Liber

et locū hītationis gl̓ie Itue.Ne̓ p̄das cuꝫ īpijs deꝰ aīaꝫmeā: et cū viris ſanguinuꝫvitā meaꝫ. In qu̓oꝝ manibꝰ iniꝗtates ſunt: dexteraeorū repleta ē muneribꝰ. IEgō̓ aūt ī īnocētia mea ingreſſus ſum: lrēdime me ⁊miſerere mei. Pes eīꝫ meus ſtētit in directo: ī eccleſiis bn̄dicā te dn̄e. I¶ In fineꝫ p̄s dauid priuſqͣꝫ liniretur. ¶ XXVIUOminūs illumīatiomea et ſalus mea: quem timebo; Dominꝰ ꝓtector vi

te mee: ſā quo trepidabo:Dum appropiant ſuꝑ menocētes: ſūt edant carnesmeas. Qui tribulāt me inimici mei: ipſi īfirmati ſūt:et ceciderūt. Si conſiſtātaduerſū me caſtra: noͣn timebit cor meum. Si exurgat aduerſū me preliū: inhoc ego ſꝑabo. Unam pe̓cij a dn̄o hanc reꝗͥrā: ut inhabitē ī domo dn̄i oībꝰ diebꝰ vite mee. Vt u̓ideā volūtatē dn̄i: et uiſiteꝫ tēplū eiꝰ.Qm̄ abſcōdit me in tabernaculo ſuo ī die malorū: I

intra tabernaculū qd̓ ei tetenderat ⁊ p̄parauerat magnifice: vt hētur. j. paral̓. xxv. Et voluit ei et edificare domū cedrinā: vt hētur. j. paral̓. xvij. ſꝫ dn̄s fecit hoc edificiū retardari vſqꝫ ad tp̄s ſalomōis filij ſui. Dauid tn̄ p̄parauit impēſas: vt hētur. ij. paral̓. xix. Et dedit ſalomoni deſcriptionē tēpli ⁊ oīum edificioruꝫ ⁊ vtenſilium.t ¶ Et locū ⁊cͣꝭ. i. locum qͥ vocatur ſāctūſanctoꝝ: in qͦ erat arca teſtamenti ⁊ propiciatoriū: qd̓ erat qͣi ſedes dei: ſicut pleniusexpoſui: Exo. xxv.v ¶ Ne ꝑdas. Hic cōſequēter dauid petitpreſeruari a malis dicens: Ne perdas .i. ꝑdi permittas. x Luimpijs .i. cuꝫ male ſehn̄tibus erga deum.pietas .n. eſt diuinuscultꝰ: ⁊ iō īpietas diuino cultui opponit̉.y ¶ Et cū virꝭ ſāguinū .i. cum hoībꝰ maleſe hn̄tibꝰ ad ꝓximū:ſicut ſunt homicide⁊ raptores: qͥ dicūturviri ſanguinū .i. multi ſāguinis effuſores: cuiuſmōi ſūt raptores de alieno labore ⁊ ſāguine viuētes. z ¶ In quoruꝫmanibꝰ ⁊cͣ j. qꝛ ſēper parati ſūt iniq̄ agere. a ¶ Et dextera ⁊cͣl. i. ꝓ qͥbus innocētes cōdēnauerūt ſeu vexauerūt ſeuīterfecerūt. b ¶ Ego aūt ⁊cͣj. In fine pſalmi repetit innocētiā ſuā circa ingreſſū regni quā allegauerat ī pͥncipio: ſicutfreq̄nt̓ fit ī cāticꝭ: ī qͥbꝰ pͥncipiū repetit̉ ī fine: verūtn̄ qꝛ pn̄tēvita n̄ trāſit aliqͥs ſn̄ cl̓pa aliqͣ: iō ſb̓dit̉: Redime me ⁊ miſere̓ mei. c¶ Peſ .n. meꝰ .i. affectio mea. d ¶ Stetit ī dirco.appetēs rectitudinē iuſticie. ¶ In eccl̓ijſ bn̄dicā ⁊cͣ) d̓ bn̄ficijs mihi collatꝭ a te. Moralit̓ poſſet expōi p̄ſ. iſte d̓ qͦlibetfideli qͥ veniēs ad etatē adultā dꝫ regnū ſuū īgredi bn̄ regēdo motꝰ īteriores ⁊ actꝰ exteriores. Et qꝛ ꝓpter ꝓnitatē ſenſuū ad malū patit̉ difficultatē circa regni hꝰ ſtatū: iō dꝫ deuꝫ ſolicite dep̄cari: vt ꝓſperet̉ ſtatꝰ ſui regni ad laudē ⁊ cultum noīs diuini. Et pōt ad hec lr̄a de facili applicari.Ominꝰ illumīatio mea ⁊cͣ. Huic p̄ſ. ¶ pͥſ. XXVI.p̄mittit̉ tal̓ ti. ī hebreo: Dauid: preponit̉ tn̄ lr̄a lamech ad d̓ſignādū ꝙ ē datiui caſus. In trāſlatione v̓o hiero. nihil p̄ponit̉: ſꝫ abſolute dr̄ dauid: ⁊ ꝑ hoc apparet auctor pſalmi .ſ. dauid. De maͣ aūt hꝰ p̄ſ. ⁊ tꝑe qͦ fc̄sfuit dic̄ hiero. in ꝓlogo hꝰ libri: ꝙ dauid fec̄ hūc p̄ſ. pꝰ mortē ſaul̓ an̄qͣ vnget̉ ī regē: ⁊ ẜꝫ hoc n̄ pōt ītelligi d̓ vnctiōe qͣ īinunctꝰ fuit a ſamuele: ſic̄ het̉. j. Reg. xvi. qꝛ illa īunctio fuit lōge an̄ mortē ſaul̓: pꝰ morte v̓o ſaul̓ bis fuit īunctꝰ: pͥmoſuꝑ tribū iuda: vt hēt̉. ij. reg. ij. c. ſcd̓o ſuꝑ totū iſrl̓: vt hēt̉.ij. Reg. v. De qua tn̄ iſtarū duarū vnctionū factus fuerithic p̄ſ. hiero. non dicit: videtur tn̄ ꝙ factus fuerit ꝓ ſcd̓a:qꝛ pͥma fuit ꝑticularis ⁊ ẜm quid: iſta aūt generalis ⁊ ſimpliciter. Dicūt aūt hebrei ⁊ eſt ſatis veriſil̓e: ꝙ qn̄ deus promouet aliqueꝫ ad aliquam dignitatem datur ſibi gr̄a perquam cōuenienter poſſit exequi illā: ⁊ hoc niſi promot ponat ſibi obicem: propter qd̓ dauid ad illaꝫ vnctionē deuote ſe preparauit: ⁊ hunc pͥſ. fecit. Et diuiditur ī tres partesẜm tria petita a dauid neceſſaria ad exequenduꝫ debite regie dignitatis officium. Primum eſt cōtra aduerſarios cōſtantia: ſcd̓m eſt circa diuinuꝫ cultū diligentia: quia per ip

