¶ pſalmoꝝ

a ¶ Et ipſe .ſ. xp̄s qui idem eſt cum patre deitatꝭ rōne.b ¶ Maducauerunt ⁊cͣꝭ i. repleti diuitijs ⁊ honoribꝰ:cuiuſmōi ſūt pͥncipes xp̄iani qͥ deuote māducant corpxp̄i. Et bn̄ dr̄: Maducaueruūt ⁊ adorauerūt. qꝛ nulluſoꝫ corpus xp̄i ſumere: niſi adoret. c ¶ In cōſpectu eiꝰcadēt. ex latrie reuerētia: qd̓ pꝫ exeo qd̓ dr̄ ī hebre.⁊ in tranſlationehiero. iuxta hebreum: Et curuabunt genu. qd̓ eſtꝓpͥe latrie ſignū:ꝓut diffuſius declaraui: heſter. iij.d ¶ Oēs qui ⁊cͣꝭ.i. omēs mortaleſhoīes. e ¶ Et aīa ⁊cͣ. qꝛ dauid hūit fidē xp̄i venturi.f ¶ Et ſemē ⁊cͣꝭ. i. imitatores mee fidei. In hebreo autēhetur: Et aīam ſuā non viuificauit. cui cōcordat tranſlatio hiero. iuxta hebreū: que ſic hꝫ: Et aīa eius nō viuet. ⁊ eſt finis verſus p̄cedentis: ⁊ ẜꝫ hoc reddit̉ cā eiusqd̓ ſupra dc̄m eſt: Et adorabūt ⁊cͣ. Ex hoc .n. ꝙ xp̄s humiliter ⁊ charitatiue expoſuit ſe morti ꝓ humano genere metuit talē honorē: ſꝫ ꝙ dr̄ philip̄. ij. Hūiliauit ſemetipſuꝫ factus obediēs vſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis: ꝓpter qd̓ ⁊ deus exaltauit illum: ⁊ donauit illi nomen qd̓ ē ſuper ōe nomen: ut ī noīe ieſu ōe genu flectat̉⁊cͣ. f ¶ Et ſemē ⁊cͣꝭ. i. fideles qͥ ſūt ſemē xp̄i. g ¶ Annunciabitur dn̄o ⁊cͣj. i. ppl̓i xp̄iani qui regeneratur inxp̄o aqͣ ⁊ ſpūſancto: q̄ tꝑe dauid adhuc erat ventura ⁊per orbē diuulgāda. h ¶ Et annunciabūt celi iuſticiāeius .i. ipſi apl̓i alijqꝫ diſcipuli xp̄i qui noīati ſūt celi ſupra p̄ſ. xviij. i ¶ Iuſticia eius .i. xp̄i ⁊ non iuſticiā exoꝑibus legis: ex qͥbus nō iuſtificabat̉ ad plenum hō: vthetur Ro. iij. k ¶ Populo qͥ naſcet̉ .i. ppl̓o xp̄iano exaqͣ ⁊ ſpūſancto naſcituro. l ¶ Quē fecit dn̄s. ſpāli ⁊nouo genere factiōis: de qͣ dr̄: nos fecit: vt eſſemus iuſtiī cōſpectu eius. vbi dicit glo. prima factio fuit de nihilo: ſcd̓a de ſāguine ꝓprio: ⁊ iō magis eſt attendēda ⁊ cōſideranda ꝙͣ prima ¶ Moraliter aūt pōt exponi p̄ſ. iſtede quolibet fideli: qui ē mēbruꝫ xp̄i: qͥ in afflictione mētis vel corꝑis poſitus petit a deo liberari: a qͥbus cumdei adiutorio reſurgit ſaltē ſpūaliter: ⁊ ſi nō corꝑaliterqꝛ deus ꝑmittit aliqn̄ fideles ſuos in afflictiōibus corporalibus mori: vt per merituꝫ patientie ꝑueniant admaius p̄miū celeſtis gl̓ie. ¶ In pͥſ. xxi. Deus deꝰ meus. vbi dr̄ in poſtil. Antiqͥ hebrei hūc p̄ſ. expoſuerunt.Irca expoſitionē hꝰ p̄ſ. duo vi ¶ Additio.dētur pͥncipaliter addenda: pͥmum .