Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

multis. Eripuit me de inimicis meis fortiſſimis: Ietab his oderūt me: ſquoniā cōfortati ſunt ſuꝑ me.Preuenerūt me ī die afflictiōis mee: ſēt factꝰ ē dn̄stector meꝰ. EEt eduxit me īlatitudine: ſſaluuꝫ me fecitqm̄ voluit me. Et re̓tribuet mihi dn̄s ẜm iuſticiā meaꝫ: ſēt ẜꝫ puritate manuuꝫmearum retribuet mihi.Quia cuſtodiui vias dn̄i:nec īpie geſſia deo meo.IQuoniā oīa iudicia eiꝰ incōſpectu meo: let iuſticiaseiꝰ rēpuli a me. Et ero īmaculatꝰ cuꝫ eo: ſet obſeruabo me ab īiꝗtate mea. IEt re̓tribuet mihi dn̄s ẜꝫiuſticiā meā: ẜm puritatēmanuū mearuꝫ ī cōſpectuoculoꝝ eiꝰ. Cuꝫ ſcō ſāctuseris: et viro innocēte innoͣcens eris. Et cuꝫ electoelectus eris: cuꝫ ꝑuerſo

uerteris. Quoniā tu ppl̓mhūilē ſaluuꝫ facies: l⁊ oculos ſuꝑboruꝫ humiliabis.Quoniā tu illumīas lucer meā dn̄e: Ideus meꝰ illumīa tenebras meas. Qm̄ī te̓ eripiar a tentatiōe: et indeo meo tranſgrediar mu. Deus meus impollutavia eiꝰ eloꝗa dn̄i igne examīata: ꝓtector ē oīuꝫ ſperātiū ī ſe. Quoniā ꝗs deꝰp̄ter dn̄ꝫ: laut ꝗs deus p̄terdeū nr̄m. Deꝰ p̄cinxit mevirtute: lēt poſuit īmacula viā meā. Qui ꝑfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruorūet ſuꝑ excelſa ſtatuens me.Qui docet manꝰ meas adpreliū: let poſuiſti ut arcuꝫereū brachia mea. Et dediſti mihi protectioneꝫ ſalutis tue: dextera tua ſuſcepit me. Et diſciplina tuacorrexit me ī fineꝫ: ſet diſciplina tua ipſa me docebit.

tribulatiōibus multis ſaule abſalone me perſequētibus. autē aqͣs tribulatiōes ītelligātur pꝫ Eſa. viij. vbi dr̄:Adducet dn̄s ſuꝑ eos aqͣs fluminis fortes multas regē aſſyriorū oēm gliam eius .i. exercitꝰ eius. r Eripuit me⁊cͣꝭ .ſ. ſaule abſalone. s Et ab his ⁊cͣꝭ. i. Siba filiobotri ſibi adherētitibꝰ: ut hētur. ij. Reg.xx. t Qm̄ cōfortati ⁊cͣ. Ihn̄tes magnaꝫpotētiā ꝓpter multitudinē ſibi adherētēv Preuenerūt ⁊cͣ. Iqꝛ ſaul ita p̄uenit dauid: ad modū corone circūdedit dauid:ꝓpter qd̓ d̓ſꝑabat ſepoſſe euade̓: vt hēt̉. j.Reg. xxiij. Et achitophel dedit abſalō ꝯſiliū vt ꝑſeq̄ret̉ dauid:ita p̄ueniret an̄ꝙͣ poſſet ītrare aliqd̓fortalicium: vt hētur.ij. reg. xvij. Et Sibafilius botri cōcitauitrebellionem ꝯͣ dauidanteꝙͣ rediſſꝫ ad ciuitatē domū regiam.x Et factus eſt ⁊cͣ)qꝛ ex ordinatiōe diuina ſaul cōpulſus fuitinſecutionē dauid dimittere: eo philiſtiim infuderat ſe ſuperterrā iſrl̓: ut hētur. j.reg. xxiij. nutu deicōſiliū achitophel fuit diſſipatū: ut hētur.ij. reg. xvij. et caputfuit ſibi aputatuꝫ decōſilio mulieris ſapientis hoc deo fauēte: ut hēt̉. ij. reg. xx. Et eduxit me ⁊cͣꝭ .ſ. regniidc̄iſtribulationibꝰ t̓minatis. z Et retribuet ⁊cͣ. Ien.dedit mihi bōa tꝑalia ſpero ab eo cōſeqͥ et̓na. Et ẜmpuritatē ⁊cͣꝭ .i. opeꝝ manus deſignat̉: eo manibꝰ oꝑamur. a Quia cuſtodiui ⁊cͣ. ſꝙͣtum ad p̄cepta moraliaaffirmatiua. b Nec īpie geſſi ⁊cͣ. Iagendo ꝯͣ negatiua.c Qm̄ oīa ⁊cͣ. Iexequēdo p̄cepta eius iudicialia. d Etiuſticias eiꝰ .i. ceremōias eiꝰ. e repuli a me. eaſ dimittēdo. f Et ero īmaculatꝰ ⁊cͣ. qꝛ patit̉ ꝯſortiū macl̓atoꝝ: ſit ſāctus ſāctoꝝ. g Et obſeruabo me ⁊cͣl. i. cauebo a recidiuo adulterij homicidij ī fc̄o vr̄ie cōſil̓ibꝰ.h Et retribuet ⁊cͣ. Iexponit̉ iſte v̓ſus ſic̄ ſupra. i Cuꝫſācto ſāctus eris. Hec ē ꝑs īcidētalis ī dauid īcidētalit̓ on̄dit dei mīam benignitatē generalit̓ erga bonos: eo ꝑticularit̓ locutꝰ fuerat de bonitate dei erga ſe ꝓpt̓ ſua innocētiā. d. ſc̄o ⁊cͣ. verbū ē dauid ad deū. d. ſactꝰ te ſāctuꝫcōfitebit̉ a ſua ſāctitas deriuat̉. vl̓ alit̓: i ſc̄o. .ſ. ſc̄eviuit. k Sactꝰ eris. ſuā ſāctitatē augmnetādo. l Et viro īnocēte .i. malū alijs facit. m Innocēs eriſ.malū ei īferēdo: niſi forſitā malū tꝑalis pene ad purgionē culpe p̄terite vl̓ ad exercitiū ſue patiētie: qd̓ cedit ei adbonū vite et̓ne. n Et electo. ad vitā eternā p̄deſtinationē. o Electꝰ erꝭ. qꝛ eliget te omiſẜ alijſ. p Qm̄ tuppl̓m ⁊cͣlẜꝫ dr̄ iacobi. iiij. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: hūilibꝰ aūt

