Liber
¶ Incipit liber hieronymivel ſoliloꝗorū Pſalmꝰ .I.Eātus vir ꝗnō abijt ī cōſilio īpiorū:e̓t in via peccatoꝝ nō ſtetit: Iēt ī cathedra peſtilētien̄ ſedit. Sed ī lege dn̄i voluntas eius: let ī lege eiꝰ me
ſanā: ibi ſꝫ in lege ¶ Circa primū ſciendū ꝙ in doctrinaꝑuerſa hic ē ꝓceſſus: qꝛ primo ad eā audiendā aliquisab īfidelibꝰ īducit̉: ⁊ hoc excludit dicēs: a ¶ Beatꝰ vir⁊cͣj. i. īfideliuꝫ. ſic̄ .n. pietas ꝓprie reſpicit cultū legis deuine: ita īpietas ꝑ oppoſitū ſtudiū doctrine ꝑuerſe. illeaūt qͥ ſe elongatab ea dr̄ beatꝰ beaditabitur die ac nocte. Etitudine celeſti n̄ īerit tanqͣꝫ lignū qd̓ plantae ſꝫ ī ſpe: ſic̄ dic̄ph̓s pͥmo ethico.tū ē ſecus decurſus aqͣruꝫ:ꝙ pueros btīficaqd̓ fructū ſuum dabit ī tꝑemꝰ: ꝙͣuis nō ſintſuo. Et foͣliū eius n̄ defluadhuc capaces feet: et omnia q̄cunqꝫ facietlicitatis politice:ſꝫ qꝛ ad hoc ſuntꝓſperabunt̉. Non ſic ipijdiſpoſiti ꝑ cōditinon ſic: ſꝫ tāqͣꝫ puluis queon īdolis boneScd̓o ī doctrinaꝓijcit vētꝰ a facie t̓re Ideoꝑuerſa aliqͥs pernō reſurgūt īpij ī iudicio: Ifrequentē auditūhītuat̉: ⁊ hoc excludit̉ cū dicitur:b ¶ Et ī via ⁊cͣj. Per ſtationē .n. q̄ īmobilitatē importat hītus doctrine ꝑuerſe ſignificat̉: qꝛ hītus ē de difficili mobilis. Tertio hītuatꝰ in doctrīa ꝑuerſa doctoralioꝝ efficitur ad ſui ⁊ alioꝝ caſū miſerū: ⁊ hoc excludit̉ cū dr̄: c ¶ Et ī cathedra ⁊cͣj. ī hebreo hētur: ⁊ ī cathedra deriſoꝝ nō ſedit. ꝑuerſe .n. doctrīe doctores ẜꝫv̓itatē ſūt deriſores: qꝛ errores docent ſub ſpe v̓itatis.d ¶ Sꝫ ī lege. Hic ꝯn̄t̉ cōcludit ꝙ īfidelibꝰ dꝫ eē exercitiū ſacre ſcripture. ⁊ pͥmo on̄dit hꝰ modi exercitiū. etſcd̓o exercitij p̄mium: ibi Et foliū eiꝰ non defluet̉. Circa primū ſciendū ꝙ ſic̄ ī ꝓgreſſu ꝑuerſe doctrīe triplexē gradus: vt p̄dc̄ꝫ ē: ſic ē ī ꝓgreſſu ſane doctrine. Primꝰē intenta auditio ⁊ deuota: qd̓ noͣtur cū dr̄: d ¶ Sꝫ īlege ⁊cͣj. Scd̓s ē hītuatio firma: iō ſubdit̉: e ¶ Et ī lege ⁊cͣ. j. ꝑ frequentē .n. meditationē hītus ſcīe generatur⁊ firmat̉. Tertius ē alioꝝ īſtructio ꝓficua ex hītu ꝓcedēs: ⁊ hoc noͣtur cū ſubdit̉: f ¶ Et erit ⁊cͣj. diſcipuluſ.n. audiēs deuote ⁊ ītente accipit fructū ſacre ſcripturea doctore: ſꝫ qn̄ hītuatus incipit doce̓: tūc dat hꝰ modifructū alijs tꝑe ſue doctrīe. Cōparat̉ aūt merito tal̓ doctor ligno ſecꝰ decurſus aqͣrū plātato: qꝛ fidelibꝰ doctoribꝰ eccl̓ie aſſūt fluēta diuine gr̄e ⁊ tandeꝫ gl̓ie: ẜm ꝙ dr̄Ecc. xxiiij. Qui elucidāt me: vitā eterna