Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pſalmoꝝ

ne̓qꝫ peccatores ī concilioiuſtoꝝ. Quōniā nouit do

tamē doctoreſ ꝑuerſi ⁊ eoꝝ ſequaces nō reſurgēt ad ſuam exaltatione: ſed ad maiorē ſui depreſſionē: qꝛ tuncdeijcient̉ ī foueā gehēne ī aīa ſil̓ ⁊ corꝑe. Et qꝛ nō ſolūdanabunt̉ ꝑuerſi doctores ſꝫ ēt doctrīe ipſoꝝ imitatores ꝑ mala oꝑa: iō ſubdit̉: n Neqꝫ ⁊cͣꝭ. ſic .n. debetſcribi ī cōcilio: qꝛī hebreo ⁊ ī tranſlatione Hiero. accepta immediateab hebraica v̓itate hētur ī congregatōe iuſtoꝝ. iſtaaūt cōgregatio ē ī btītudine celeſti: ſꝫ ꝙ dr̄ p̄ſ. xlvi. Prīcipes ppl̓orū ꝯgregati ſūt cū deo abraaꝫ. m Qm̄ nōuit. Hic ꝯn̄ter rō p̄dictorū reddit̉ .ſ. qͣre gr̄a ⁊ gl̓ia ꝑuerſis doctoribꝰ denegat̉: ⁊ bonis cōcedit̉ cū dr̄: n Qm̄nouit ⁊cͣꝭ i. ꝓceſſū eoꝝ ꝑ viā pn̄tis vite nouit noticiaapprobatiōis: viā aūt ꝑuerſorū nouit noticia reprobatiōis: iō ſubdit̉: o Et iter īpiorū peribit. qꝛ iter eorūꝑ viā pn̄tis vite ī morte t̓minat̉ ad dānationē aīe: ⁊ infuturo iudicio ad dānationē aīe ſil̓ ⁊ corꝑis termīabitur: ⁊ ſic oīno peribūt ꝑuerſi abſqꝫ aliqͣ ſpe redeūdi. In pſalmo pͥmo beatus vir vbi dr̄ in poſtilla: Quanuis beatus Aug. Additio.Uod at dauid ſit actor oīuꝫ p̄ſ. ꝓut Aug. ponit pōt tribus rōnibꝰ cōprobari. Prima ē: naō̄iter tenet̉ ꝙ dauid dr̄ ꝓpheta athonomatice ſeu ꝑ excellentiā: ſic̄ et paulus dr̄ apl̓s eodē mō ꝓut īglo. pſalt̓ij ī ꝓlogo hētur. Et rō hꝰ ē: qꝛ dauid reſpectualiorū ꝓphetarū in cōi ī duobꝰ excellebat. Primo qꝛ ſine apparitiōe alicuiꝰ figure vel ſigni ſēſibilis v̓itatē ītelligibilē de occultꝭ capiebat ꝑ diuinā reuelationē: qd̓ nōſic ē de alijs ꝓphetis cōit̓ dictꝭ excepto moyſe qͥ ꝑ qͣſdāſil̓itudīes reru capiebāt diuīa: iuxta illud Ocee. xij. Inmanu ꝓphetarū aſſimilabor. Scd̓o qꝛ alij ꝓphete obſcure ⁊ qͣſi ꝑ enigmata de xp̄o ꝓphetauerūt. Un̄ ſuꝑ illud p̄ſ. xvij. Tenebroſa aqͣ ī nubibꝰ aeris. glo. Obſcuradoctrīa ī dictis ꝓphetarū. Dauid aūt ꝓut dr̄ ī gloſa inꝓlogo pſalt̓ij de īcarnatiōe: de paſſiōe: de et̓na genituraxp̄i euadētiſſime diſſeruit. Sꝫ cōſtat ꝙ he due excellentie ꝓphetādi īueniunt̉ ī p̄ſ. qͥ nō ītitulant̉ ipſi dauid ſic̄ī ipſis qͥ dauid ītitulāt̉. In pſalmo .n. ſcd̓o .