pſalmoꝝ

factum: ex quo ſecuta eſt occiſio ſacerdotū .j. Reg. xxij.z¶ Inpetra exaltauit me .i. in loco ſic vocato: qn̄ ſaul⁊ viri eiꝰ cingebāt dauid: ⁊ viros eius in modū coroneita ꝙ dauid deſperabat ſe poſſe euadī deo factuꝫfuit ꝙ nuncius venit ad ſaul. d. Feſtineni: qm̄ infuder̄t ſe philiſtijmſuꝑ terrā. Reuerꝓtexit me in abſcōdito taſus eſt gͦ ſaul deſiſtens ꝑſeqͥ dauid:bernacl̓i ſui. In pe̓tra exalEt ſubditur ibi:tauit me: ⁊ nunc exaltauitPropt̓ hoc vocacaput meū ſuꝑ īimicos meuerunt locū illuꝫos. Circuiui ⁊ īmōlaui inpetram diuidētēj. reg. xxij. a¶ Ettabernaculo eiꝰ hoſtiā vonunc exaltauit caciferatōis: cantabo ⁊ pſalput meū. coronāmū dicā dn̄o. Exaudi dodo me corona remine vocē meā qͣ clamauigni iſrael pacifice⁊ quiete. b ¶ Cūad te: miſere̓ mei ⁊ exaudicuiui. frequētādome. Tibi dixit cor meū exlocū diuini cultꝰquiſiuit te facies mea: fācic ¶ Et īmolauiem̄ tuā dn̄e requirā. Nē au̓⁊cͣ. Ip ſacerdotuꝫmanꝰ. d ¶ Hotas faciem tuam a me: Ine̓ſtiam vociferatōdeclines ī ira a ſeruo tuo.nis. qꝛ hodie offerebant̉ cū vociferatione diuine laudis ꝑ cantores. e ¶ Cātabo ⁊cͣ. Iqꝛipſemet dauid cantabat coram arca: ẜm ꝙ hr̄. ij. Reg.vj. f ¶ Exaudi dn̄e ⁊cͣ. j. i. or̄onē. g ¶ Quā clamauiad te. orando ex magno affectu pro bono regni ſtatu: ⁊tuo cultū: vt pꝫ ꝑ p̄dicta. h ¶ Tibi dixit cor meū. qꝛn̄ ſolū orabat voce: ſꝫ ⁊ mēte. i ¶ Exqͥſiuit te ⁊cͣ. j. i. facieſ corꝑis ext̓ior: ⁊ facieſ mētꝭ īterior. ¶ Faciē tua dn̄ereqͥrā. .i. gratiaꝫ tuā: Et loquit̉ d̓ deo more humano: qꝛqn̄ petens eſt ſibi gr̄oſus vertit faciem ad eū: qn̄ autemdiſplicꝫ aue̓tit: ideo ſb̓dit̉: ¶ Nle aue̓tas ⁊cͣ. mihi tuāgratiā denegando. m ¶ Ne declines ⁊cͣ. Talis enimdeclinatō faciei apud hoīes ſignū ē hoīs irati. n ¶ Adiutor meus. Hic ꝯn̄ter dauid petit ꝑſeuerantiā in boniſdicens: Adiutor meus eſto dn̄e. q. d. Sine tuo adiutorio nullum ē opus bonū. o ¶ Ne̓ derelinquas me. qꝛtunc nō poſſem ī bono ſtare. p ¶ Neqꝫ deſpicias me⁊cͣ. IIlla .n. que ſic relinquunt̉ deſpici vidētur: Et ſubdit cam neceſſitatis p̄dicti adiutorij. d. q ¶ Qm̄ pat̓meus ⁊cͣ. j. i. adam ⁊ eua dereliquerunt me expoſitummiſerijs pn̄tis vite: qꝛ ꝑ eoꝝ tranſgreſſionē deriuat̉ adomnes hoīes originale peccatū: ꝑ quod hn̄t pronitateꝫad malū: ⁊ difficultatē ad bonū. r ¶ Dn̄s autē aſſumpſit me. quia recurrentibus ad eum non denegat ſuuꝫauxiliū ꝯͣ difficultatē ad bonū: ⁊ pronitatē ad malū: iōſb̓dit̉: ¶ Legē pone ⁊cͣ. LLex dr̄ a ligando: dicit igitur.Legem pone mihi ⁊cͣ. q. d. ita liga me lege naͣli ⁊ diuīa:vt non declinē a via regia mandatoꝝ tuoꝝ: t ¶ Et dirige me ⁊cͣ. Iꝑ ſemitaꝫ que ē artior: ⁊ rectior intelligiturꝑfectio maior: que eſt ſuꝑerogationis: quā dauid deſiderabat. v ¶ Ne tradideris me ⁊cͣ. j. i. in voluntatesmalignoꝝ ſpirituū mihi aduerſantiū. x ¶ Quoniāinſurrexerunt ⁊cͣ. Demones enī de iuſtoꝝ innocentiarequiſiti falſum reſpondent: ⁊ ꝯͣ eos allegant: ſicut patꝫiob .jͣ. ꝙ ſathan requiſitus a dn̄o de innocentia ſcī iobꝫfalſum reſpondit: ⁊ ꝯͣ eum falſuꝫ allegauit. d ¶ Nūquidfruſtra timet iob deū ⁊cͣ. y ¶ Et mentita eſt ⁊cͣ. qͥaſathan mendax eſt: ⁊ pater eiꝰ .i. inuentor mendacij: vtdr̄ Iohā. viij. Aliter exponitur ab aliquibus ab illo loco. Legem pone mihi domine ⁊cͣ. quod eſt petitio da-