ſum reges regnant: tertiū eſt in bonis perſeuerantia: ſine qua alia ſūt inutilia. ſcd̓m petitur: ibi Unaꝫ petij adn̄o. tertiū: ibi Adiutor meus eſto ¶ Circa primuꝫ dicit dauid: a ¶ Dominus illuminatio mea. ī cognitione agendorū que maxime requiritur ī rege. b ¶ Et ſalus mea. ī periculis bellorū./ cQuem timebo.timore filialis reuerētie. d ¶ Dominꝰ ꝓtector ⁊cͣſꝯͣ hoſtes. e ¶ Aqͦ trepidabo. qn̄.n. hoſtes veniūtꝯͣ aliquē regeꝫ: dꝫformidare ne hoſdn̄s ꝑmiſerit propter ſuā culpam:ideo ſubditur:f ¶ Dum appropiant ⁊cͣꝭ. i. mihi⁊ ppl̓o meo noce̓volētes. g ¶ Utedant .i. edi faciāta feris ⁊ auibus.h Carnes meas.i. ppl̓i mei interficiendi. Et quiadauid ex contrition aduerſarioꝝ ſuoꝝ diuina virtute iam facta confidebat de futura: ideo dicit: i ¶ Qui tribulant ⁊cͣꝭ. i.tribulauerunt de preterito: qꝛ in libro pſalmorū qͥ cōpoſitus ē metrice: rōne metri frequēter ponitur tēpusvnū ꝓ alio: ⁊ qꝛ loquentes ex magno affectu frequētermutat modū loquēdi de preterito ī futurū ⁊ econtra.Hic aūt liber factꝰ ē ꝑ modū orōnis ſeu diuine laudis:ī qͥbus reqͥritur affectus deuotionis. k ¶ Ipſi īfirmati⁊cͣj .ſ. ſaul doech ⁊ iſboſeth ⁊ cōplices eoꝝ. ¶ Si cōſiſtat ⁊cͣj. de futuro. m ¶ Non timebit cor meū. cōfidēſex diuino adiutorio ſicut iuuit de preterito: iō ſubdit:n ¶ Si exurgat ⁊cͣ ſicut factū ē pꝰ īunctionē predictā:vt habetur. ij. reg. v̓. Audierūt ergo philiſtijm ꝙ vnxiſſent dauid ī regē ſuper iſrael: ⁊ aſcenderūt vniuerſi: vtquererēt dauid. Et ſequitur ibidē: Et conſuluit dauiddominū dicens: Si aſcendam ad philiſtijm: ⁊ ſi dabiseos ī manu mea. Et dominus dixit ad dauid: Aſcendeqꝛ tradēs tradā tibi philiſtum ī manu tua. o ¶ Unāpetij. Hic cōſequēter dauid petit circa diuinū cultuꝫ diligentiā dicens: Unam .ſ. rem: p ¶ Petij a domino. p̄ceteris q ¶ Hanc requiram. deprecando dominum ꝑſeueranter pro obtētu ipſius: quia ad hoc ꝙ petitio ſitexaudibilis a deo: non ſolum requiritur ꝙ ſit pia ⁊ ꝓſe ſicut iſta: ſed etiaꝫ ꝙ ſit perſeuerās: ⁊ que ſit dicta petitio dicitur: r ¶ Ut inhabitem ⁊cͣꝭ .i. ꝙ domus habitationis mee ſit prope locuꝫ cultus diuini. s ¶ Ut videam. ideſt ſciam. t ¶ Uoluntatem domini. quia ibidabātur diuina reſponſa. v ¶ Et viſitem tēplū eius.ad adorādum ibidem frequenter ⁊ offerendū. Et dicittemplū: quia habuit propoſitum edificādi ipſū: vt eſtdictum pſalmo precedenti. Et vna cauſa huius propoſiti ſubditur: x ¶ Quoniam abſcondit me ⁊cͣꝭ. i. inſui cultus loco .ſ. quādo fugiens ſaulcꝫ ipſum interficere volentem venit in nobe ad abimelech ſacerdotem: ⁊ibi accepit panem ⁊ gladiū: vt dicitur. j. Reg. xxi. ca.y ¶ In die maloꝝ. in hebreo habetur: In die peſſima.eo ꝙ illa die ibi erat doech idumeuſ: qͥ retulit ſauli hoc