pſalmoꝝ

Dilataſti greſſus meos ſb̓tus me: ſ⁊ non ſūt īfirmataveſtigia mea. Pe̓rſeqͣr inimicos meos ⁊ cōprehēdāillos: ſet nō ꝯuertar donecdeficiāt. Confringam illosnec pot̓unt ſtare: cadēt ſubtus pedes meos. Et precixiſti me virtute ad belluꝫ:et ſupplantaſti īſurgētes inme ſubtꝰ me. Et inimicosmeos dediſti mihi dorſū: Ie̓t odientes me diſꝑdidiſti.Clamauerūt nec erat ꝗ ſaluos faceret ad dn̄ꝫ: nec exaudiuit eoſ. Et comminuam eos vt puluere ante faciē vēti: vt lutū ꝑlateaꝝ delebo eos. Eripiēs me de̓ ꝯͣtradictiōibꝰ ppl̓i: conſtitues me ī caput gentiū. Pō

pulus quē nō cognoui ſeiuiuit mihi: in auditu auriso bediuit mihi. Filij alienimētiti ſūt mihi: filij alieni īuet̓ati ſūt: et claudicauerūta ſemitis ſuis. Uiu̓it dn̄s:et bn̄dictus deꝰ meꝰ: et exaltet̉ deꝰ ſalutis mee. Deus ꝗdas vindictas mihi: ⁊ ſubdis ppl̓os ſub me: liberator meus de inimicis meisiracūdis. Et ab īſurgētibꝰ īme exaltabiſ me: a viro iniquo eripies me. Proͣpteacōfitebor tibi ī nationibusdn̄e: ⁊ nōi tuo pſalmum dicā. Magnificas ſalutes regis eiꝰ: et faciēs mīam xp̄oſuo dauid: ſet ſemini eiusvſqꝫ in ſeculum. ¶ Uictoricāticum dauid. xvIII.

diſciplina tua ipſa me docebit. qꝛ vexatio a deo īflictadat ītellectū. l ¶ Dilataſti greſſus ⁊cͣ. Ii hebreo hēturpaſſus meos qꝛ qn̄ pedes ſūt coniūcti: hō diſpoſitusē ad cadendū: ſed qn̄ ſūt cōueniēter elōgati: tūc ē diſpoſitus ad firmius ſtandū: ⁊ ꝑ hoc ītelligit̉ firmitas in ſtatu regio: q̄ ineratipſi dauid a deo.m ¶ Perſeqͣr inimicos ⁊cͣ. qꝛ nōpoterūt manummeam effugere.n ¶ Et nō cōuertar. ab eoꝝ īſecutione. o ¶ Cōfrigā illos. qd̓ contigit ī filijs āmon:qͦs capta ciuitateregia trucidauit:⁊ tranſire fecit ſuꝑ eos ferrata carpenta trāſducenseos ī typo laterū:vt hētur. ij. Reg.xij. p ¶ Et p̄cinxiſti ⁊cͣ. I goliath getheuꝫ et ꝯͣalios philiſteos:qͦs diuīa virtutefrequēter debellauit. q ¶ Et ſupplātaſti ⁊cͣ. Iſcilphiliſteos ⁊ alioppl̓os īfideles qͦsdauid redegit ſb̓tributo: ut hēturij. Reg. viij. r ¶ Et inimicos meos ⁊cͣ) cōuertēdo eosin fugā corā me. s ¶ Et odiētes me diſꝑdidiſti .ſ. ſaulē ⁊ abſalon ⁊ Siba filium botri cū adherētibus ſibi.t ¶ Clamauerunt ⁊cͣ. deficiente eis auxilio humano.y ¶ Ad dn̄ꝫ clamauerūt ⁊cͣ. qꝛ erāt īdigni auxilio diuino. x ¶ Et cōminuā eos ⁊cͣ. tanꝙͣ deſtitutos ab ōiauxilio hūano ⁊ diuino: ut dc̄ꝫ eſt. y ¶ Eripies me. i.eripuiſti. z ¶ De ꝯdictiōibus ppl̓i .ſ. qn̄ ſub abſalon⁊ ſb̓ Siba filio botri ppl̓us iſrl̓ rebellans ꝯͣdixit mihia¶ Cōſtitues me .i. cōſtituiſti. b ¶ In caput gentiuꝫ.ſeruans mihi ſtabilitatē regni. Et qꝛ dn̄iuꝫ dauid ſetedebat ēt ad alias gētes in circuitu q̄ erant idolatrevt philiſtei ⁊ āmonite ⁊ ceteri: iō ſb̓dit̉: c¶ Populusque non cognoui. noticia approbatiōis ꝓpter eoꝝ idolatria. d ¶ Seruiuit mihi. obediēdo ⁊ tributum reddedo. ⁊ qꝛ nō ſolū obediebant dauid ī ꝓpria ꝑſona ſꝫet nuncijs ab eo miſſis: iō ſb̓dit̉: e ¶ In auditu aurisobediuit mihi. Uerūtn̄ qꝛ iſte gentes receſſerūt ab obedientia regni dauid tꝑe roboaꝫ regis nepotis ſui ⁊ aliorū ſeq̄ntiuꝫ: iō ſb̓dit̉: f ¶ Filij alieni ⁊cͣ. qꝛ iuraueratei ſeruire ⁊ ſucceſſoribꝰ ſuis. g ¶ Filij alieni inueteratiſunt. Lꝫ .n. in pͥncipio bn̄ obedierīt: tn̄ ipſo decedēte abobedientia declinauerūt: iō ſb̓ditur: h. ¶ Et claudicauerunt a ſemitis ſuis. In hebreo hētur: Et timebunt īclauſuris ſuis. ⁊ ī trāſlatiōe hiero. iuxta hebreū hētur:Et ꝯhent̓ ī anguſtijs ſuis: ⁊ in eandē ſn̄iam reuertit̉: qꝛhoīes rebellare volētes recludūt ſe ⁊ ſua ī ciuitatibꝰ etlocis muratis timētes īuādi ab illis ꝯͣ qͦs rebellāt. Iſtāaut rebellionem futuraꝫ dauid p̄uidit in ſpū. i ¶ Uiuit dn̄s. Hic ponit̉ hꝰ p̄ſ. intenta concluſio: videlꝫ diuini nōīs magnificatio ꝓ bn̄ficijs p̄dictis cum dr̄: Uiuit