ſ. circa expoſitionē ti. ſcd̓ꝫ circa ea ad que poſſet lr̄a hp̄ſ. recte applicari. Circa pͥmum ſpāliter cuꝫ in ti. dr̄: ẜꝫhebraicā veritatē: Pro cerua matutina. attendēdū eſtꝙ in illis verbis p̄ter illa q̄ a doctoribus cōiter declarātur pōt noͣbiliter ītelligi tꝑ̄s ꝓpriuꝫ: ad qd̓ referēda ſūtea q̄ in hoc p̄ſ. cōtinētur. qd̓ quidē tp̄s īcipit a tꝑe quopaſſio xp̄i īminebat et terminat̉ ī tꝑ̄s quo ſua reſurrectio fuit manifeſtata. Ad cuius declarationē ſciendumꝙ dies artificialis ꝓut cōiter accipitur ē latio ſolis ſuꝑterra. Un̄ inter quēlibet dieꝫ et noctē īmediate precedētem eſt qd̓daꝫ tp̄s qd̓ dr̄ crepuſculū matutinū: qd̓ incipit ab initio ſplendoris qui apparet in aere ante ortumſolis: ⁊ termīatur in ipſo ſolis ortū: qd̓ quidē tp̄s .ſ. huiuſmodi crepuſculuꝫ pōt dici cerua matutina: eo ꝙ nūciat ortuꝫ ſolis propinquū: qd̓ eſt qd̓daꝫ deſiderabile ⁊iocundū: Ecc̄es. xi. c. Suauis eſt lux. Ceruus autem in

t̓rā. Et aīa mea illi uiuet: Iet ſemē meum ſeruiet ipſi. IAnnu̓nciabitur dn̄o generatio ventura: ſet annūciabūt celi iuſticiā eius: ppl̓oqui naſcet̉ queꝫ fecit dn̄s.

ſcripturis velox nūcius pulchritudinis ē: iuxta illud Gen̄.xlix. in poſtilla allegatū. cū aūt tp̄s ve. teſta. nox dr̄ ſicut ettp̄s noui dies appellatur: iuxta illud Ro. xiij. Nox p̄ceſſit:dies aūt appropinqͣbit. cōſequēs ē vt īter diē noui teſta. ⁊noctē veteris p̄cedentis aliqd̓ tp̄s intercipiatur: qd̓ ſe hēatvt crepuſculū inter p̄dictā nocteꝫ et diem:qd̓ qͥdem crepuſculūin hac ſil̓itudine proprie īcipit a tꝑe qͦ paſſio xp̄i īminebat: in qͦſplēdor redēptiōis incipiebat oriri: lꝫ .n. detꝑe paſſiōis dr̄ abac.vlti. Ibi abſcōdita ēfortitudo eius. ibidētn̄ de eadē dr̄: Splendor eius vt lux erit. Terminat̉ aūt hoc crepuſculū ī manifeſtatiōe reſurrectionis xp̄i: ī qͣ ꝓprie ortus eſt ſol iuſticie: ⁊dies euāgelica manifeſte claruit. vn̄ ī manifeſtatione reſurrectiōis legit̉: Marci. xvi. c. Et valde mane veniunt ad monumētū orto iā ſole ⁊cͣ. Pſal. igit̉ iſte qͥ tractare īcipit a tꝑepaſſiōis: ⁊ t̓minatur ī maifeſtationē reſurrectiōis ꝓprie cōphendit crepuſculū īterceptū int̓ noctē teſtamēti veteris etdieꝫ noui: qd̓ tp̄s cerua matutina appellari dꝫ rōne p̄dc̄a.Circa ſcd̓ꝫ uero .