ſ. Quare fremuerūt gētes: qͥ p̄ſ. nō ītitulat̉ ipſi dauid: exp̄ſſe fit mētio de generatiōe et̓na xp̄i cū dicit: Filius meꝰ es tu: egohodie genui te. Siml̓r de regno xp̄i a deo cōſtituto cūdr̄: Ego aūt cōſtitutꝰ ſū rex. Siml̓r ēt de pluribꝰ alijsxp̄i myſterijs: vt latius patebit ī ſequēti p̄ſ. tā ī poſtillaꝙ ī additiōe: ⁊ hoc ſine apparitiōe alicuiꝰ figure vel ſigni ſēſibilis: ſic̄ ī alijs p̄ſ. ipſi dauid ītitulatis. Hoc idēpꝫ ī quāplurimis p̄ſ. ītitulatis filijs chore ⁊ aſaph ⁊ aliis: ꝓut ē manifeſtū diſcurrēti ꝑ ſingulos. Pari igit̉ rōne aſaph ⁊ filij chore ⁊ hꝰ mōi deberēt dici ꝓphete perexcellētiā ⁊ egregij pſalmiſte iſrl̓ ſicut ⁊ dauid: qd̓ ē īcōueniēs ⁊ ꝯͣ oēs de hac maͣ loquētes tā hebreos ꝙ catholicos. Scd̓a rō ē. Nā ſi pſalmꝰ certū nō hn̄s titulū nondꝫ ipſi dauid attribui: ꝓut ſupponūt opinātes in hacꝑte ꝯͣ beatū aug. Pari rōne oēs qͥ ſine titulo reꝑiūt̉: nōſūt dauid attribuēdi: ſꝫ hoc ē manifeſte fl̓m. Nam p̄ſciiij. qͥ incipit: Cōfitemini dn̄o ⁊ īuocate nomē eiꝰ. ⁊ p̄ſ.xcv. qͥ incipit: Cātate dn̄o oīs terra. ſūt ī pſalt̓io ẜꝫ hebraicā veritatē ſine titulo: ⁊ tn̄ māifeſtū ē ꝙ eoꝝ actorfuit dauid: vt pꝫ pͥmo paralip̄. xvi. c. vbi iſti duo pſalmi cōiuncti attribuūt̉ ipſi dauid: ꝓut ēt poſtil. ibidemdicit: et pari rōne ēt dicendū ē de alijs p̄ſ. titulū nō hn̄tibus ꝙ ſūt ipſi dauid attribuēdi. Tertia rō ē. Nam ſipſalmꝰ qͥ alteri p̄ter dauid ītitulat̉ non dꝫ attribui ipſi

dauid: ꝓut ſupponūt opinantes ī hac ꝑte ꝯͣ beatū Augupari rōne oēs pͥſ. alijs a dauid ītitulati: ſꝫ hoc ē fl̓ꝫ. Nā pͥſ.lxxi. qͥ īcipit: Deus iudiciū tuū ⁊cͣ. ītitulat̉ ſalomoni ⁊ nondauid: ⁊ tn̄ actor ipſius p̄ſ. fūit ipſe dauid: qd̓ pꝫ ex hoc: nāī fine ipſius p̄ſ. dr̄: Cōplete ſūt orōnes dauid filij Iſai: ex qͦē manifeſtū ꝙ dauidfecit hūc p̄ſ. ⁊ non ſalomon. Ridiculoſuꝫ.n. eſſet apponere ī fine euāgelij ẜꝫ matth̓.cōpletū ē euangeliuꝫẜm marcū. Sūt ēt qͣdā alia ad hoc ꝑtinētia: de qͥbus. jͣ. videbit̉ ī additione ſuꝑp̄ſ. xli. qͥ incipit: Quēadmodū deſiderat ceruꝰ ⁊cͣ. In eodē pſalmo primo vbi dr̄ in poſtilla: Comparaturautem doctor peruerſus. Additio.Sud dialecticos regularit̓ dr̄: ſicut ꝓpoſitū de ꝓpoſito ⁊ oppoſitū de oppoſito. Un̄ cū doctor catholicꝰ ligno ſecus decurſus aqͣrū plātato a pſalmiſta cōparat̉: merito eius oppoſitū .ſ. doctor ꝑuerſusⁱ nōpulueri ſed aliqͦ ligno in deſerto ſeu ſiccitate hn̄ti cōpararidebuiſſet. vn̄ ⁊ hiere. xvij. cū vir cōfidens ī dn̄o ligno ſuꝑaqͣs trāſplātato cōparat̉: ibidē hō confidēs ī hoīe qͣſi myrice ī deſerto ⁊cͣ. aſſimilat̉. Sed rō dr̄ie int̓ vtrāqꝫ aucͣteꝫ ex ꝑte maͣe de qͣ predc̄e aucͣtes tractāt ſumi poſſet. Cōfidēs .n. īhoīe nō ē de ſe malus: niſi īꝙͣtuꝫ pͥncipalit̓ nō ꝯfidat ī dn̄o:vn̄ ibidē