hēbūt. Sācti.n. doctores ſūt ſacre ſcript̉e: q̄ v̓a ſapīa ē elucidatores.g ¶ Et foliū. Hic ꝯn̄ter ponit̉ p̄dc̄i exercitij p̄miū. et pͥmo on̄dit̉ qͣlit̓ fidelibꝰ cōcedit̉. ſcd̓o qͣlit̓ ꝑ terſis doctoribꝰ denegat̉: ibi Nō ſic īpij. Circa pͥmū dr̄: g ¶ Et foliuꝫ ⁊cͣ fluxꝰ .n. folioꝝ ē ſignū mortificatiōis arboꝝ: ſedviror ⁊ ꝑmanētia eoꝝ ē ſignū euidens vite ipſoꝝ. vitaaūt ſpūal̓ ī pn̄ti hēt̉ ꝑ gr̄aꝫ vſqꝫ ad finē cōtinuata: et ꝙͣtū ad hͦ dr̄: g ¶ Et foliū ⁊cͣꝭ. .i. doctō fidel̓ a gr̄a ⁊ charitate nō decīdet: qꝛ in premiū ſui laboriſ concedit̉ ei inpn̄ti cōtinuatio gr̄e ⁊ adeptio gl̓ie in futuro: iō ſubdit̉:h ¶ Et oīa ⁊cͣj. qꝛ ꝑ oꝑa ſua ad beatitudinē ſēpiternaꝫdeducet̉: Ro. viij. Diligētibus deū oīa cooperatur ī bonū ⁊cͣ. i ¶ Non ſic īpij. Hīc ꝯn̄ter dc̄m premiū a puerſis doctoribus excludit̉: ⁊ ſcd̓o rō hꝰ redditur: ibi Qm̄nouit. Circa primū dr̄: i ¶ Nō ſic ipij: qꝛ peruerſie doctoribꝰ pͥmo denegat̉ vitā gr̄e: ⁊ ſcd̓o vitā gl̓ie: iō replicat̉: ¶ ¶ Nō ſic ⁊cͣj. cōparatur aūt doctor ꝑuerſus pulueri ꝑ ventū deiecto: qꝛ doctor ꝑuerſus ad fingendū errores ⁊ periculoſas nouitates ꝑ ventum ſuꝑbie ⁊ inanis gl̓ie īpellitur: ⁊ ſic pͥmo deijcit̉ ī foueaꝫ culpe: ⁊ poſtremo ī foueā gehēne: ꝓpter qd̓ ſubdit̉: l ¶ Ideo no⁊cͣ lꝫ .n. in iudicio extremo omnes generalit reſurgant
pluralitatis myſterioꝝ de xp̄o expreſſoꝝ fuit magnꝰ ꝓpheta: ipſe tn̄ illuꝫ gradū illuſtratiōis ītellectual̓ ſic̄ dauid cōiter nō hūit ſed ꝑ imagines viſas vel auditas: ſic̄ moyſeſ cōiter ꝓphetiā texuit. Male igit̉ concludit burgen̄. ꝓ opīoneſancti tho. qꝛ ꝑ dc̄a a ſancto tho. negata: ut patuit ſupra.¶ Pſalmus pͥmus.Eatꝰ virQuāuiſbeatꝰ augu. dicatipſuꝫ dauid fuiſſe actorē oīum pſalmoꝝ:tn̄ hiero. qui diligētiuſ ſtuduit circa textūſacre ſcripture: ꝓpt̓qd̓ in hoc ē magis ſibi aſſentiendū: dic̄ ꝯͣrium: ī ꝓlogo .n. ſuꝑpſalterium noīat decem actores pſalmorū .ſ. dauid: moyſen:ſalomon: tres filioschore: aſaph: ethaꝫ: hemā ⁊ Iditum. Pret̓ ēt iſtos dicit ꝙplures p̄ſ. fc̄i ſūt ab alijs ſāctis ꝓphetꝭ: qͦrū noīa ignorātur.vn̄ ⁊ aliqͥ p̄ſ. ſūt ſine titl̓o: ⁊ aliqͥ hn̄tes titulū nō expͥmuntnoīa actoꝝ: vt videbit̉ jͣ ꝓſeq̄ndo. Sil̓it̓ Rab. ſalomō ſuꝑpͥncipiū libri p̄ſ. noīat decē actores ipſoꝝ .