dn̄s. qꝛ eſt vita ꝑ eſſentiā: ⁊ oīa viuunt ī eo: ẜm ꝙ dr̄ Ioh̓..j. Qd̓ fc̄m eſt in ipſo: vita erat. qꝛ creatura vt eſt ī deo ē ipſa creatrix eſſentia: q̄ eſt idē qd̓ intelligere diuinū. Intelligere aūt eſt ſupremus gradus vite: ⁊ qꝛ ītelligere diuinum eſtoptimū: eo ꝙ vnico actu ītelligit ꝑfecte ſe ⁊ oīa alia: iō dic̄ph̓s. xij. metaphy. ꝙdeus viuit vita nobiliſſima ſēpit̓na ⁊ optima. k ¶ Et bn̄dictus deꝰ meus. ex bn̄ficijs mihi collatis.l¶ Et exaltet̉ deuſ ſalutis mee. nō in ſe: cūſit magnitudinis infinite ſed in creaturisipſum laudantibus.m ¶ Deus qͥ das vindictas mihi. ⁊ pꝫ ſentētia ex dc̄is vſqꝫ ibi:n ¶ Propterea confitebor tibi. cōfeſſionelaudis tue. o ¶ Innatiōibuſ. qꝛ p̄ſ. factia dauid deriuati ſūtad oēs natiōes ī xp̄ocredentes. p ¶ Magnificās ſulutes regiſeius .i. ſalutes meaſ qͥſū rex ab eo īſtitutꝰ.q ¶ Et faciēs ⁊cͣꝭ. i.uncto in regē de eiusmādato ꝑ ſamueleꝫ:vt hētur ſuꝑra .j. reg.xvi. r ¶ Et ſemī eiꝰvſqꝫ ī ſeculū. qꝛ deusd̓dit regnū ipſi dd̓ ꝓ ſe ⁊ ſucceſſoribꝰ ſuis: ut hēt̉. ij. reg. vij.In pſal. xvij. Diligam te dn̄e. vbi dr̄ in poſtilla: Et po¶ Additio.ſuit immaculatam viam meam.Acule adulterij ⁊ homicidij fuerūt ablate ab aīaipſius dauid ꝑ ſuā ꝯtritionem ⁊ dei mīam ēt anteꝙͣ ꝑſecutionē abſalon patiēter toleraret: lꝫ veꝝſit ꝙ ſb̓lata macula adhuc remāſit reatus pene ſatiſfactorie: vt ſatis hētur in textu ꝑ poſtillatorē allegatuꝫ .ſ. ij. reg.xij. vbi poſtꝙͣ dauid dixit ad nathā: Peccaui dn̄o. ſtatī eirn̄dit: Dn̄s quoqꝫ trāſtulit peccatū tuuꝫ ītelligitur ꝙͣtumad culpā: ꝓut ēt poſtillator ibidē expōit. vn̄ remiſſa culpamanifeſtū eſt ꝙ nō remanet macula: reatus tn̄ pene ſatiſfactorie r̄māſit. vn̄ ſeqͥt̉ ī lr̄a: Uerutn̄ qꝛ blaſphemare feciſtiinimicos nomē dn̄i: filius qͥ natus ē tibi morte morietur: ⁊iſta bn̄ tractantur in pͥma ſcd̓e. q. lxxxvij. vide ibi.In eodeꝫ p̄ſ. xvij. vbi dr̄ in poſtilla: Et ſemini eius vſqꝫin ſeculum.Roprius ⁊ verius exponit̉ hoc qd̓ dr̄: Et ſemini¶ Additio.eius. de xp̄o qui factus eſt ex ſemīe dauid ẜm carnem: ad Ro. j. Cuius regnum ē vſqꝫ ī ſeculum: qꝛregnū eius non corrupet̉: Dan̄. vij. c. Et regni eius non eritfinis ⁊cͣ. Lu. j. ca.¶ Pſal. XVIII.Eli enarrāt gl̓iaꝫ dei. Huic p̄ſ. p̄pōit̉ tl̓is ti. ī heb.Ad victoria p̄s dauid. ⁊ ī trāſlatiōe hiero. iuxtahebreū: Uictori cāticū dauid. ⁊ ē ſupra expoſitꝰ īſuo ſil̓i p̄ſ. xij. Dicūt aūt heb. ei ꝙ iſte p̄ſ. factuſ ē a dauid ꝓgr̄arū actiōe de datiōe legis: qd̓ fuit magnū bn̄ficiū ⁊ ſpāliter datū filijs iſrl̓: vt hētur īfra p̄ſ. cxlvij. Qui annunciatverbū ſuū iacob iuſticias ⁊cͣ. nō fecit talit̓ ōi nationi ⁊cͣ. Etẜꝫ iſtū intellectū p̄ſ. iſte diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmo dauidon̄dit magnitudinē diuine ſapiētie generalit̓ ex excellētibꝰ

cc 2