Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pſalmoꝝ

Uictori ſuꝑ he̓ditatibusErbā mea auribuscanticum dauid ¶V.percipe domine: iniellige clamorem meum.

cultū aliū hētis ī cordibꝰ ī fecretis: aliud ī exterioribꝰon̄ditis. Cōſequēt̓ cōſulit eis qͥd agendū ſit iuxta dicta naͣlis rationis. vnde dicit: Sacrificate ſacrificiumiuſticie ſacrificare eniꝫ deo ꝑtinet ad ius naturale: vt īſecunda ſecunde. q. lxxxv. licet enim determinatiōes ſacrificioꝝ īſtitution diuīa vel humana fiāt: legetn̄ cōi naͣli ſacrificia ſoli ſūmo ſeuſuꝑno enti ſūt offerēda: vt ī p̄dc̄aqōne ſatis declarat̉: et talia ꝓprie poſſēt dici ī cōi ſacrificia iuſticie eonaͣlis iuſticia hoc dictat. Et qꝛ de rōne actꝰ humani eſtvt ordinet̉ ī finē. Finis aūt vltimus p̄cipuꝰ hōis ē vltimabtītudo: a ſolo deo expectari dꝫ: ſubdit: ſperate ī dn̄o. q. d. ſicut oblatio ſacrificioꝝ ſoli deo conuenit: ita ipſius v̓a remuneratio ab eodē ē ſpectāda avanis idolis. Cōſequēter qꝛ multi varia circa felicitatēſeu btītudinē opinati ſūt: vt ph̓s narrat ī .j. ethi. iccircoſubdit: Multi dicūt: qͥs on̄dit nobis bona. v̓a .n. btītudo ẜm boetiū ē ſtatus oīuꝫ bonoꝝ aggregatiōe ꝑfectꝰ.Un̄ nonter dixit bōa ī plurali. q. d. qͥs on̄dit nobis bōahoc ē ſūt illa bona aggregat̉ in v̓a felicitate: qͥbusſic q̄rentibꝰ rn̄dit: Signatū ē ſuꝑ nos lumē vultus tuidn̄e: hoc ē dicere ſuꝑ nos .i. ī ſuꝑiori ꝑte nr̄i ītellectꝰ: ē lumē ītellectuale naͣliter ē ſignatū ſeu īpreſſū: qd̓ lumē qꝛ a deo deriuat̉: vultꝰ dei poſſet dici: qd̓ lu pͥma pͥncipia ſpeculabiliū ꝙͣ oꝑabiliuꝫ cognoſcimus: a qͥbus cet̓a a nobis naͣlit̓ cognoſcibilia deducūt̉: ſic illud lumē ſufficiēs ē ad on̄dendū nobis ſūt illaboa ī v̓a btītudine aggregata ꝙͣtū naͣlit̓ a nobis pn̄t cognoſci: ſic exponit̉ cōit̓ iſte v̓ſiculus. Sꝫ qꝛ vltīa v̓abtitudo ſuꝑnaͣlit̓ nobis īeſt: nec naͣli rōne ſufficient̉gnoſcit̉: iccirco hic paſſus alit̓ videt̉ exponēdus .ſ.nr̄a naͣliter illuſtrata vultꝰ dei dicat̉. Sicut .n. vultuꝫ hōi aſſimilat̉: ſic aſſimilamur deo rōneꝫ ẜm quaꝫad imaginē dei ſumꝰ: vt ī pͥmo di. iij. lumē aūt ſuꝑadditū huic vultui ē gr̄a quā cognoſcimus ea ad ſalu nr̄am ſūt neceſſaria. vn̄ pſalmiſta noͣnt̓ dixit: Signa ē ſuꝑ nos: qꝛ tl̓e lumē ē ſuꝑ īfideles ſeu idolatrasſignatū. Si .n. de lumīe naͣlis rōnis ītellexiſſet: q̄rētibꝰqͥs on̄dit nobis bōa ꝓpriꝰ rn̄diſſet: Signatū ē ſuꝑ noſ.Si aūt dicat hec rn̄ſio ſufficit idolatris