uid petentis: vt a deo ſic dirigatur ꝙ a ſaule ⁊ eius complicibus non capiatur: Et qd̓ ſubditur: Qm̄ inſurrexerūtin me teſtes iniqui .ſ. illi qui erga ſaul falſo diffamabāt dauid: ẜm ꝙ ipſe dicit. j. Reg. xxiiij. Quare audis verba hominū loquentiū: dauid querit malū aduerſum te. Sed prima expoſitio magisconſonat lr̄e p̄cedenti ⁊ ſubſequenti: queloquit̉ de ꝑſeueratiadauid in bonis poſtmortem ſaulis: ꝓpt̓quod ex tali ꝑſeuerātia: quā a deo obtinere ſperabat: cōcluditī fine pſalmi. z¶ Credo videre bona dn̄i.electis repromiſſa.a ¶ In terra viuentium .i. in vita beata: q̄eſt eterna ¶ Spes eīmeſt certa expectatō future beatitudinis exgr̄a ⁊ meritis ꝓueniens: Propter qd̓ dauid exhortat̉ ſeipſuꝫloquens ad ſeipſumquaſi ad aliuꝫ dicēs:b ¶ Expecta dn̄m .i. ꝑ virtutē ſpei beatitudinē ab ipſo expectando. c ¶ Ui̓riliter age. de bono in melius ꝓficiēdod ¶ Et ꝯfortet̉ cor tuū. virtute diuine gratie: q̄ ſtabilit corꝓpter qd̓ dr̄ hebre. xiij. Optimum eſt gratia ſtabilire cor.e ¶ Et ſuſtine dn̄m. patient̓ ferendo eius diſcipline flagelꝰlum: qꝛ ipſe vulnerat ⁊ medet̉: percutit ⁊ manus eius ſanabunt: Iob. v. ¶ Moralit̓ autē pōt exponi p̄s iſte ut ſit or̄ocuiuſlibet ſapietis ad vnctōem regiā: ſeu pontificalē ſe deuote p̄parantis: qꝛ pͥº debet petere ꝯſtantiam ꝯͣ inſultuſ malignoꝝ ſpirituū: ſcd̓o diligentiā circa diuinū cultuꝫ: tertioꝑſeuerantiā ī bonis: ut ꝑtingat ad finale p̄miū: qꝛ qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit. Matth̓. x.In pſal. xxvj. Dn̄s illuminatio mea. vbi dr̄ in poſtilla:Exqͣſiuit te facies mea.¶ Additio.N his v̓bis cum dicit pſalmiſta: Exquiſiuit te facies mea faciē tuam dn̄e requirā. vr̄ ꝓprie petere¶ viſionē facialē diuiuam: in qͣ vltima btītudo cōſiſtit. De illa enī dicit Apo. j. corinth̓. xiij. ca. Tūc autē facie ad facieꝫ: qd̓ notanter innuit̉ in p̄miſſis v̓bis. ſꝫ quia talis viſio facialis non habet̉ de cōi lege in ſtatu vie: iccircoꝑ v̓bum futuri tēporiſ ſubiunxit: faciem tuā dn̄e requirā..i. ꝑſeuerant̓ inſtabo ut inueniā: ⁊ ſic in p̄dictis v̓bis magiſvidet̉ petere pſalmiſta gr̄am ꝯſummata: que ē in gloria: ꝙgr̄am enigmaticā: q̄ ꝑtinet ad viaꝫ: cum tn̄ ſb̓dit: Ne auertas faciem tuā a me. poteſt intelligi de gr̄a ꝓut in poſtilla.qꝛ ꝑ eam deuenit̉ ad facialē viſionē: quā pͥncipalit petiuit.In eodem pſal. xxvj. vbi dr̄ in poſtilla: Qm̄ pater meꝰ.ideſt adam.¶ Additio.Um pſalmiſta dicit̉: Pater meus ⁊ mater meadereliquerunt me. ad lr̄am poteſt intelligi proprie de Dauid: qui cum eſſet minimus fratrumcontemptus fuit a parentibus: vnde nolebant eum preſentare ſamueli ad vnctionem: quaſi contemptiue eum relinquentes: a domino tamen per ſamuelē fuit aſſumptus: vtpatet. j. Reg. xvj. ca. hec in gloſa: et pertinet ad ſenſum litteralem: quia ad ꝓpriam hiſtoriam ipſius dauid. Quodautem ſubditur: Legem pone mihi domine ⁊cͣ. continuat̉proprie cum p̄dictis: ẜm hanc expoſitionē ſic: Nam quiaem̄ diuinā: iccirco

dd