dat gr̄am. q Qm̄ tu illumīas ⁊cͣ. Iucerna ē lumēī teſta: lumen naͣle ītellectuſ hūani poſiti ī corporeterreo bn̄ dr̄ lucerna: hāc deuſ lucernā illuminat: qn̄ lumini naͣe addit lumen gr̄e: qꝛ gr̄a ꝑficit naͣm. r Deꝰmeus ⁊cͣ. Lumen .n. naͣle cōparatū ad deū tenebra ē ſicut q̄libet creatura: et dauidpetit ip̄ꝫ illumīari gr̄a diuina. velalit. Tenebre dicūtur hic oꝑa meritoria peccatūmortale extincta:que recuꝑata gr̄aviuificātur illumināt̉. Qm̄in te. Hic ꝯn̄terſcribitur liberatio dauid mo īſecutionis aduerſarioꝝ dr̄Qm̄ in te eripiar.i. per te eripiar atētationē. Tētat̉.n. fuit dauid occidere nabal cumoībus de domoſua: a tētationefuit ereptuſ ver abigail a deoad hoc directe:pt̓ qd̓ dixit ei dauid: Bn̄dictꝰ dn̄sdeꝰ iſrl̓ miſit tehodie ī occurſuꝫmeuꝫ ⁊cͣ. vt hēt̉.j. reg. xxv. ItEt ī deo meo. 1ivirtute dei mei.v Trāſgrediarmurū. capiendoaduerſarios ītraſuū fortaliciū: qd̓ ſc̄m ē qn̄ cepit fortaliciū iebuceoꝝ inhierl̓ꝫ: ut hēt̉. ij. reg.. et qn̄ cepit rabath filioꝝ amonvt hetur. ij. reg. xij. x Deꝰ meus ⁊cͣ. iſta ē lex diuiaī ē aliqͣ īmundicia ꝯceſſa tāꝙͣ licita: lꝫ aliqͣ fueritmiſſa ꝓpt̓ maiꝰ ꝑiculuꝫ euitandū: ſic̄ vſura extraneijne fres ſuos vſura grauarēt: et libellꝰ repudij ne vxoreſocciderēt: deutē. xxiij.. xxiiij. y Eloqͥa dn̄i ⁊cͣꝭ. i. pu.ra mūda ſic̄ metalla ī fornace ꝓbata. z Protectorē ⁊cͣj .ſ. ipſe deꝰ: tn̄ iſta ſpes ꝓueniat ex gr̄a meritꝭalit̓ .n. eēt ſpes ſꝫ p̄ſūptio. a Qm̄ qͥs ⁊cͣꝭ. q. d. nullus: qm̄ alij ſūt dij tm̄ ꝑticipatiue .ſ. hoīes ſc̄i: ſꝫ illd̓ p̄ſ.lxxxi. Ego dixi: dij eſtis. vel ſūt dij falſi ſic̄ idola gētiū.b Deus qui ⁊cͣ. Icorꝑali ꝯͣ hoſtes viſibiles: ſpūalihoſtes īuiſibiles. c Et poſuit ⁊cͣ. lauferēs a me maculā adult̓ij berſabee homicidij vr̄ie: macule fuerūt purgate patiētiā quā deꝰ dedit dauid ī ꝑſecutioeabſalon: ẜm p̄dixit ei nathan ꝓpheta: vt hēt̉. ij. regxij. d Qui ꝑfecit ⁊cͣ. dādo mihi agilitatē ad hoſtemeos īleq̄ndū. e Et ſuꝑ excelſa ⁊cͣꝭ. i. ſtabiliēs ī regiadignitate. f Qui docet ⁊cͣ. qꝛ deꝰ docuit arteādi. g Et poſuiſti ⁊cͣ. dāſ mihi fortitudinē ꝯuenictead exeqͣndū p̄liādi artē. Et dediſti ⁊cͣj. q. d. fortitudo mea paꝝ poſſꝫ: niſi ꝓtectio tua adeſſet. i Et duciplīa tua ⁊cͣ. Iꝑ tribl̓atiōeſ tꝑaleſ me corrigēdo. k t