabūt. ſ peccata ꝑ peccati recidiuū: de hoc dꝫ oraredeū omnis emendatꝰ a pctō: ⁊ ſic orabat dauid: iō ſubdit:x ¶ Tu es refugiū meū ⁊cͣ. in adulterij ⁊ homicidij ꝑpetratōe. y ¶ Exultatio mea. relaxando culpā: quia ſic̄ cōmiſſio culpe eſt penitentibꝰ cā triſticie. ita eſt remiſſio cā leticie. z¶ Erue me ⁊cͣꝭ. i. a demonibus querētibus me impellere ad recidiuū: ẜm ꝙ dr̄. j. Pe. v. Aduerſariꝰ veſter diabolus tanꝙͣ leo rugiens circuit q̄rens quē deuoret. a ¶ Intellectū tibi dabo. ẜm hebreoſ. hoc allegat dauid ꝓ cā qͣ debebat eum preſeruare a culpa: ⁊ coniungitur ſic littere precedenti. Erue me a circūdantibus me .i. a demonibꝰ me tētantibus: quia dixiſti mihi: a ¶ Intellectum tibi dabo.ad cognoſcendum agenda. b ¶ Et inſtruam te. ad vitandum vitanda. c¶ Firmabo ſuꝑ te oculos meos. ſicut ſuꝑrem quam volo cuſtodire cum diligentia. qui enī vult diligenter cuſtodire rem aliquaꝫ hꝫ attētos oculos ſuꝑ ip̄aꝫEt ſi querit̉ vbi dixit iſta dn̄s dauid? poteſt rn̄deri ꝙ hecdixit. ij. Reg. vij. vbi dr̄ ſic: Ego te tuli de paſcuis ⁊cͣ. ⁊ ſubditur: Et fui tecū in omnibꝰ vbicūqꝫ ābulaſti. ⁊ .j. P

dd 5