lumīe gr̄ecarētibꝰ: dicendū ſic. libeꝝ arbitriuꝫ qͥlibet ſepoſſet p̄parare ad gr̄am. vn̄ ꝓuer. xvi. Hoīs ē p̄parareaīum: lꝫ ī hoc reqͥrat̉ motio diuīa. Seqͥtur ī alio v̓ſu ẜꝫhebraicā v̓itatē: Dediſti leticiā ī corde meora fructu frumēti vini multiplicati ſūt. In quo cet̓is expoſitiōibꝰomiſſis videt̉ dicendū pſalmiſta ī hoc loco ad lr̄amloqͥtur de ſacrificio altaris: qd̓ ē ſūmum vltimuꝫ ſacrificiū ſub ſpēbus frumēti vini chriſtū ſacerdoteꝫẜm ordinē melchiſedech cōſecratū: qui qͥdē ſēſus ꝓprioapplicat̉ ſic lr̄e. pſalmiſta īuitaſſet idolatras adſacrificādū deo ī generali: ī hac ꝑticula reuertit̉ ad commendādū fructū hꝰ ſūmi ſacrificij ī ſpāli deo regratiando alloquēdo ſic: Dediſti leticiā ī corde meo: ſp̄ꝫvideo ex īfidelibꝰ ſeu idolatris: ſacrificare deo refugiūt fideles multiplicari de fructu frumēti viniſecrati. tūc .n. īcepit fideliū multiplicatio: hoc ſacr̄mdiuulgari īcepit: vt pꝫ act. ij. vn̄ hic vtendū eſt qͣrta rl̓abeati Iſidori de ſp̄e gene̓ circa expoſitionē ſacre ſcripture: vide ſupra ī ꝓlogo ſuꝑ gen̄. de ſacrificio ingenerali pͥmo tractaſſet trāſit ad vltimā ſūmam ſpēꝫſacrificij. Et qꝛ hoc ſacrificiū ē vniōis vnitatis: ī quo

fideles ī pace chriſti eccl̓ie reqͥeſcūt: ſubdit: In pace ī ipipſū dormiā reqͥeſcā. q. d. ſi corporalit̓ attīgam hocſacr̄ꝫ. In pace .i. ī vniōe. In idipſū. fidē. Obdormiā. ī pn̄ti ī futuro. Reqͥeſcā. firmit̓ ſpectādo diuīa circa hoc ꝓmiſſa ſibi ſingl̓arit fuerūt reuelata. vn̄ ſubdit: Qm̄ tu dn̄e ſingularit̓ ī ſꝑe cōſtituiſtime. Ręplica.Aexpoſitiōeipſalmi quarti quā fac̄ poſtil. vt gr̄aruꝫactionē ipſiꝰ dauidbn̄ficio liberationis:qn̄ liberatꝰ ē de obſidiōe ſaul circūdante euꝫ viros eiꝰ inmoduꝫ corone: vt dr̄. j. Reg. xxiij. burgn̄. dicit eaꝫ nec rōninec lr̄e ꝯſonā. Primū on̄dit ſic qꝛ videt̉ rōnabile dauidfeciſſe duos p̄s de eadē maͣ: ſꝫ. liij. p̄s eſt de illa maͣ: vt dicitpoſtillatorē ſētire. Irrōnabilit̓ igit̉ hanc maͣm huic p̄s aſſignat. Sed burgen̄. vr̄ attēdiſſe tractatꝰ de occaſione hꝫ eandē maͣm tractatu de effectu executiōe. eſt eadē maͣ pͥmi libri ſn̄iaꝝ ſcd̓i: tn̄ primꝰ ſit de:ſcd̓s de effectu creat̉a: ſic ē ī ꝓpoſito maͣ pſal. liij. eſt denūcio ęipheoꝝ: ſauli īnotuit dauid apud ipſos ęipheoslatitare. Illoꝝ igit̉ ęipheoꝝ īgratitudineꝫ ibi redarguit: vtpꝫ: ex denūciatiōe ſaul taꝙͣ ex motiua ſe trāſtulit: dauid ad modū corone circūdedit: adeo de euaſione dauidꝙͣtum de hūano īgenio non erat ſpes tn̄ diuina diſpoſition id faciēte euaſit. ecce effectꝰ ī hoc p̄s gr̄as agit.