ſ. ad q̄ lr̄a hꝰ p̄ſ. applicari poſſet: attendēdūē: ꝙ dicere ꝓut poſtil. dicit: ꝙ lr̄a hꝰ p̄ſ. ſatis poſſet applicari ad tribulationē ꝯͣ iudeos ꝑ aman excitata: vt ī libro heſter: vel ad tribulationē eoꝝ ꝑ nabuchodonoſor: ut ra. ſa.dic̄ ⁊ hꝰ mōi: nō ſolū eſt a mēte ſāctoꝝ ⁊ doctoꝝ penitꝰ alienū ſꝫ ēt v̓itati lr̄e manifeſte ꝯͣriuꝫ. pͥmū pꝫ ex allegatiōe apl̓iad hebr. ij. de illo v̓ſu: Narrabo nomen tuū fratribꝰ meis.qd̓ allegat̉ ī poſtilla. nō .n. apl̓s cōclude̓t hebreos ſi ſn̄ia hꝰp̄ſ. ad lr̄am applicabilis eēt ad aliquā hiſtoriam p̄terꝙͣ admaͣꝫ paſſiōis ⁊ reſurrectionis: īmo apl̓s penitus inutilit̓ allegaſſet. Euacuarēt .n. hebrei ſuā allegationē aſſerēdo hūcp̄ſ. nō de xp̄o ſed de alijs poſſe intelligi ad lr̄aꝫ ꝓut poſtil.fatetur: lꝫ minus recte. vn̄ non ſolū ꝯdēnandus eſt exponēshūc pͥſ. de dauid ad lr̄am vel ppl̓o iſraelitico ⁊ hꝰ mōī pret̓ꝙͣ de xp̄o: ꝓut ī ſynodo toletana ꝑ poſtil. allegat̉: ſed ēt aſſerens ꝙ lr̄a hꝰ p̄ſ. talibus eſt ſatis applicabilis: ē a mēte ſāctoꝝ alienus: īmo exp̄ſſe vr̄ ꝯͣ aucͣtem xp̄i ī cruce clamātisheli heli lamazabathani: ī quo manifeſte on̄dit hec v̓ba deipſo debere intelligi ⁊ ꝑ ꝯn̄s illa q̄ in pſalmo ſequūtur. Un̄⁊ glo. ordinaria in hoc loco ſic dic̄: Iſte p̄ſ. ſufficeret ī teſtīoniū dn̄ice paſſiōis: neqͣ ſit alicui excuſatio: neqͣ ſit ābiguitas. Hec ī glo. ⁊ ſic pꝫ pͥmū. Scd̓ꝫ pꝫ. Nā lr̄a p̄ſ. plane loqͥt̉qͣſi de vna ꝑſona ſingl̓ari ī maxīa afflictiōe exn̄ti: q̄ qͥdeꝫſona loqͥt̉ vt ꝑ ſe diſtīcta nō ſolū a ꝑſeq̄ntibꝰ ſꝫ ēt a fr̄ibuſ ⁊⁊ cōplicibꝰ. vn̄ ꝑſōa illa tribulatiſſima exp̄ſſe dicebat: Narrabo nomē tuū ſtibꝰ meis. ſiml̓r ⁊: In medio eccl̓e laudabote. tanꝙͣ ab his fr̄ibus ⁊ illa ꝯgregatiōe ꝓtūc diſtīcta. Ex qͦpꝫ ꝙ lr̄a p̄ſ. nō pōt ītelligi de ꝯgregatione fideliū ī ꝑſecutione aman ⁊ nabuchodonoſor ⁊ ſil̓ium: ī qͥbus ꝑſecutiōibuſfideliū cōgregatio cōiter affligebatur. Que attēdentes quidā hebreorum expoſitores de dauid in perſecutiōe ſaulispoſito ⁊ ab illa diuinitus liberato hūc pͥſ. expoſuerunt: vtpoſſet ītelligi qͣſi ī perſona ſingulari ⁊ nō de collectiōe ſeuppl̓i multitudine: qꝛ hoc eſſet manifeſte ꝯͣ totam formampſalmi: ut dictū eſt. Sed nec hoc ſtare poteſt. obſtāt enimplures uerſus qui hoc nullo modo patiūtur: ſicut cū dicitur: foderūt manus meas ⁊ pedes meos ⁊cͣ. quod nūqͣ dedauid legitur: nec etiam ꝙ fuiſſet in perſecutiōe ſaulis qualitercunqꝫ vulneratus: nec oſſa ſua dinumerata: ſimiliterneqꝫ veſtimenta ſua per aduerſarios diuiſa: nec ſuper veſtem ſuam ſingularem aduerſarij ſortem miſiſſent: vt eſt