ſ. melchiſedech:abraaꝫ: moyſē: dauid: ſalomonē ⁊ aſaph: tres filios chore:⁊ Iditū: ⁊ ſic ī aliqͦ differta hiero. qꝛ ponit abraā ⁊ melchiſedech int̓ actores pſalmorum: ⁊ omittit heman ⁊ ethan.Quid tn̄ uideat̉ veriꝰ: videbit̉ ī locis ſuis ꝓſeq̄ndo. Uide̓t̉gͦ forſitā alicui ꝙ ẜm actores p̄ſ. liber iſte poſſet diuidi: ſedhoc nō pōt cōueniēt̓ fieri: qꝛ pſalmi vniꝰ actorꝭ nō ponunt̉ſegregatī ad vnā ꝑteꝫ: qꝛ int̓ pͥſ. dauid ponūt̉ plures de p̄ſ.alioꝝ: ⁊ int̓ p̄ſ. alioꝝ a dauid ponūt̉ aliqͥ p̄ſ. ipſiꝰ dauid: utvidebit̉. Itē pꝰ p̄ſ. lxxi. ī cuiꝰ fine ponit̉ ī hebreo: expliciuntp̄ſ. dauid filij iſai ponūt̉ plures pſalmi ab ipſo dauid ītitulati tāꝙͣ ab actore. Rō aūt hꝰ ē: qꝛ ẜm ꝙ dic̄ hiero. ī ꝓlogoſuꝑ pſalteriū pſalmi a diuerſis actoribꝰ cōpoſiti: poſtea ꝑlōgū tp̄s fuerūt ī vno libro collecti: ⁊ ſic̄ īueniebant̉ ſic ſcribebāt̉: ꝓpt̓ qd̓ aliqͥ p̄ſ. priꝰ fc̄i poſteriꝰ ſūt ſcripti: qꝛ tardiuſfuerūt īuēti. Et eodē mō de actoribꝰ: qꝛ oēs pͥſ. vniꝰ actorꝭnō fuerūt ſil̓ īuēti: nec īmediate vnꝰ pꝰ aliū: ſꝫ ī medio fuer̄tīuēti aliqͥ p̄ſ. alioꝝ doctoꝝ: ꝓpt̓ qd̓ liber iſte nō pōt diuidiẜm ordinē actoꝝ nec ēt tꝑuꝫ: ut pꝫ ex dictꝭ: nec ēt maͣrū: qꝛ īdiuerſis p̄ſ. ⁊ diuerſoꝝ actoꝝ ⁊ diſtāt̉ ſcriptꝭ eadeꝫ maͣ freq̄nt̓ tāgit̉: ⁊ ecōuerſo aliqn̄ ī eodē p̄ſ. d̓ diuerſis mat̓ijs agit̉:ꝓpt̓ qd̓ nō video bn̄ qͣlit̓ artificioſe poſſet diuidi liber iſteniſi ī qͦdā generali: qꝛ pͥmo ponit̉ p̄fatio: ⁊ ſcd̓o executio: ⁊t̓tio pͥncipalit̓ ītenta ꝯcluſio. ſcd̓a ꝑs īcipit ī pͥncipio ſecūdip̄ſ. ttia in pͥncipio cēteſimiqͣdrageſimiqͥnti: lauda aīa meadn̄:. Huiꝰ .n. libri ītentio ē diuīa laudatio. Circa pͥmū ſciendū ꝙ hic p̄ſ. ē ſine titl̓o ī hebreo: ⁊ hoc idē dic̄ hiero. ī ꝓlogo ſuꝑ p̄ſ. ꝓpt̓ qd̓ ſi ī aliqͥbꝰ libris īueniat̉ ſcriptū: p̄s dauidnō videt̉ eē veꝝ: ſꝫ magꝭ ab aliqͦ neſcio qͦ ꝓ ſua volūtate appoſitū: ſꝫ magꝭ vr̄ iſte p̄s eē cōpoſitꝰ ab illo qͥ p̄ſ. collegit ⁊ īhoc libro redegit: qͥ ẜm cōeꝫ opīonē ⁊ magis veriſil̓eꝫ creditur fuiſſe Eſdras: vt ſupra dc̄ꝫ ē: ⁊ ſue collectiōi hūc p̄ſ. p̄poſuit ꝑ modū cuiuſdā ꝓlogi: qͥ tn̄ v̓e dr̄ p̄s alijs cōꝑagīatus: ẜm ꝙ hētur act. xiij. vbi dr̄ ſic̄ ſcriptu ē p̄ſ. ij. filꝰ mees tu: ego hodie genui te. qd̓ hētur p̄ſ. ſeq̄nti: qͥ nō poſſet v̓eſcd̓s dici: niſi iſte eēt pͥmus: ⁊ merito int̓ p̄ſ. cōputat̉: qꝛ Eſdr̄as ſp̄ꝫ ꝓpheticū hūit: ⁊ eiꝰ liber inter ſcript̉as canonicasponit̉. Igit̉ ī hoc p̄ſ. qͥ ꝑ modū p̄fatiōis ponit̉: Eſdras īducit ad ſtudiū ſacre ſcript̉e q̄ ī hoc libro cōtinet̉ ꝑ modū laudis diuine: ⁊ hoc facit dupl̓r. pͥmo excludēdo a fidelibꝰ doctrinā peruerſā. ſcd̓o ꝯcludendo ī eis doctrinā catholicā ⁊