ē igit̉ irrōnabile duos p̄s fore de ſic diſtincta maͣ quā burgen̄. vnā indiſtīctā putat: ſic ꝓcedūt ex fl̓o fundamentofl̓e applicatiōes lr̄e: qͣs iſdeꝫ burgen̄. facit quo ad quartumquod obijcit. Pſal. V.Erba mea. Huic pſalmo p̄mittit̉ titulus tl̓is ſcd̓mhebre. Ad victoriā ſuꝑ hanchilot p̄ſ dauid. Ad cuius ītellectū ſciēdum in hac dictiōe hanchilot liha ē de ſubſtātia vocabuli: ſꝫ ē articulare accuſatiui caſus ī hebreo: ſicut dr̄ in latino o magiſter lio non eſt deſubſtātia dictionis: ſed eſt articulare vocatiui caſus. Nehīlot aūt dictio hebraica ē eqͥuoca ad ſignificandum qd̓damiſtr̄ꝫ muſicū: ſic ē nomen ſingl̓are: ẜm hoc ſēſus hꝰ tituliē: p̄s dauid ſuꝑ nehilot .i. aptus ad cātandum in tl̓i muſicoinſtr̄o. Ad victoriā .i. conatu leuitarū ſiue cātoꝝ ꝓut expoſitū ē ī titulo pſalmi p̄cedētis. Et ad ſignificādū hereditātes ī pl̓ari: qꝛ ē pl̓are hꝰ noīs nehila: qd̓ ſignificat hereditatem. Sil̓e hētur frequēter ī latino. pila .n. vt ē īſtr̄m terendi ē ſingl̓are: vt ſignat iacula ē nomē pl̓are. vn̄ v̓ſus: Pila terit pultes: ſꝫ pila gerūt̉ ī hoſtes. Et ẜm hoc ſēſus p̄dictitituli ẜm aliqͦs hebreos ē: p̄s dauid ſuꝑ he̓ditates .i. conſeruatione hereditatū duodecim tribuuꝫ iſrl̓. dicit .n. rabiſalomō p̄s iſte fc̄s ē a dauid ad hoc ſacerdotes leuite decātaret ipſū ad īpetrandū diuinū auxiliū ꝯͣ hoſtes iſrl̓irruētes ī terrā ſuā: ſic iſta dictio nehilot ẜm vtrāqꝫ ſignificationē ponit̉ ī hoc titulo: qꝛ denotat maͣm pſalmi īſtīꝫī cātabat̉: qꝛ leuite cātabāt pſalmos vocibus humanis īſtr̄is muſicis. Ad victoriā .i. conatu cātoꝝ vt ſupra expoſitū ē. In idē redit titulus poſitꝰ ī trāſlatiōe hieronymiiuxta hebre. tl̓is eſt: Uictori ſuꝑ he̓ditatibꝰ cāticū dauid.hoc aūt qd̓ dr̄ victori vl̓ ad victoriā ẜm hebre. pōt referriad modū cātandi leuitaꝝ: erat qͦdā conatu vīcēdi: vtdc̄m ē pſal. p̄cedenti. vel pōt referri ad ipſū deuꝫ cui dirigebāt huiuſmōi cātꝰ: vt eēt victor hoſtiū. Igit̉ ẜm ſenſū iſtuꝫp̄s iſte diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmo deſcribit̉ cātādi moduſ: ſcd̓o effectꝰ ibi: Mae exaudies. Circa pͥmū dr̄ ī ꝑſōa cuiuſlibet catorꝭ deputati ad decātationē hꝰ pſal. a Uerba ⁊cͣ)exaudiēdo ea ī effc̄u. b Intellīge ⁊cͣꝭ. i. ītētiōeꝫ affectꝰ. vn̄ īhēbre. hr̄ hic cogitatōeꝫ meā: qꝛ or̄o dꝫ vocal̓ mētalis.