ſubiūgit: Et a dn̄o recedit cor eius ⁊cͣ. Et iō lignoaīato ī ſiccitate degenti aſſimilat̉: qd̓ aduenientē hūore ī vita ꝑſeuerat. Sꝫ doctor ꝑuerſus ſeu hereticꝰ ēt ſi doctrineſue ꝑnicioſe aliꝙͣtulū v̓a miſceat: penitus ē ꝑiculoſus ⁊ execrādus: vn̄ non ligno aliqͣlē vitā hn̄ti cōparari dꝫ: ſed pulueri ꝑ ventū deiecto: qͥ penitꝰ infructuoſus ē ⁊ īaiatus.Irca p̄ſ. primū poſtil. dicit beatū Replica.Hiero. ſētire nō oēs p̄ſ. factos a dauid: cuiꝰ oppoſitū beatꝰ Aug. ſētire videt̉. xvij. de ci. dei. c. xiiij.In hac ꝑte tenet poſtil. opīonem beati hiero: burgen̄. autbeati Aug. ī diuerſis locis: vnuſqͥſqꝫ ꝓ opīone rōnes plureſadducit: dicit tn̄ vterqꝫ poſtil. circa pſalmū: Dn̄s regnauit:iraſcātur ppl̓i. Et burgen̄. circa pſalmū: Dn̄e deus ſalutis:ꝙ de titulis non ē multū curādū: verūtn̄ ſtudioſis honeſtiē ſāctoꝝ opīones ꝙͣtum poſſibile ē cōcordare ꝙͣ argumentis īuoluere: iccirco ꝓ qͣlicūqꝫ ſāctorum concordātia ponoq̄dā v̓iſil̓ia dc̄a. Quorū primū ē iſtud: ꝙ auctorē alicuiusrei eē contīgit dupl̓r. Aut .n. ē auctor vt architectus: aut vtmanufactor. Illa diſtīctionē ponit Ariſto. pͥmo metaphyon̄denſ circa eandē rē illū iſto digniorē auctorē. Auctor .n.pͥncipalis ⁊ dignior ī edificatiōe domus ē architectꝰ: apudcuiꝰ ītellectū ē rei fiēde rō ⁊ ideā: ad quā aſpiciēs mādat domū ſic fieri: cuiꝰ mādati executor ē ipſe manufactor: qͥ more irrōnabiliū: vt inqͥt Ariſto. non ad aſpectū idee: ſed admādatū ⁊ directionē hn̄tis ideā oꝑatur. Eſt igit̉ vterqꝫ auctor edificij ꝙͣuis diuerſimode: ille vt dignior qͥ admiſtratformā ⁊ ſp̄em: iſte vt minꝰ dignꝰ qꝛ diſponit maꝫ. Sine illofieret res irrōnabilit̓: vt vult beatꝰ aug. lxxxiij. q. ſine iſtonō fieret effectualit̓. Eſt igit̉ vterqꝫ rei auctor. ꝓducit .n. illedomū ītra: iſte domū extra ī effectu. Scd̓m dc̄m ē: Qn̄cūqꝫ due cāe ꝑtiales cōcurrūt ad eundē effectū: ⁊ ſi diuerſimode: effectꝰ ille v̓e dr̄ ꝓcedere ex vtriuſqꝫ efficacia ⁊ aucͣte. Iōꝓles v̓e ꝓducit̉ ab vtroqꝫ parēte: qꝛ mat̓ adminiſtrat maꝫpat̓ formā: vt qͥbuſdā plꝫ: vel ſicut alijs videt̉. ſi mat̓ aliqͥdfacit ad forma: minꝰ tn̄ pͥncipalit̓ pr̄e. Illo ēt mō ⁊ virgili⁊ guido ambo ſūt auctores hiſtorie de bello troiano: ꝙͣuisille deſcribit eā metro: iſte ꝓſa. Tertiū dc̄m: Quāuis pͥncipalior auctor effectꝰ ē adminiſtrator forme ꝙͣ mat̓ie: hoctn̄ intelligendū ē de forma ītrīſeca ⁊ ſubſtātiali nō extrinſeca ⁊ artificiali: qꝛ alias manufactor eēt potior architecto:

aa 5